Talenassortiment
                        Change the color of the site
 
Laatste nieuws:
Log in
Onthoud mij:
Het laatste kwartiertje

Navigatie a-z
 
 
 
Studiehuis Resort of Security Roemeni Informatiescherm
Uw naam:
Uw emailadres:
Uw vriends naam:
Uw vriends emailadres:
Uw bericht
Auteur: Reporter
Creer datum:
15-02-2018 14:42:19
In Memoriam 2018
Een nieuwe serie artikelen
Auteur: Reporter Creer datum: 15-02-2018 14:46:02
Oud-premier Ruud Lubbers (78) overleden

In zijn woonplaats Rotterdam is vandaag oud-premier Ruud Lubbers (78) overleden. Hij had al geruime tijd gezondheidsproblemen, waardoor hij nauwelijks nog in het openbaar verscheen. De uitvaart is dinsdag in Rotterdam.

Lubbers (7 mei 1939) was de langstzittende premier van Nederland. De CDA'er leidde tussen 1982 en 1994 drie kabinetten, waarvan twee met de VVD en één met de PvdA.

Ruud Lubbers: veel jongensdromen gehad, maar niet over het premierschap
Hij voerde naar eigen zeggen een no-nonsense beleid, dat gericht was op economisch herstel en vermindering van de staatsschuld.

'Afconcluderen'
Lubbers was een harde werker en een dossiervreter, die zich graag met alle beleidsterreinen bemoeide. Hij legde ministers, die daar niet altijd op zaten te wachten, graag de vraag voor of hij even met hen mee zou denken.

Verder stond hij bekend om zijn wollige taalgebruik, dat wel Lubberiaans genoemd werd. Hij sprak in lange zinnen en gebruikte woorden als "zwaluwstaarten", "neertunnelen" en "afconcluderen".

Hollandia Kloos
De oud-premier woonde zijn leven lang in Rotterdam. Daar studeerde hij ook economie. In 1962 studeerde hij cum laude af. Een jaar later nam hij, nadat zijn vader was overleden, met zijn broer de leiding over van het familiebedrijf Hollandia Kloos.

Voordat er sprake was van het CDA, was Lubbers lid van de Katholieke Volkspartij (KVP). Voor die partij werd hij op zijn 34ste minister van Economische Zaken in het kabinet-Den Uyl.


Autoloze zondag
De manier waarop hij de oliecrisis aanpakte, maakte hem tamelijk populair. Hij vroeg de mensen de gordijnen wat eerder dicht te doen en stelde een autoloze zondag in.

Na zijn ministerschap was hij Kamerlid. Hij volgde Willem Aantjes op als fractievoorzitter van het CDA, toen die moest opstappen na rumoer over zijn oorlogsverleden.

Nadat ook Dries van Agt zich had teruggetrokken uit de landelijke politiek, werd Lubbers de onbetwiste leider van de christendemocraten.

Ruud Shock
Toen hij voor het eerst het Torentje betrok, was hij net een paar dagen 43 jaar en daarmee de jongste premier die Nederland ooit heeft gekend. Mark Rutte was toen hij minister-president werd, een paar maanden ouder.

Het eerste kabinet-Lubbers stond in het teken van miljardenbezuinigingen. Het begrotingstekort was opgelopen tot boven de 10 procent en de werkloosheid groeide met 10.000 tot 15.000 mensen per maand.

Met zijn no-nonsense aanpak haalde hij de omslag van Time. Het blad noemde hem Ruud Shock.

Kruisraketten
Op 29 oktober 1983 gingen ruim 550.000 mensen de straat op om te demonstreren tegen de plaatsing van 48 kruisraketten in Woensdrecht. Het was de grootste demonstratie in de Nederlandse geschiedenis.

Twee jaar later bood het Komitee Kruisraketten Nee hem 3,7 miljoen handtekeningen aan. Toen de premier een toespraak hield, keerden de demonstranten hem massaal de rug toe, maar hij zette zijn betoog voort.


