Talenassortiment
                        Change the color of the site
 
Laatste nieuws:
Log in
Onthoud mij:
Het laatste kwartiertje

Navigatie a-z
 
 
 
Studiehuis Resort of Security Roemeni Informatiescherm
Uw naam:
Uw emailadres:
Uw vriends naam:
Uw vriends emailadres:
Uw bericht
Auteur: Miranda
Creer datum:
25-03-2020 14:26:50
OPVANG vluchtelingen
Kunnen kinderen van de vluchtelingenkampen naar Holland ?
Auteur: Miranda Creer datum: 25-03-2020 14:28:03

Druk op Middelburg neemt toe om kinderen uit Griekse kampen op te vangen

MIDDELBURG - De druk op Middelburg neemt toe om vluchtelingenkinderen uit Griekse kampen op te vangen. De gezamenlijke kerken vragen het gemeentebestuur zich aan te sluiten bij de gemeenten die al hebben gezegd die opvang te willen bieden. Bovendien is een Middelburgse een petitie begonnen met dezelfde oproep.
Maurits Sep 25-03-20, 13:53

Diverse vluchtelingenorganisaties hebben de gemeenten gevraagd gezamenlijk, dus over het land verspreid, vijfhonderd alleenstaande kinderen een veiligere plek te bieden dan ze nu in Griekse kampen hebben. Toen de ChristenUnie begin maart aan het college vroeg daar ‘ja’ op te zeggen, reageerde wethouder Chris Dekker afhoudend: ,,Dit moet landelijk geregeld worden. Pas als het Rijk na internationale afspraken aangeeft kinderen in Nederland te willen opvangen, zijn de gemeenten aan de beurt.”

Dat antwoord is deze week nog eens schriftelijk bevestigd door het college van B en W. Op hetzelfde moment roept de Raad van Kerken Middelburg het gemeentebestuur toch op opvang te bieden. ,,Want de landelijke regering doet dit juist niet, terwijl er wel een schrijnende hulpvraag ligt. Daarom vinden wij dat de gemeenten, ook Middelburg, een signaal moeten afgeven", zegt Harm Verbeek, voorzitter van de Raad van Kerken Middelburg.

De gezamenlijke kerken hebben een open brief geschreven aan het gemeentebestuur. ,,De beelden van ontredderde mensen op het eiland Lesbos en in het niemandsland tussen Turkije en Griekenland zijn schokkend en verbijsterend. Wegkijken kan en mag niet”, vinden de kerken. ,,De waarden van de Europese samenleving waarvan ons land deel uitmaakt, staan hier op het spel.”

Verbeek benadrukt dat de oproep aan het gemeentebestuur niet eenzijdig is. ,,Wij tonen ons als kerken ook bereid om ondersteuning te bieden als kinderen naar Middelburg komen.”

Nog meer druk op het gemeentebestuur komt er door een petitie van Ria de Feijter uit Middelburg, onder de titel ‘Bied vluchtelingenkinderen uit Griekenland een veilige plek’. ,,Hun situatie blijft me bezighouden. Ik vind dat we iets moeten doen. Middelburg is een gastvrije stad, een Sheltercity en stad van de Vier Vrijheden. Wij kunnen, ook in deze voor ons barre en onrustige tijden, niet wegkijken.”

De Feijter vindt niet dat de petitie op een ongelukkig moment komt vanwege de wereldwijde uitbraak van het coronavirus. ,,Voor ons zijn dit al onrustige tijden, maar die kinderen zitten in een schrijnende situatie in die kampen en die krijgen er corona nog eens bij. Bovendien denk ik niet dat als Nederland al kinderen naar hier wil halen, dat ze er binnen een maand zijn. Daarom vraag ik ook om dat ‘zo spoedig mogelijk’ te doen.”

Tot nu toe hebben 21 gemeenten steun toegezegd voor de opvang van vluchtelingenkinderen: Amsterdam, Arnhem, Coevorden, Culemborg, Den Haag, Enschede, Groningen, Haarlem, Houten, Leeuwarden, Leiden, Nijmegen, Overbetuwe, Roosendaal, Schiedam, Tilburg, Utrecht, Vijfheerenlanden, Wageningen, Zeist, Zwolle.

PZC /AD 25-03-20
Auteur: Reporter Creer datum: 20-04-2020 17:26:59
Asielzoekers zitten vast op een militaire kazerne, advocaten mogen er niet bij


Asieladvocaten en Vluchtelingenwerk Nederland maken zich zorgen over de rechten van nieuwe asielzoekers.

