Talenassortiment
                        Change the color of the site
 
Laatste nieuws:
Log in
Onthoud mij:
Het laatste kwartiertje

Navigatie a-z
 
 
 
Studiehuis Resort of Security Roemeni Informatiescherm
Uw naam:
Uw emailadres:
Uw vriends naam:
Uw vriends emailadres:
Uw bericht
Auteur: Freek
Creer datum:
6-02-2020 20:09:40
Verkiezingen VS
De (voor) verkiezingen zijn begonnen
Auteur: Freek Creer datum: 6-02-2020 20:11:41
Democraten VS doen er beter aan hun verlies te nemen

De Amerikaanse Senaat verwierp woensdag met een gewone meerderheid de aanklachten tegen president Donald Trump.

En ding is zeker: in de Verenigde Staten is woensdag geschiedenis geschreven. Deze bladzijde in de Amerikaanse historie vertoont echter wel een paar flinke rafelranden. En de pagina is nog allerminst omgeslagen.

Als derde Amerikaanse president in de geschiedenis heeft Donald Trump een afzettingsprocedure overleefd. Bill Clinton (1999) en Andrew Johnson (1868) gingen hem voor. In tegenstelling tot zijn ambtgenoten is Trump in de race voor een volgende termijn in het Witte Huis. Juist daarom zal deze kwestie de gemoederen nog zeker tot de verkiezingen van 3 november bezighouden.

Op het eerste gezicht lijkt de uitkomst van het Senaatsproces tegen Trump duidelijk. Beide aanklachten tegen de president –machtsmisbruik en belemmering van het Congres– sneuvelden woensdag immers. Verworpen met een gewone meerderheid. Niemand had ook verwacht dat in de Amerikaanse ‘Eerste Kamer’ een tweederdemeerderheid zou zijn om het staatshoofd daadwerkelijk af te zetten. Daarvoor bleek de zaak –om uiteenlopende redenen– te zwak en de partijloyaliteit in de door de Republikeinen gedomineerde Senaat te sterk.

De vraag is echter hoe beide kampen met deze uitslag zullen omgaan. Voor Trump is de vrijspraak niet alleen het doorslaggevende bewijs van zijn onschuld, maar ook het einde van een showproces en een heksenjacht van de Democraten om hem koste wat kost uit het zadel te wippen. De president zal dat in de komende campagneperiode ook volop benadrukken.

Het zal voor de Democraten nog lastig genoeg worden om zich daartegen te verweren. Zij hebben van het begin af aan de schijn op zich geladen dat het hen slechts te doen was om het vertrek van Trump. Niet per se door het winnen van een stemming in de Senaat over zijn afzetting – ook zij waren politiek realistisch genoeg om die kansen goed in te schatten. Maar vooral door hun poging de president dermate te beschadigen, dat daardoor zijn herverkiezing in gevaar zou komen. Dat bleek alleen al uit de timing van de impeachmentprocedure – net voor het begin van het verkiezingscircus. Niet voor niets hield de Democratische voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, Nancy Pelosi, de start van het proces lange tijd tegen.

Bovendien hebben de Democraten de kwestie tot een „referendum over het voortbestaan van de constitutionele republiek” verheven, in de bewoordingen van afgevaardigde Tom Malinowski. Alsof met de uitslag van de stemming van woensdag de Amerikaanse rechtsstaat heeft opgehouden te bestaan.

De Democraten zouden er beter aan doen hun politieke verlies te nemen en in de resterende campagneperiode met een goed inhoudelijk verhaal te komen. Vooralsnog blinken de Democratische kandidaten vooral uit in het etaleren van hun gedeelde afkeer van Donald Trump. Daar zullen ze de verkiezingen niet mee winnen.

Reformatorisch Dagblad 06-02-20
Auteur: Reporter Creer datum: 22-02-2020 15:14:11
Trump ziet kans in de schijnwerpers te blijven

Ds. H. Hofman

„Veel Amerikanen zijn het negatieve nieuws over Trump z beu, dat ze het niet eens meer willen lezen.”
Het is moeilijk voor de Democraten om te bewijzen dat het momenteel slecht gaat in de VS. Veel mensen weten dat. Maar omdat goede wijn geen krans behoeft, laten de mensen die op Trump gaan stemmen zich niet horen.

