Talenassortiment
                        Change the color of the site
 
Laatste nieuws:
Log in
Onthoud mij:
Het laatste kwartiertje

Navigatie a-z
 
 
 
Studiehuis Resort of Security Roemeni Informatiescherm
Uw naam:
Uw emailadres:
Uw vriends naam:
Uw vriends emailadres:
Uw bericht
Auteur: Freek
Creer datum:
1-11-2019 15:38:24
OPVOEDING
Een nieuwe serie
Auteur: Freek Creer datum: 1-11-2019 15:40:45

Bescherm kinderen tegen occulte invloeden

Dr. J.J. Bakker


Steeds vaker wordt bij kinderen in de basisschoolleeftijd occulte belasting gesignaleerd. Wat houdt dit in en wat zouden (christelijke) basisscholen kunnen doen? Kennis vergaren, alert zijn, doorvragen als kinderen bepaalde symptomen vertonen en de Bijbel als leidraad gebruiken. Dus geen Halloween maar Hervormingsdag.

Ouders en managers van basisscholen vragen ons als CHE-pabo veelvuldig advies over hoe om te gaan met activiteiten op scholen waar een spiritueel luchtje aan zit. Twee oud-collega’s van de theologieopleiding van de CHE, prof. dr. M. J. Paul en dr. R. J. Doornenbal, behandelden het onderwerp occulte belasting in hun opleiding gericht op pubers. Ik doe dit in de pabo, gericht op kinderen.

Ook leerkrachten zien symptomen bij kinderen die het gevolg zijn van het omgaan met transcendente en (ogenschijnlijk) occulte praktijken. Aan de ene kant wordt ”occult” geplakt op zaken die dat niet zijn (overschatting), aan de andere kant wordt het onderwerp gebagatelliseerd (onderschatting). Sommige ouders en leraren (ook christelijke) vinden dat experimenteren met zaken die het bovennatuurlijke bevatten, moet kunnen. Ze beseffen niet dat kinderen occult belast kunnen raken en daardoor symptomen krijgen die moeilijk te duiden zijn. We hebben het dan over:

• emotionele problemen, zoals angststoornissen en depressie: angst voor het donker bij het naar bed gaan;

• slaapstoornissen: wakker schrikken van enge dromen waarin spoken voorkomen;

• bedplassen: in de eerste slaap ontlaadt zich het onderbewuste; als dat voor kinderen enge dingen bevat, kan de controle over de plasspieren (vooral bij jongens) verloren gaan;

• gevoel van onveiligheid: de spookbeelden kunnen te allen tijde opdoemen en dat legt een onstabiele basis onder het bestaan;

• zichtbare verschijnselen: het bewegen van gordijnen op de slaapkamer en het verschijnen van ‘spookfiguren’;

• het horen van stemmen en het krijgen van waanideen: het ontvangen van boodschappen die aanzetten tot verkeerde handelingen (agressie, stelen);

• concentratieproblemen: emotioneel bezig en geobsedeerd zijn met wat wordt beleefd; dit blokkeert het werkgeheugen (zo leert de neuropsychologie), waardoor het opslaan van nieuwe informatie het langetermijngeheugen niet bereikt;

• communicatiestoornissen: het geven van vertrouwen wordt geschonden doordat ‘iets ertussen zit’ wat onveiligheid geeft.

Verkeerde diagnose

Bij hun ontwikkeling hoort dat kinderen soms bang zijn doordat ze denken dat er iemand onder hun bed ligt. Dat is op zichzelf niet verontrustend, maar als daar enge dingen bij komen, moet er een bel gaan rinkelen. Daarom is kennisname van de ernst van de problematiek van occulte belasting iets wat bij de onderzoekshouding van een leerkracht hoort. Mijn ervaring is dat christelijke basisscholen te weinig kennis en onderscheidingsvermogen hebben om symptomen te kunnen signaleren en te duiden.

