Talenassortiment
                        Change the color of the site
 
Laatste nieuws:
Log in
Onthoud mij:
Het laatste kwartiertje

Navigatie a-z
 
 
 
Studiehuis Resort of Security Roemeni Informatiescherm
Uw naam:
Uw emailadres:
Uw vriends naam:
Uw vriends emailadres:
Uw bericht
Auteur: Freek
Creer datum:
4-05-2020 14:35:51
Opinie
Een nieuwe serie artikelen 2020
Auteur: Freek Creer datum: 4-05-2020 14:37:56

Een hand schrijft geschiedenis, door crisis heen

P. J. Vergunst
28-04-2020


Christus is de wijsheid van God. Maar, dat is wel de wijsheid van het kruis. In die spanning bevindt zich de kerk vandaag: Hij is gekomen n zal nog komen. 
Nooit zullen we de voorbije Pasen vergeten, nooit verdwijnt het jaar 2020 uit onze herinnering. We zagen mondkapjes en raamvisites als symbolen van ziekte en eenzaamheid. En tegelijk schrijft Gods hand verder, gaat de heilsgeschiedenis verder.

In ons omgaan met de coronacrisis komt onze visie op het leven openbaar. Kijk naar de woorden van onze minister-president, de ervaren regeringsleider die in zijn tv-toespraken mensen stimuleert tot solidariteit, verantwoordelijkheid, voorzichtigheid, geduld. Rutte sloeg een accolade om zeventien miljoen landgenoten: „Samen komen we deze moeilijke tijd door.” Ook nu toont hij zich een liberaal die de geloofsovertuiging niet inbrengt in het publieke debat.

Gelukkig maakt ook het CDA deel uit van ons kabinet en twitterde minister Hugo de Jonge van volksgezondheid op Pasen over de Levende: „De paasboodschap klinkt vanmorgen onveranderd. Over het menselijk tekort, waarbij we ons niet hoeven neer te leggen. Over de dood, die niet het laatste woord heeft. Over God Die in genade naar ons omziet.” Een wereld van verschil, de woorden van twee ministers die schouder aan schouder staan om ons land te dienen. Ze illustreren dat onze levensvisie bepaalt hoe we naar de crisistijd kijken.

Ook vandaag belijden we dat Jezus Christus de ”zin van de geschiedenis” is, naar de titel van een bekend boek. Duidelijk is dat deze onzekere tijd ruimte biedt om met mensen over Hem te spreken. Die roeping van ”de kerk” kunnen we vertalen naar ons persoonlijke leven, naar de contacten die ik heb. Concreet mag je er vandaag om bidden: „Geef dat ik op deze dag woorden van U met anderen kan delen, dat ik kan laten zien in Wie mijn houvast ligt.”

Naar voltooiing

Onze tijd van crisis en ontwrichting van het sociale en economische leven schrijft zijn geschiedenis – en voor een christen is dit geen zinloze voortgang van de tredmolen van het leven. Op een doel is de geschiedenis gericht, van begin naar einde, van schepping naar voltooiing.

Zullen we als gelovigen hiervan ook vandaag niet leven? We ontrafelen niet waarm er wereldwijd zovele kwetsbare mensen sterven aan een virus dat vanaf een dierenmarkt in het Chinese Wuhan een hoge vlucht nam. En we belijden met Psalm 77 dat we Gods voetstappen veelal niet zien en dat Zijn weg door de zee kan gaan.

In Gods voorzienigheid beleeft de kerk de periode van coronacrisis echter gelijk met de herdenking van de heilsfeiten: lijdensweken en Pasen, Hemelvaart en Pinksteren. Het richt in het geloof ons oog op Zijn daden: overwinning op de dood, de voorbede in de hemel, de komst van de Trooster. Wt een genade.

