Talenassortiment
                        Change the color of the site
 
Laatste nieuws:
Log in
Onthoud mij:
Het laatste kwartiertje

Navigatie a-z
 
 
 
Studiehuis Resort of Security Roemeni Informatiescherm
Uw naam:
Uw emailadres:
Uw vriends naam:
Uw vriends emailadres:
Uw bericht
Auteur: Alex
Creer datum:
10-01-2019 14:57:40
Hartverwarmend ook in 2019
Een nieuwe serie hartverwarmende artikelen
Auteur: Alex Creer datum: 10-01-2019 14:58:09 Laatst gewijzigd: 10-01-2019 14:59:25
Gratis vakantie voor mensen met kleine beurs

Kent u als diaken of predikant iemand met een kleine beurs die u een gratis vakantie wilt aanbieden? Hoeve Wetermans, een hoeve in Olst voor rust, ontspanning en inspiratie, biedt van dinsdag 9 juli t/m zondag 15 juli 2019, aan 14 mensen een gratis vakantie aan. De maaltijden zijn gezamenlijk en verder zijn er veel mogelijkheden voor wandelen, fietsen of een kanotocht. In het atelier kan gewerkt worden met klei, verf of wol. Gasten delen een kamer met sanitair met n ander. Per toerbeurt wordt in de keuken geholpen met het klaarmaken van een vegetarisch diner met groenten zoveel mogelijk uit eigen moestuin. Na de avondmaaltijd is er een meditatief moment voor wie wil. Bij mooi weer is er 's avonds een kampvuur. Meer informatie: www.hoevewetermans.nl
Diakenen en predikanten kunnen contact opnemen met info@hoevewetermans.nl om te checken of er nog een plaats beschikbaar is.

Nieuwsbrief Knooppunt Kerken en Armoede
2019-1, 9 januari 2019
Auteur: Reporter Creer datum: 21-01-2019 22:17:33

Met gaarkeuken Gods liefde doorgeven

Dick den Braber


Met het openen van een gaarkeuken in Rotterdam, in 2017, wilde het echtpaar Sies minderbedeelden een gratis en gezond maal voorzetten. Nog geen twee jaar later draaien er drie wijkrestaurants op hun concept.

Met een zwaai opent Sjaak het deksel van een enorme kookpot, in de keuken van verzorgingstehuis De Steenplaat (een vestiging van stichting Humanitas) in de Rotterdamse wijk Feijenoord. „Hier kun je aardappels of rijst in koken.” Ook de grote, in een aluminium kookeiland ingebouwde braadpannen, twee ovens, en de koel- en vriesruimtes maken duidelijk dat een serieuze groep mensen hier een warme maaltijd vandaan kan krijgen. „Tot 250 mensen”, meldt Clara. Tussen de 110 en de 150 Rotterdammers vullen er nu hun buik mee. Vier dagen per week.

Toegegeven, de naam Gaarkeuken roept vooral de associatie op met de Hongerwinter van 1944, met lange rijen wachtenden voor een kom waterige soep. Maar daar hebben Sjaak (76) en Clara (66) Sies bewust voor gekozen.

Sjaak: „Wij willen ermee aantonen dat het niet zo goed gaat in Nederland. Zeker wat Rotterdam betreft heb ik het idee dat de groep armoedelijders alleen maar groeit.” Hij constateert: „Het gaat niet zo goed in ons land als de overheid ons wil doen geloven.”

In de havenstad met ruim 600.000 inwoners leeft 15,3 procent van de huishoudens onder het sociaal minimum, het hoogste percentage van Nederland (cijfers 2017, CBS). Clara: „Alleenstaande moeders die thuis soms alleen hun kinderen te eten geven, en zichzelf niets. Of ze alleen broodmaaltijden voorzet. Of zelfs de gehele maaltijd overslaan.”

Ook het sociale aspect speelt een rol bij hun gaarkeuken. Sjaak: „Als je weinig geld te besteden hebt, raak je gesoleerd. Je gaat niet naar verjaardagen, want die kosten cadeau- en reisgeld. Vervolgens komt er ook niemand bij jou op bezoek. Bij ons komen zulke gezinnen weer onder de mensen.”