Het blijft boeiend en interessant hoe een man als president Donald J. Trump het voor elkaar krijgt de spreekwoordelijke knuppel te blijven die het hoenderhok van pers en samenleving, wereldwijd, maar blijft beroeren. Want wees nu eerlijk: vanaf het begin van zijn gooi naar de kandidatuur voor het presidentschap heeft hij kans gezien om onbeperkt en vrijwel onbegrensd de gemoederen bezig te houden. Of je hem nu verguist of verafgoodt, bekritiseert of steunt, belachelijk maakt of juist bedankt, het doet er niet toe.

Vr zijn publieke optreden als aspirant-politicus deed Trump er niet zoveel toe. Ik denk dat de meeste mensen amper wisten wie hij was. Men kende hem hooguit als een rijke man die wel eens ergens had gezegd: „You’re fired!” („U bent ontslagen!”). Daar staat hij inmiddels om bekend. Ook recent, in de nasleep van de ”vrijspraak” van zijn beschuldiging, in de Senaat, bleek dit het geval.

Trump zlf is ook al vaak ontslagen. Door de media, de publieke opinie, zijn politieke tegenstanders, voormalige kennissen of collega’s, door mensen uit de onder- en uit de bovenwereld, de parlementaire enqutecommissie, het Huis van Afgevaardigden en noem maar op. Ik kwam in de laatste vier jaar zoveel namen tegen van aanklagers en verklagers, dat ik door de bomen het bos echt niet meer zie. Ik heb de namen ook niet onthouden, net als vele, zo niet alle Amerikanen. Zodra de storm voorbij is, blijkt hun faam vergaan. De storm van Stormy Daniels raast nu over haar eigen advocaat, die wordt aangeklaagd vanwege een miljoenenafpersing. „Kijk het maar achteraan”, placht mijn overleden vader nogal eens te zeggen. Maar Trump blijft gewoon op zijn werk komen, elke dag opnieuw. Je vraagt je soms af hoe de man het volhoudt.

Knipoog

Als trouwe RD-onlinelezer overzee verbaas ik me er soms over hoe uitspraken van Trump (de beroemde, of beruchte, tweets) het nieuws maar blijven halen. Ook verbaast het me welke er serieus worden genomen en welke niet.

Het is mijn gewoonte, als m’n tijd het toelaat, om het nieuws door te nemen van n dag. Ik zeg erbij dat dit doorgaans heel snel gaat, tenzij er echt iets gebeurt, zoals de aanslag op de Iraanse generaal Qusem Soleimani. Of dat er damherten mogen worden afgeschoten in het gebied rond de Oostvaardersplassen. Of dat Thierry Baudet zich verspreekt. Dit even ter zijde.

Het wordt past echt interessant als je de verschillende nieuwsberichten over Trump met elkaar gaat vergelijken. Wie zegt wat? En wat en wanneer wordt iets serieus genomen? Hier gaan de vele wegen uiteen. Zo stond op rd.nl onlangs een bericht van het ANP/DPA dat Trump de overwinning van de Democrtische voorverkiezing opeiste... Geheel waarheidsgetrouw stond vervolgens te lezen: „De resultaten van de Democraten in Iowa zijn nog niet bekend.” Dat wist Trump natuurlijk ook wel. Daarom: wat een belachelijke uitspraak van die domme Trump... Maar zou hij mogelijk toch gelijk hebben? De vraag stellen is hem beantwoorden. Het is toch vermakelijk dat Trump kans zag om te midden van de chaos in Iowa het nieuws weer te halen? Het ging daar helemaal niet om Trump, en toch ook weer wel.

Opmerkelijk is dat de chaos van de voorverkiezingen in n staat niet te wijten was aan bijvoorbeeld Russische inmenging, maar aan de fout van een app die was gerelateerd met het hoofdbestuur van de Democratische Partij. Ziet u de knipoog van Trump? Let behalve op de tweets ook eens op de glimlach van Trump, zichtbaar of niet, bij zo’n voorval.