Keten doorbroken

In onze geschiedenis is Christus gekomen, als gave van God. Van boven is de keten van ziekte, schuld en dood doorbroken, opgeheven in de opstanding van de Zoon van God. In Hem is het Koninkrijk van God gekomen en doorgebroken. Als we hierover spreken, gaat het over heilsgeschiedenis, het kader waarbinnen de kerk belijdt dat Jezus Koning is. In Hem ligt de eenheid van de geschiedenis. Vanuit Zijn werk krijgt alles wat er op aarde gebeurt betekenis f wordt alles wat er gebeurt, gerelativeerd. In haar eigen wijsheid heeft de wereld daarop geen zicht.

Christus echter is de wijsheid van God. Maar, dat is wel de wijsheid van het kruis. In die spanning bevindt zich de kerk vandaag: Hij is gekomen n zal nog komen. De schepping deelt in Zijn verlossing n zucht nog.

Zo is de tijd waarin we leven, onze menselijke historie, de ruimte waarin God Zich bekendmaakt, de plaats waar Hij Zijn heerlijkheid toont. In wonderen van genezing doet Hij dat, in tekenen van naastenliefde, in moed en vertrouwen voor kwetsbare eenzamen, in de bekering van zondaars.

Krachteloos n machtig

Van Maarten Luther hebben we geleerd wat de grote kracht is in onze menselijke geschiedenis: het Woord van God. God Zelf spreekt Zijn Woord. Dat de werking ervan op een verborgen wijze geschiedt, heeft de reformator duidelijk gemaakt. Troostvol is dit in de dagen die we beleven, als Luther schrijft: „Waar menselijke kracht verdwijnt, neemt goddelijke kracht haar intrek; wanneer de druk voorbij is, dn blijkt zonneklaar welke kracht aanwezig was tijdens de ziekte. Zie, zo werd Christus krachteloos aan het kruis en juist daar oefende Hij de grootste macht...”

Werkt de Heere ook vandaag, nu velen in nood zijn? Ja, want Hij is de God van de geschiedenis, Die in de Heilige Geest Zijn laatste gave geschonken heeft. Rusteloos gaat de Geest de aarde rond, overtuigend van zonde, wijzend op Christus. Hij legt vrede in je hart, troost in je angstige of aangevochten bestaan.

De geschiedenis is zo de tijd waarin de kerk leeft uit de belofte, de belofte van Zijn toekomst.

De auteur is algemeen secretaris van de Gereformeerde Bond in de Protestantse Kerk in Nederland.

Reformatorisch Dagblad 28-04-20



Auteur: Reporter Creer datum: 13-05-2020 12:28:09
Paardenrace

Ds. J. Belder

„Openbaring 9 ziet de aardbewoners doordraven als paarden met oogkleppen op.”

Coronaregels worden versoepeld. Basisscholen gingen weer open. Winkels en musea idem. Dierentuinen volgen. Alles onder strikte voorwaarden. Trein, bus en tram zijn beperkt beschikbaar. Alleen voor vitale beroepen en noodzakelijke reizen. Hoe openbaar is openbaar? Dus rijden we binnenkort weer volop file en blijven 65-plussers thuis. Of schaf een motor aan. Minister Van Nieuwenhuizen voelt daar wel voor. Koop zo’n herriekreng, mijd doorgaande wegen en terroriseer secundaire wegen.

De Amsterdamse afdeling van de antidiscriminatiepartij D66 wilde dat de horeca senioren zou weigeren. Jong en vitaal eerst, dan de oude meuk. Radiopresentator Jort Kelder, expert in het ‘bloed-onder-iemands-nagels-vandaan-halen’, ziet de hele economie aan gort gaan om obese, doorgerookte bejaarden nog twee jaar extra levenstijd te geven.

Onvrede, irritaties en wrevel groeien. Binnen en buiten de landsgrenzen. Moeten wij EU-landen helpen die uitblinken in financieel wanbeheer en enorme staatsschulden hebben? Is solidariteit onbegrensd? Corona zorgt voor wereldwijde spanningen. Nu de economische gevolgen dagelijks groter worden en hyperinflatie dreigt, is het zoeken naar de zondebok. Steeg die op van een Aziatische beestenmarkt? Of fladderde die uit het raam van een Chinees lab waar men gezellige stofjes maakt, handig voor oorlogsdoeleinden?