Smakelijk

Clara: „Toen wij in 2002 de eerste voedselbank van Nederland opzetten, dachten de meeste mensen dat armoede niet meer voorkwam in ons land. Wij hebben met onze voedselbank armoede meer zichtbaar en bespreekbaar gemaakt.”

Maar het probleem is er nog steeds, vult Sjaak aan. „Momenteel zijn er zo’n 170 voedselbanken. De politiek heeft te weinig oog voor armoede.” Clara: „Er is nog zo veel te doen. De economie groeit wel, maar te veel mensen hebben nog met de nasleep van de crisis te maken.”

Tegenover de doelgroep gebruikt het stel overigens niet de term ”gaarkeuken” maar ”wijkrestaurant”. Viermaal per week kunnen eenzamen en minderbedeelden op drie locaties aanschuiven voor een gezond en smakelijk tweegangenmenu.

Ruwweg gaat het om alleenstaande bijstandsmoeders met kinderen, zzp’ers met te weinig inkomen en eenzame ouderen. Clara: „De senioren betalen per maaltijd 4,50 euro. Ze wonen bijvoorbeeld hier in het verzorgingstehuis, en kunnen kiezen tussen een diepvriesmaaltijd dat Humanitas ze op hun kamer brengt, of versgemaakt eten samen anderen in ons wijkrestaurant. Voor hetzelfde bedrag.”

Het geld dat deze mensen betalen, dekt vervolgens ook de kosten voor de gratis maaltijden van hun arme plaatsgenoten. De overige exploitatiekosten worden tot maart 2020 vergoed door drie fondsen, en aangevuld met donaties.

Sjaak: „In deze eetzaal eten gemiddeld 40 tot 45 mensen per keer. Verder hebben we nog een wijkrestaurant in Charlois, en sinds kort in Feijenoord nog een tweede locatie.” Eens per week levert de Gaarkeuken ook aan de Koningskerk. Sjaak: „Daar eten dan ongeveer twintig mensen.” Al het eten komt uit de keuken in het verzorgingstehuis.

Gods liefde

Met hun initiatief wil het echtpaar Sies „handen en voeten geven aan het Evangelie”, zoals Sjaak het formuleert. Clara: „We zijn er niet op uit om zieltjes te winnen. We willen helpen zonder voorwaarden. Jezus zegt: Ik ben hongerig geweest, en gij hebt Mij niet te eten gegeven.

De gesprekken over het geloof komen toch wel, als mensen vragen waarom we dit doen. Maar we zijn geen zendings- commissie. We willen Gods liefde doorgeven, in de hoop dat mensen veranderen. Maar dat zie je niet altijd.” Sjaak: „We zijn een soort voorportaal van de kerk, zendeling in eigen land.”

>>gaarkeuken.nl

Reformatorisch Dagblad 21-01-19
Auteur: Reporter Creer datum: 8-02-2019 18:32:44 Laatst gewijzigd: 8-02-2019 18:39:19
Ruim 850 doodgeboren kinderen alsnog te boek
ANP
Vandaag 17:23

Natasja Geyteman-Bos, een van de initiatiefnemers voor de wet erkenning van doodgeboren kindjes.



De ouders van ruim 850 doodgeboren kinderen hebben dat de afgelopen vier dagen alsnog aangegeven bij de burgerlijke stand. Die mogelijkheid, waar lang naar was uitgezien, bestaat sinds zondag.

Het merendeel van de kinderen is ingeschreven op naam van beide ouders, laat de Rijksdienst voor Identiteitsgegevens weten.

Het kabinet verwacht dat jaarlijks 550 ouders van een doodgeboren kind dit aangeven. Stille Levens, het kenniscentrum voor babysterfte, noemt dat een lage inschatting. Wanneer een kind levenloos ter wereld is gekomen, maakt niet uit. Ook als dat al jaren geleden is, kan het nog worden ingeschreven.

Tot nu toe was het niet mogelijk om doodgeborenen in het bevolkingsregister op te nemen, waardoor ze formeel niet bestonden. Dat leidde volgens ervaringsdeskundige en columniste Roos Schlikker, die zich jarenlang sterk maakte om dat te veranderen, tot vervelende situaties. Ouders die een kind hadden verloren, werden bij de aangifte van hun tweede kind door de ambtenaar bijvoorbeeld gefeliciteerd „met jullie eerste”.