Trump met het nieuws ook wel steeds opnieuw halen. Anders was hem allang het zwijgen opgelegd. Het is de kunst van de pers in de Verenigde Staten en elders in de wereld om dt te doen: alles wat hij goed doet doodzwijgen. Dat was onder president Obama wel anders. Toch ziet Trump kans om in de schijnwerpers te blijven, met een knipoog. Ik vind dat knap.

Verzoeking

En verder is de Amerikaanse president gewoon op zijn werk en hard aan het werk. De resultaten mogen er zijn. Het is moeilijk voor de Democraten om te bewijzen dat het momenteel slecht gaat in de VS. Er wordt naarstig naar argumenten gezocht, maar er wordt weinig of niets gevonden. Veel mensen zien dat en weten dat. Goede wijn behoeft geen krans. Daarom laten de mensen die op Trump gaan stemmen zich ook niet horen.

Het enige wat Trump misschien moet leren, is wat de Spreukendichter schreef: „Laat u een vreemde prijzen, en niet uw mond; een onbekende, en niet uw lippen” (Spreuken 27:2). Maar ja, als niemand dat doet, kan het een verzoeking zijn om het zelf maar te doen. Daarmee blijft de waarheid van het Schriftwoord gewoon staan, maar de onbarmhartige werkelijkheid waarin Trump moet werken k.

Het interessante in dit alles blijft dat de tweets die Trumps zelfingenomenheid uitstralen het nog steeds goed doen, en of men het wil of niet, ze worden trouw gelezen. Terwijl veel Amerikanen het negatieve nieuws over Trump z beu zijn, dat ze het niet eens meer willen lezen. Ik ben er bijna n van. Behalve natuurlijk als het RD zulk nieuws brengt.

De auteur is predikant van de Netherlands reformed congregation in Kalamazoo (VS).

Reformatorisch Dagblad 19-02-20
Auteur: Reporter Creer datum: 5-03-2020 16:41:10
Kleurloze Biden wint voornamelijk als alternatief voor de te linkse Sanders

De verrassende zege van Biden op Super Tuesday is de voorlopige uitkomst van de interne Democratische strijd tussen een verdeeld midden en een verdeelde linkervleugel. Nu hielpen de gematigden in de partij Biden aan de winst, maar de race is nog geenszins gelopen.

Michael Persson


En zo waren de Democratische kiezers dinsdag ineens het meest enthousiast over de kandidaat die al wekenlang het minste enthousiasme teweegbrengt.

Joe Biden is de oud-vicepresident die weinig geld en weinig vrijwilligers had, die weinig campagne voerde en aan matig gevulde zaaltjes iets presenteerde wat nauwelijks een visie kon heten. Op Super Tuesday – de belangrijkste dag in de Amerikaanse voorverkiezingen voor het presidentschap – kreeg hij echter zo veel nieuwe kiezers op de been, dat hij in negen of tien van de veertien staten won. Zo is hij ineens weer favoriet om de Democratische presidentsnominatie in de wacht te slepen.

Daartegenover is Bernie Sanders de progressieve senator die miljoenen dollars inzamelde, die hele bataljons aan vrijwilligers het land instuurde en kon bogen op een leger fanaten op sociale media. Hij hield toespraken in barstensvolle sporthallen en beloofde het onrecht in Amerika recht te zetten. Maar hij mobiliseerde zo weinig nieuwe kiezers dat hij moest terugvallen op Californi, het bastion van de toekomst dat hem in elk geval nog de gedelegeerden opleverde om zonder al te veel gezichtsverlies als underdog in de race te blijven.

Daarmee slaagde Biden – zijns ondanks – in een opzet die Sanders zag mislukken: het vergroten van de opkomst om zo de balans tussen gematigden en progressieven in het eigen voordeel te laten doorslaan.

