Talenassortiment
                        Change the color of the site
 
Laatste nieuws:
Log in
Onthoud mij:
Het laatste kwartiertje

Navigatie a-z
 
 
 
Studiehuis Resort of Security Roemeni Informatiescherm
Uw naam:
Uw emailadres:
Uw vriends naam:
Uw vriends emailadres:
Uw bericht
Auteur: Miranda
Creer datum:
10-01-2018 21:52:55
Christenvervolging 2018
Een nieuwe serie artikelen
Auteur: Miranda Creer datum: 10-01-2018 21:54:55

Zorgen in Tweede Kamer om christenvervolging

Het is tijd dat het kabinet in actie komt tegen landen waar geweld tegen christenen toeneemt. Dat stellen het CDA, SGP en de ChristenUnie. De christelijke partijen reageren daarmee op een ranglijst van organisatie Open Doors, waaruit blijkt dat geweld tegen christenen in onder meer Pakistan en India fors toeneemt.

Maarten van Ast

Het is schrikbarend hoe snel de situatie in landen als India en Pakistan verslechtert voor christenen

Het afgelopen jaar zijn wereldwijd 3.066 christenen vermoord om hun geloof. Dat is beduidend meer dan een jaar eerder, toen de teller op 1.207 stond. De partijen willen dat minister Zijlstra van Buitenlandse Zaken meer doet om het lot van christenen in Pakistan en India aan te kaarten. Ook vragen ze binnen het vluchtelingen- en asielbeleid nadrukkelijk rekening te houden met de situatie voor christenen in die landen.

,,Het is schrikbarend hoe snel de situatie in landen als India en Pakistan verslechtert voor christenen'', zegt SGP-voorman Kees van der Staaij. ,,Aanslagen op kerken en christenen zijn er helaas aan de orde van de dag. Nederland moet meer doen om in gesprek te gaan met de betreffende landen en regeringen.'' Ook Ruud Kraan, directeur van Open Doors Nederland, vraagt de christenen te blijven steunen. ,,Ik roep politici op om de vervolgde kerk niet te vergeten.''

Jaarlijks publiceert Open Doors een lijst van landen waar christenen het meest getroffen worden door geweld en andere vormen van vervolging om hun geloof. Dit jaar staan er vijftig landen op de lijst. Volgens de organisatie leven in die landen 215 miljoen christenen.

Noord-Korea
Pijnlijk om te zien dat Noord-Korea al zo lang bovenin de lijst staat. Er is echt een wonder nodig om die situatie te veranderen

Noord-Korea voert de lijst voor de zeventiende keer aan. In het land zitten volgens Open Doors 50.000 christenen gevangen in strafkampen. 'Pijnlijk om te zien', vindt Van der Staaij. ,,Er is echt een wonder nodig om die situatie te veranderen.''

Afghanistan staat op plaats twee, ook daar is de onderdrukking maximaal. De geweldsincidenten in Afghanistan zijn bijna net zo hevig als in Noord-Korea. Ook ervaren veel Afghaanse christenen meer controle binnen hun stamverband en lijden ze onder geweld door radicale moslims, stelt Open Doors.

Pakistan (5) scoort het hoogst wat betreft geweldsincidenten. Bij aanslagen en aanvallen op kerken vielen veel slachtoffers. Ook werden honderden christenen ontvoerd en zijn tientallen verkracht of seksueel misbruikt.

Verder zijn het boeddhisme en hindoeïsme met een opmars bezig in Azië. Deze religies hebben in het westen een vredige reputatie, maar volgens Open Doors ervaren christen in dat werelddeel dat niet. Christenen in India, Nepal, Sri Lanka, Bhutan en Myanmar zouden dagelijks te maken hebben met geweld en onderdrukking

AD 10-01-18
Auteur: Reporter Creer datum: 12-02-2018 14:08:26 Laatst gewijzigd: 12-02-2018 14:10:06
De angst van een peuter is fataal in Noord-Korea

Herman Veenhof

Verhalen en memoires van vluchtelingen uit Noord-Korea waren er al. Maar nu wordt het sidderende bestaan van gewone mensen beschreven vanuit het land zelf.
Pyongyang

Han Gyeong-hee voelde al dat het misging toen ze het metrostation Puhung inliep. Haar zoontje van twee, dat ze op haar arm meedroeg, begon te snotteren. En dat kwam niet goed uit, bij de repetitie voor de Dag van de Nationale Viering in Pyongyang. Het centrale Kim Il-sung plein zou vol staan met mensen die een ingewikkelde choreografie foutloos moesten uitvoeren, met de juiste bewegingen en de juiste emoties. Het huilen van Myeong-shik was dus een ramp, ook al was de potige bedrijfsleider van een vishandel, dat was de 36-jarige moeder van beroep, niet voor een kleintje vervaard. Ze besloot haar deelname aan de feestdag te laten schieten.