Reformatorisch Dagblad 08-02-19
Auteur: Reporter Creer datum: 18-02-2019 16:07:42

Jansen was rechter, maar nu helpt ze slachtoffers

Als rechter oordeelde Rosa Jansen met de wet in de hand over daders en zag ze hoe slachtoffers in de rechtbank soms haast onzichtbaar bleven. Nu komt ze voor die laatste groep op, als voorzitter van de Slachtofferhulp Nederland, de stichting steeds meer mensen bijstaat. Ook digitaal.

Carla van der Wal

Soms kan Rosa Jansen het niet geloven. Dan duikt het verhaal op, zelfs vanuit de hoek van rechters, dat slachtoffers in de rechtbank te veel ruimte krijgen. Tegenwoordig hebben ze niet alleen spreekrecht, klinkt het, maar mogen ze – soms met meerdere familieleden - ook nog eens vertellen wat voor straf een dader zou moeten krijgen. ,,Dat trekt de boel te veel naar het slachtoffers toe en brengt te veel emotie, vertelde laatst een rechter op een conferentie. Alsof een rechter niet met emotie om zou kunnen gaan. Drvoor zijn ze nu juist opgeleid. En rondom verdachten speelt er ook genoeg emotie.’’ En voor alle mensen die zeggen: kan het wat minder? ,,Ik kan me daar echt over verbazen. Ik denk toch echt dat 98 procent van de gesprekken in de rechtszaal worden gevoerd met de verdachte.’’

Het is duidelijk Jansen, de rechter die vroeger onafhankelijk oordeelde in zware strafzaken, heeft er voor gekozen de positie van slachtoffers en nabestaanden gelijkwaardiger te krijgen. Ze weet van vroeger hoeveel er te verbeteren valt, in de rechtbank en daarbuiten. Om met het eerste te beginnen: het slachtoffer zou beter kunnen worden geholpen, als in een strafproces veranderingen worden aangebracht. Neem het strafdossier. ,,Een slachtoffer mag dat wegens ‘privacyredenen’ niet zomaar hebben. Het is toch heel bijzonder dat een verdachte het in zijn cel helemaal kan lezen, terwijl een slachtoffer zijn voorbereiding zonder moet doen.”

Een slachtoffer kan ook met een klein gebaar al enorm worden geholpen. Tijdens het inplannen van een zitting bijvoorbeeld. ,,Slachtoffers en nabestaanden nemen vaak een dag vrij, om naar de rechtbank te kunnen komen. Dan kan het zomaar dat de zitting wordt aangehouden en niets gebeurt.” Bij het inplannen van een nieuwe datum pakken advocaten, rechters en officieren van justitie hun agenda bij. ,,Zij mogen verhinderdata doorgeven. Het slachtoffer moet ondertussen maar zien of het lukt nogmaals naar de rechtbank te komen. Met zijn vakantie of werk wordt geen rekening gehouden. Ik snap: de planning is al ingewikkeld. Maar volgens mij valt dat wel te organiseren.’’ Het zou zo veel betekenen voor de verwerking. ,,Nu kunnen slachtoffers en nabestaanden niet veel meer dan op komen dagen.’’

(Artikel gaat verder na de foto)
© Marnix Schmidt

Als rechter nam ze soms zelf het heft in handen. Nog voor er spreekrecht bestond zorgde zij al dat nabestaanden bij een moord wat konden zeggen. ,, Dan keek ik naar de advocaat en de officier van justitie. Als zij er mee instemden, waarom niet?’’ Onlangs werd ze er nog voor bedankt, door de moeder van een omgebrachte jonge vrouw. Het was al jaren geleden dat ze zorgde dat zij ook een stem kreeg.

Zo bezien lijkt het soms wel alsof haar hele carrire leidde naar haar huidige functie, als voorzitter van Slachtofferhulp Nederland. Daar kan ze op dit gebied veel meer doen dan in de rechtbank. ,,Soms lijkt het alsof het luisterend oor in de samenleving is verdwenen, doordat mensen veel meer met zichzelf bezig zijn. De kerk is er niet meer, buren kennen elkaar niet. Overal zie je verharding. Maar bij ons is er de fiscalist en de ondernemer, die een dag minder werken om een dag bij Slachtofferhulp Nederland als vrijwilliger aan de slag te gaan. Wij bieden dat luisterend oor wel, met medewerkers die ook vrijwillig voor ons werken.’’