In Lubbers II verliep de samenwerking tussen CDA en VVD minder vlotjes dan in het eerste kabinet. Het kabinet sneuvelde na drie jaar over het zogenoemde reiskostenforfait.

De CDA-leider voerde daarop een geslaagde campagne onder de slogan 'Laat Lubbers zijn karwei afmaken' en kon opnieuw een regering vormen, dit keer met de PvdA.

Het kabinet-Lubbers III besloot onder meer de WAO aan te pakken. Het aantal arbeidsongeschikten was 900.000. Lubbers zei: "Nederland is ziek". Hij dreigde op te stappen als de 1 miljoen gehaald zou worden. De WAO-aanpak leidde tot een crisis in de PvdA, partijleider Wim Kok bleef maar net overeind.

Machtsvacuüm
In 1994 verliet CDA-leider Lubbers de politiek. Hij had dat ruim van tevoren aangekondigd en Elco Brinkman aangewezen als zijn opvolger. Misschien te vroeg, meenden sommigen, want Brinkman slaagde er niet in zich te profileren als de nieuwe leider.

Lubbers zelf leek de 'kroonprins' vlak voor de verkiezingen te laten vallen. Hij kondigde aan niet op de lijsttrekker te gaan stemmen, maar op de nummer 3 op de kandidatenlijst: Ernst Hirsch Ballin. Het CDA verloor mede door het machtsvacuüm in de partij twintig zetels.

Na zijn vertrek uit Den Haag in 1994 liep Lubbers een aantal belangrijke internationale functies mis, waaronder die van voorzitter van de Europese Commissie (tegengehouden door de Duitse bondskanselier Helmut Kohl) en secretaris-generaal van de NAVO.


Hij kreeg in 2001 wel onverwacht de functie van Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen bij de Verenigde Naties. Die moest hij in 2005 neerleggen na beschuldigingen van vijf vrouwen over ongewenste intimiteiten. De beschuldigingen werden nooit bewezen, maar de schade aan zijn imago werd te groot geacht.

Informateur
In 2010 was Lubbers informateur. Hij besloot toen dat er geen andere mogelijkheid meer was dan te kijken naar een minderheidskabinet van VVD en CDA met gedoogsteun van de PVV, hoewel hijzelf geen voorstander was van een kabinet met medewerking van de PVV.

Hij legde hierover verantwoording af in de Tweede Kamer. Veel partijen vonden dat hij verder had moeten zoeken naar een meerderheidsoplossing. Maar het door hem geadviseerde kabinet-Rutte I kwam er wel.

Vriendinnen
De laatste jaren deed Lubbers geregeld opvallende uitspraken. Hij vertelde meermaals over zijn contacten met oud-vorstin Beatrix. Zij moest eens wat minder kritisch zijn over de vriendinnen van haar zoon Willem-Alexander, zou hij haar hebben geadviseerd.

Verder zei hij dat er op de vliegbasis Volkel nog altijd 22 Amerikaanse kernwapens zijn opgeslagen en dat hij verbaasd was dat "die malle dingen" er nog steeds lagen. Voor deze uitspraak kreeg hij bijval van een andere CDA-oud-premier, Dries van Agt.

NOS 14-02-18
Auteur: Reporter Creer datum: 22-02-2018 12:58:03
Graham preekte eenvoudig en drong aan op keuze


Reina Wiskerke

De woensdag overleden Amerikaanse evangelist Billy Graham wist de massa te bereiken én de groten der aarde – zonder van zijn sokkel te vallen.


De Amerikaan Billy Graham (1918) werd in de twintigste eeuw het boegbeeld van een oplevend evangelicaal christendom.

De vele foto’s die van hem zijn gemaakt, weerspiegelen zijn levensloop. Zijn blonde kuif veranderde in een dunne grijze lok. Een spits en glad gelaat werd een doorgroefde, stoere kop die tijdens de laatste levensfase kwetsbare trekken kreeg.

