Talenassortiment
                        Change the color of the site
 
Laatste nieuws:
Log in
Onthoud mij:
Het laatste kwartiertje

Navigatie a-z
 
 
 
Studiehuis Resort of Security Roemeni Informatiescherm
Uw naam:
Uw emailadres:
Uw vriends naam:
Uw vriends emailadres:
Uw bericht
Auteur: Alex
Creer datum:
12-01-2018 21:33:30
ABORTUS 2018
Een nieuwe serie artikelen
Auteur: Alex Creer datum: 12-01-2018 21:37:05 Laatst gewijzigd: 12-01-2018 21:40:21
Abortuslobby ontneemt het kind het recht op zelfbeschikking

Kees van Helden, de directeur van de stichting Schreeuw om Leven, reageert op het betoog van Christa Compas, directeur van het Humanistisch Verbond. Zij vindt het immoreel dat in ons welvarende land de mogelijkheid op een fatsoenlijke abortus onder druk staat. Van Helden stelt juist dat als Nederland vrouwen in nood geen andere hulp kan bieden dan het doden van hun eigen kindje, we als land moreel failliet zijn.

Abortus is weer een thema, schrijft Christa Compas, directeur van het Humanistisch Verbond in Trouw (opinie, 10 januari). Dat is inderdaad juist. Abortus is een heel moeilijke keuze voor de vrouw die ze weloverwogen moet kunnen maken. Om een goede keuze te kunnen maken, is het noodzakelijk dat de vrouw beschikt over alle nodige informatie over abortus en wat voor gevolgen het kan hebben.

Bij onze afdeling 'Er is Hulp' komen dagelijks hulpvragen binnen van vrouwen in nood. Zoals van vrouwen die gedwongen worden tot een abortus omdat de partner geen verantwoordelijkheid wil nemen, vrouwen die op straat komen te staan omdat ze thuis niet meer welkom zijn als ze voor hun kindje kiezen en vrouwen die vanwege financiën geen andere uitkomst zien dan een abortus, om de meest nijpende redenen hier te noemen. Meer dan de helft van alle abortussen blijkt financiële redenen te hebben.

Post-abortus

Twintig procent van alle hulpvragen heeft te maken met problemen post-abortus. Psychisch volledig in de knoei zitten, onvruchtbaar zijn, vrouwen wiens relatie door de abortus alsnog stuk is gegaan terwijl ze juist door de abortus probeerden hun relatie te redden. Zeggen dat een abortus een 'gewone medische handeling' is waaraan geen gevolgen kleven, is een klap in het gezicht van alle vrouwen die wel in de problemen komen na een abortus.

Zelfbeschikking is het toverwoord bij de pro-abortus beweging. Een vrouw mag zelf beslissen over haar eigen lichaam. Daar is op zich niets mis mee. Haar hoofd, handen, buik, bloed, organen, baarmoeder zijn voorbeelden van haar eigen lichaam. Echter wat in haar baarmoeder groeit, is een ander lichaam met eigen bloedgroep, eigen DNA en 50 procent kans dat het een ander geslacht heeft dan de moeder. Het zelfbeschikkingsrecht wordt het kind ontnomen door de pro-abortuslobby.

Tegennatuurlijk

Als een kind vóór de 24 weken uit de baarmoeder wordt verwijderd, gaat het dood omdat het dan nog niet zelfstandig kan leven. Uiteraard is dat zo, omdat dat tegennatuurlijk is! Net zoals het tegennatuurlijk is om een volwassen persoon tien minuten onder water te duwen, waardoor deze persoon verdrinkt. Dat moeten we gewoon niet doen. Waarom bepaalt leeftijd of we iemands leven mogen beëindigen ja of nee?

Christa Compas en ik kunnen erover schrijven en praten omdat onze moeders ervoor gekozen hebben ons niet te aborteren. 56 miljoen kinderen krijgen jaarlijks niet een stem om mee te praten over dit onderwerp. Die stem is hen ontnomen.