Petra Vissers

Nu het asielsysteem door de coronacrisis al een maand zo goed als op slot zit, maken asieladvocaten en Vluchtelingenwerk Nederland zich grote zorgen over de mensen in de noodopvang in Zoutkamp (Groningen). Asielzoekers die zich melden bij het aanmeldcentrum in Ter Apel, worden daarheen gebracht en vastgezet in een kazerne van Defensie. Asieladvocaten en Vluchtelingenwerk komen er niet binnen. De vreemdelingen die er zitten, hebben geen asielaanvraag kunnen doen.

“De vrijheid van deze groep mensen wordt beperkt, zonder dat duidelijk is waarom”, zegt voorzitter Wil Eikelboom van de Vereniging Asieladvocaten en –juristen Nederland. “Dat is heel dubieus.” Vreemdelingen die zich melden bij het aanmeldcentrum in Ter Apel, worden daar geregistreerd en krijgen een gezondheidscheck, maar hun asielverzoek wordt niet in behandeling genomen. Eikelboom: “Met alles wat ze daar registreren – identiteit, vingerafdrukken – kun je ook een formele asielaanvraag doen. Het is een kwestie van een papier ondertekenen.”

Door dat niet te doen, hoopt de staat te ontkomen aan een aantal verplichtingen, vreest hij. Zo hebben asielzoekers normaal recht op een zorgverzekering en leefgeld en mogen ze een half jaar na hun asielaanvraag beginnen met werken. Als iemand mag blijven, is de startdatum van de verblijfsvergunning het moment waarop de asielaanvraag is ondertekend.
Geen plek voor kinderen

“Niemand weet waarom deze mensen opgesloten zitten”, zegt ook een woordvoerder van Vluchtelingenwerk Nederland. De mensenrechtenorganisatie is sinds de opening op 20 maart niet welkom geweest op de kazerne. Vluchtelingenwerk gaat er vanuit dat er ook kinderen zitten, terwijl de noodopvang volgens hen geen plek voor kinderen is.

Het ministerie van veiligheid en justitie zegt dat vreemdelingen de noodopvang niet mogen verlaten, omdat die onderdeel is van een militair complex. “Er is ook een militair oefenterrein naast de kazerne, het is gevaarlijk om in en uit te lopen. Bijkomend voordeel is dat je op deze manier meer controle hebt. We kunnen nu even aanzien of mensen ziek zijn of niet”, aldus een woordvoerder. Verantwoordelijk staatssecretaris Ankie Broekers-Knol benadrukte eerder dat de noodopvang er is om ‘humanitaire redenen’. In de eerste dagen dat mensen werden weggestuurd in Ter Apel, gingen ze over straat zwerven.

Er worden rond de 200 mensen opgevangen in Zoutkamp, waar plek is voor 210 mensen. Het ministerie onderzoekt of een extra noodlocatie moet worden geopend of dat vreemdelingen wellicht kunnen doorstromen naar de reguliere coa-opvang.

Probleem is dat het ook daar vol is. De IND kampte al voor de coronacrisis met grote achterstanden en die lopen nu verder op. Er beginnen geen nieuwe asielprocedures en lopende procedures zijn vertraagd. Procedures voor gezinshereniging die bijna zijn afgerond, worden wel verder behandeld, maar aan nieuwe gezinsherenigingen begint de IND voorlopig niet.

Vrijwel alles staat stil

Ook de doorstroom vanuit azc’s naar gemeenten staat op een lager pitje. Gemeenten moeten in de tweede helft van dit jaar 6.500 statushouders van een woning voorzien. Oorspronkelijk zou het om 9.000 mensen gaan.

Sinds vorige week is de IND op kleine schaal begonnen met ‘tele-horen’ van mensen wier asielverzoek al wel in behandeling is genomen. Dat is volgens een woordvoerder van het ministerie nog niet eenvoudig. Niet alleen de asielzoeker en de IND-medewerker moeten een digitaal systeem in, ook de tolk en asieladvocaat moeten aanwezig kunnen zijn.

Intussen zijn er ook zorgen over de veiligheid van asielzoekers en medewerkers op de reguliere asielzoekerscentra. De NRC meldde vorige week dat in ruim de helft van de centra onvoldoende beschermingsmiddelen voorhanden zijn en dat een kwart van de centra geen geschikte plekken heeft om mensen te isoleren. Ook zijn er zorgen omdat mensen vaak kamers, keukens en badkamers moeten delen.