Foto’s tonen Billy Graham achter een katheder, bijbel bij zich, wijsvinger in de lucht, op evangelisatiecampagne in stadions, in parken, op pleinen: van New York tot Seoul, van Tokio tot Amsterdam. Je ziet hem met Amerikaanse presidenten: vrolijk lachend op de ranch van president Lyndon B. Johnson; met John F. Kennedy in Palm Beach; golfend met Gerald Ford; op de bank bij George en Barbara Bush bij de aanvang van de eerste Golfoorlog. Maar ook nog met Bill Clinton in het Witte Huis. En zelfs nog met Obama, bij de hoogbejaarde Billy Graham thuis.

boerderij

Billy groeide evenals zijn vrouw Ruth (1920-2007) op in een presbyteriaans-gereformeerd gezin. Zijn ouderlijk huis was een boerderij in North-Carolina. Op 16-jarige leeftijd werd hij geraakt door de prediking van een rondreizend evangelist die vertelde over Gods liefde en over zonde, oordeel en hel. De jonge Billy liep, zoals te doen gebruikelijk, tijdens een van de samenkomsten naar voren. ‘Hoewel ik christelijk ben opgevoed en actief was geweest in de kerk, ben ik van mening dat ik op dat ogenblik mijn leven werkelijk aan Jezus Christus gaf’, aldus Billy Graham in zijn autobiografie Just as I am. Er schoten geen bliksemschichten door de tent. ‘Weer vroeg ik me af of ik hypocriet was omdat ik niet moest huilen of zo. Ik voelde me gewoon rustig.’

In 1939, Billy studeerde nog aan het Wheaton College, werd hij predikant van de Zuidelijke Baptisten. In de jaren die volgden, de Tweede Wereldoorlog was aan de gang, organiseerden voorgangers in Amerika vaak bijeenkomsten in de openlucht. Om deze opwekkingssamenkomsten te coördineren, richtte Billy Graham, samen met Charles Templeton (1915-2001), Youth for Christ op. Templeton zou later verklaard agnost worden. Graham trad in dienst van Youth for Christ en ging her en der spreken. Zijn nationale doorbraak kwam in 1949, op een bijeenkomst in Los Angeles. Onder zijn gehoor zat een mediabaas die onder de indruk raakte van Grahams campagne. Hij stuurde de redacties van zijn kranten een telegram met de boodschap dat ze het nieuws over Graham moesten ‘opblazen’. De media hadden Graham ontdekt, Graham trok steeds meer toehoorders en politici gingen hem zien als iemand om rekening mee te houden.

Nederland

De evangelist reisde ook door Europa. In Nederland sprak hij op 22 juni 1954 in het Olympisch Stadion in Amsterdam, een jaar later liep het Feyenoord Stadion van Rotterdam voor hem vol. Iemand van het organiserend comité in Nederland maakte gewag van ‘blijdschap en verwondering’ over het verloop van de samenkomst. ‘Blijdschap was er omdat deze avond zo bewust gevoeld werd de eenheid rondom het kruis van Christus.’

Jan van der Graaf, later algemeen secretaris van de Gereformeerde Bond in de Nederlandse Hervormde Kerk, was erbij in het Feyenoord Stadion. ‘Daar zaten toen ook bonds-dominees’, zei hij in 1999 in het blad Wapenveld. ‘L. Vroegindewij schreef daar toen sympathieke artikelen over. Hij hoopte dat er iets goeds uit zou voortkomen.’