Een occult belast kind vertoont verschijnselen die zich ook bij andere problemen voordoen, zoals huiselijk geweld en incest. Daarom is doorvragen belangrijk: Met welke spelletjes ben je bezig? Bij welke vrienden speel je en kom je thuis? Naar welke tv-programma’s en films kijk je? Wat doe je online? Met wie communiceer je via sociale media? Welke sites bezoek je?

De symptomen zijn zelfs zo misleidend, dat kinderen verkeerd worden gediagnostiseerd. Kinderpsychologen weten soms ook niet welk etiketje ze moeten plakken. Het krijgen van boodschappen door stemmen in het hoofd wordt al snel geduid als psychotisch of schizofreen. Vaak wordt het verzamelstigma ”aan autisme verwant” geplakt op symptomen die het gevolg zijn van occulte belasting. Kinderen die belast zijn, proberen zich (onbewust) af te sluiten van de buitenwereld, om de prikkels te kunnen reguleren. Die activiteit doet denken aan autistische trekjes.

Dat symptomen een vertekend beeld kunnen geven, geldt ook bij hoogsensitiviteit. Uit onderzoek blijkt dat er zo’n drie hoogsensitieve kinderen in een basisschoolgroep kunnen zitten. Zij hebben een extra antenne voor spiritualiteit. Dat betekent niet dat ze meer kans hebben op occulte belasting, maar wel dat ze extra bescherming en begeleiding nodig hebben om met prikkels te kunnen omgaan. Het onderscheiden van de geesten is daarbij van groot belang.

Dubieuze methodieken

Op basisscholen worden soms methodieken gebruikt waarvan de achtergrond op zijn minst dubieus is. Je hebt een zwart gebied waarvan je weet dat het eng is, maar het grijze gebied is minstens net zo gevaarlijk, omdat je niet weet wat voor gevolgen het heeft en waartoe het kan aanzetten. Een voorbeeld is de Rots- en Watertraining, een goedbedoelde interventie om de dynamiek in de groep een positieve wending te geven. Maar als kinderen eerst vast op de grond moeten gaan staan om contact te maken met ”moeder aarde” en dan op de grond gaan liggen om meditatieve oefeningen te doen, kun je je afvragen welk mensbeeld eraan ten grondslag ligt. De Friese bedenker, die onlangs uitleg gaf, meldde dat de oorsprong van de training uit de spirituele hoek komt.

Wanneer kun je occult belast raken? Als er contact is met het occulte, direct of indirect. Direct door bijvoorbeeld media (films, tv, muziek, methodieken waarbij geesten worden opgeroepen) of door occult belaste mensen. Indirect door bezwering van anderen of het doorgeven hiervan van ouder op kind.

Het is altijd oppassen geblazen bij: yoga, mandala’s, trance-doorway-technieken, wichelroede, pendel-, meditatie- en concentratieoefeningen, diverse computerspelletjes, tv-programma’s en films, en jeugdliteratuur. Titels verraden de inhoud: ”Huis van Anubis” (god van de Egyptische mythologie), ”De graal van het kwaad”, ”Kernenergie voor de duivel”, ”De nacht van de draak”, ”Dit huis wil bloed”, ”Hekserij bij volle maan”, ”Meindert Swartesiel en het bloed van duivel”, ”De geest in de glazen bol”, ”De spookburcht”. Auteur Paul van Loon, altijd afgebeeld met pikzwarte bril, met titels als ”De Griezelbus” en ”Weerwolfbommetje” doet er ook geen goed aan. Al deze middelen en methodieken willen het denken van kinderen ”oosters” maken en hen leiden naar een nieuwe wereldorde, waarin alles wat van God is uit ons bestaan wordt weggebannen.

Vaste Burcht

In 1 Thessalonicensen 5:21 en 22 lezen we dat we alle dingen mogen onderzoeken, maar het goede moeten behouden en elk kwaad uit de weg moeten gaan. Ook het gevaar dat we (ongemerkt) ingewijd worden in het oosterse denken dat gericht is op het spirituele, het transcendente en bovennatuurlijke.

