Talenassortiment
                        Change the color of the site
 
Laatste nieuws:
Log in
Onthoud mij:
Het laatste kwartiertje

Navigatie a-z
 
 
 
Studiehuis Resort of Security Roemeni Informatiescherm
Uw naam:
Uw emailadres:
Uw vriends naam:
Uw vriends emailadres:
Uw bericht
Auteur: Alex
Creer datum:
14-12-2017 16:45:45
CHINA
Wordt China de nieuwe wereldmacht ?
Auteur: Alex Creer datum: 14-12-2017 16:48:58
Column: China is geduchte wereldmacht én aantrekkelijke groeimarkt
Aart Nederveen

„China is voor wetenschappers en farmaceutische bedrijven een enorme groeimarkt.”
Toen ik voor het eerst mijn Chinese promovendus stond op te wachten in de hal van ons ziekenhuis, vond ik dat best spannend. Bij vacatures word je vaak overladen met sollicitaties uit Aziatische landen. Het is dan niet zo gemakkelijk om te ontdekken wat voor vlees je in de kuip hebt. Maar dit was een bijzonder geval. Via Hongkong kende hij het Westen al, op Skype klikte het meteen en bovendien was zijn Engels voortreffelijk.

Later vertelde hij me over zijn eigen verbazing, toen hij de centrale hal van het ziekenhuis binnenliep. Hij liet me een foto zien van de hal van het ziekenhuis in zijn eigen (miljoenen)stad. Daar geen koffietentjes, boekhandels en beautyshops maar alleen een enorme rij mensen. In de ochtend ga je naar het ziekenhuis, en je hoopt dat je ergens die dag aan de beurt komt. Hij had zich afgevraagd of hij niet per abuis in een winkelcentrum terecht was gekomen.

Wat begrijpen wij eigenlijk van dat grote land China? Daar probeer ik achter te komen in de gesprekken die ik met mijn Chinese promovendus voer. Want dat China steeds belangrijker voor ons wordt, weet elke krantenlezer. Onder wetenschappers is het niet anders. Velen van hen hebben een deelaanstelling aan een Chinese universiteit en gaan er een maand per jaar naartoe. Fabrikanten van medische apparatuur likken hun vingers af. In China gaat alles keer tien of keer honderd. Tenminste, als de Chinezen dezelfde gezondheidszorg als die van ons willen krijgen. En wie durft hun dat te ontzeggen?

In de wandelgangen hoor je van de Chinagangers weleens hoe het daar toegaat. Het opzetten van onderzoek is ietsje gemakkelijker dan hier. Je maakt afspraken met de bazen en dan gaat het verder vanzelf. Niks eindeloos overleggen en polderen. Als de professor het zegt, gebeurt het gewoon.

Er bestaan zelfs heuse subsidies van de Europese Unie voor onderzoek samen met Chinese universiteiten. Dat heeft voordelen. Een van de uitdagingen bij medisch onderzoek is om genoeg patiënten te vinden die mee willen doen. Vind je er te weinig, dan zijn de resultaten van je onderzoek minder krachtig. In China is dat geen probleem. En zo is er nog wel meer.

Bij medicijnonderzoek is een complicerende factor dat veel mensen al veel andere medicijnen slikken, zeker ouderen. Het effect van het nieuwe medicijn is dan niet zo groot meer. Maar in China worden veel minder medicijnen gebruikt. Dus kun je gemakkelijker effecten van nieuwe medicijnen meten.

Om het plaatje compleet te maken, moet je ook nog beseffen dat de Chinezen intussen lijden aan dezelfde welvaartsziektes (denk aan suikerziekte en vaatlijden) als wij in het Westen.

China is voor wetenschappers en farmaceutische bedrijven dus een enorme groeimarkt. Nu wil ik daar niet alleen maar ironisch over doen. Ik ben zelf inmiddels erg gelukkig met mijn Chinese promovendus, al ben ik nog nooit in zijn land geweest. Ik profiteer van zijn ongekende wetenschappelijke drive. Maar helemaal lekker zit het me niet. Wat zijn wij aan het doen in China? Hoe zijn die welvaartsziektes eigenlijk in China gekomen?

Juist in China is er in de jaren 80 onderzoek gedaan dat aantoont dat veel welvaartsziektes minder of eenvoudigweg niet voorkomen bij een plantaardig dieet. Dit onderzoek werd uitgevoerd door de Amerikaanse wetenschapper Colin Campbell. Hij kreeg in het kielzog van het bezoek van president Nixon aan China de gelegenheid onderzoek te doen naar het verband tussen voedingsgewoonten en chronische ziekten. Zijn onderzoek is in de wetenschappelijke literatuur bekend geworden als de ”China study”. Maar na het bezoek van Nixon koos China een andere route. Sinds 1978 is de vleesconsumptie in dit land verzesvoudigd. Wie rijk wordt, wil vlees eten, dat is een regel met wereldwijd weinig uitzonderingen.