Wat in Rotterdam gebeurde, vond overal in de wereld plaats. In een eenvoudige preek legde Billy Graham uit dat Christus gestorven en opgestaan is ‘voor onze zonden’ en dat mensen geroepen zijn zich te bekeren, anders zullen ze vergaan. Hij stuurde aan op een keuze, want uitstel ‘is een van de gemeenste trucs van de duivel’. Wie ervoor koos Jezus Christus te volgen, werd gevraagd naar voren te komen. Volgens een ooggetuige kwam er in Rotterdam een ‘grote schare’ van ‘meer dan 1500’ naar voren. Met gebogen hoofd zeiden ze Billy Graham (en diens tolk) na: ‘Ik heb berouw over mijn zonde, ik keer mij af van mijn zonde, ik aanvaard Christus en belijd Hem als Heiland, wil Hem volgen en dienen in de gemeenschap van zijn kerk; in Christus’ naam. Amen.’

boegbeeld

Billy Graham bleef de Zuidelijke Baptisten trouw maar was er niet op uit deze kerkgemeenschap te vertegenwoordigen of groot te maken. Zijn vijf kinderen liet hij dopen, terwijl dat tegen de visie van baptisten inging.

De Amerikaanse ‘fundamentalisten’ van het eerste uur profileerden zich begin twintigste eeuw als strijders tegen het modernisme. In de publieke opinie hadden zij echter het onderspit gedolven. Graham werd het boegbeeld van een oplevend evangelicaal christendom, van welke denominatie ook.

Graham beleed de onfeilbaarheid van Gods Woord, maar hij legde zich niet toe op debatten over leergeschillen. Hij concentreerde zich op de boodschap van vergeving in Christus, waarin iedere evangelicaal zich kon vinden. Hij was, met de woorden van kerkhistoricus Mark A. Noll, ‘het meest aantrekkelijke gezicht’ van het evangelisch protestantisme van na de Tweede Wereldoorlog.

Billy Graham is in christelijke kring misschien wel de minst omstreden massaprediker geweest. Anders dan nogal wat Amerikaanse televisiedominees, viel hij niet van zijn sokkel. Kritiek bleef echter niet uit. Ter linkerzijde vond men hem eenzijdig in zijn nadruk op persoonlijke bekering. Ter rechterzijde kon je horen dat hij scherper moest opkomen voor de rechte leer. Zijn samenwerking met rooms-katholieken en liberale protestanten leverde verzet op. Dat hij zich wel inzette voor de strijd tegen armoede en racisme, en niet genoeg zou hebben gedaan tegen abortus, maakte hem bij sommige christenen ook verdacht. Vraagtekens zijn gezet bij zijn oproep ‘naar voren te komen’ – alsof een bekering (altijd) zo tot stand komt, en iedereen die naar voren komt, dan ook echt bekeerd is.

In 2006 wekte Graham bij geloofsgenoten in zijn land argwaan toen hij sprak over een ontwikkeling in zijn denken over de aard van het gezag van de Bijbel. Graham gaf aan dat meningen kunnen verschillen op dit punt. Hij zei zelf te geloven dat de scheppingsdagen in het bijbelboek Genesis figuurlijk bedoeld zijn. Tegelijk geloofde hij dat Jona echt door een walvis is doorgeslikt.

Graham had contacten met de meeste Amerikaanse presidenten van na de Tweede Wereldoorlog. In het bijzonder was hij bevriend met Richard Nixon, die hem met het Watergateschandaal diep teleurstelde. De evangelist bleef met hem contact houden. Billy Graham, naar verluidt ooit als lid ingeschreven bij de Democratische Partij, wilde zich niet als partijganger profileren. Toch heeft hij zich met partijpolitiek ingelaten. Zo steunde hij – min of meer achter de schermen – Richard Nixon als presidentskandidaat.

Geloof en politiek hadden in zijn ogen veel met elkaar te maken. Hij vond het belangrijk dat er een goede president in het Witte Huis zat en wilde daar wel wat voor doen. Wie eenmaal was gekozen voor dat ambt, verdiende alle steun op die zware positie, ook al had Graham niet op hem gestemd. Afstand hield hij tot religieus rechts, een beweging die eind jaren zeventig opkwam in het Republikeinse kamp.