Soms lijkt het alsof het luisterend oor in de samenleving is verdwenen, doordat mensen veel meer met zichzelf bezig zijn. De kerk is er niet meer, buren kennen elkaar niet
Rosa Jansen

Zij helpen niet alleen de slachtoffers van misdrijven. Ook nabestaanden die achterblijven na de zelfmoord van een dierbare, of mensen die een ramp of ongeluk overleefden: Slachtofferhulp is erbij betrokken. ,,Als cameraploegen vertrokken zijn, zijn wij er nog steeds.’’ Soms is Jansen zelf ook onder de indruk waar ‘haar’ organisatie te hulp schiet. ,,Als ik in de krant lees ik dat bijvoorbeeld na een sucide scholieren slachtofferhulp krijgen aangeboden denk ik: ah, daar waren wij gelukkig bij.” Zo waren ze vorig jaar in Oss, bij het vreselijke treinongeluk met de Stint, maar ook bij een familiedrama in Papendrecht waar een vader zijn vrouw en kinderen ombracht. ,,Dat gaat zo snel, zo professioneel. Iedereen springt bij om te zorgen dat we daar zo goed en snel mogelijk helpen.” De Centrale Service Lijn handelde daarnaast honderden telefoontjes af, van anderen die misschien niet zo direct betrokken waren, maar zich toch geraakt voelden door alles wat elders gebeurde.

Op dit moment is Slachtofferhulp Nederland bezig haar diensten steeds verder uit te breiden. Digitale hulpverlening zorgt dat de organisatie gemakkelijker is te bereiken. ,,Soms willen mensen kunnen appen, of anoniem blijven. De komende jaren willen we de mogelijkheden daarvoor uitbreiden. Door al onze ervaring kunnen we in een aantal gevallen ook faciliterend optreden. Wij hebben voor bijvoorbeeld nabestaanden van de MH17 ramp een apart lotgenotenplatform gecreerd. Die techniek bieden we nu aan voor veel meer lotgenotengroepen. Een medewerker van Slachtofferhulp kan meekijken en als het nodig is de weg wijzen naar extra hulp. Het is niet nodig het wiel opnieuw uit te vinden, voor mensen die zelf een lotgenotengroep op willen starten.”
Medische incidenten

Zo wordt Slachtofferhulp Nederland ook actief op een ander terrein: bij medische incidenten en bedrijfsongevallen. ,,We doen mee in proefprojecten waarbij niet de harde lijn wordt gezocht, nadat iets is misgegaan in een ziekenhuis of een bedrijf. Heel vaak zorgt de dreiging van inspectie of juristen dat onderlinge communicatie stil komt te liggen. Wij willen onze kennis beschikbaar stellen om te zorgen dat de lijnen openblijven.” Daarnaast krijgen slachtoffers hulp , als ze psychologische problemen ondervinden of praktische hulp kunnen gebruiken. Bij medische incidenten en bedrijfsongevallen is geen opzet in het spel, maar ook hier kan volgens Slachtofferhulp Nederland veel worden verbeterd. Jansen kijkt er naar uit dat te bewerkstelligen. ,,Wat wij hier in Nederland hebben voor slachtoffers, is heel bijzonder. In het buitenland wordt er echt met bewondering naar gekeken.’’

PZC 18-02-19
Auteur: Reporter Creer datum: 12-03-2019 17:09:01 Laatst gewijzigd: 12-03-2019 17:17:28
Doodgeboren kinderen van Gerard Klapwijk (72) hebben na 50 jaar eindelijk een naam n een rouwadvertentie

De drie levenloos geboren kinderen van Gerard Klapwijk uit Axel hebben na bijna vijftig jaar een naam gekregen in de gewijzigde Wet Basisregistratie Personen (BRP). Voor Klapwijk (72) is dit een grote opluchting.