Bij onze hulpverlening helpen wij vrouwen in nood. Bieden wij financiële steun, onderdak, begeleiding, inrichting van de babykamer en dat alles gratis. We moeten omzien naar mensen in nood. Of het nu vluchtelingen zijn, minderbedeelden, zwervers op straat of wie dan ook. Dat is naastenliefde.

Luisterend oor

Wij richten onze gratis hulp op vrouwen in nood die onbedoeld zwanger zijn zodat ze, met hulp, tóch kunnen kiezen voor hun kindje. En we begeleiden vrouwen die te kampen hebben met de gevolgen van een abortus. Hun pijn en verdriet zijn echt, ook hen willen we een luisterend oor bieden en hulp.

Abortus is meestal een korte-termijnoplossing waarbij één mensenleven wordt beëindigd en een ander vaak wordt beschadigd. Als ons land deze vrouwen in nood geen andere hulp kan bieden dan het doden van hun eigen kindje, dan zijn we als land moreel failliet.

Trouw 12-01-18
Auteur: Reporter Creer datum: 6-06-2018 14:50:50
Melissa Ohden overleefde een abortus

Melissa Ohden, die in 1977 een abortus overleefde, spreekt op een prolife-bijeenkomst bij het Kansas State House in Topeka, de zetel van de wetgevende macht in de Amerikaanse staat Kansas.

Gerhard Wilts

Melissa Ohden groeide op met de gedachte dat ze te vroeg geboren was. Tot ze ontdekte dat ze was geaborteerd en bij het medisch afval gedumpt. ‘Ik had dood moeten zijn.’

Kansas City

Als de verpleegster in augustus 1977 niet de zwakke babygeluidjes had gehoord en het getrappel in een berg vuilnis had gezien, had Melissa (40) nooit kunnen vertellen dat zij een abortus had overleefd. Na een zwangerschap van acht maanden en met een gewicht van bijna zeven pond, was Melissa niet welkom. Maar het ergste was, zegt ze nu, dat haar biologische moeder meer dan dertig jaar heeft gedacht dat haar kindje die dag in het ziekenhuis gestorven was.

Nederlands Dagblad 05-06-18
Auteur: Reporter Creer datum: 19-06-2018 22:55:16
Paus vergelijkt abortus met euthanasie in nazitijd

Abortus vanwege een mogelijke handicap is moord op een onschuldige, vindt paus Franciscus. Hij zei dat zaterdag tijdens een toespraak in het Vaticaan. „De eerste reactie op een ongeboren kind met een handicap is vaak: dat halen we weg. Maar ter wille van een rustig leven wordt een onschuldige gedood. Dit gedrag is vergelijkbaar met het plegen van euthanasie door de nationaalsocialisten.”

De paus kritiseerde verder het schimmige gebruik van het woord gezin. „Men spreekt van ster-, boom- en diergezinnen, maar er is maar één gezin naar Gods beeld, dat tussen man en vrouw.”

Reformatorisch Dagblad 18-06-18
Auteur: Reporter Creer datum: 12-07-2018 16:46:19 Laatst gewijzigd: 16-07-2018 18:04:05
‘Abortus onder meisjes en jonge vrouwen taboe’

Gerard Beverdam


Abortus lijkt een taboe te zijn onder meisjes en jonge vrouwen, in die zin dat ze er niet makkelijk over praten. Daarom is het nodig dat meisjes en vrouwen goed worden begeleid in het maken van een keuze over abortus.
Den Haag

Dat schrijft minister Hugo de Jonge (Volksgezondheid) in antwoord op vragen van GroenLinks-Kamerlid Corinne Ellemeet.

Zij stelde vragen over onderzoek van TNS NIPO, dat in 2016 werd uitgevoerd in opdracht van de SGP. Volkskrant-journalist Jennie Barbier schreef er vorige maand opnieuw over, en leidde eruit af dat jongeren minder vaak voorstander zijn van abortus. Ook omdat er nu een nieuw kabinet is aangetreden, wilde Ellemeet van minister De Jonge weten wat hij ervan vindt dat ‘slechts 40 procent van de ondervraagden aangeeft een abortus geoorloofd te vinden bij het ontbreken van een kinderwens.