Als we deze zaken met kinderen bespreken, moeten we ertegen waken dat ze achter elke boom een demon gaan zien en onnodig angstig worden. Tegelijk mogen we vanuit het Evangelie wijzen op een veilig en goeddoend God, Die bescherming biedt tegen occulte invloeden die, zoals Paulus vermeldt, als „geestelijke boosheden in de lucht” hangen (Efeze 6).

De vijand, de boze, rukt aan „met gruwel en bedrog”, zoals in het Lutherlied staat. Hij zal er alles aan doen om kinderen in deze eindtijd in zijn macht te krijgen. ‘Bevrijdingspastoraat’ is nodig: de Heilige Geest vragen om de kinderen te beschermen tegen of te bevrijden van occulte belasting. Van Luther leren we ook dat een sterke Held terzijde staat. En hoe de satan ook woedt, „n Woord al doet hem vallen.” Gods Woord houdt immers „stand in eeuwigheid.”

We mogen ervan verzekerd zijn dat „noch dood, noch leven, noch engelen, noch machten, noch tegenwoordige, noch toekomstige dingen, noch hoogte, noch diepte, noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde Gods, welke is in Christus Jezus, onze Heere” (Romeinen 8:38 en 39). We mogen vertrouwen op Gods bescherming: „een vaste Burcht is onze God.” Daarom geen Halloween, maar door Gods genade Hervorming door de vernieuwing van ons denken.

De auteur was onderwijspedagoog en lector aan de pabo van de CHE en heeft er nu een deeltijdaanstelling

Reformatorisch Dagblad -1-11-19
Auteur: Reporter Creer datum: 31-12-2019 13:46:52

Moeder thuis geeft rust in het gezin

Tiemen Roos
24-12-2019


Niels en Annie Veen en hun kinderen Nienke, Jesse en Rins (v.l.n.r.). Het gezin heeft n inkomen en is dankbaar dat ze daar genoeg aan hebben. beeld Cees van der Wal
Niels en Annie Veen en hun kinderen Nienke, Jesse en Rins (v.l.n.r.). Het gezin heeft n inkomen en is dankbaar dat ze daar genoeg aan hebben. beeld Cees van der Wal

Toen Niels Veen en Annie Vink in 2013 met elkaar trouwden, waren ze het erover eens dat Annie zou stoppen met werken als er een kind mocht komen. Uit principe. Tegelijk beseffen ze dat ze in een bevoorrechte positie verkeren. „We kunnen alleen maar dankbaar zijn.”

Pakezel van de staat, zo noemde Jos Teunissen de kostwinner ooit. De hoogleraar staats- en bestuursrecht strijdt al jaren tegen de ongelijke fiscale behandeling van een- en tweeverdienersgezinnen. Gezinnen die van n inkomen rond moeten komen, betalen tot zes keer meer belasting dan tweeverdienersgezinnen met hetzelfde inkomen.

Niels (34) en Annie (37) Veen-Vink uit Alblasserdam kennen de sommetjes. „Ik kan me er wel eens aan ergeren dat er niets aan wordt gedaan, ook al vragen partijen van links tot rechts er aandacht voor. Maar het zit niet in mijn aard om ertegen te protesteren”, zegt Niels.

Annie vindt dat het financile nadeel niet opweegt tegen het voordeel voor de kinderen. „Het geeft zoveel rust en stabiliteit in het gezin dat ik thuis ben. Waarom zijn zoveel kinderen tegenwoordig zo druk? Ik denk dat ze veel te veel prikkels krijgen. Dan die juf voor de klas en dan die, buitenschoolse opvang en als ze ’s avonds thuis komen zijn hun ouders moe en kunnen die maar weinig verdragen.”

Niels werkt al sinds hij zeventien jaar geleden zijn VMBO-opleiding afrondde als elektromonteur bij een bedrijf in Nieuw-Lekkerland. Zijn inkomen ligt met 38.000 euro bruto per jaar iets boven modaal. Geen vetpot voor het gezinnetje, dat inmiddels drie kinderen telt: Rins (5), Nienke (3) en Jesse (2). Annie hoopt in mei opnieuw moeder te worden. Maar ze kunnen het er goed mee doen.

