Talenassortiment
                        Change the color of the site
 
Laatste nieuws:
Log in
Onthoud mij:
Het laatste kwartiertje

Navigatie a-z
 
 
 
Studiehuis Resort of Security Roemeni Informatiescherm
Uw naam:
Uw emailadres:
Uw vriends naam:
Uw vriends emailadres:
Uw bericht
Auteur: Alex
Creer datum:
28-12-2018 14:50:56
OPMERKELIJK
Een nieuwe serie verhalen
Auteur: Alex Creer datum: 28-12-2018 14:51:52
Winnaars PostcodeKanjer Vrouwenpolder gaven geld uit in eigen dorp

VROUWENPOLDER - Winnaars geven bewust geld uit in hun eigen omgeving en helpen anderen met hun gewonnen geld. Dat blijkt uit onderzoek van de Postcode Loterij onder onder meer 41 PostcodeKanjer-winnaars uit Vrouwenpolder. Het onderzoek is uitgevoerd in aanloop naar de PostcodeKanjer van 53,9 miljoen euro die ook dit jaar weer op 1 januari bekend wordt gemaakt.

Cris Sohier

Aan het onderzoek onder wijkwinnaars van de PostcodeKanjer, deden winnaars mee uit Vrouwenpolder (2014), Amsterdam Zuidoost (2015), Sittard (2016), Den Haag (2017) en Eastermar (2018).

Deelnemers van de Postcode Loterij in Vrouwenpolder kregen op 1 januari 2014 de verrassing van hun leven. Vijf jaar na de PostcodeKanjer van 42,9 miljoen euro blijkt dat niet alleen deelnemers, maar het hele dorp profiteert van de grote geldprijs.

Op 1 januari 2014 viel de PostcodeKanjer van toen 42,9 miljoen euro in het dorp Vrouwenpolder. Ruim 180 deelnemers uit het postcodegebied 4354 wonnen per lot 80.399 euro, als zij in 2013 met alle trekkingen meespeelden. In de winnende straat varieerden de bedragen van ruim 1 miljoen euro tot ruim 6,6 miljoen euro per winnaar.

Klusjesmannen

Aannemers en klusjesmannen in de buurt van het dorp deden goede zaken nadat de PostcodeKanjer daar is gevallen. Bijna de helft van de winnaars (46 procent) in Vrouwenpolder geeft aan zijn of haar huis te hebben verbouwd. Van deze winnaars koos een meerderheid (79 procent) voor een aannemer of klusjesman uit de buurt, omdat ‘we het geld graag in de buurt besteden’, ‘we het die mensen gunnen’ en ‘dan hebben zij er ook profijt van’.

Van de winnaars zegt 71 procent dat het winnen van het geldbedrag meer vrijheid heeft gegeven. 39 procent zegt zelfs dat zij hun droom hebben kunnen verwezenlijken dankzij het winnen van de PostcodeKanjer. Daarnaast zegt 46 procent bewust geld uitgegeven te hebben in zijn of haar eigen buurt. Maar liefst 54 procent geeft aan ook anderen geholpen te hebben met het gewonnen geld. Ruim de helft (51 procent) zegt blij te zijn met de positieve aandacht voor het dorp die naar aanleiding van de PostcodeKanjer is ontstaan.

PZC 28-12-18
Auteur: Reporter Creer datum: 7-01-2019 19:06:21
Huh, is dit de Sahel? Dankzij lokale boeren bloeit de woestijn in Niger
Door: Ben van Raaij



De Sahel staat vanouds voor droogte en hongersnood, maar grote delen zijn tegenwoordig schitterend groen en vruchtbaar. 250 miljoen bomen zijn erbij gekomen, allemaal dankzij lokale boeren, zo leert een rondtocht door Zuid-Niger.

Dan Saga: stille revolutie
Dertig jaar geleden was alles hier kaalgekapt, wijst Ali Miko. Nu zijn de akkers waar de 40-jarige boer uit Dan Saga, Zuid-Niger, net zijn gierst en boontjes heeft geoogst, bezaaid met bomen en struiken. ‘In 1984 stonden hier in de regio Maradi twee, drie bomen op een hectare, nu zeker honderd.’