Sanders had gehoopt dit jaar door te breken met behulp van nieuw Amerika: een coalitie van jongeren, latino’s, Afro-Amerikanen en ook witte werkende achtergestelden om zijn ‘politieke revolutie’ naar het Witte Huis te brengen. Maar hoeveel die doelgroepen ook te winnen hebben, juist de opkomst onder jongeren en zwarte Amerikanen viel tot dusver tegen, zeker in het zuiden. Volgens peilingen bij de stemlokalen is dinsdag bijvoorbeeld maar 13 procent van de twintigers gaan stemmen, niet meer dan vier jaar geleden.

Nieuwe kiezers
Voor Biden daarentegen togen wel veel nieuwe kiezers naar de stembus, of preciezer: kiezers die bij de vorige voorverkiezingen, in 2016, nog niet op de Democraten stemden maar twee jaar later, bij de verkiezingen voor het Congres, wel. Zo deed Biden het bijzonder goed in Virginia, North Carolina en Texas, in districten met welgestelde voorsteden waar vrouwen in 2018 de doorslag gaven en de Democraten naar een meerderheid in het Huis van Afgevaardigden loodsten. In Virginia ging een half miljoen mensen mr stemmen dan bij de voorverkiezingen van 2016 – en die stemden dus vooral op Biden.

Net als in 2018 ging het bij hen eigenlijk maar om n ding: weg met Trump. Geen gekke dingen, geen grote veranderingen, een terugkeer naar het land van vr Trump is voor die kiezers al genoeg. Terug naar het land van Barack Obama, dus. Dat sentiment wordt het best vertegenwoordigd door de man die jaren in Obama’s nabijheid verkeerde en die deze nabijheid sinds de bekendmaking van zijn kandidatuur als belangrijkste argument gebruikt.

Klein verschil: Obama richtte zich op de toekomst met een boodschap van hoop. Biden richt zich op het verleden, en appelleert vooral aan de heimwee naar hoop.

Daartegen lijkt Sanders het dus af te leggen, met zijn veel ambitieuzere belofte het hele systeem op de schop te nemen. Ook al is volgens peilingen een meerderheid van de Democratische kiezers voorstander van Sanders’ belangrijkste agendapunt – collectivisering van de ziektekostenverzekeringen in n groot door de overheid betaald ziekenfonds – toch laten ze hun stem daar kennelijk niet door bepalen.

Groter risico
De inhoud doet er nu even niet toe. Sanders wordt door de kiezers als groter risico gezien dan Biden, aantrekkelijk in al zijn kleurloosheid. Helemaal rationeel is dat niet: in virtuele electorale gevechten met Trump doet Sanders het in de sleutelstaten minstens zo goed als Biden. Maar de aanvallen van de afgelopen tien dagen op Sanders’ vermeende socialisme hebben de angst toch aangewakkerd dat hij minder kans maakt in een race met Trump.

Het Democratische partij-apparaat speelde daarbij zeker een rol, net als de media. Als Sanders het Cubaanse onderwijs zegt te waarderen wordt hem dat veel zwaarder aangerekend dan wanneer Obama dat zegt en de angst voor Sanders ‘democratische socialisme’ lijkt soms meer door belangen dan door feiten te worden aangewakkerd.


Maar ook Sanders en zijn beweging zijn verantwoordelijk voor hun gebrek aan groei. In al hun ideologische zuiverheid deden met name de zeloten online veel kwaad: zelfs een progressieve medestander als Elizabeth Warren werd weggezet als verrader of overloper, als een verkapte Republikein of erger nog, rencarnatie van Hillary Clinton. Iedereen die ook maar een beetje kritiek heeft wordt door geharnaste woordvoerders als David Sirota en Nina Turner van ‘establishment’ beticht, waarna de onlinetrollen los gaan. Dat de vrijwilligers op de grond veel tolerantere idealisten zijn, maakt het agressieve gedrag op sociale media nog betreurenswaardiger.