De evangelist benaderde presidenten altijd (ook) als pastor; hij informeerde naar hun persoonlijke verhouding tot God, wees ze op de noodzaak van bekering en bad met ze, als ze dat wilden, aldus zijn autobiografie. Grahams aanwezigheid in de omgeving van machthebbers sterkte christenen. Ze vonden het mooi dat Gods Woord ook daar kon klinken. Er ging bovendien de sprake van uit dat het christelijke geloof ertoe deed in het centrum van de macht.

excuses

Zijn jarenlange toegang tot het Witte Huis heeft vragen opgeroepen. Is hij gebruikt door de politiek of heeft hij de politiek gebruikt? Tot op heden hebben dergelijke vragen niet tot ontluisterende antwoorden geleid.

Er was wel een rel rond Graham. Het ging om een gesprek met Richard Nixon op het Witte Huis, op 1 februari 1972. Op een in 2002 vrijgegeven opname babbelt hij met de president over de macht van de media en de rol van Joden. Graham sprak Nixon niet tegen en onderstreepte juist het gevaar dat de president zag in de Joodse invloed. De bejaarde Graham nam er afstand van: hij had Nixon waarschijnlijk naar de mond willen praten. Vervolgens bood hij in een persoonlijke ontmoeting Joodse leiders zijn excuses aan.

Van Graham wordt gezegd dat hij bijleerde in zijn leven en met zijn tijd meeging. Waarnemers signaleren dat hij milder én geestelijker is geworden met de jaren.

De evangelist stond aan de wieg van de evangelicale Lausanne-beweging. In november 2010 kon hij niet meer bij een grote vergadering in Kaapstad, Zuid-Afrika, zijn. Per brief bond hij de afgevaardigden uit heel de wereld op het hart om evangelisatie ook in de toekomst centraal te laten staan. ‘Blijf u richten op Jezus Christus, gebruik de Schrift als fundament en bid, bid, bid.’

Voor Graham was de dood niet het einde. Zo besloot hij zijn boek God‘s Ambassador: ‘Op een dag zul je lezen of horen dat Billy Graham dood is. Geloof daar geen woord van. Ik zal dan meer leven dan nu. Ik zal dan alleen een ander adres hebben, ik ben dan bij God.’ <

drie keer gedoopt

Billy Graham is drie keer gedoopt. In 1919 lieten zijn ouders hem dopen, zoals gebruikelijk onder presbyterianen. ‘Ik was er altijd van overtuigd geweest dat het een belangrijk gebaar van hun kant was, waaruit het verlangen sprak hun kind in het geloof op te willen voeden’, schrijft hij in zijn autobiografie.

Als jongere legde Graham, na het volgen van catechisatie, belijdenis af van zijn geloof. Na een bijzondere geloofservaring op 16-jarige leeftijd, vond hij dat hij weer gedoopt moest worden, ‘ditmaal door volledige onderdompeling’. Hij had dat ‘in alle stilte’ geregeld. ‘Het was een soort bevestiging van het volwassen worden, een gevolg van mijn bewuste bekering.’

Toen Billy Graham begon met preken in baptistengemeenten, kreeg hij het advies zich te laten onderdompelen volgens het gebruik van de baptisten, namelijk met een gemeente als getuige erbij. ‘Ik dacht erover en bad tot God.’ Twee keer gedoopt zijn leek Graham wel genoeg. ‘Anderzijds wilde ik niet dat er iets in de weg zou staan bij het overbrengen van mijn boodschap aan anderen.’ Zo kwam het ervan dat hij zich eind 1938 opnieuw, toen publiekelijk, liet onderdompelen in een rivier.

organisatie

Billy Graham laat in elk geval de Billy Graham Evangelistic Association na. De Amerikaanse organisatie probeert met allerlei middelen, zoals radio-uitzendingen en columns in tijdschriften, het evangelie uit te dragen. De leiding ligt alweer jaren in handen van zoon Franklin Graham, een van de vijf kinderen uit het gezin. Van zijn broers en zussen profileert ook Anne Graham Lotz zich als missionair prediker. Ze is een bekend auteur en spreekster geworden in de Verenigde Staten.

