Talenassortiment
                        Change the color of the site
 
Laatste nieuws:
Log in
Onthoud mij:
Het laatste kwartiertje

Navigatie a-z
 
 
 
Studiehuis Resort of Security Roemeni Informatiescherm
Uw naam:
Uw emailadres:
Uw vriends naam:
Uw vriends emailadres:
Uw bericht
Auteur: Freek
Creer datum:
24-04-2018 15:35:57
Geschiedenis

Leerzame artikelen over het verleden
Auteur: Freek Creer datum: 24-04-2018 15:38:01
Korea-veteraan hoopt vurig op vrede

Bijna 68 jaar na het uitbreken van de Koreaanse oorlog begraven de leiders van Noord en Zuid eind deze week misschien wel de strijdbijl. De Nederlandse veteraan Klaas Schuitemaker (89) vocht in de jaren vijftig vrijwillig mee tegen de communisten en hoopt dat het er nu echt van komt.

Raymond Boere 24-04-18,

,,Jaja, vredesonderhandelingen. Daar gaan we weer.’’ Korea-veteraan Schuitemaker uit Wervershoof moet toegeven dat hij aanvankelijk sceptisch was toen hij vernam dat de gesprekken weer op gang waren gekomen. Hoe vaak hij dat al niet eerder had gehoord. ,,Ze hebben tot nu steeds dezelfde trukendoos open getrokken door steeds hogere eisen te stellen. Noord-Korea gaat echt alleen maar akkoord met vrede als ze er zelf beter van worden.’’

Schuitemaker zat nog in de loopgraven toen de Koreanen in de jaren vijftig ook al nader tot elkaar probeerden te komen. ,,We geloofden er eigenlijk nooit in omdat de onderhandelingen steeds weer werden gerekt.’’

Vrede werd het in de afgelopen 68 jaar nooit; een wapenstilstand was het maximaal haalbare. En toch voelt Schuitemaker dat het nu weleens anders zou kunnen zijn. Vooral omdat de grote leiders van Noord en Zuid elkaar eind deze week gaan ontmoeten. Dat deden ze nog maar twee keer eerder: in 2000 en 2007. En ondanks de oplopende spanningen tussen Noord-Korea en Amerika is er ineens ook een top-ontmoeting aanstaande tussen de Noord-Koreaanse leider Kim Jung-Un en de Amerikaanse president Trump. En werd Jung-Un onlangs nog gezien in China. ,,Er is echt iets gaande nu.’’

Klaas Schuitemaker wordt als 24-jarige militair naar voorpost Yoke gestuurd.

Hoe mooi zou het zijn na de drie jaar bloedige strijd waar Schuitemaker zelf aan deelnam en nog altijd nare herinneringen aan heeft? Waar hij dienstmakkers voor zijn ogen heeft zien sterven en waar hij zelf alle geluk van de wereld had toen een granaat vlak voor zijn neus tot ontploffing kwam. Een scherf zit nog altijd in zijn heup. ,,Ik was marinier en het eerste dat je leert is dat je nooit een wapen achterlaat. Maar toen die granaat insloeg, wist ik niet hoe snel ik een veilige plek moest zoeken dat ik mijn wapen compleet vergat.’’

Schuitemaker had ook al in Nederlands-Indië gediend en dacht dat hij wel wat gevechtservaring had. Maar zijn tijd in Korea was compleet anders. In Indië – het huidige Indonesië - vochten ze een guerilla-oorlog uit. Achter elke boom kon een gewapende strijder staan.

De mensen in Noord-Ko­rea verdienen een beter leven.


Korea had een klassieke frontlinie waar Schuitemaker vooral in de loopgraven zat. Het was er afzien. Bikkelkoud in de winter, subtropisch heet in de zomer. Slapen deden ze in een uitgegraven hol waar ze precies in pasten en altijd met de kleren aan. Alleen de schoenen mochten uit.

Schuitemaker zat met zijn post lange tijd zo ver in de frontlinie dat de koks er vaak geen warm eten konden brengen omdat het te gevaarlijk was. En dus moesten de militairen zich zien te redden met noodrantsoenen terwijl ze bijna dagelijks werden bestookt met granaten. Tijdens een van de zwaarste gevechten, op 23 december 1952, werden er zelfs in één nacht meer dan 600 afgevuurd. En toch was Schuitemaker nooit echt bang. ,,In de loopgraven zat je veilig en je went aan dat fluitende geluid van die granaten. Op een gegeven moment wist je precies of er een in de buurt zou vallen of niet.’’

Een keer brak het angstzweet hem wel uit toen het gerucht ging dat de Amerikaanse brigade waar hij onderdeel van was zelf een aanval wilde uitvoeren op een zware stelling van de Noord-Koreanen. ,,Er stond geen struikje meer overeind in het gebied tussen ons. Zonder dekking zouden we onherroepelijk onze dood tegemoet zijn gelopen.’’