Ze had het al eerder gemerkt. De ramen van haar woning, appartement 5, vierde verdieping, flat 3, keken uit op twee reusachtige posters. Aan de muur van het Militaire Departement hing het knoestige gezicht van een man met een woeste baard, dreigend zwart op rood. Op het Groot Studiehuis van het Volk prijkte een wreed, kikkerachtig vollemaansgelaat van een landgenoot, de Grote Leider.

Elke keer als haar zoontje die portretten van Karl Marx en Kim Il-sung zag, raakte hij volledig van streek. Zeker nadat de oppas had gezegd dat het om de Eobi ging, de enge demon die kleine kindjes in een zak stopt en meeneemt. De moeder sloot daarom de gordijnen overdag. Twee keer was ze daarvoor al op het matje geroepen bij de lokale partijsecretaris. Een dicht gordijn, dat moest wel een spionagecode zijn, voor de CIA of een andere vijand. Nu, vlak voor de nationale feestdag, was ze het zat. Ten derde male berispt, snauwde ze de onvermurwbare overheidstante toe: ‘Een kind dat bang is voor schildpadden, zal ook schrikken van een putdeksel.’ Enkele dagen na de viering zaten moeder, kind en vader in een trein, met al hun spullen in een koffer. Verbanning naar het platteland. Levenslang dwangarbeid tussen rijst en maïs.

pseudoniem
Bandi is het pseudoniem van een schrijver, die nu nog in Noord-Korea woont. Dat maakt zijn boek bijzonder. Tot nu toe ging het veelal om verhalen en memoires van vluchtelingen. Een boek waarin de onderdrukking en de schaarste van binnenuit worden beschreven, is uniek. Opeens krijgen de schijnbaar uitdrukkingloze Noord-Koreanen, die wij in de media zien marcheren, hart en ziel. Het zijn mensen, net als wij.

Bandi werd geboren in 1950. Als kind woonde hij met zijn ouders een tijd in China. Na de Koreaanse Oorlog keerde hij terug. Hij werd een geliefd auteur, ‘goedgekeurd’ door het regime van de Kims en zelfs lid van de Schrijversbond, een elite die het goed heeft in een land dat door armoede en onvrijheid wordt geteisterd. Het waren de dood van Kim Il-sung, de opgelegde rouw en de verschrikkelijke hongersnood erna, die Bandi deden besluiten een dissidente schrijver te worden. Achttien jaar lang heeft hij slechts één lezer: hijzelf.

De meeste verhalen spelen in de Noord-Koreaanse hoofdstad Pyongyang of in de noordoostelijke provincie Hamgyeong, waar armoede en kou het dagelijks dieet vormen. De bundel is samengesteld uit een handgeschreven manuscript van 750 kleine blaadjes, die in 2013 uit Noord- naar Zuid-Korea werden gesmokkeld. Daar deed de uitgave in 2014 gek genoeg niet veel. Pas de publicatie in het buitenland – vanaf maart 2017 is het in 21 landen verschenen – maakte Bandi tot de ‘Solzjenitsyn van Noord-Korea’.

vuurvlieg
Het verhaal over de peuterangst is een van de zeven langere verhalen in het boek De aanklacht van Bandi. Dat pseudoniem betekent ‘vuurvlieg’ in het Koreaans. In de verhalen staan gewone mensen centraal en is er telkens de keuze als rode draad. Wie ten onrechte in de problemen raakt door een ellendig systeem dat alle onderdanen tot slaven maakt, moet loyaal zijn aan de overheid of aan de familie. Vaak is het slot een ongelukkige uitbarsting van woede, gegenereerd door angst en vooral fataal.