Nederlands Dagblad 21-02-18
Auteur: Reporter Creer datum: 27-02-2018 14:30:37
Tv-legende Mies Bouwman (88) overleden

Televisielegende Mies Bouwman is vanmiddag op 88-jarige leeftijd overleden. Ze kampte eind vorig jaar met een longontsteking. Vandaag werd ze sterk verzwakt naar het ziekenhuis gebracht, maar ze koos ervoor thuis in het bijzijn van haar familie te overlijden.

Ze was vanaf het begin van de televisie in 1951 op het scherm te zien, eerst als omroepster bij de KRO. Later werkte ze voor de AVRO en de VARA. Haar handelsmerk was dat ze haar publiek aansprak met 'Lieve, lieve mensen'.

Ze verwierf grote faam toen ze in 1962 de eerste grote liefdadigheidsactie op televisie presenteerde, Open het dorp. In een 23 uur durende uitzending werd 16,4 miljoen gulden ingezameld voor Het Dorp, een gehandicaptengemeenschap in Arnhem.

Haar deelname aan het satirische VARA-programma Zo is het toevallig ook nog eens een keer leidde in 1963 en 1964 tot verontwaardiging bij conservatief Nederland. Vooral het onderwerp Beeldreligie, waarin de verslaving van mensen aan de televisie belachelijk werd gemaakt met een persiflage van het Onze vader, veroorzaakte woede. Hoewel Bouwman zelf dit 'Onze vader' niet las, richtte de woede zich vooral tegen haar, omdat zij zo geliefd was. In een recent interview vergeleek ze die verontwaardiging met de woede die tegenwoordig te zien is bij fundamentalistische moslims.

Later presenteerde ze shows als Eén van de acht,Mies en scène en In de hoofdrol, een programma waarin een bekende Nederlanders in het zonnetje werd gezet.Ook presenteerde ze 25 jaar lang de Sinterklaasintocht op televisie.

Ze werd driemaal onderscheiden met de Televizier-Ring. In 1993 stopte ze met haar televisiewerk. Ze kwam daarna nog geregeld in de publiciteit, onder meer doordat ze kinderboeken schreef. In 2013 overleed haar man Leen Timp, met wie ze bijna 60 jaar getrouwd was geweest en met wie ze vier kinderen had.

NOS 26-02-18
Auteur: Reporter Creer datum: 26-03-2018 13:40:00 Laatst gewijzigd: 26-03-2018 13:41:39
Oorlogsheld (107) die honderden joodse kinderen redde overleden

Oorlogsheld en oud-senator voor het CDA - en daarvoor de CHU - Johan van Hulst is overleden. Hij werd 107 jaar oud. Van Hulst hielp in de oorlog honderden Joodse kinderen uit handen van de nazi's en hun aanhang te redden.

Hij was toen directeur van een school aan de Plantage Middenlaan in Amsterdam, recht tegenover de Hollandsche Schouwburg van waaruit Joden naar het doorgangskamp Westerbork werden gedeporteerd. Naast deze kweekschool was een crèche waar baby's en peuters in afwachting van hun deportatie werden ondergebracht. Over de heg werden de kinderen stiekem aan helpers in de kweekschool aangereikt vanwaar ze in veiligheid werden gebracht. Honderden kinderen zouden zo zijn ontsnapt aan een gruwelijk lot.


Van Hulst werd daarvoor in 1973 beloond met de Yad Vashem-medaille van het gelijknamige museum in Jeruzalem.

Van Hulst stierf donderdag in Amsterdam, maakte zijn familie maandag bekend.