TROUW 20-04-20
Auteur: Reporter Creer datum: 6-05-2020 15:07:24
‘We zijn niet bang meer voor corona. We hebben al te veel ellende meegemaakt’


De coronacrisis maakt het leven voor illegale migranten in Istanbul nog onzekerder dan het al was. Inkomsten vallen weg, je zit met z'n allen vast op een veel te krappe kamer, en bij de preventie van corona val je voor de overheid buiten beeld.

Rob Vreeken

‘Mogen de ramen open?’, is het eerste wat Mohammed Siddik Yasar vraagt als hij de bovenkamer betreedt van een woning in Kumkapi, een wijk in het Europese hart van Istanbul. De kleine, benauwde ruimte is meer dan gevuld met vijftien Iraanse en Afghaanse migranten, en een frisse luchtstroom kan eventueel aanwezige virussen naar buiten jagen.

De coronapandemie is de reden van zijn bezoek en het virus verklaart waarom de ontheemden – twaalf volwassenen, drie kinderen – hier sinds de vorige avond samenhokken. Corona was voor president Erdogan aanleiding alle migranten weg te sturen bij de Griekse grens, waar ze al vier weken vergeefs probeerden Europa binnen te komen. Het pand is hun eerste rustpunt in een acht weken durende helletocht met onbestemd vervolg. Aan de Tarlabasi Solidarity Group (TSG), waartoe Yasar behoort, klampen zij zich voor het moment vast.

Aan alle onzekerheden in hun bestaan heeft de coronacrisis er nog een reeks toegevoegd. Veel van de illegale migranten in Istanbul zijn hun werk – en inkomsten – kwijtgeraakt. Het waren maar schamele, vaak ongezonde baantjes in de informele sector, maar werkloosheid doet slechts verder afbreuk aan de afweer.

Syrirs hebben in Turkije de vluchtelingenstatus, met alle voordelen van dien, maar voor de honderdduizenden niet-Syrische migranten in Istanbul geldt dat allemaal niet. De Turkse regering heeft beloofd dat ook besmette illegalen de nodige medische zorg krijgen, maar of dat echt zo makkelijk gaat? De ontheemden in Kumkapi nemen liever niet de proef op de som.

‘Mijn vrouw is zeven maanden zwanger en heeft MS’, zegt de 35-jarige Iranir Mustafa Mohammadi. ‘Ze zit vol stress. Een paar weken geleden bewoog de baby niet meer. Ze ging naar een dokter, maar die zei: blijf op 3 meter afstand!’ Van serieus onderzoek kon geen sprake zijn.

Echtgenote Mahdieli bevestigt het verhaal met een droeve glimlach. Zo zitten allen erbij, bot op elkaar op een slaapbank en een paar stoelen. Blik op de staarstand, hand onder de kin. Moedeloosheid vult de kamer.
Immigranten zitten met zijn allen vast in kleine kamers.Beeld Rob Vreeken

Valse hoop

Met de corona werd ramp op ramp gestapeld. De groep behoorde tot de duizenden vluchtelingen die naar de Turks-Griekse grens trokken nadat president Erdogan de ‘poorten naar Europa’ had geopend. Die poort bleek dicht. Bijna vier weken bivakkeerden ze daar, in de valse hoop Europa in te kunnen. Drie jonge mannen uit de groep werden, in hun onderbroek, door de Griekse politie teruggeknuppeld.

Na de corona-uitbraak werden alle migranten door de politie weer weggestuurd van de grens. Zoals de meesten gingen de Iranirs en Afghanen twee weken in quarantaine. Daarna werden ze van kamp naar kamp gezeuld. De dag voor het gesprek met de Volkskrant kwamen ze om 11 uur ’s avonds aan in Istanbul. Kort daarvoor had de TSG het huis voor ze geregeld. Daar konden ze meteen terecht.