Dat Covid-19 een pandemie werd, is verklaarbaar, gezien ons eindeloze, onrustige fladderen van oord naar oord. Maar waarom het virus het ene land wel treft en het andere niet of nauwelijks, tart iedere logica. Volgt in het kielzog van dit vale paard van ziekte en dood het zwarte paard van de honger? En het rode van oorlogen? (Openbaring 6.) Pessimisten voorzien megavoedseltekorten en toenemend geweld. Zullen de aardbewoners tot God vluchten? Openbaring 9 ziet ze doordraven als paarden met oogkleppen op.

Op dit moment maakt het coronavirus een uitgebluste indruk. Het openbare leven bloeit weer op. Maar onze kerkgebouwen staan er nog steeds ontheemd bij. Gaan de deuren per 1 juli weer open voor maximaal 100 personen? En –evenals de voetbalstadions– volledig zodra er een coronavaccin beschikbaar is? Wanneer is dat? En wie mag er tot die tijd wel komen en wie niet? Hoe openbaar zijn openbare erediensten nog? We hadden het kerkelijk samen goed voor elkaar. En nu dit! Amos zou zeggen: „Is er een ramp in de kerk die de Heere niet bewerkt?” En had Petrus het niet over het oordeel dat begint bij het huis van God? En wat doe ik met die wetenschap?

Reformatorisch Dagblad 13-05-20

Auteur: Reporter Creer datum: 11-08-2020 10:55:59
Kind in ontwikkelingsland verborgen slachtoffer corona

Marjella Traas-Bronkhorst

Kinderen in lage- en middeninkomenslanden lijden zwaar onder de maatregelen tegen de coronapandemie. Zij vormen een uiterst kwetsbare groep en hebben bescherming nodig. Hun ontwikkeling staat op het spel en daarmee de duurzaamheid van hulp aan ontwikkelingslanden.

Wereldwijd zijn er relatief weinig kinderen gemeld met Covid-19, de ziekte die wordt veroorzaakt door het nieuwe coronavirus. Uit internationaal onderzoek blijkt dat de ziekte bij kinderen in het algemeen veel milder verloopt dan bij volwassenen. Wereldwijd is een handvol kinderen met Covid-19 overleden. Dat betekent echter niet dat kinderen niet lijden onder de gevolgen van de coronacrisis. Het zijn vooral de bijeffecten –de daling van het gezinsinkomens, de verslechterde toegang tot zorg en de moeilijkheid om aan gezonde voeding te komen– die enorme impact hebben op de levens van kinderen in ontwikkelingslanden.

Dit jaar nog kunnen 6,7 miljoen meer kinderen onder de 5 jaar ondervoed raken als gevolg van de pandemie. Deze verontrustende cijfers publiceerde de Lancet Global Health Journal, een toonaangevend wetenschappelijk tijdschrift, vorige week.

World Vision, dat zich inzet voor kwetsbare kinderen in ontwikkelingslanden, bracht in de achterliggende maanden verschillende rapporten naar buiten over de impact van Covid-19 op kinderen in de landen waar zij werkzaam is. Zo verscheen er begin april een alarmerend rapport waarin werd gewaarschuwd voor het feit dat 30 miljoen kinderen het risico lopen ziek te worden of te overlijden als gevolg van secundaire effecten van de Covid-19 pandemie. Begin juli kwam er nog een bericht naar buiten dat alleen al in Azi maar liefst 8 miljoen kinderen het risico lopen te worden blootgesteld aan de schadelijke gevolgen van bedelen, kinderarbeid en kindhuwelijken, omdat hun ouders als gevolg van de Covid-19-crisis niet genoeg geld meer hebben om eten te kopen.

Uitbuiting

Volgens cijfers van Unesco, mondiale organisatie verantwoordelijk voor onderwijs, blijkt dat de uitbraak van het coronavirus ervoor heeft gezorgd dat op dit moment ongeveer 1,5 miljard kinderen en studenten wereldwijd niet naar school kunnen.