In een land waarin tandengeknars en tranen op bevel in een oogwenk kunnen worden omgezet in een vrolijke lach en een dankbare blik, is echte emotie dodelijk. Zoals van het oude strijdros Seol Young-su. Heel zijn leven had hij als militair de partij en de staat gediend, maar afgedankt ontdekte hij hoe alles om hem heen leugen en bedrog was geweest. In een vlaag van woede hakte hij de iep om die hij in 1949 bij de revolutie had geplant. Men vond hem dood in de kamer, een boomstronk, bijna verkoold in de kachel.

‘moeder overleden’
Myeong-chol krijgt een telegram: zijn moeder is doodziek. Maar ze woont aan de andere kant van het land. In zijn provincie Hamgyeong probeert hij een reisvergunning te krijgen. Maar in het Tweede Departement wordt hij van het kastje naar de muur gestuurd, afgeblaft en niet geholpen. In wanhoop gaat hij zonder papieren op stap. Pas bij de zoveelste controle, een paar straten van zijn ouderlijk huis, wordt hij gepakt. Hij krijgt enkele weken dwangarbeid als straf. En een nieuw telegram, als hij mager en vol met luizen thuiskomt: ‘moeder overleden’.

echt
In 2012 kreeg Bandi bezoek van een kennis, ‘Myung-ok’, die hem vertelde te gaan vluchten. Hij vroeg haar zijn boek mee te nemen. Ze wilde dat pas doen als ze vrij was en een ander zou sturen. Chinese soldaten namen haar gevangen, maar Do Hee-yun, boegbeeld van de Burgervereniging voor Mensenrechten van Ontvoerden en Noord-Koreaanse Vluchtelingen, hoorde van het boek. Hij regelde tien miljoen Koreaanse won, evenveel waard als vijftigduizend Chinese yuan of zevenduizend euro, en kocht haar vrij.

Eenmaal in Zuid-Korea schreef ‘Myung-ok’ een brief en gaf die mee aan een Chinese Koreaan, die voor handel in het land van de Kim-dynastie moest zijn. Hij haalde het manuscript op bij de auteur. Do gaf het uit via zijn eigen ‘Happy Unification Road’, met het Literature Translation Institute of Korea en de conservatieve nieuwssite Chogabje.com.

Het boek is echt, authentiek, zeggen vrijwel alle Korea-watchers. Historicus Casper van der Veen, die in mei een boek over Noord-Korea publiceert: ‘Ik ken geen mensen die denken dat Bandi nep is. Sterker nog, in het nawoord staat vrij uitgebreid beschreven hoe de verhalen weggesmokkeld zijn.’

Drie keer is de papierstapel met ezelsoren onderzocht; door de Franse uitgever, een team van de New York Times en Kim Joeng-ae, een gevluchte propagandiste. Papier, inkt en handschrift kloppen; de taal is heel zakelijk, bijna emotieloos en kent veel woorden die alleen in Noord-Korea worden gebruikt. De verhaallijn volgt de ‘zaadjestheorie’, waarmee alle schrijvers uit dat land worden opgeleid: alle literatuur moet een thema hebben, een ideologische rode draad. Bij Bandi wordt die rode draad een rood touw, bebloed en gerafeld, keer op keer opgerold en in de zak gestoken van de beul, nadat er weer een mens is opgehangen na een klein vergrijp.

Nederlands Dagblad 12-02-18



Auteur: Miranda Creer datum: 15-06-2018 16:45:08
Noord-Koreaanse zuster Goo: God verandert niet het lijden, maar je hart

Huig de Koning

Zuster Goo vertelt in Nederland over haar leven als christin in Noord-Korea. „Lijden is ook zinvol. God zegent door de vervolging heen. God verandert niet het lijden en de omstandigheden, maar Hij verandert wel je hart.” beeld Niek Stam
2
Zuster Goo vertelt in Nederland over haar leven als christin in Noord-Korea. „Lijden is ook zinvol. God zegent door de vervolging heen. God verandert niet het lijden en de omstandigheden, maar Hij verandert wel je hart.” beeld Niek Stam
„God verandert niet het lijden en de omstandigheden, maar Hij verandert je hart”, zei de Noord-Koreaanse ”zuster Goo” donderdag tijdens een door SDOK georganiseerde avond in De Basiliek in Veenendaal.