Miko beent met grote passen over zijn akker. ‘Ik heb dertig boomsoorten op mijn land’, vertelt hij trots. Hij laat zien hoe hij jonge sprieten bijsnoeit zodat ze sneller groeien. ‘Mijn oogsten zijn drie keer zo groot als vroeger, en zonder kunstmest. Mijn vrouw en ik nemen daarom nog een kind.’


Ali Miko aan het werk op zijn land.
Een stille revolutie heeft zich voltrokken in Niger, een van de armste (en, met gemiddeld zeven kinderen per vrouw, snelst groeiende) landen ter wereld. Zuid-Niger, een uitgeput, uitgemergeld land dat in de jaren zeventig en tachtig werd geteisterd door langdurige droogten, misoogsten en hongersnoden, waar de Sahara oprukte en dat alleen nog met westerse voedselhulp leek te kunnen overleven, is veranderd in een groen, vruchtbaar parklandschap.


Een marskramer en zijn met zout bepakte dromedaris trekken van dorp tot dorp om het te verkopen als veevoer.
‘Niemand had het in de gaten’, zegt Chris Reij, een expert duurzame landbouw bij het World Resources Institute die deze vergroening twaalf jaar geleden via satellietbeelden op het spoor kwam. ‘Zes miljoen hectare, 250 miljoen bomen, geheel onder de radar gebleven.’ De grootste milieuverbetering in Afrika, niet te danken aan westerse hulporganisaties, maar aan lokale boeren.

Het geheim? Dat zijn de bomen, en n boomsoort in het bijzonder: de inheemse gao (Faidherbia albida). ‘Een echte wonderboom’, in de woorden van agronoom Abasse Tougiani van het Nationaal Instituut voor Landbouwkundig Onderzoek in Niamey, de hoofdstad van Niger. Zijn enorme wortelstelsel houdt het regenwater vast en beschermt de bodem tegen erosie. Zijn bladeren nemen stikstof op uit de lucht en geven die als ze vallen als natuurlijke bemesting af aan de grond.


Vrouwen stampen gierst. Er zijn in de regio drie tot vier grote oogsten per jaar.
Uniek ook aan de gao is dat zijn bladerkroon groeit in de droge tijd, en dan de grond beschaduwt en koelt (dit kan meerdere graden schelen, cruciaal voor de overleving van bodemorganismen en zaden), en afvalt aan het begin van het groeiseizoen, als het kiemend zaad op de akker zonlicht en compost nodig heeft. Gesnoeide takken zijn bovendien prima brandhout, de peulen veevoer, en vermalen schors helpt tegen maagpijn, hoofdpijn en aambeien.

Het cultiveren van gao’s en andere bomen op akkers heeft geleid tot een forse verbetering van de vruchtbaarheid van het land. Een aanpak die agrobosbouw of ‘door boeren beheerde natuurlijke regeneratie’ (RNA op zijn Frans) wordt genoemd. En die vaak gecombineerd wordt met water harvesting (zoals de aanleg van ‘halve manen’ en andere bodemstructuren om regenwater, humus en bemesting op akkers te concentreren) en kleinschalige irrigatie. Dat is overal langs de RN1, de hoofdweg van Niamey naar Zinder, goed te zien.

Mirriah: bomen van God
In november, aan het eind van de regentijd, zijn in de velden de gierst en de sorghum al geoogst. Overal zijn zingende dorpelingen bezig samen het graan te dorsen. De korrels worden in manden naar de rumbu’s gebracht, ronde lemen gebouwtjes met rieten puntdak aan de rand van het dorp, waar de voorraad wordt opgeslagen totdat ze nodig is. Elders bereiden boeren intussen de ingezaaide moestuinen voor op het zogenoemde contre-saison.