Aantrekkelijke consistentie
Sanders’ ideologische consistentie door de decennia heen is precies wat hem zo aantrekkelijk maakt, en dus was de onwil tot concessies of tot een reikende hand zo bedoeld: dit is precies wat miljoenen jonge kiezers zou moeten lokken. Maar die kwamen dus niet. In plaats daarvan stootte de compromisloosheid potentile genteresseerden af: de ene veranderingsgezinde kandidaat, Pete Buttigieg, adviseerde zijn aanhangers zich achter Joe Biden te scharen. De andere veranderingsgezinde kandidaat, Elizabeth Warren, is nog steeds in de race en zit daardoor Sanders dwars.

En zo won Biden. Naar hm stroomden de twijfelaars, de zoekers, de kiezers die op een tweede of derde keus moesten terugvallen na het vertrek van miljardair Tom Steyer, technocraat Pete Buttigieg, pragmatist Amy Klobuchar (en straks ook Mike Bloomberg). Naast de vrouwen in de voorsteden kreeg Biden ook opvallend veel kiezers achter zich in arbeideristische districten in Minnesota, Oklahoma, Maine en de Appalachen-valleien van Tennessee en North Carolina. Biden kreeg daar meer stemmen dan Clinton in 2016 (en Sanders minder dan in 2016), wat zou kunnen betekenen dat Biden ook in de strijd tegen Trump meer kans maakt – al heeft hij veel zwakke plekken die Trump nog kan uitbuiten.

Dit alles betekent niet dat de race al gelopen is. In gedelegeerden gerekend liggen Sanders en Biden nog dicht bij elkaar (als alle stemmen zijn geteld en Sanders’ overwinning in Californi groot genoeg uitpakt, kan die zelfs nog aan kop gaan) en er zullen zich zoals altijd nog verrassingen voordoen. Toch wordt het lastig voor Sanders: er zijn nog zuidelijke zwarte staten die naar Biden zullen gaan, er zijn nog grote staten als New York, New Jersey en Pennsylvania die in 2016 ruim naar Clinton gingen, en dan is er nog Florida, met veel ouderen en weliswaar veel latino’s, maar die zijn vaak afkomstig uit Cuba en Venezuela en daardoor conservatiever dan die in Californi en Nevada.

Verdeeld midden of lamme linkervleugel
Met de opgave van Bloomberg woensdag (die een half miljard heeft uitgegeven om alleen Samoa te winnen) en diens stemadvies voor Biden zullen de centristische kiezers verder consolideren achter de gematigde vaandeldrager. Aan de andere kant blijft Warren maar doorgaan. Zo gaat straks niet Sanders van het verdeelde midden profiteren, maar Biden van de verdeelde linkervleugel. En dan hoef je dus helemaal niet zo sterk zijn om te winnen.

Volkskrant 04-03-20
Auteur: Reporter Creer datum: 11-03-2020 15:33:13
Bernie Sanders wint voorverkiezingen in North Dakota

Senator Bernie Sanders heeft de Democratische voorverkiezingen in de Amerikaanse staat North Dakota gewonnen. Dat melden The New York Times en CNN.

Na het tellen van 100 procent van de stemmen staat Sanders op 53,3 procent van de stemmen. Zijn tegenstrever, oud-vicepresident Joe Biden, komt uit op 39,8 procent.

Van de zes staten waar de Democraten dinsdag stemden, won Biden vooralsnog in vier. Sanders heeft de meeste stemmen gekregen in het kleine North Dakota en gaat nog aan de leiding in Washington, al zitten de twee daar nog te dicht bij elkaar om een winnaar te kunnen aanwijzen. Biden gaat sinds vorige week aan de leiding in de race voor de Democratische nominatie om presidentskandidaat te worden.

Reformatorisch Dagblad 11-03-20

Auteur: Reporter Creer datum: 19-06-2020 16:21:11
Republikeinen verdeeld over kansen Trump

Jan-Willem Kranendonk

Directe adviseurs van president Trump maken zich inmiddels zorgen over zijn herverkiezing. De belangrijkste reden? Het gedrag van de president in de media en op Twitter.

Lokale Republikeinse partijleiders zien de toekomst echter rooskleuriger in. Peilingen zijn volgens hen onbetrouwbaar, Joe Biden is een zwakke kandidaat en de media begrijpen het gewoon niet. „We denken aan een grote overwinning, een aardverschuiving!”