Carrière
Hij heeft een zeer actief leven gehad. Zo zat hij van 1956 tot en met 1981 in de Eerste Kamer, eerst voor de Christelijk-Historische Unie (CHU) en sinds 1977 voor het CDA. Hij was hoogleraar, vervulde vele bestuursfuncties en publiceerde honderden artikelen en boeken, niet alleen over opvoedkunde en onderwijs, maar ook over de oorlog.

Ook was de zoon van een Amsterdamse meubelstoffeerder verwoed schaker. Kort voor zijn 98e verjaardag won hij samen met Jan Nagel nog het Corus Schaaktoernooi voor oud-parlementariërs. ,,Ik ben in ernstige mate lijdend aan schaakvergiftiging'', zei hij bij zijn 100e verjaardag in NRC Handelsblad.

Van Hulst werd in 1938 leraar Nederlands en geschiedenis aan de Hervormde Kweekschool in Amsterdam, een opleiding voor onderwijzers. Vanaf 1942 gaf hij leiding aan die school aan de Plantage Middenlaan.

Voor die tijd, tussen 1929 en 1936, was Van Hulst schoolmeester en kerkorganist in Oudewater, zo laat burgemeester Pieter Verhoeve van Oudewater aanvullend via Twitter weten.

Onderscheiding
Hij werd om zijn verzetsactiviteiten in april 1945 ter dood veroordeeld en dook onder, maar werd voor zijn verzetswerk in 1973 beloond met de Yad Vashem-medaille van het gelijknamige museum in Jeruzalem.

In 1962 vertrok hij bij de kweekschool en ging hij naar de Vrije Universiteit om hoogleraar theoretische pedagogiek en geschiedenis van de pedagogiek te worden. Hij combineerde die functie met het lidmaatschap van de Eerste Kamer, waar hij het tot fractievoorzitter bracht. Van 1968 tot en met 1971 was hij voorzitter van de CHU, de christendemocratische partij waarbij vooral Nederlandse hervormden zich aansloten.

Van Hulst bleef tot op hoge leeftijd actief en volgde de politiek nauwgezet. Hij was tegen samenwerking van het CDA met de PVV in het kabinet-Rutte I.

PZC 26-03-18
Auteur: Reporter Creer datum: 19-04-2018 14:43:44
Man van negen Feyenoord-goals in één wedstrijd op 86-jarige leeftijd overleden

Feyenoord heeft donderdagochtend het overlijden van oud-speler Henk Schouten bekendgemaakt. De oud-aanvaller kwam tussen 1955 en 1963 in 194 competitieduels namens de stadionclub in actie en is 86 jaar oud geworden.

De binnenspeler vormde jarenlang een even markant als succesvol aanvalstrio met iconische oud-Feyenoorders Coen Moulijn en Cor van der Gijp. Met tweevoudig Oranje-international Schouten in de gelederen werden de Rotterdammers in 1961 en 1962 kampioen van Nederland. De geboren Rotterdammer stond, samen met 'partner in crime' Van der Gijp, bekend als een grappenmaker bij uitstek. Bovendien heeft Schouten een record op zijn naam staan: op 2 april 1956 scoorde hij maar liefst negen keer tegen De Volewijckers, een sindsdien niet meer geëvenaarde prestatie.

Schouten was al langere tijd ziek: in december 2016 werd bij de oud-aanvaller alvleesklierkanker geconstateerd. Sindsdien was hij in behandeling bij Casper van Eijk, de gespecialiseerde clubarts van de Rotterdammers. Op 21 maart stond Schouten nog op het veld van De Kuip, om de aftrap van de Support Casper-benefietwedstrijd te verrichten. Twee dagen na zijn 86ste verjaardag is hij echter overleden.

VP 19-04-18
Nog geen lid? wordt dat hier (gratis). Klik hier
Reargeren of een nieuwe topic aanmaken? Klik dan hier