Naar huis

Het bleek een vals gerucht en Schuitemaker kwam in 1953 veilig terug naar huis. Hoewel de vrede nog altijd niet is gesloten, heeft de oud-militair nooit het gevoel gehad dat zijn strijd voor niets is geweest. ,,Mensen in Zuid-Korea zijn nog steeds ongelooflijk dankbaar. Als ik daar kom word ik overladen met cadeaus. Probeer je ook eens voor te stellen dat Noord-Korea had gewonnen? Dan hadden de Zuid-Koreanen nu een groot leger gehad en honger geleden.’’

Het is precies die reden waarom Schuitemaker vurig hoopt dat het nu echt vrede wordt ,,De mensen in Noord-Korea verdienen een beter leven.’’

PZC 24-04-18
Auteur: Reporter Creer datum: 5-05-2018 12:57:18
'De ETA stopt niet omdat ze niet meer willen doden'

Rop Zoutberg

Correspondent Spanje

De Baskische terreurgroep ETA heeft vandaag officieel een eind aan zijn bestaan gemaakt. Daarmee probeert de terreurgroep een streep door het gewelddadige verleden te zetten. Maar voor de slachtoffers en nabestaanden van de aanslagen verdwijnt de herinnering aan het extreme geweld niet zomaar. Er vielen meer dan 850 doden in de strijd voor een zelfstandig Baskenland.

Vader Santos Santamaria vertelt over zijn zoon, die ook Santos heette en politieagent was in Catalonië. Bij een monument voor slachtoffers van terrorisme in Barcelona doet hij zijn verhaal. Zijn zoon werd in 2001 gedood door een autobom, die geplaatst was voor een hotel in het kustplaatsje Rosas. De politie kreeg een bommelding, maar de ontruiming van het hotel begon te laat.

De bom ging eerder af. Een wegvliegend onderdeel van de auto raakte Santos. Hij stierf vrijwel onmiddellijk, vertelt zijn vader.

Vader Santos vertelt over zijn zoon en de bewuste nacht:


'Ik ben de vader van Santos Santamaria, politieagent in Catalonië'
De bom ontplofte om 23.00 uur 's avonds, bij een hotel dat op dat moment vol zat met gepensioneerde badgasten. "Mijn zoon en zijn collega's hebben hun leven op het spel gezet door het hotel te ontruimen en een groot gebied af te zetten. Maar toen ze daar nog mee bezig waren ging de auto de lucht in. De terroristen hadden zestig kilo dynamiet in dat ding gestopt."

De ETA heeft tussen 1968 en 2010 talloze aanslagen gepleegd. Ze streden tegen de Franse en Spaanse autoriteiten. Hun doel was een onafhankelijke, socialistische Baskische staat.

De terroristen werden opgepakt en Santos ging naar de rechtszaak. "Tijdens de zitting zeiden ze dat ze nooit iemand wilden doden. Ze wilden alleen maar een hoop lawaai maken. Maar daarvoor heb je geen bom van zestig kilo nodig. Het hotel bleef alleen maar overeind dankzij de touringcar die voor de deur stond, die ving de klap op."

Hij laat een foto zien. Zijn zoon was 33 toen hij stierf. "Santos en zijn broer Fernando zeiden van kinds af aan dat ze politieagent wilden worden. Het ging ze niet om een uniform met glimmende knopen. Het waren typisch van die kinderen die altijd andere kinderen wilden helpen. Ze hielpen de zwakken."

Santos werd begraven in zijn politie-uniform, het uniform waar hij trots op was. "Ik ben niet kwaad op die terroristen. Dat helpt me niet. Maar ik merk ook dat de tijd het verdriet niet weghaalt. Je leert alleen met dat verdriet te leven. Het is alsof je botontkalking hebt. Het gaat niet weg, maar je went er wel aan."

Dat ze er nu mee stoppen is niet omdat ze niet meer willen doden.

In ETA's laatste aankondiging aan de bevolking maakt de terreurgroep een onderscheid tussen 'schuldige' en 'onschuldige' slachtoffers, zegt Santos. "Ik vraag me steeds af in welke categorie ze mijn zoon indelen. Was hij schuldig? Of onschuldig? We moeten als maatschappij nog eens aan die terroristen vragen welke criteria ze eigenlijk hanteren."

Vader Santos gelooft er niets van dat de ETA nu echt met het geweld wil stoppen. "Dat ze er nu mee stoppen is niet omdat ze niet meer willen doden. Ze doen dat omdat ze niet meer kunnen. Daarvoor moeten we rechters en politieagenten danken. Maar ook hun slachtoffers. Uiteindelijk hebben zij de strijd gewonnen."

NOS 04-05-18
Nog geen lid? wordt dat hier (gratis). Klik hier
Reargeren of een nieuwe topic aanmaken? Klik dan hier