Zuster Goo (82) is in Nederland om te vertellen over haar leven als christin in Noord-Korea. Samen met de Amerikaanse predikant dr. Eric Foley en zijn vrouw dr. Hyun Sook Foley –oprichters van de organisatie Voice of the Martyrs Korea– spreekt ze op de avond van SDOK (Stichting de Ondergrondse Kerk), waar ruim 1300 mensen aanwezig waren.

sdoklichtLees ookJongerenavond Noord-Korea ”Licht in de duisternis” vrijdag live op rd.nl

Goo is geboren in een christelijk gezin in Noord-Korea, waar voorafgaand aan de Koreaanse oorlog (1950-1953) nog weinig vervolging was. Toen de macht van de communistische partij begon toe te nemen, werd de vervolging steeds heftiger, vertelt zuster Goo, duidelijk geëmotioneerd. Haar broer werd opgepakt omdat hij het portret van de leider van Noord-Korea, Kim Il-sung, verbrandde. Niet alleen hij kreeg straf, zijn hele familie werd veroordeeld en verspreid over het land gevangengezet.

Goo kwam in hetzelfde kamp terecht als haar ouders, maar zij moest wel scheiden van haar man en twee kinderen. Ze hertrouwde met een Chinese man en moest zijn acht kinderen opvoeden. In die tijd vluchtte ze naar China. Na een aantal jaar ging Goo op uitnodiging van haar dochter in Zuid-Korea wonen. Omdat haar man alleen het Chinese staatsburgerschap had, moest hij in China blijven. Hierdoor viel opnieuw het gezin van Goo uit elkaar.

In Zuid-Korea is Goo actief in de kerk. Ze steunt gevluchte Noord-Koreanen, ook in China en Rusland. „Als Korea weer verenigd is hoop ik mijn leven ook daar te wijden aan het verspreiden van het Evangelie. Deze wereld is tijdelijk, maar het Koninkrijk van God is voor eeuwig.”

Show

Goo verwacht niet dat de situatie voor de Noord-Koreaanse christenen zal veranderen na de top met de Amerikaanse president Trump deze week. „Noord-Korea is een communistisch land. De top zag eruit als een show. Het maakt mij boos. Ik geloof dat president Kim Jong-un alleen maar wil dat de economie van Noord-Korea verbetert. Hij kan zich voordoen als aardig en vriendelijk, maar hij heeft zelfs zijn eigen broer vermoord”, zegt ze desgevraagd.

Wat haar in Nederland opviel was de oprechtheid van de christenen. „Wij Noord-Koreanen zijn experts in het dragen van een masker. Ik voelde dat Nederlanders echt in God geloven, met hun hart. Als Noord-Koreanen hun hart laten zien, worden ze gedood. De situatie van Nederlandse christenen is als de hemel voor mij.”

Maar ook is de waaromvraag altijd aanwezig. „Nu ik terugkijk, realiseer ik me dat God mij strafte als ik niet dicht bij Hem leefde. Lijden is ook zinvol. God zegent door de vervolging heen. God verandert niet het lijden en de omstandigheden, maar Hij verandert wel je hart. Als ik geen sterk geloof heb, leidt vervolging weg van God, maar door Gods nabijheid kan ik zelfs vervolging als zegen ervaren. Ik wil mijn oude ik afleggen en de roeping accepteren om mijn kruis op te nemen en de weg van vervolging te gaan, de weg die onze Heere is gegaan.” Zuster Goo eindigt haar levensverhaal met het zingen van het lied ”Amazing grace” in het Koreaans.

Groeiende kerk

Dr. Foley, die op de avond geïnterviewd werd door Richard Groenenboom van SDOK, vertelt dat hij het als zijn missie ziet om de stemmen van Noord-Koreaanse christenen wereldwijd te laten horen. Van de 100.000 christenen die in Noord-Korea wonen, verblijven er 30.000 in concentratiekampen, zo stelt hij. „Maar de kerk in Noord-Korea groeit harder dan de kerk in Nederland.”

Foley was ervan overtuigd dat hij de Noord-Koreanen moest helpen, tot een Noord-Koreaanse gelovige hem erop wees dat niet zij, maar de westerlingen hulp nodig hebben. „Hier hebben we vrijheid en geld, maar zij hebben alleen Christus.”