Ondertussen leren wij de Chinezen nu hoe je intensieve landbouw en veeteelt aanpakt. Daar zijn we in ons kleine landje immers zo goed in. In 2014 genoot onze landbouwuniversiteit niet voor niets de speciale belangstelling van de Chinese president tijdens zijn bezoek aan ons land. En we helpen de Chinezen natuurlijk ook graag om de welvaartziektes die in hun land meer en meer de kop op steken te bestrijden. Doordat we ons dieet exporteren, krijgen ze dezelfde gezondheidszorg nodig.

Zelfs wie alle binnenbochten in dit verhaal in rekening brengt, houdt genoeg over voor een nietpluisgevoel. We maken ons vooral zorgen over China als wereldmacht. Gevaarlijke jongens hoor, die Chinezen! Maar ondertussen profiteren we van de Chinese groeimarkt. Is dat wel helemaal zuiver?

Aart Nederveen werkt als klinisch fysicus bij de af- deling radiologie van het Academisch Medisch Centrum (AMC) in Amsterdam.

Reformatorisch Dagblad 14-12-17
Auteur: Reporter Creer datum: 5-04-2018 19:57:16
China grijpt in: online geen Bijbel meer legaal te koop
L. Vogelaar

Christenvervolging

Opeens is er in China via internet geen Bijbel meer te koop. De reden: de regering wil een nieuwe vertaling, passend bij het communistische land. „Christendom in Chinese stijl.”

Enkele Nederlandse tentenmakers in het land probeerden de afgelopen dagen hun voorraad Bijbels nog gauw aan te vullen. Ze vingen bot.

De maatregel past in het beleid van president Xi Jinping, die de religieuze vrijheid steeds verder inperkt en ook geen buitenlandse invloed wil. Xi, die in 2013 aantrad, heeft daarbij weinig tegenstand te duchten: hij vergrootte zijn macht recent door een wetswijziging waarmee hij levenslang aan kan blijven.

Het ministerie van Religieuze Zaken stelde vorige week dat een van de grootste opgaven voor de komende vijf jaar een nieuwe vertaling en interpretatie van de Bijbel is die „beter past bij de Chinese context, het socialisme en de Chinese traditie.” In de dagen daarna werden bij internetboekwinkels opeens de Bijbels uit de ‘schappen’ gehaald: ze verdwenen uit de verkooplijsten en als ze daar nog wel in stonden, konden ze niet meer worden besteld. Ook een aantal andere christelijke boeken werd uit de verkoop gehaald.

Het is daardoor niet meer mogelijk online legaal een betrouwbare Bijbelvertaling te kopen. Op sociale media hebben Chinese christenen boos gereageerd op het ingrijpen van de overheid in de onlineboekverkoop. Ze vrezen dat de tijd terugkeert dat er alleen Bijbels te koop zijn die door de overheid zijn gecensureerd.

Ondertussen presenteerden overheidsfunctionarissen dinsdag tijdens een persconferentie een document waarin staat hoe het land de godsdienstvrijheid beschermt. Volgens critici hanteert de regering in dit document bewust een lage inschatting van het aantal christenen: zo’n 44 miljoen, terwijl andere schattingen uitgaan van meer dan 100 miljoen, van wie een deel behoort tot niet-erkende huisgemeenten.

Het document is bedoeld om een goede verstandhouding met het Vaticaan te bevorderen. Binnen de Rooms-Katholieke Kerk is echter verontrust gereageerd op berichten dat de paus mogelijk een eind maakt aan de decennia oude controverse met het Chinese regime.

Het Vaticaan is bereid zeven door de overheid aangestelde bisschoppen te aanvaarden, in ruil voor de erkenning van twintig Romegetrouwe bisschoppen. Om enige invloed te behouden, zou de kerkleiding bereid zijn twee ondergrondse bisschoppen die door het Vaticaan zijn benoemd, te vragen hun werk te beëindigen.

Critici waarschuwen dat christenen die vervolging doorstaan hebben zich verraden kunnen voelen als de kerkleiding concessies aan Peking doet. Het Vaticaan nam in januari echter afstand van de kritiek dat de kerkleden hiermee in een door de overheid gecontroleerde „kooi” worden geplaatst.

China en Vaticaanstad verbraken hun diplomatieke betrekkingen in 1951, twee jaar nadat de communisten de macht in het uitgestrekte land overnamen.

Reformatorisch Dagblad 05-04-18
Auteur: Reporter Creer datum: 18-04-2018 13:44:03
Column: China is hard op weg het machtigste land ter wereld te worden

Johan Graafland

„Hoewel China zich momenteel als de verdediger van vrijhandel opwerpt, rust het succes van zijn forse economische groei ook op het veronachtzamen van de spelregels van het kapitalistische systeem.”
In het jongste nummer van De Waarheidsvriend (12 april) las ik een schokkend artikel over China, geschreven door Tineke van der Waal. Hierin stond dat China het gedrag van zijn burgers in toenemende mate observeert met camera’s. Het plan is om over twee jaar 570 miljoen camera’s te hebben (één camera per twee Chinezen) die gekoppeld zijn aan een nationale database met gegevens van elke burger.