Niek Verhoeven 12-03-19,

Tot 3 februari van dit jaar was het niet mogelijk levenloos geboren kinderen op te nemen in de basisregistratie. De kinderen van Gerard Klapwijk, die in 1969, 1970 en 1973 in respectievelijk Rouveen en Zwolle, waar hij destijds woonde, levenloos ter wereld kwamen, hadden daardoor bijna vijftig jaar lang geen naam. ,,Vorig jaar hoorde ik over de wetsaanpassing. ‘Dit wil ik doen’, dacht ik. Ik wilde mijn kinderen een naam geven, ze zijn het waard bestaansrecht te hebben. Dus heb ik gebeld met de gemeenten Terneuzen en Staphorst om het in orde te maken’’, zegt Klapwijk.

Wijziging Wet Basisregistratie Personen (BRP)

De Wet Basisregistratie Personen (BRP) is op 3 februari gewijzigd. Sindsdien kunnen levenloos geboren kinderen, ook met terugwerkende kracht, worden ingeschreven in het Basisregister Personen.

De wetswijziging is er gekomen na de 82.000 handtekeningen die moeder Natasja Geyteman verzamelde en in Den Haag afleverde. Deze registratie betekent niet alleen dat de naam van het kind voor het eerst officieel zichtbaar is. Het betekent ook dat het kind meetelt, letterlijk.


door Niek Verhoeven, laatst gewijzigd op 11-03-2019, 12:39

uitleg

Hij weet nog dat hij na de geboorte van zijn eerste dochter in 1969 naar gemeentekantoor ging. ,,Ik wilde ze laten opnemen in ons trouwboekje. De ambtenaar zei dat ik ze maar moest vergeten. Ik vertrok met de staart tussen mijn benen.’’
Nel, Clement en Janie

Voor de eerste baby hadden Gerard en zijn vrouw Nel, die zeventien jaar geleden overleed, de roepnaam Janie bedacht. De andere twee kregen geen namen. ,,Bij de eerste hadden we niet in de gaten dat het mis zou gaan. Bij de tweede en derde hadden we dat akelige voorgevoel wel, dus hebben we ze geen namen gegeven.’’ Tot een paar weken geleden, toen Gerard met zijn nieuwe vrouw Willemien drie namen voor zijn kinderen bedacht. Nel (een hommage aan zijn overleden vrouw), Clement en Janie. ,,Ik ben er heel erg blij mee. Ik had graag dat Nel dit ook nog meegemaakt had. Het zou haar ook voldoening hebben gegeven dat de drie kinderen er echt zijn geweest.’’

De voormalig onderwijzer en schooldirecteur noemt de wetswijziging een goede zaak. ,,Het geeft ons een fijn gevoel dat zij in de toekomst ook gevonden kunnen worden als iemand onderzoek doet naar bijvoorbeeld de stamboom. En we kunnen er nu zelf ook wat makkelijker over praten.’’ Dat was eind jaren zestig, begin jaren zeventig wel anders. ,,We ontvingen veel medeleven, maar praten was lastig. Het is echter geen voortdurende domper in ons leven geweest. De kinderen zijn altijd in ons hart gebleven, maar we zijn wel doorgegaan. We hebben ook twee kinderen uit India geadopteerd.’’
Rouwadvertentie

Klapwijk liet dit weekend een rouwadvertentie plaatsen in het Nederlands Dagblad. ,,Om het wereldkundig te maken.’’ Het leidde tot verschillende telefoontjes van mensen uit het hele land. ,,Een vrouw uit Groningen had hetzelfde meegemaakt. Zij vond het mooi dat ik een advertentie heb geplaatst. Blijkbaar heeft het was losgemaakt, maar ons was het alleen om de kinderen te doen.’’

PZC 12-03-19
Auteur: Reporter Creer datum: 19-03-2019 12:24:20
door Patrick Goede

Mirjam leidt een kerk in de buurt van de tramaanslag: "God houdt Kanaleneiland in Zijn hand"

Zo'n 300 meter van de plek van de aanslag vandaan, kwamen Utrechtse christenen bijeen om te bidden. Ook Mirjam Verschoof was daarbij aanwezig. Zij geeft leiding aan De Haven, een pioniersplek van de PKN in de wijk Kanaleneiland. Op CIP.nl deelt zij haar reactie op de gebeurtenissen van maandag waarbij drie doden vielen.

