Talenassortiment
                        Change the color of the site
 
Laatste nieuws:
Log in
Onthoud mij:
Het laatste kwartiertje

Navigatie a-z
 
 
 
Studiehuis Resort of Security Roemeni Informatiescherm
Uw naam:
Uw emailadres:
Uw vriends naam:
Uw vriends emailadres:
Uw bericht
Auteur: Alex
Creer datum:
9-01-2018 23:29:22
Hartverwarmend 2018
Ook in 2018 weer hartverwarmende verhalen
Auteur: Alex Creer datum: 9-01-2018 23:31:48
Esther Geijs stelde nier beschikbaar aan voor haar onbekende Eric uit Goes

GOES - De nieren van Eric Menger uit Goes begaven het bijna. Hij voelde zijn leven door zijn vingers glippen, tot Esther Geijs besloot om één van haar nieren aan deze voor haar vrijwel onbekende man te geven.

Rachel van Westen

De nieren van Eric Menger werkten op den duur nog maar voor een griezelige tien procent. Hij had het altijd koud, was altijd moe en had zoveel klachten dat hij tot zijn grote frustratie moest stoppen met werken. De dialyse hing als het zwaard van Damocles boven zijn hoofd en hij zou op de wachtlijst geplaatst worden voor een donornier, maar die wachttijd is zo lang dat het nog maar de vraag was of hij dat zou gaan redden. Hij voelde zijn leven door zijn vingers glippen, tot Esther Geijs besloot om één van haar nieren aan deze voor haar vrijwel onbekende man te geven. Om zijn leven te redden en als eerbetoon aan haar overleden vader.

,,Voor mijn werk moest ik elk jaar gekeurd worden en zo kwamen ze er achter dat mijn nieren niet goed werkten. Tot mijn veertigste had ik er niet zo veel last van, maar kort daarna kwamen de eerste problemen. Het bleef op een niveau waarop het te doen was, tot drie jaar geleden”, blikt Eric Menger terug. Hij kreeg steeds meer klachten en de kwaliteit van zijn nieren ging rap achteruit. De internist vertelde dat hij moest gaan dialyseren. Vervolgens zou hij op de wachtlijst worden geplaatst voor een donornier. Maar de wachttijd daarvoor is lang, zo’n vier of vijf jaar is heel gebruikelijk. ,,Sommigen redden dat helemaal niet. Je bloed wordt maar voor veertig procent schoongemaakt, dus het is een ontzettende aanslag op al je organen.”

POLL
Een nier afstaan is een heldendaad
Eens (91%)
Oneens (9%)
1223 stemmen
,,De arts vertelde me dat ik een ook levende donor kon zoeken, dus iemand die één van zijn of haar nieren aan me af wilde staan. Mijn vrouw en drie kinderen stonden gelijk in de rij, maar de bloedgroep van geen van alleen kwam overeen met mijn bloedgroep. Dus dat hield op. Ook andere mensen die het aanboden kwamen niet in aanmerking. Maar toen bood mijn zus aan om haar nier af te staan. De bloedgroep was hetzelfde, dus dat gaf hoop. We gingen samen het traject in en er volgenden talloze onderzoeken. Dat traject duurde zo’n zes maanden, maar op het eindgesprek was het foute boel. Haar ene nier was groter dan de andere. Ze zouden haar kleinste nier aan mij kunnen geven, maar die bleek te weinig capaciteit te hebben.”

Teleurstelling
De ene teleurstelling volgde op de andere. Verschillende mensen waren bereid om Eric te helpen, maar de juiste match werd niet gevonden. Eric was inmiddels gestopt met werken. De dalende lijn was ingezet en begin vorig jaar werkten zijn nieren nog voor veertien procent. Toen kwam hij Samantha Geijs tegen in de stad. Samantha was de dochter van een collega van Jacqueline, de vrouw van Eric. In het verleden hadden Eric en zijn vrouw een paar keer iets gedronken met de ouders van Samantha. ,,Er was vooral een klik met de vader van Samantha. Hij heeft ooit tegen me gezegd: ‘Als die nier nog eens nodig is, krijg je die van mij.’ Ik durfde het niet te geloven, want je weet hoe het gaat met een biertje op. Maar achteraf bleek dat hij het er thuis ook serieus over heeft gehad.”