Dat heeft een enorme impact, aangezien onderwijs een belangrijke rol speelt bij het tegengaan van armoede en ongelijkheid. Daarnaast zijn veel kinderen afhankelijk van school om te kunnen voorzien in hun levensbehoeften met voedselprogramma’s die vanuit scholen worden gecordineerd. Andere ziekten zoals malaria vormen direct weer een bedreiging, doordat men geen financile middelen meer heeft voor de benodigde medicijnen. Ook zijn vanwege lockdownbeleid allerlei vaccinatieprogramma’s komen stil te liggen.

De coronacrisis kan ook grote gevolgen hebben voor de toekomst van kinderen: het risico op uitbuiting vormt voor zowel jongens als meisjes een groot gevaar. Alle veranderingen –en de angst, stress en onzekerheden die deze met zich meebrengen– zijn een groot risico voor het welzijn en de ontwikkeling van kinderen, vooral als ze nog jong zijn.

Dat kinderen en jongeren hard worden getroffen door de secundaire effecten van Covid-19 erkennen zij ook zelf. World Vision vroeg in de achterliggende maanden aan ruim honderd jongeren uit dertien ontwikkelingslanden naar de impact van het coronavirus op hun leven. Een van de kinderen uit Democratische Republiek Congo zei heel treffend: „We wilden stilstaan bij het einde van ebola, maar inmiddels komt het coronavirus al onze kant op. Een lockdown beschermt ons weliswaar tegen het virus, maar zal een hongersnood met zich mee brengen, waar we ook aan dood kunnen gaan.”

Geestelijk leiders

Momenteel zet World Vision bestaande structuren in om kinderen en hun ouders en gemeenschappen te beschermen tegen de verwoestende gevolgen van het virus en de maatregelen daartegen. Zo wordt er in vluchtelingenkampen in Irak gescreend op symptomen en voorlichting gegeven en zijn er in de achterliggende periode in samenwerking met andere organisaties hyginepakketten uitgedeeld aan 88.325 Rohingyavluchtelingen in Bangladesh. Daarnaast worden er geestelijk leiders getraind in het geven van preventievoorlichting en hoe zij moeten handelen als iemand in hun gemeenschap besmet raakt. Een uiterst belangrijk aspect, aangezien een meerderheid van de wereld aanhanger is van een religie en in de geestelijk leider een autoriteit ziet waarnaar geluisterd moet worden.

Nederland en vele andere landen nemen en hebben in de achterliggende maanden vergaande maatregelen genomen om de verspreiding van het coronavirus tegen te gaan. Het is echter zaak dat er bij de maatregelen die genomen worden gedacht wordt aan de secundaire impact van het virus op kinderen, jongeren en andere kwetsbare groepen in ontwikkelingslanden. Want een ramp als de coronacrisis heeft ook op hen een enorme impact.

Solidair

In deze tijden van crisis, maar ook daarna, is internationale solidariteit noodzakelijk en dient er onder andere genvesteerd te worden in goede zorg, onderwijs en psychosociale hulp voor alle kinderen en jongeren. Hun ontwikkeling staat op het spel en daarmee de duurzaamheid van hulp aan ontwikkelingslanden. Investeren in kinderen en jongeren is investeren in de lange termijn, in duurzame ontwikkeling!

De auteur werkt als communicatieadviseur bij World Vision Nederland.

Reformatorisch Dagblad 10-08-20
Auteur: Reporter Creer datum: 31-08-2020 17:05:36
Kerk op weg naar nieuwe toekomst vraagt om grondige bezinning op haar waarden

Andr Meulmeester

Wereldwijd gaan we door een collectieve transitie die we zo niet eerder meemaakten. Dat overheden het sociale en economische leven goeddeels platleggen, is ongekend. Dat christenen niet meer kunnen samenkomen, tenzij zij zich aan strenge regels houden, is in het vrije Westen onvoorstelbaar. Niemand weet hoe de wereld er straks uit gaat zien. De vraag is hoe de kerk reageert op deze ontwikkelingen.