De TSG kwam tien jaar voort uit een handvol idealisten die zich het lot aantrokken van de illegale Afrikanen in Tarlabasi, een wijk middenin Istanbul vol marginale groepen als arme Koerden, verslaafden, prostituees en transgenders. Afrikanen (mannen en vrouwen) staan onderaan de maatschappelijke ladder en doen het zwaarste werk. Minstens 80 duizend zijn het er. Velen werken als sjouwer van puin en stenen in de bouw of als textielverver in kledingfabrieken, met alle longschade van dien. ‘Onzichtbaar werk, want met hun huidskleur zijn ze herkenbaar voor de arbeidsinspectie’, zegt leraar Engels mer Bal (33), een van de oprichters van de TSG. ‘Migranten uit het Midden-Oosten hebben het beter.’
Leden van een liefdadigheidsnetwerk delen handschoenen, gezichtsmaskers, ontsmettingsmiddelen en voedselbonnen uit aan Afrikaanse migranten in Istanbul, op 17 april 2020.

Hulppakket

Sinds de uitbraak van corona hebben Bal en zijn vrienden hun aandacht verbreed naar alle illegalen in Istanbul. De TSG is harder nodig dan ooit. De hulp bestaat uit een standaardpakket, dat door de leden aan huis wordt bezorgd. ‘Onze filosofie is niet liefdadigheid van bovenaf’, zegt Bal. ‘We gaan op gelijke voet met de migranten om.’

In Kumkapi is te zien hoe dat gaat. De 35-jarige Yasar – in het dagelijks leven verkoper van luxe jachten – zit tussen de bewoners op de bank. Op zijn schoot lijsten met zo’n vijfduizend namen, leeftijden en adressen van migranten; hij vinkt de vijftien Afghanen en Iranirs af.

Dan werkt hij, met uitgebreide toelichting, het standaardpakket af. Hij meet van eenieder de temperatuur, en deelt plastic zakken uit met mondkapjes, handschoenen en handgel. Hij deelt betaalpasjes uit van supermarkt BIM, de Turkse Lidl, met 50 lira (7 euro) tegoed per persoon. Hij deelt A4’tjes uit met informatie over corona. Hij vertelt wat het 24 uur per dag bemande TSG-noodnummer is.

Dankbaar maar treurig nemen de negen mannen en drie vrouwen het in ontvangst. Vijftig lira, dat houdt niet over. Voorheen hadden ze werk, als lasser of als arbeider in een meubel- of schoenenfabriek. Maar met de wanhoopsvlucht naar de Griekse grens hebben ze alle schepen achter zich verbrand. Geen werk meer, geen huisvesting. Wat de toekomst brengt, weten alleen Ali, Hussein en Riza, de drie jongetjes: zij worden profvoetballer.

De Afrikanen in Istanbul, zegt Bal, zijn doodsbang voor covid-19. ‘Zij kennen ebola. Ze hebben gezien wat het is om langzaam te sterven aan een ziekte.’ De vijftien Afghanen en Iranirs lijken dat stadium voorbij. ‘Wij zijn niet bang meer voor corona’, zegt Hassan Karimi (48). ‘We hebben al teveel ellende gehad.’

VOLKSKRANT 5-5-2020
Auteur: Reporter Creer datum: 7-08-2020 17:17:31
Chaos bij aanpak achterstanden asielverzoeken: ‘De telefoon wordt niet opgenomen. Overleg is onmogelijk’

De speciale afdeling die voor het einde van dit jaar duizenden achterstallige asielaanvragen van de Immigratie- en Naturalisatiedienst IND moet afhandelen, functioneert slecht. Dossiers die deze afdeling heeft opgesteld zijn incompleet, gehoren worden op het laatste moment afgezegd en telefoontjes en mails blijven onbeantwoord.

Irene de Zwaan / vk 6 augustus 2020, 03:06

Dit blijkt uit een rondgang langs advocaten en asielzoekers. Zij ondersteunen hun verhalen met correspondentie van de zogenoemde ‘taskforce’, die sinds april dit jaar actief is. Het ministerie van Justitie, waaronder de taskforce valt, erkent de problemen, maar spreekt van ‘opstartproblemen’. Die zijn inmiddels ‘grotendeels opgelost’, aldus de woordvoerder. Asieladvocaten zeggen daar weinig van te merken.

De taskforce, bestaande uit 180 IND-medewerkers, 40 medewerkers van de Dienst Terugkeer en Vertrek en nog eens 200 uitzendkrachten, is volgens advocaten te onervaren voor de vrijwel onmogelijke taak die hun is toebedeeld: nog voor het einde van dit jaar 14.000 achterstallige asielaanvragen wegw..


Nederlands Dagblad 6-8-20
Nog geen lid? wordt dat hier (gratis). Klik hier
Reargeren of een nieuwe topic aanmaken? Klik dan hier