Moeilijk
Het liep echter anders, want de vader van Samantha kreeg kanker en overleed vorig jaar. Omdat haar vader de wens had om zijn nier af te staan, maar het nooit heeft kunnen doen, besloot Samantha haar nier aan Eric te geven. ,,Aan de ene kant was ik heel blij”, blikt Eric terug, ,,Maar aan de andere kant vond ik het heel moeilijk. Ze is nog zo jong. Maar goed, we maakten toch een afspraak en een dag van te voren liet Samantha weten dat haar oudere zus Esther ook mee ging. Ik had Esther wel eens gezien, maar ik kende haar niet zo goed, dus dat vond ik wel heel bijzonder.”

Eenmaal aangekomen in het ziekenhuis bleek dat Samantha de verkeerde bloedgroep had, maar Esther had de wel de juiste. Samen gingen ze het traject in en aan het begin van de zomer hoorden ze dat er een match was.

,,Dat is onbeschrijflijk. Dan vliegen de emoties alle kanten op. Gaat het toch echt gebeuren? Dat gevoel kun je moeilijk uitleggen. Het duurde nog maanden voordat de operatie zou plaatsvinden. In die periode heb ik wel een paar keer aan Esther gevraagd: ‘Sta je er nog achter?’ Ze mag tot het laatste moment terugkrabbelen en dat zit wel eens in je kop. De spanning was hoog, voor ons allemaal. We hebben echt heel het traject samen gedaan, niet alleen Esther en ik, maar ook met Samantha en mijn vrouw. Op de dag van de transplantatie werd eerst Esther geopereerd. Dat vond ik echt heel erg moeilijk. Ik zat te wachten. Je maakt je er druk over of het wel goed gaat. Om 11.30 uur kwam de zuster bij me en vertelde dat de nier er uit was.”

Ander mens
,,Voor de operatie werkte mijn nier nog maar voor tien procent, maar de tweede dag na de operatie was de helft van de afvalstoffen al uit mijn bloed. Ik voelde me al zoveel beter. Ik voelde me gelijk een ander mens. Een wonder voor mij, het is echt onvoorstelbaar. Ik heb een nieuw leven.”

,,Ik zag het ook”, vult Esther aan. ,,Je zag er zoveel beter uit. Voor de operatie zag je helemaal grijs en twee dagen na die operatie had je al kleur op je gezicht.”

Dankbaarheid
Eric wil het liefst elke dag zijn dankbaarheid uitspreken, ook al weet hij dat Esther daar niets van wil horen. ,,Het stelt echt niet zoveel voor hoor”, zegt Esther nuchter.

,,Ik heb wel het idee dat er veel onduidelijkheid over is. Mensen denken dat je dan ook aan de dialyse moet of medicijnen moet gaan gebruiken, maar je kunt echt prima leven met één nier. In het begin heb ik veel negatieve reacties gehad, zeker omdat Eric ook niet echt een bekende van me was. Maar mijn vader was 57 toen hij stierf en daar was niks aan te doen. Hij is ons helaas ontnomen. Bij Eric was er wel iets aan te doen, zodat dit gezin niet hetzelfde door zou moeten maken wat wij hebben doorgemaakt. Je moet het zien of je je reserve weggeeft, mocht je in de toekomst iets gaan mankeren. Maar ja, wat nou als… ik kan morgen ook onder een bus lopen. Het gaat toch om het nu? En ik kan nu prima met één nier leven.”


PZC 09-01-18
Auteur: Reporter Creer datum: 13-01-2018 14:57:32
'Er is te veel nood, maar we doen wat we kunnen';

Netty Baan-Clemens is sinds maart 2017 directeur van Mercy Ships Holland, een organisatie die vanuit een ziekenhuisschip gratis medische hulp verleent in Afrika.