Reformatorisch Dagblad 15-06-18
Auteur: Reporter Creer datum: 18-07-2018 17:01:43
Predikant Brunson blijft in Turkse cel

Gerhard Wilts

BUITENLAND
De Amerikaanse predikant Andrew Brunson komt niet vrij. De voorganger zit al 21 maanden in de Turkse cel op beschuldiging van spionage en terreur. De volgende rechtszitting is op 12 oktober.
Izmir

Dat heeft de Turkse rechtbank in Izmir woensdag bepaald. Na de zitting zwaaide Brunson (50) naar zijn medestanders en zei alleen ‘thank you’. Zijn echtgenote Norine Brunson was bij de zitting aanwezig, samen met de Amerikaanse zaakgelastigde voor Turkije, Philip Kosnett. Meteen na de uitspraak nam de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo contact op met zijn Turkse collega Mevlt Cavusoglu. Over de inhoud van het gesprek is niets bekendgemaakt.

Het is voor de derde keer binnen enkele maanden dat een verzoek om Brunsons vrijlating is afgewezen

Nederlands Dagblad 18-07-18
Auteur: Reporter Creer datum: 31-08-2018 17:06:48 Laatst gewijzigd: 31-08-2018 17:10:01
Nieuws uit een hedendaags concentratiekamp

Het was tijdens een conferentie van christelijke organisaties in Bangkok dat Jubilee Campaign erachter kwam dat ter plekke honderden onschuldige christelijke vluchtelingen in de gevangenis zaten. De Thaise overheid hield mannen, vrouwen en kinderen onder erbarmelijke omstandigheden vast. Het rapport dat Jubilee Campaign vervolgens met grote spoed publiceerde, werd in Nederland en Groot-Brittanni door de politiek opgepikt. Sindsdien zijn er veel ontwikkelingen geweest…

Het goede nieuws is dat de omstandigheden in de detentiecentra sinds de publicatie van ons rapport aanzienlijk zijn verbeterd. Bovendien is het in de afgelopen drie jaar gelukt om diverse gevangen vrij te kopen. Voor sommige van de families die vrijkwamen, is het zelfs mogelijk gebleken om door te reizen naar een veilig land waar ze een nieuw leven kunnen beginnen.

Ook is onlangs een jong echtpaar met de steun van Jubilee Campaign naar Thailand verhuisd om zich in te zetten voor de christenen die gevangen zitten. Onze partner is advocaat en het pasgetrouwde echtpaar is vorig jaar verblijd met de komst van hun eerste kind. Samen met een team zorgen ze ervoor dat de gevangenen te eten krijgen en wordt er doorlopend onderhandeld met de autoriteiten.

Enkele weken geleden is er een akkoord bereikt, waardoor het mogelijk wordt om kinderen vrij te krijgen. Dit is echter alleen mogelijk als lokale kerken en organisaties zich financieel garant stellen voor onderdak, zorg en onderwijs. Dit komt neer op ongeveer € 150 per kind per maand. We hebben toegezegd de verantwoordelijkheid voor een aantal van deze kinderen op ons te willen nemen. Op dit moment zijn er 42 kinderen die samen met hun ouders gevangen zitten. In samenwerking met andere organisaties werken we eraan om uiteindelijk alle kinderen vrij te krijgen, zodat ze naar school kunnen en een enigszins normaal leven kunnen leiden totdat hun ouders worden vrijgelaten.
Deze goede ontwikkelingen werden echter opgevolgd door slecht nieuws. Afgelopen dinsdag kregen we het bericht dat de Thaise regering een grootschalige razzia heeft uitgevoerd, waarbij meer dan 160 asielzoekers, inclusief kinderen, zijn opgepakt. Human Rights Watch heeft hierover een rapport gepubliceerd.

Hoewel dit soort berichten ons vaak de moed in de schoenen doet zinken, blijven we ons inzetten voor onze broers en zussen die gevangen zitten en het moeilijk hebben. We hopen dat u ons hierin met gebed en financile steun wilt blijven bijstaan.

In Zijn Genade en Vrede,
Het team van Jubilee Campaign
Auteur: Reporter Creer datum: 21-09-2018 15:15:19
Red Noord-Koreaanse vluchtelingen!