Dit reduceert de vrijheid van hen die een levensopvatting hebben die niet strookt met de opvattingen van de communistische staat tot een absoluut minimum. In combinatie met de groeiende onderdrukking van het christelijk geloof door het bewind onder leiding van de nieuwe keizer, Xi Jinping, is dat buitengewoon zorgwekkend.

Dit beleid van groeiende repressie past in een wereldwijde trend, waarin steeds meer regimes keihard hun onwelgevallige minderheden aanpakken en de rechten van de mens met voeten treden. Denk bijvoorbeeld aan Rusland, Turkije en Syrië. En het zorgwekkendst is dat de regimes die dit beleid inzetten daarin heel succesvol zijn. Poetin heeft intern niets meer te duchten van zijn tegenstanders. Erdogan heeft korte metten gemaakt met alle vermeende Gülenaanhangers. Assad heeft met hulp van Rusland een groot deel van Syrië heroverd.

En China groeit als kool en is hard op weg het machtigste land ter wereld te worden. Door de technologische ontwikkeling is de communistische regering steeds beter in staat intern haar macht te handhaven, elke ondermijning in de kiem te smoren en extern haar relaties met andere landen naar haar hand te zetten. Het succes van dit repressieve beleid werkt, kortom, heel aanstekelijk.

Zet dit eens af tegen het armzalige geploeter van de West-Europese landen, die moeite hebben om de eenheid in de Europese Unie te bewaren. Of Amerika, waar de democratie sinds decennia niet zo zwak is geweest doordat de Amerikanen een president hebben gekozen die onervaren, wispelturig en zelfs voor eigen medewerkers onhandelbaar is. En ook kwetsbaar, door allerlei onderzoeken naar zijn integriteit. Het perspectief dat de wereld steeds vrijer wordt en de godsdienst- en gewetensvrijheid toeneemt, is door de verschuivende machtsbalans ernstig verslechterd.

Maar ook bij economen roept deze ontwikkeling allerlei vragen op. Friedrich Hayek geeft in zijn klassiek geworden boek ”The road to serfdom” (”De weg naar slavernij”) aan dat economische vrijheid en politieke vrijheid communicerende vaten zijn. Hayek stelt dat waar de staat alle economische macht krijgt, hij niet alleen zal willen heersen over het economisch handelen van zijn burgers, maar ook over alle andere doeleinden die burgers zich stellen. Maar die redenering kan ook andersom worden toegepast. Waar de machthebbers in autoritaire landen zoals China over het geweten van hun onderdanen willen heersen, zullen zij ook de economische ruimte van bedrijven en individuen willen bepalen en zijn individuele eigendomsrechten uiteindelijk maar heel relatief.

Het economische denken gaat ervan uit dat uiteindelijk de wal het schip zal keren. Een economie floreert immers alleen als eigendomsrechten van individuen gerespecteerd worden en de staat burgers en bedrijfsleven veel vrijheid laat in het particuliere initiatief. Maar of dat altijd opgaat, is maar de vraag. Hoewel China zich momenteel opwerpt als verdediger van vrijhandel en daarmee aansluit bij de gedachte dat vrijhandel welvaart bevordert, rust het succes van zijn forse economische groei ook op het veronachtzamen van de spelregels van het kapitalistische systeem. Denk maar aan de veelvuldige diefstal van bedrijfsgeheimen, waardoor China zijn technologische potentieel sterk verbeterd heeft.

De spannende vraag is dus of landen zoals China, waarin mensenrechten niet gerespecteerd worden, op lange termijn toch economisch succesvoller blijken te zijn dan landen waarin deze rechten wel gewaarborgd zijn. Als dat zo is, moeten wij rekenen met een toekomst waarin autoritaire regimes hun economische en daarmee militaire machtsbasis verder versterken. Dat zal in heel de wereld de toon zetten. Het optimistische verhaal dat het liberaal-democratische model de wereld zal veroveren, kan dan in de ijskast.

Tineke van der Waal sluit haar artikel af met de gedachte dat niet alleen de Chinese staat met zijn 570 miljoen Big Brotherogen alles ziet, maar dat alles ook bekend is bij God. Inderdaad, wij mogen erop vertrouwen dat, ondanks het sombere perspectief dat ik schets, de aarde in handen van onze God is. Onverwachte omwentelingen zijn nooit uitgesloten. Laten wij steeds bidden voor de vrede in de wereld, de komst van Gods Koninkrijk en voor de christenen in onderdrukkende landen in het bijzonder.

Johan Graafland is hoogleraar economie, onderneming en ethiek aan Tilburg University.

Reformatorisch Dagblad 18-04-18


Nog geen lid? wordt dat hier (gratis). Klik hier
Reargeren of een nieuwe topic aanmaken? Klik dan hier