Ondine van der Vleuten

In de PZC van zaterdag een portret van de Vlissingse, die als motto heeft: wees niet steeds bezig met wat je kunt krijgen, maar vooral met wat je kunt geven. Elke dag reist ze in alle vroegte, voor de file uit, vanuit haar woonplaats naar het hoofdkantoor van Mercy Ships Holland in Rotterdam. ,,Onze chirurgen maken vaak het verschil tussen leven en dood", zegt ze. ,,Een eenvoudige ingreep als het weghalen van een goedaardige tumor. Benen die weer recht gemaakt worden. Een open gehemelte dat gedicht wordt. Dat soort dingen doen onze artsen. Ons schip is het zoveelste in een rij schepen die verbouwd zijn tot varend ziekenhuis met operatiekamers en alles. Als we ergens aanleggen, is het al bekend dat we aankomen. Voorbereidingsteams hebben al een screening onder patiënten gedaan. We kunnen per seizoen zo’n drieduizend operaties doen. Dit betekent dat we helaas sommige mensen niet kunnen helpen. Er is te veel nood, maar we doen wat we kunnen."

Gereformeerde Gemeente
Netty Baan-Clemens werd in 1968 geboren in het Gelderse Elst. Sinds een paar jaar woont het gezin in Vlissingen, waar haar echtgenoot Gert Jan Baan, een geboren Middelburger, dominee is van de Gereformeerde Gemeente. Met hem kreeg zij drie zonen en een dochter. Netty Baan combineerde het moederschap met onder meer lesgeven en ontwikkelingswerk en behaalde twee bachelors (Engels, theologie) en een master (psychologie).

Netty Baan is lid van de Gereformeerde Gemeente, waarbinnen de vrouw over het algemeen toch vooral een rol als spil van het gezin toegedacht wordt. Over haar carrière buitenshuis zegt zij: ,,Ik dien mijn gezin, dat staat voorop. Maar in groter verband dien ik met mijn werk de mensheid, geheel in overeenstemming met mijn gereformeerde achtergrond. Onbaatzuchtig investeren in anderen. Dat geeft enorm voldoening. Bovendien, hoe je het wendt of keert, iedereen beweegt mee met maatschappelijke ontwikkelingen. Ook de gereformeerde gezindte. Vrouwen hebben een opleiding, ze zoeken een passende plek voor zichzelf, ze krijgen daar behoefte aan. Vroeger werkten er nauwelijks vrouwen binnen onze gezindte. Nu zijn er gereformeerde zakenclubs waar vrouwen met elkaar in gesprek gaan over zaken als: hoe voer je je taken uit als leidinggevende, hoe functioneer je binnen de gemeenschap? Een echt topic is de integratie van het zakelijke en het geloof. Je bent zakenvrouw, waar loop je tegenaan en hoe ga je er vanuit je geloof mee om?

PZC 13-01-18
Auteur: Reporter Creer datum: 25-01-2018 15:47:16 Laatst gewijzigd: 25-01-2018 15:48:31

Sheltersuit biedt dakloze en vluchteling op Lesbos warmte

Michiel Bakker


Daklozen in Amsterdam, Milaan of Parijs, maar ook vluchtelingen op Lesbos. Op koude dagen biedt de sheltersuit hun extra warmte. In een werkplaats in Enschede produceren onder anderen asielzoekers en Wajongers de wind- en waterdichte jas die eenvoudig kan worden uitgebreid tot slaapzak.

In het grote complex van een voormalige spinnerij in Enschede is het een drukte van belang. Sheltersuit is een van de zeventig ondernemingen die hier een plek vonden. In de productiehal van Sheltersuit zijn ruim tien medewerkers bezig met het vervaardigen van de gelijknamige gecombineerde jas en slaapzak en bijbehorende rugtas. Parkieten in een kooi kwetteren vrolijk door het geluid van zoemende naaimachines.