Donald Trump krijgt er volgens veel commentatoren een zware dobber aan om opnieuw tot president te worden gekozen. Het coronavirus is nog niet onder controle en eist dagelijks honderden slachtoffers. Door ‘corona’ heeft ook de economie forse klappen opgelopen en stijgt de werkloosheid. Bovendien is er onrust over de ongelijke behandeling van de Afro-Amerikanen na de dood van George Floyd. In de peilingen wordt zijn achterstand op Joe Biden steeds groter.

Republikeinse partijleiders in verschillende staten maken zich echter weinig zorgen, zo blijkt uit een serie interviews van Politico. „Hoe meer slechte dingen er gebeuren, hoe sterker de steun voor Trump wordt”, stelt Philip Stephens, een vooraanstaande Republikein uit ”swing state” North Carolina.

Ook de protesten na de dood van George Floyd bieden Trump volgens verschillende Republikeinen een kans. Veel Democraten pleiten er sindsdien voor om minder geld te geven aan de politie en dit geld te investeren in maatschappelijke instanties als buurtzorg en verslavingshulp. Daarmee zouden de Democraten zo ver opschuiven naar links, dat veel zwevende kiezers hen onredelijk vinden en menen dat ze hun hand overspelen. Dit geeft Trump de gelegenheid om zichzelf opnieuw als de kandidaat van recht en orde te profileren.

Wie de leiding heeft in de peilingen, zegt deze Republikeinse leiders weinig. Zij hebben goed zicht op de steun voor Trump in hun eigen staat of regio en zien niet dat deze terugloopt. Daarnaast vinden zij Joe Biden een zwakke kandidaat, die bovendien veel minder geld in zijn campagnekas en een slechtere campagneorganisatie heeft. „Terwijl de Democraten bingo speelden over wie hun kandidaat werd, hebben wij een leger opgebouwd”, stelde de voorzitter van de Republikeinen in Alabama, Terry Lathan. Hij is er rotsvast van overtuigd dat Trump dit najaar opnieuw zal worden gekozen.

Onbetrouwbare peilingen

Daarnaast kloppen de peilingen volgens veel Republikeinen niet. Sommigen denken dat ze regelrechte leugens van de liberale media zijn; anderen zijn van mening dat ze in ieder geval systematisch in het voordeel zijn van de Democraten.

Daarin hebben zij misschien niet helemaal ongelijk. Datajournalist Nate Cohn stelde vorige week op een congres met peilingdeskundigen dat in staten met veel kiezers uit de arbeidersklasse de peilingen mogelijk licht in het voordeel van de Democraten zijn. Anderzijds is het verschil tussen Biden en Trump in de peilingen momenteel zo groot, dat dit eventuele voordeel weinig uitmaakt. Zelfs na correctie heeft de Democraat nog een grote voorsprong.

Ondanks het feit dat Trump recent nog de strijd aanbond met CNN over de betrouwbaarheid van hun peiling, maakt hij zich achter de schermen wel degelijk zorgen over het grote verschil met Biden. Ook zijn naaste adviseurs zijn bezorgd. Dat heeft er vooral mee te maken dat Trump zich ongeremd uit in de media en op Twitter. De president vindt echter dat hij zichzelf moet kunnen zijn, gaf hij als reactie tijdens een bespreking met zijn team.

Volgens verschillende bronnen van de New York Times beklaagt Trump zich met grote regelmaat tegenover zijn adviseurs dat hij het hoe dan ook niet goed kan doen in de media. Binnen het Witte Huis ziet men echter een ander probleem: in plaats van effectief terugvechten, is de president volgens hen juist destructief bezig door zijn houding in de media. Adviseurs willen hem daarom weer zo snel mogelijk laten spreken op grote campagnebijeenkomsten. Vanuit het Oval Office gaat Trump zijn herverkiezing niet winnen, is hun conclusie.