Mensen reageren verschillend op verandering. Sommigen willen vasthouden aan wat ze hebben. Hun identiteit is zo verbonden met een vorm dat zij die als onopgeefbaar beschouwen. Zij hopen op een snelle terugkeer naar de vertrouwde patronen. Anderen zien een crisis als kans om een koerscorrectie door te voeren. In een crisis is zelfbehoud psychologisch het aantrekkelijkst. Vertrouwde structuren bieden veiligheid. Tegelijk is de kans groot dat de kerk hiermee door een nieuwe realiteit wordt ingehaald.

Een veranderende wereld vraagt om een proces van reformatie vanuit wezenlijke Bijbelse principes van kerkzijn. Zo’n proces heeft transitieleiderschap nodig. Zulk leiderschap vereist kennis van Bijbelse waarden, het openstaan voor bezinning op de vormen en verbinding houden tussen mensen en ideen. Daarbij kan het waardevol zijn om te vragen: stel dat je in een nieuw gebied opnieuw gaat beginnen, wat ga je dan doen en waarom?

De Wegwijzer is 26 jaar geleden in Almere vanuit een nulpunt begonnen. Wij konden niet terugvallen op bestaande structuren en werden gedwongen om genoemd proces door te maken. Wat zeer verrijkend is gebleken. Onze gemeenschap bestaat uit meer dan 35 nationaliteiten en meer dan twaalf wereldwijde denominaties. We ontdekten vijf universele waarden die over de hele wereld en in alle culturen wezenlijke elementen zijn van kerkzijn: Christus centraal (aanbidding), onderlinge gemeenschap, gavengerichte dienstbaarheid, geestelijke groei (discipelschap) en getuigen van het heil naar niet-gelovigen. Waar deze elementen aanwezig zijn, bloeit de kerk.

De vraag is hoe mensen van buiten de kerk het christendom interpreteren. Uiten we ons als christenen vanuit onze maatschappelijke verantwoordelijkheid? Laten we de vrucht van de Geest zien? Staan we bekend om onze vrijgevigheid aan de armen? Spreken we ons uit over onrecht? Nemen we het op voor gemarginaliseerde groepen? Juist in tijden van crisis kan de kerk laten zien dat zij een beweging is van mensen, verbonden met Christus, niet van tijdelijk lege gebouwen.

Zondagse diensten

De coronacrisis is het meest ontwrichtend voor op kerkdiensten gebaseerde modellen van gemeentezijn. Ze raakte de gemeente in het hart. Inmiddels mogen we met beperkende maatregelen samenkomen. Maar de vraag is hoe we straks als kerken uit deze crisis komen. Stel dat we alles weer kunnen doen zoals we dat gewend waren, is dat dan de bedoeling?

Na de crisis overgaan tot het gewone kerkelijke leven zou de kerk weleens op grote achterstand kunnen zetten. De eerste christenen kregen niet de kans een kerk te bouwen in Jeruzalem, maar werden verstrooid naar Judea, Samaria en tot aan Damascus toe. En overal waar zij kwamen, deelden zij het Woord, vormden ze nieuwe gemeenschappen, baden ze voor elkaar en droegen ze zorg voor elkaar. Helpt deze crisis ons wellicht om, in plaats van concentratie, ‘verstrooid’ te raken en meer betrokken te raken op onze wijk, ons dorp of onze stad?

Wat betreft de inzet van digitale media kunnen we niet meer terug naar de oude tijd. Het aanbod van hoogstaande en inhoudelijk goede producties heeft het grote publiek bereikt. Onze livestream wordt in Almere nu uitgezonden via de lokale omroep!

Naast de livestream zijn er tal van digitale mogelijkheden om gemeenschap te beleven, mensen met elkaar te verbinden, kleine groepen te vormen, creatieve en interactieve thema’s op gang te brengen en nieuwe doelgroepen te bereiken. ‘Online’ beperkt zich niet tot de zondag, maar kan zeven dagen per week een belangrijke bijdrage leveren aan een nieuwe, dynamische manier van kerkzijn. We zien hoe jongeren in de kerk hierin graag een rol willen nemen.