Rezak is geconcentreerd aan het werk. Hij kwam ruim twee jaar geleden als vluchteling uit Eritrea naar Nederland en heeft inmiddels een huis in Hengelo. Naast een inburgeringstraject doet hij werkervaring op bij Sheltersuit. De werkzaamheden zijn niet nieuw voor hem. „Als kind hielp ik al mee in het naaiatelier van mijn opa.”

Op lange termijn wil Rezak echter in een andere sector aan de slag. „Misschien ga ik een opleiding accountancy doen. In Eritrea heb ik daar ook een diploma voor gehaald.”

Schuin tegenover hem zit de Nederlandse Linda, die in de bruidsmodebranche werkte en materiaal voor etalages maakte. „Nadat mijn vorige baan ophield, ben ik twee maanden geleden hier als naaister begonnen. Ik heb een contract voor een halfjaar, daarna zie ik wel verder.”

Linda vindt de sheltersuit een mooi product. „De samenwerking met mensen uit andere landen spreekt me ook aan. Ik heb zelf een vriend uit Tunesië. Soms praten we hier Nederlands, soms communiceren we met handen en voeten. We komen er altijd uit.”

Onderkoeling

In het naastgelegen kantoor schenkt sociaal ondernemer en woordvoerder Frederik Frankenhuis koffie. Hij vertelt dat stichting Sheltersuit eind 2014 werd opgericht door Bas Timmer, die nog steeds als modeontwerper voor de onderneming werkt. „De vader van twee vrienden van Bas was dakloos geraakt. Binnen een week is hij voor de deur van de nachtopvang in Enschede overleden door onderkoeling. Het was 7 graden, te warm om de opvang te openen.”

Deze tragische gebeurtenis inspireerde Timmer, die een modeopleiding had afgerond, om een wind- en waterdichte jas, inclusief col, en slaapzak te ontwerpen. Hij gebruikte hiervoor reststoffen die hij van bedrijven kreeg. Het eindproduct is een jas waar daklozen een gedeelte aan vast kunnen ritsen, zodat het een slaapzak wordt. Overdag kunnen ze de onderste helft in een bijbehorende rugzak meenemen.

„Het initiatief begon met een oplage van honderd stuks. Daarna groeide het werk snel”, zegt Frankenhuis. Inmiddels zijn vijftien werknemers en ruim zeventig vrijwilligers verspreid over de week druk met de productie. „We werken voor een belangrijk deel met migranten uit het Midden-Oosten die ervaring hebben in de confectiesector. Zij komen bijvoorbeeld uit een asielzoekerscentrum in de buurt en doen hier vrijwilligerswerk.”

Behalve vluchtelingen en asielzoekers zijn Wajongers, langdurig werklozen en gepensioneerde vrijwilligers actief voor Sheltersuit. „We werken aan integratie en re-integratie. Zo maken we als sociale onderneming een sociaal product. Tussen de middag hebben we altijd een gezamenlijke warme maaltijd. Ook ondersteunen we vluchtelingen door hen bijvoorbeeld te leren fietsen of taalles te geven.”

Het werk van Sheltersuit wordt voor een belangrijk deel mogelijk gemaakt door donaties van bedrijven, stichtingen en particulieren. Een bron van inkomsten is ook de productie en verkoop van een beperkt aantal aanvullende producten. „Zo hebben we tassen gemaakt voor de kerstpakketten van de gemeente Amsterdam en speciale autotasjes voor Rijkswaterstaat. Met dit soort projecten dekken we zo veel mogelijk onze vaste lasten.”

Notoire buitenslapers

Sinds de start deelde de onderneming 1800 sheltersuits gratis uit. Krap de helft daarvan ging naar daklozen in Nederland, onder meer in Emmen, Eindhoven en Amsterdam. „De doelgroep is groot. Ons land heeft 31.000 geregistreerde daklozen, naast een groep die niet geregistreerd is”, zegt Frankenhuis.

Samenwerking met grote organisaties die hulp bieden aan dak- en thuislozen blijkt lastig. „Zij hebben als doel mensen te huisvesten, terwijl wij ons juist richten op degenen die op straat slapen. De realiteit is echter dat er niet genoeg opvangplekken zijn. Ook is er een groep notoire buitenslapers. Sommigen willen niet anders. Anderen kunnen nergens terecht, bijvoorbeeld vanwege een drankprobleem of omdat ze een hond hebben die niet welkom is in de opvang. Wij richten ons op hen.”