Nederlands Dagblad 12-07-18
Auteur: Reporter Creer datum: 9-08-2018 14:17:37
Argentijnse Senaat stemt tegen legalisering abortus


De Argentijnse Senaat heeft met een kleine meerderheid tegen de legalisering van abortus in het land gestemd. Na een debat dat meer dan zestien uur duurde, bleek dat 38 van de parlementarirs niets zagen in legaliseren van abortus. 31 van de senatoren stemden voor het voorstel, twee onthielden zich van stemming.

Eerder stemde het Argentijnse Huis van Afgevaardigen voor het legaliseren van abortus. Ook toen was de meerderheid klein: 129 congresleden stemden in juni voor de legalisering van abortus, 125 tegen. Het debat daar duurde ruim 22 uur.

Veertien weken
Volgens het voorstel zou abortus in Argentini in de eerste veertien weken van een zwangerschap legaal moeten worden. Nu is abortus alleen toegestaan na een verkrachting, of als de situatie voor de zwangere vrouw levensbedreigend is. Geschat wordt dat er elk jaar honderdduizenden illegale abortussen worden gepleegd.

Dat er in de Senaat van het Zuid-Amerikaanse land berhaupt gesproken wordt over abortus is toe te schrijven aan een steeds sterker wordende pro-abortusbeweging. Van oudsher is de ingreep in het overwegend katholieke Zuid-Amerika een taboe. 70 procent van de Argentijnen is katholiek en binnen de kerk werd een heftige campagne gevoerd tegen de legalisering van abortus.

NOS 09-08-18
Auteur: Reporter Creer datum: 4-10-2018 14:00:14
Column: Wat is dat toch met abortus?

Esm Wiegman-van Meppelen Scheppink

„Siriz en VBOK hebben nooit geheimzinnig gedaan over de relatie die er is tussen beide organisaties.”

Met veel belangstelling volgde ik de afgelopen weken de discussie over de subsidie aan de organisatie Siriz. Elke keer weer verbaasde ik me over de felheid en venijnigheid van het debat. Ik kwam zelfs mijn eigen naam nog een keer tegen in een opinieartikel, met een ‘citaat’ uit het verleden dat volgens mij nog nooit zo uit mijn mond is gekomen of door mij op papier is gezet. Ik zou een van de „prominenten” zijn uit het antiabortuskamp.

Een paar dingen in de nieuwsberichten vielen mij op. Een keer zou een gynaecoloog uitgeprobeerd hebben welke informatie ze zou krijgen als ze zich zou voordoen als hulpvrager. Er is natuurlijk helemaal niets mis met het uitvoeren van een dergelijke test. We moeten zorg- en hulpverleningsorganisaties scherp houden met het oog op de kwaliteit van de zorg die ze bieden. Bijzonder is wel dat deze gynaecoloog Gunilla Kleiverda bleek te zijn, een prominente actievoerder van ”Women on waves” (de abortusboot).

Een ander opvallend punt is de kritiek op de relatie tussen Siriz en VBOK. Volgens mij hebben de organisaties hier zelf nooit geheimzinnig over gedaan en zie je zulke constructies veel vaker. Er zijn ook betrekkingen tussen de Nederlandse Vereniging voor Vrijwillig Levenseinde (NVVE) en de Levenseindekliniek. Er zijn veel organisaties met een bepaald gedachtegoed die een vriendenstichting hebben en via sponsoring financile middelen binnenhalen als extra ondersteuning voor bepaalde zorg of hulpverlening.