Recent erkende ook Trump zelf publiek dat zijn herverkiezing niet zeker is. Tegenover Fox News zei hij: „Als ik niet win, dan win ik niet. Maar dat zou erg droevig zijn voor ons land.” Philip Stephens uit North Carolina is positiever gestemd. „Wij denken aan een aardverschuiving!”

Reformatorisch Dagblad 19-06-20
Auteur: Reporter Creer datum: 4-07-2020 16:19:41
Geeft Trump er straks opeens de brui aan?

Bas den Hond

Het was Donald Trump zoals je hem niet vaak zag. De president kwam ‘s nachts terug van zijn campagne-bijeenkomst in Tulsa, Oklahoma, en had het helemaal gehad. Hij wist dat er camera’s zouden zijn als hij bij het Witte Huis uit zijn helicopter stapte, maar het kon hem niet schelen. Zijn das hing ongeknoopt om zijn nek, hij hield zijn rode Make America Great pet verfrommeld in zijn hand, een duim omhoog ging nog net, maar een glimlach zat er niet meer in.


Het was het soort avond dat iemand met een normale baan denkt: moet ik dit nou wel blijven doen?

Voor presidenten ligt dat moeilijker. Die dienen doorgaans hun vier jaar uit, tenzij ze doodgaan of, zoals Richard Nixon, door het Congres tot aftreden gedwongen worden.

Maar bijtekenen voor nog eens vier jaar is niet vanzelfsprekend. Lyndon Johnson zag in 1968 de electorale bui hangen en bedankte bij voorbaat voor de Democratische nominatie. Zal er bij Donald Trump de komende weken of maanden ook iets knakken?

Dat zou best kunnen, zeiden enkele anonieme ingewijden uit het Republikeinse partij-apparaat tegen een verslaggever van Fox News, de doorgaans zeer Trump-vriendelijke nieuwszender. Ze beschrijven Trump als iemand in een ‘fragiele stemming’.

En ook de Democratische veteraan James Carville, die Bill Clinton naar de overwinning leidde, voorspelt dat Trump binnenkort gewoon opgeeft.

Schandaal Russische geheime dienst
Voor een normaal mens zouden er redenen te over zijn. Donald Trump is duidelijk niet opgewassen tegen de taken van het presidentschap. In het deze week hoog opgelopen schandaal rond de premies die de Russische geheime dienst uitloofde voor het doden van Amerikaanse militairen in Afghanistan bleek hoe schadelijk zijn nukken en gewoonten zijn. Hij leest zijn stukken niet. En volgens sommige berichten geven zijn medewerkers hem liever geen informatie waarover hij eigenlijk boos zou moeten worden op Vladimir Poetin.

Trump staat, president of niet, bij een aantal belangrijke onderwerpen ook buitenspel, of roeit tegen de stroom van de publieke opinie in.

De bestrijding van de coronapandemie heeft hij grotendeels overgelaten aan de gouverneurs van de staten. Voor zover de federale overheid daar een inbreng in heeft, is dat het leveren van medische hulpmiddelen en virologische en epidemiologische expertise, maar Trumps experts weigeren zijn eigen rooskleurige schilderingen van de situatie te bevestigen.

Bij de landelijke bewustwording van de discriminatie van Afro-Amerikanen, die in een stroomversnelling is gekomen nadat in Minneapolis een witte agent de zwarte George Floyd liet stikken, heeft de president ook nauwelijks een rol opgeist. Steden overal in de VS zinnen op hervorming van de manier waarop de politie werkt, en verlagen de budgetten van de korpsen. Trump werpt zich ondertussen op als verdediger van standbeelden van racisten.

Die spanning tussen wat je taak is en wat je in de praktijk tot stand brengt, zou menig gewoon mens tot wanhoop drijven. Zo niet Donald Trump. Die is van jongs af aan al een meester in het afschilderen van mislukkingen als grote successen.

Peilingen
Maar de peilingen, dat is een ander verhaal. Volgens het laatste gemiddelde van RealClearPolitics staat Trump bijna 9 procent achter op Joe Biden. Ondanks die achterstand kan hij het presidentschap weer in de wacht slepen, net als in 2016 tegen Hillary Clinton, als hij in een flink aantal sleutelstaten wint, desnoods met klein verschil. Maar ook in die staten, zoals Pennsylvania en Wisconsin, staat hij op verlies.