Veel sheltersuits gaan naar het buitenland. Zo bezocht Frankenhuis in april 2017 het Italiaanse Milaan. Zijn onderneming stond daar op een designbeurs, maar zocht ook daklozen in de stad op. In samenwerking met het Rode Kruis deelde hij vijftig slaapzakken uit. „Het probleem is daar veel groter dan in Nederland. In Milaan liggen sommige tunnels onder het spoor elke nacht vol met daklozen. Zij konden zich niet voorstellen dat dit product speciaal voor hen was ontworpen en gemaakt. We gaven hun iets van hun waardigheid terug.”

Rampgebieden

Behalve op daklozen richt Sheltersuit zich in toenemende mate op vluchtelingen in bijvoorbeeld het Franse Calais of op het Griekse eiland Lesbos. „We willen ons werk bovendien uitbreiden naar rampgebieden elders in de wereld. Denk aan landen waar mensen zijn getroffen door aardbevingen of overstromingen. Dat vraagt wel een aanpassing van ons product, omdat een ander klimaat andere eisen stelt aan een slaapzak.”

Zijn eigen familiegeschiedenis motiveert Frankenhuis in het bijzonder voor het werk dat hij doet. „Ik kom uit een gezin met een Joodse vader en een gereformeerde moeder. Mijn Joodse voorouders hebben moeten vechten tegen onrecht. Dat geeft mij extra energie om me in te zetten voor mensen met verschillende achtergronden, culturen en religies die het moeilijk hebben.”

>>sheltersuit.com

Sheltersuit helpt kinderen in winterse kou op Lesbos

Kinderen die in de kou op blote voeten door hun eigen ontlasting lopen. Youp Meek zag het eind december gebeuren in een vluchtelingenkamp op Lesbos. Hij bezocht het Griekse eiland om aan met name kinderen sheltersuits uit te delen: een warme jas waar ze een gedeelte aan kunnen ritsen zodat het een wind- en waterdichte slaapzak wordt.

Meek is operationeel bestuurder van de sociale onderneming Sheltersuit in Enschede, waar onder anderen vluchtelingen werken. „In mei had ik een gesprek met hen en hoorde ik veel levensverhalen, onder meer over wat ze op weg naar Nederland hebben meegemaakt. Toen ontstond het idee om vluchtelingen op Lesbos te gaan helpen.”

Het Griekse eiland telt twee officiële kampen: Moria en Kara Tepe. „De kwetsbaarste groepen zitten in Kara Tepe, dat wat meer basisvoorzieningen heeft. In Moria verblijven intussen zo’n 6000 mensen, terwijl er officieel plek is voor 2000. De omstandigheden daar zijn zo slecht dat circa duizend vluchtelingen er zijn vertrokken. Zij bivakkeren nu in schamele tentjes op pallets in een boomgaard iets verderop. Eind december was het overdag ongeveer 12 graden en ’s nachts tegen het vriespunt. Mensen sliepen echt in de kou.”

In samenwerking met de organisatie Movement on the Ground deelde Sheltersuit in dit provisorische kamp 500 pakketten uit. Deze bevatten de gecombineerde jas en slaapzak, de meeste voor kinderen, en een wakawaka. „Dit is een lampje dat werkt op zonenergie. Mensen kunnen er ook hun telefoon mee opladen.”

De behoefte aan extra hulppakketten is groot, zegt Meek. Daarom gaan er op 1 februari nog eens 600 pakken naar Lesbos. „In kamp Moria verblijven 200 weeskinderen, van wie de ouders in de oorlog of tijdens de vlucht zijn omgekomen. We zijn nu hard bezig fondsen te werven, zodat we onder meer voor die groep sheltersuits kunnen bezorgen bij dit kamp.”