Woonlasten

Wat meehelpt, is dat ze relatief lage woonlasten hebben. Ze kochten hun huis eind 2012, toen de woningmarkt zo ongeveer op het dieptepunt van de crisis was beland. De prijs was 170.000 euro, zo’n 80.000 euro minder dan wat er vandaag voor betaald zou moeten worden. „Maar het huis moest flink worden aangepakt, er was sinds de bouw in de jaren 70 nooit wat aan gedaan”, zegt Niels. „Niels’ vader was gepensioneerd timmerman, dat scheelde behoorlijk”, lacht Annie.

Bovendien hadden beiden in de jaren voor hun huwelijk stevig gespaard. Niels: „Annie kon de bruiloft en de inrichting betalen, met mijn spaargeld betaalden we de verbouwing. We konden ook meteen al een stukje aflossen. Al met al zitten we nu lager met onze maandlasten dan wanneer we dit huis zouden huren.”

Ze beseffen dat ze hiermee voor een gezinnetje met n inkomen in een luxe positie zitten. Annie: „Dat is ook een voordeel als je niet zo piepjong trouwt. We zijn allebei jarenlang alleen geweest. Maar achteraf kan ik niet anders zeggen dan dat de Heere ons leven zo heeft geleid.”

Dit alles neemt niet weg dat het stel op de kleintjes moet letten. Ze doen bewust n keer in de week online boodschappen, om geen dingen te kopen die ze niet echt nodig hebben. Daarbij probeert Annie het zo te plannen, dat de boodschappen gratis thuisbezorgd worden. Dat scheelt een ritje met de auto – een oude Volkswagen Touran uit 2006, die eigenlijk alleen gebruikt wordt voor familiebezoek.

Verder proberen ze de kinderen al vroeg te leren om blij te zijn met kleine dingen. Annie: „We doen niet met de mode mee. Ik wil wel dat de kinderen er netjes bij lopen. Kleding kopen we tweedehands of in de uitverkoop. En als we een keer naar de dierentuin gaan, proberen we van een kortingsactie te profiteren.”

Het gezin gaat n keer per jaar op vakantie. Niet naar een duur park: „Meestal huren we particulier een huisje”, zegt Annie.

Speelgoed voor de kinderen en ook twee fietsjes kon Niels geschikt overnemen van een collega. „Ik geef mijn ogen goed de kost. Bij een klant zag ik een skelter ongebruikt in de schuur staan. Ik heb gevraagd of ik die mocht kopen, dat was goed.”

Soms kriebelt het bij Annie, die SPW en SPH heeft gedaan, als ze ziet hoeveel vacatures er in de zorg zijn. Zij werkte twaalf jaar bij de reformatorische instelling voor gehandicaptenzorg Adullam, eerst op dagactiviteitencentrum Kroonheim in Uddel, later op Waardheim in Puttershoek. „Als ik weer zou gaan werken, zou dat zijn omdat de nood zo hoog is. Maar dan zou ik wel moeten bijscholen. En we zouden oppas moeten regelen. Onze oudste zoon zou het niet leuk vinden, die heeft behoefte aan structuur. Nee, voorlopig toch maar niet. Wij hebben een belofte afgelegd om onze kinderen op te voeden, toen ze gedoopt zijn.” Niels: „Ouders zelf zijn daar als eerste verantwoordelijk voor.”

Het stel wil een voorbeeld nemen aan Agur, die de Heere vraagt om hem te bewaren voor rijkdom en armoede. Annie: „Wij bidden om tevreden te blijven met het ons bescheiden deel.”

Reformatorisch Dagblad 24-12-19
Nog geen lid? wordt dat hier (gratis). Klik hier
Reargeren of een nieuwe topic aanmaken? Klik dan hier