Wanneer hoorde je erover?
"Ik kreeg vanochtend al allemaal appjes: "Ben je veilig, Mirjam?" De appgroep van De Haven ontplofte, iedereen vroeg zich af of iedereen veilig was. Het is een goede plek waar iedereen even die bezorgheid kan uiten, elk leven is kostbaar maar je checkt toch eerst of iedereen die je kent er nog is."

Wat was je eerste reactie?
“Ik dacht: 'Kyrie Eleison, Heer ontferm u'. Kanaleneiland heeft al een bepaald imago en daarom is het extra pijnlijk dat het hier gebeurt en vooral als het iemand is met een Turkse achtergrond, dat bevestigt alle stereotypen. Ontferm u over de situatie en over de persoon die dit gedaan heeft, ontferm u over de mensen die nog vechten voor hun leven."

GESPONSORD
Simply Jesus - voor iedereen! Kom je ook?
lees meer

GESPONSORD
Geloofwaardig preken over ongemakkelijke teksten
lees meer

"Ik maak me zorgen over de situatie op Kanaleneiland, er zijn hier best wel wat dingen gebeurd. Dus ik bid dat de wijk er sterker uit mag komen, dat God vrede geeft in de harten van de mensen en dat het niet polariserend werkt maar dat mensen juist met lege handen bij elkaar en bij God mogen komen. Ik geloof dat ook. De mensen in Kanaleneiland hebben veel veerkracht."
"Ondanks alle gebrokenheid heeft God de wereld in zijn hand. En Hij houdt ook Kanaleneiland in zijn hand. Daar gaan we vanavond ook voor bidden."

"Vorig jaar was er nog een nare gezinssituatie waarbij een agent zwaargewond raakte tijdens een brand in een woning. Ik was daar toen ook bij en ik kreeg gelijk van een 17-jarige jongen uit de buurt een jas omgeslagen omdat ik daar in allerijl op afging. Ik hoop dat we dat ook niet vergeten.”

Gaat de kerk iets organiseren naar aanleiding van de gebeurtenissen?
"Sowieso wordt er altijd al op maandagavond gebeden. Op de Trumanlaan wordt vanavond ook gebeden, in geloofsgemeenschap Huis van Vrede, hier zal aan alles ook extra aandacht worden besteed. Daar in de buurt was ook een inval vandaag maar dat is aan de andere kant van de straat. Maar goed, alles hier op Kanaleneiland is dichtbij, de schrik zal er goed in hebben gezeten."

"Bij deze gebedsavond zal ik ook aanwezig zijn. De wegen zijn allemaal weer open dus dat vormt hopelijk geen gevaar. Het zou goed zijn om elkaar te vinden in het verdriet dat er bij elkaar heerst."

"Er is hier ook een moskee op Kanaleneiland en daar kennen ze de dader misschien. De dader kennen is waarschijnlijk net zo hartsverscheurend als de slachtoffers kennen. Ondanks alle gebrokenheid heeft God de wereld in zijn hand. En Hij houdt ook Kanaleneiland in zijn hand. Daar gaan we vanavond ook voor bidden."

CIP.nl sprak ook met ds. D. J. T. Hoogenboom. De kerk van de christelijke gereformeerde predikant staat op zo'n 500 meter afstand van het Oktoberplein, waar de aanslag plaatsvond. "Ik ben gelijk de kinderen van school gaan halen, hun school bevindt zich op een kilometer afstand van het Oktoberplein. Daar aangekomen waren er allemaal beveiliginsmensen, politie liep door de straten en helikopters cirkelen rond. Je beseft niet helemaal wat er gebeurt."

Hoogenboom geeft aan dat mensen vooral contact met hem zochten voor praktische redenen. Op maandagavond wordt er in de Utrechtse Mattheskerk bijvoorbeeld catechisatie gegeven. De predikant gaf gistermiddag aan dat wanneer de dreiging afneemt catechisatie gewoon door zou kunnen gaan. Overdag bleef de dominee zoveel mogelijk binnen, op aanraden van de politie en de burgemeester. "Onze kerk staat op 500 meter afstand van het Oktoberplein. Ik denk nu vooral aan de veiligheid van mijn vrouw en kinderen."

CIP 18-03-19
Nog geen lid? wordt dat hier (gratis). Klik hier
Reargeren of een nieuwe topic aanmaken? Klik dan hier