Een vrouw en een jong meisje lopen richting een bos met baababs. Zowel de vruchten als bladeren van de boom worden gegeten.
Zoals Abdou-Idi (51), die bij Mirriah bezig is met het planten van sla. In zijn tuin staan een dertigtal enorme baobabs. De bomen leveren een belangrijk deel van het inkomen van zijn gezin van twee vrouwen en 15 kinderen. De bladeren gelden als delicatesse, ze zijn onmisbaar in lokale vleessaus en worden vanuit Mirriah, baobabhoofdstad van Niger, tot naar Azi gexporteerd. Abdou-Idi heeft grote gaten gegraven om zijn tuin te bevloeien. Hij demonstreert hoe hij het water oppompt en gooit de emmer dan voorzichtig terug in het gat.


In de schaduw van de baobabs kunnen moestuintjes groeien.
Boeren in Niger en andere Sahel-landen beschermden nuttige bomen in hun velden zoals de baobab, de gao en de acacia sinds mensenheugenis. Die bomen waren van God en zouden er altijd zijn. Maar toen kwamen de Fransen. De koloniale heersers eisten schone akkers in Europese stijl voor de grootschalige teelt van pinda’s en andere cash crops. Veel bomen werden gekapt.

Na de Fransen kwamen de rampzalige droogten van de jaren zeventig, tachtig. Resterende bomen stierven, werden opgestookt of moesten wijken voor akkers. Oogsten verslechterden nog meer en de harmattan, de woestijnwind, blies de laatste vruchtbare aarde weg. ‘We hadden allemaal honger’, herinnert een boer in Batodi zich. ‘Het vee stierf, de mensen trokken weg.’


De omslag kwam begin jaren tachtig toen Tony Rinaudo, een Australische zendeling en agronoom, ontdekte dat het struikgewas dat de boeren in Niger elk jaar van hun land haalden eigenlijk jonge boompjes waren en dat de verdorde bodem nog vol zat met de wortels van verdwenen bos. Hij beloofde de boeren voedselhulp als ze de bomen voortaan lieten staan.

Volkskrant 03-1-19
Auteur: Reporter Creer datum: 10-01-2019 21:57:30
Daimy (9) maakt sieraden voor KWF Kankerbestrijding

Ze is pas negen jaar, de creatieve Daimy uit Dordrecht, maar ondanks haar jonge leeftijd is ze al volop bezig met liefdadigheid. Daimy maakt sieraden voor KWF Kankerbestrijding.

Het idee ontstond op school. Daar verkochten alle leerlingen bij kraampjes zelfgemaakte creaties of spullen die ze niet meer wilden. De opbrengst van deze markt ging naar het goede doel: KWF Kankerbestrijding.

De jonge Daimy vond het zo mooi dat ze direct aan haar moeder vroeg of ze thuis voor KWF door mocht gaan met het maken van haar sieraden. De juweeltjes maakt ze van oude sieraden. Die haalt ze uit elkaar om ze vervolgens te recyclen tot nieuwe sieraden. Haar moeder Lilian was meteen enthousiast.

Kopen via Facebook
"Ik hou van creatieve dingen, dus ik denk dat ze het zo heeft gerfd", licht Lilian toe. De twee zitten 's avonds vaak samen te knutselen. "Aan het eind van de dag zet ik op Facebook wat we af hebben." Daarna volgen de berichtjes van kopers.
Op de pagina komen ook berichten binnen van mensen die oude sieraden willen doneren aan Daimy. Daar is zij maar al te blij mee, want ze is voorlopig nog niet klaar met haar hobby. "Ik blijf dit nog het hele jaar doen", zegt ze. "En volgend jaar kiezen we dan een ander doel en gaan we nog steeds sieraden maken."

Het geld dat binnenkomt verzamelen moeder en dochter in een grote pot. De inhoud van die pot wordt in n keer aan het KWF gedoneerd zodra hij vol is.

Rijnmond tv 10-01-19
Nog geen lid? wordt dat hier (gratis). Klik hier
Reargeren of een nieuwe topic aanmaken? Klik dan hier