Betrokkenheid

Al jaren worstelt de kerk met het begrip lidmaatschap. Wanneer zijn mensen gecommitteerd, officieel verbonden met de kerk? We zijn een netwerksamenleving geworden en het is de vraag of alle christenen na de lockdown zullen terugkeren op hun oude stek. Dat zal sterk afhankelijk zijn van meerdere lagen van verbinding die mensen met de gemeente ervaren. Het gemeenschapsleven door de week zal een grote rol spelen. Maar ook de kwaliteit van de prediking en de diensten op zondag. Kerkmuren worden lager. Er vindt erkenning en herkenning plaats door lagen van culturen, denominaties en lokale gemeenschappen heen.

Netwerk van kleine groepen

Kerken die gebaseerd zijn op kleine groepen hebben een grote voorsprong. Zij kennen een mate van zelforganisatie en hun schaalgrootte is gemakkelijk aan te passen. De kerk als organisch netwerk in plaats van statische organisatie. De kerk als huisgezin van God, van broeders en zusters die met Christus onderweg zijn, dagelijks geleid door Gods Geest in verbondenheid met anderen. Vanaf het moment dat wij als kerk niet meer konden samenkomen, hebben wij het grote belang gezien van de kleine groepen. Daar had de gemeenschap plaats, daar waren de onderlinge zorg en betrokkenheid. Het werd de ‘kerk in het klein’, verspreid over de stad. Niet afhankelijk van grootte maar van onderlinge relatie.

Een logische stap in deze manier van kerkzijn is nu het bijeenbrengen van een aantal kleine groepen per wijk voor een gezamenlijke bijeenkomst op zondag. Het opschalen van de huiskamer naar het buurtcentrum! Deze wijken worden voorzien van de prediking van het Woord via livestream vanuit n locatie. De rest gebeurt in de wijk. Vanaf september starten we zo diensten in buurthuizen en scholen in zes stadsdelen in Almere. Wat een missionaire kansen!

Een pandemie is een uitgelezen moment om onze activiteiten te heroverwegen. Welke zijn essentieel voor de gemeenschap en de missie van de kerk en welke zijn ondergeschikt en kunnen worden gemist? Met de naderende komst van Christus kunnen we het ons niet veroorloven energie te steken in onbelangrijke dingen. Hoe kun je het kerkleven eenvoudiger maar efficinter maken en meer investeren in lokale verbinding, gemeenschap en maatschappelijke betrokkenheid? Niet alleen met mensen binnen de groep, maar ook daarbuiten?

Kerken kunnen door een crisis financieel in de problemen raken. Dat vraagt de kerk om zich te bezinnen op haar uitgaven. Dienen die werkelijk de Missie waartoe de kerk geroepen is? Als de kerk niet afhankelijk is van dure gebouwen of een kostbare overhead, kan zij meer investeren in haar missie en diaconaat.

Zingeving en hoop

Door een crisis kunnen geestelijke gezondheidsproblemen toenemen. Denk aan stress, eenzaamheid, burn-out en druk op relaties en gezinnen. Ook zal de vraag naar schuldhulpverlening toenemen. We leven in een complexe tijd met grote veranderingen die veel van mensen vraagt. Hier ligt voor kerken een kans. Christenen kunnen rust, licht en hoop brengen door de zekerheid die zij hebben in Christus Jezus.

Te midden van onzekerheid zouden christenen vooral boodschappers moeten zijn van licht en hoop. We hebben het perspectief van een eeuwig Koninkrijk dat niet van deze wereld is, maar wel concreet zichtbaar kan worden in onze samenleving. Gods missie gaat door en Hij gebruikt daarvoor zijn kerk. Ook in een onzekere, veranderende wereld.

De auteur is voorganger sr. in christelijke gemeente De Wegwijzer in Almere.


Reformatorisch Dagblad 29-08-20
Nog geen lid? wordt dat hier (gratis). Klik hier
Reargeren of een nieuwe topic aanmaken? Klik dan hier