U kent hen wel: Lili en Howick, de jonge asielzoekertjes die dreigden te worden teruggestuurd naar Armeni. Op het laatste nippertje werd uitzetting voorkomen. Veel minder bekend zijn de duizenden mensen die elk jaar uit Noord-Korea naar China vluchten. Zij krijgen geen pardon, maar worden direct teruggestuurd. Dat betekent marteling, gevangenschap of zelfs executie. Kom nu in actie voor deze vergeten vluchtelingen en stuur op 24 september een brief aan de Chinese ambassadeur!

De grens tussen Noord-Korea en China is n van de gevaarlijkste grenzen ter wereld. Xi Jinping heeft er samen met Kim Jong Un hard aan gewerkt om de grens tussen beide landen te sluiten, zodat Noord-Koreanen niet meer kunnen ontsnappen. Dat China 36 jaar geleden het internationale vluchtelingenverdrag ondertekende, lijkt geen verschil te maken. ‘Hun beleid van gedwongen uitzettingen betekent de doodstraf voor Noord-Koreanen’, zegt Suzanne Scholte, voorzitter van de North Korea Freedom Coalition.

Deze coalitie, waar ook Jubilee Campaign onderdeel van uitmaakt, komt al jaren in verzet tegen het onmenselijke beleid van China. Jaarlijks wordt de ‘Save North Korean Refugees Day’ georganiseerd, die dit keer op 24 september valt. Wereldwijd worden acties gehouden bij Chinese ambassades om een einde te maken aan het beleid van gedwongen uitzettingen.

Doe mee!
U kunt meedoen door op maandag 24 september een brief te sturen naar de Chinese ambassade in Den Haag. Het heeft de voorkeur om dit via de post te doen, maar u kunt ook een e-mail versturen.

Via de post:
Print DEZE VOORBEELDBRIEF uit en zet onderaan de brief – onder de tekst, maar boven de reeds ingevulde handtekeningen – uw naam en handtekening. Verstuur de brief naar het volgende adres:

Embassy of the People’s Republic of China
Willem Lodewijklaan 10
2517JT Den Haag

Via de e-mail:
Kopieer de tekst van DEZE VOORBEELDBRIEF naar een nieuw e-mailbericht. Zet onderaan de brief uw naam. Verzend de e-mail naar chinaemb_nl@mfa.gov.cn.

Namens de Noord-Koreaanse vluchtelingen: bedankt!

Auteur: Reporter Creer datum: 21-09-2018 15:20:03
Voorbeeldbrief

September 24, 2018

His Excellency Xi Jinping
President, People’s Republic of China
c/o His Excellency Wu Ken
Embassy of the People’s Republic of China
Willem Lodewijklaan 10
2517 JT The Hague
The Netherlands


Dear Mr. President:

On September 24, 1982, the People’s Republic of China signed the 1951 Convention Relating to the Status of Refugees and its 1967 Protocol. By signing this agreement the PRC agreed to share international concerns and protocols for refugees. As you know the Korean family remains divided and those living under the Kim Jong Un regime in the North suffer unspeakable atrocities and crimes against humanity leading many to flee the country and become refugees. The UN Commission of Inquiry on Human Rights in the DPRK (COI) concluded in February 2014 in describing the Kim regime: “The gravity, scale and nature of these violations reveal a State that does not have any parallel in the contemporary world.”

We appeal to you as China’s leader with this specific request: please provide safe passage to refugees coming into China from North Korea and cease returning them to North Korea. Those returned under your current policies face certain torture, certain imprisonment and even public execution.

We respect China’s concerns about refugees crossing its border when fleeing persecution and deprivation in North Korea, and we ask that your government resolve this refugee crisis in a way that fulfills the goals of the Convention and Protocol. Unlike any other refugee crisis in the world, North Korean refugees have a place to go for immediate resettlement as citizens of South Korea under Articles 2 and 3 of the Republic of Korea Constitution. In addition to South Korea, other countries have willingly resettled these refugees.

North Korean refugees need not be a burden and concern for China as the United Nations High Commission for Refugees (UNHRC) will help China quickly and safely resettle these refugees. We believe working together with the international community, and the UNHCR, China can resolve this crisis quickly, safely, and according to international law.

We look forward to your response to our request, and thank you for your consideration.

Sincerely,

……………………………………………………………………………………………..




Nog geen lid? wordt dat hier (gratis). Klik hier
Reargeren of een nieuwe topic aanmaken? Klik dan hier