Dat maakt dat Trump moet vrezen voor meer dan verlies in november: een electorale afgang. De grote vraag van de komende maanden is: zal hij dat ook beseffen? En als hij het beseft, welke conclusie trekt hij daaruit?

Dat hij heel goed zou kunnen verliezen is absoluut tot Trump aan het doordringen, vertellen mensen uit zijn omgeving aan de media. Naar buiten toe doet hij de slechte peilingen nog steeds af als nepnieuws, maar intern ziet hij in hoe slecht hij ervoor staat.

Maar wat hij daaraan denkt te doen, is onduidelijk. Zoals ze al drieenhalf jaar doen, pleiten zijn medewerkers voor een rationele aanpak. Nog steeds vertrouwen bijvoorbeeld meer kiezers op Trump dan op Biden als het gaat om het weer gezond maken van de economie. Dus praat en twitter vooral daarover, is hun advies. Maar nauwelijks heeft Trump met dat idee ingestemd, of hij stuurt via Twitter alweer een filmpje door dat hij heeft gezien omdat er aanhangers van hem op staan, zonder in de gaten te hebben dat daarop iemand ‘White power’ roept. Dat had hij niet gehoord, bezweert zijn woordvoerster bij hoog en bij laag, maar niet iedereen gelooft dat.

Op die manier komt het niet goed, en ergens tussen nu en november kan er een moment komen dat niemand meer, zelfs Trump niet, in zijn overwinning gelooft. En wat dan?

Er zijn maar een paar mogelijkheden. De meest waarschijnlijke is dat de speculaties onterecht zijn en Trump gewoon doorzet. Hij is nu eenmaal een vechter en een egotripper, schrijft commentator Scott Martelle van de Los Angeles Times. “De schijnwerpers zijn voor hem zuurstof.” Na zijn verlies kan hij altijd zeggen dat er op grote schaal stemfraude is gepleegd, of dat hij gewonnen zou hebben als de media niet zo tegen hem hadden samengespannen. We zullen daarover nog lang van hem horen.

Opgeven voor de verkiezingen
De tweede mogelijkheid is dat hij het inderdaad voor de verkiezingen al opgeeft, omdat hij niet wil meemaken dat hij daadwerkelijk verliest. Hij zou ook dan kunnen volhouden dat meedoen aan de verkiezingen geen zin heeft als die niet eerlijk verlopen, of hij zou een gezondheidsprobleem kunnen aanvoeren.

Dat besluit zal hij dan vermoedelijk nemen tegen de zin van de Republikeinse partij. Hoeveel electorale schade zijn huidige impopulariteit ook aanricht – de tot voor kort veilig geachte Republikeinse meerderheid in de Senaat staat op de tocht – dat valt in het niet bij de schade die zijn plotselinge vertrek zou aanrichten. De trouwe aanhang van Trump zal een eventuele vervanger lang niet zo enthousiast verwelkomen. En kiezers die zich in 2016 van Trump en de Republikeinen hebben afgekeerd, zullen echt niet vergeten zijn dat de partij drieenhalf jaar lang pal achter Trump stond.

Er is natuurlijk nog een derde mogelijkheid. Trump zou met opgeheven hoofd de verkiezingen in kunnen gaan, vechten tot het uiterste, daarna sportief Joe Biden feliciteren en teruggaan naar zijn golf- en hotelbusiness.

Maar om een of andere reden word in de speculaties en analyses in de Amerikaanse media over november die mogelijkheid nooit serieus genoemd. Wel door Trump zelf, in een interview vorige maand met Fox News. “Als ik niet win, dan win ik niet. Ik bedoel, tja, dan ga ik andere dingen doen. Maar het zou heel droevig zijn voor ons land.”

Trouw-correspondent Bas den Hond 4-7-20
Nog geen lid? wordt dat hier (gratis). Klik hier
Reargeren of een nieuwe topic aanmaken? Klik dan hier