Deze constructies hebben volgens mij alles te maken met de manier waarop de gezondheidszorg en de hulpverlening zich hebben ontwikkeld. Veel christenen hebben zich door de eeuwen heen het lot van armen en zieken aangetrokken, genspireerd door de Bijbelse boodschap van barmhartigheid en naastenliefde. In de afgelopen tientallen jaren is de zorg meer genstitutionaliseerd en heeft de overheid een belangrijke rol gekregen in de financiering en bewaking van de kwaliteit van de gezondheidszorg. Vanuit de Grondwet zijn er verantwoordelijkheden omschreven die de overheid heeft ten aanzien van het bevorderen van de volksgezondheid. Dit heeft ons land veel goeds gebracht. De gezondheidszorg is over het algemeen van goede kwaliteit en goed toegankelijk voor iedereen. Ook het belang van keuzevrijheid heeft steeds een plek gekregen. Dat past bij het principe van maatwerk in de zorg.

Ondertussen is er ruimte gebleven voor maatschappelijk initiatief. Mensen kunnen organisaties oprichten vanuit allerlei ideologische motieven. Om voor subsidie in aanmerking te komen, zul je wel moeten voldoen aan bepaalde voorwaarden met betrekking tot de inhoud en de kwaliteit van de zorg die geleverd gaat worden. Van de overheid kan niet verlangd worden dat ze zendings- en evangelisatiewerk financiert. Daarom hebben organisaties een ‘knip’ gezet tussen hun professionele dienstverlening en hun andere (ideologische) activiteiten.

Het zou enorm helpen als er met enige nuchterheid naar deze wijze van organiseren en financieren zou worden gekeken. En laten we het koesteren dat mensen, genspireerd door welke godsdienstige overtuiging of ideologie dan ook, zich inzetten voor zorg en welzijn in onze samenleving. De overheid heeft de taak een zorgvuldig en transparant subsidiebeleid te voeren.

In de voorbereiding op een cursusavond over vragen rond het begin van het leven las ik de artikelen van de Wet afbreking zwangerschap weer eens door. Bij Algemene Maatregel van Bestuur worden er eisen gesteld met betrekking tot hulpverlening en besluitvorming, „welke erop zijn gericht te verzekeren dat iedere beslissing tot het afbreken van zwangerschap met zorgvuldigheid wordt genomen en alleen dan uitgevoerd, indien de noodsituatie van de vrouw deze onontkoombaar maakt.” Zorgvuldigheid wordt gevraagd. Zowel een organisatie als Siriz als een abortuskliniek of abortusboot moet hierop afgerekend kunnen worden. Een vrouw moet worden bijgestaan, met voorlichting over andere oplossingen. Een arts moet zich vergewissen van de vrijwilligheid van het abortusverzoek, „na zorgvuldige overweging en met verantwoordelijkheidsbesef voor het ongeboren leven en van de gevolgen voor haarzelf en de haren.”

Een blik op de jaarlijkse abortuscijfers laat zien dat er op dit terrein nog veel werk verzet moet worden.

Esm Wiegman-van Meppelen Scheppink

Reformatorisch Dagblad 04-10-18
Auteur: Reporter Creer datum: 10-12-2018 23:18:11 Laatst gewijzigd: 10-12-2018 23:22:09
„Kan deze Mars voor het leven ook een Mars van genade zijn?”

Riekelt Pasterkamp

Met duizenden vr het leven, zaterdag in het centrum van Den Haag. „Niet de duisternis heeft toekomst, maar het licht.”

„Breek door de duisternis heen met Uw licht, als een straal van de zon, dwars door de grijsheid van wolken.” Christian Verwoerd is zaterdag aan het begin van de middag nog niet uitgezongen of de zon breekt daadwerkelijk door het grijze wolkendek en zet het Malieveld is een gloed van warm licht. De duizenden mensen die bij de Mars voor het Leven zijn zien het, ervaren het, voelen het en verwonderen zich.

„Niet de duisternis heeft toekomst, maar het licht. Niet de dood heeft toekomst, maar het leven. Voorwaarts Mars!”

Ook SGP-voorman Kees van Staaij. „Een straal van licht, wat een bemoediging.” Volgens Van der Staaij moeten de schellen van de ogen vallen als het gaat om ongeboren leven. „Het is geen thema van het verleden zoals velen willen. Niet de duisternis heeft toekomst, maar het licht. Niet de dood heeft toekomst, maar het leven. Voorwaarts Mars!”