Eind december reisde Meek samen met Ahmad Shasho, productieleider bij Sheltersuit, naar Lesbos. „Hij is een Syrische vluchteling die drie jaar geleden vanuit Turkije op Lesbos aankwam. Het was voor hem heel emotioneel om daar terug te komen, maar ook mooi om nu iets voor de vluchtelingen op dit eiland te kunnen betekenen. We hebben allebei een enorme drive om hiermee door te gaan.”


Reformatorisch Dagblad 25-01-18















































Auteur: Reporter Creer datum: 14-02-2018 15:59:43
Van der Staaij (SGP) maakt reclame voor liefde en trouw

Liefde en trouw is soms makkelijker gezegd dan gedaan, zegt hij in de reclameboodschap. „Maar bovenal een prachtig geschenk, voor elkaar, voor kinderen, voor de hele samenleving. Daarom maak ik vandaag graag reclame voor liefde en trouw.”

De SGP-leider die al langer campagne voert voor trouw binnen een relatie roept mensen op om Valentijnsdag te gebruiken om te vertellen waarom liefde en trouw mooi zijn.

Reformatorisch Dagblad 14-02-18
Auteur: Reporter Creer datum: 27-04-2018 15:55:14
Omstander redt onderkoeld persoon uit het water in Kapelle

KAPELLE - Een persoon is vrijdagochtend in het water beland bij de Oude Dijk in Kapelle. Het slachtoffer was onderkoeld en is door een omstander uit het water gehaald.

Bas Bareman

Het slachtoffer is met spoed per ambulance naar een ziekenhuis gebracht. Hoe de persoon in het water raakte, is niet bekend. De omstander was door het koude water zelf lichtelijk onderkoeld geraakt en heeft in de brandweerauto gezeten om op te warmen. De hulpdiensten waaronder de brandweer, ambulance en een traumahelikopter uit Rotterdam rukten rond 07:15 uur uit naar de Oude Dijk voor de melding.

PZC 27-04-18
Auteur: Reporter Creer datum: 28-05-2018 15:58:26
Malinese migrant redt leven van jongetje (4) dat bungelt aan balkon

Een Malinese migrant zonder verblijfsvergunning heeft zaterdagmiddag met een heldhaftige reddingspoging een vierjarig jongetje gered in Parijs. Hij is maandag door de Franse president bedankt voor zijn moed en mag in Frankrijk blijven.

Bas Bareman

Het jongetje bungelde aan de balustrade op de vijfde verdieping van een appartementsgebouw. De buren van het jongetje konden net niet bij hem. De man twijfelde geen seconde en klom naar boven. Hij pakte het jongetje bij zijn arm en trok hem over het balkon in veiligheid.

De 22-jarige Mamoudou Gassama wordt ‘de held van Parijs’ en ‘de Spider Man van het Achttiende Arrondissement’ genoemd. "Ik deed het omdat het een kind was. Ik hou van kinderen, ik dacht niet aan de hoogte of het risico", zei hij tegen een Franse televisiezender.

Gassama blijkt een Malinese migrant te zijn zonder geldige verblijfspapieren. Veel Parijzenaars hopen dat hij een verblijfsvergunning krijgt. Hij kwam enkele maanden geleden vanuit Mali om in Parijs een nieuw leven te beginnen.

De Franse president Emmanuel Macron ontving de man maandagochtend om hem te bedanken voor zijn heldendaad. Macron liet Gassama weten dat hij naast een verblijfsvergunning ook een plekje krijgt bij de Parijse brandweer. ,,Ik heb hem laten weten dat hij als dank voor deze heldendaad zo snel mogelijk een verblijfsvergunning zal krijgen en dat de Parijse brandweer bereid is om hem op te vangen. Ik heb hem daarnaast uitgenodigd om een verzoek te doen tot naturalisatie. Want Frankrijk is een wens en meneer Gassama heeft met toewijding laten zien dat hij die had!"

PZC 28-05-18
Nog geen lid? wordt dat hier (gratis). Klik hier
Reargeren of een nieuwe topic aanmaken? Klik dan hier