Mars

De Mars, zaterdag is de 26e editie, wordt kort na aanvang onderbroken door vijf vrouwen (Dolle Mina’s 2.0, typeert Van der Staaij) die met borden ”Baas in eigen buik” op het podium springen. Ze worden met zachte hand door de ordedienst verwijderd. Twee dames zijn door de politie aangehouden wegens ordeverstoring. Het laat volgens organisator Kees van Helden, directeur van Schreeuw om Leven, iets zien van de strijd die heerst. „Wij geven vandaag een krachtig signaal naar politiek en overheid: leven is beschermwaardig.”

Centrum

Op het Malieveld staan mensen uit alle windstreken: van Aagtekerke in Zeeland tot Buitenpost in Friesland. Ze komen met bussen, trein en eigen vervoer. Af en toe blaast iemand op een ramshoorn. De mars gaat dit jaar dwars door het centrum van Den Haag, langs het Centraal Station, het gebouw van VNO-NCW, het Paleis van Justitie en de Christus Triomfatorkerk.

Op de witte kerktoren is met zwarte letters „Baas in eigen buik” geschreven. De aanvankelijk stille en later steeds luidruchtiger wordende stoet gaat soms dwars tegen het verkeer in. Voorop loopt Hanneke, een meisje met het Syndroom van Down. Ze houdt haar pop stevig vast.

Volgens Van Helden trok de mars net zoveel publiek als vorig jaar toen er 14.000 mensen op af kwamen. Een woordvoerder van de Haagse politie houdt het dit keer op 10.000 personen. Waaronder opvallend veel jongeren, constateert NPV-directeur Diederik van Dijk. „Dat geeft weer moed voor de toekomst. Vanuit de NPV willen wij hen graag betrekken bij de zorg voor het leven.”

Zoals een groep MBO-studenten van het Hoornbeeck College uit Gouda, allemaal getooid met gele sjaaltjes. De dames waren tijdens de Week van het Leven te gast in een bejaardenhuis en kregen de oproep om naar het Malieveld te komen. „Indrukwekkend om dit met zoveel mensen te doen.” Fokke Hoekstra uit Urk, werkzaam in het onderwijs, is ook van de partij.

„Mijn oude biologiemethode heette Leven en laten leven. Mooi om dat hier ook te belijden.” Verschillende predikanten die zich eerder publiekelijk uitspraken voor de Mars lopen mee zoals ds. C. Sonnevelt (gereformeerde gemeente Alblasserdam) en ds. M. Messemaker (hervormde gemeente Nijkerk).

Duisternis

Het getuigenis van Joanne maakt indruk. Ze onderging begin 2017 een abortus. „Ik voelde de druk van de duisternis. Met grof geweld werd het kind uit mij gesloopt.” De ingreep werd voor Joanne en haar vriend het middel tot bekering. „Bij God is troost en vergeving.” Het grote aantal abortussen in Nederland is „een groot verdriet in onze samenleving”, zegt Carla Dik-Faber, Tweede Kamerlid voor de ChristenUnie. „Toch is er hoop. In 2016 werden er 30.144 zwangerschapsafbrekingen uitgevoerd. Dat zijn er 659 minder dan in het jaar daarvoor.”


De CU’er noemt het „ontzettend belangrijk” dat er organisaties zijn zoals Siriz „waar je terecht kunt als je onbedoeld zwanger bent.” De kerk moet volgens Dik-Faber een veilige plek zijn „waar meiden en jongens terecht kunnen. Wat mensen ook is overkomen en hoe zij ook zullen besluiten. Kan deze Mars voor het leven vandaag ook een Mars van barmhartigheid en genade zijn?”

Reformatorisch Dagblad 10-12-18
Nog geen lid? wordt dat hier (gratis). Klik hier
Reargeren of een nieuwe topic aanmaken? Klik dan hier