Talenassortiment
                        Change the color of the site
 
Laatste nieuws:
Log in
Onthoud mij:
Het laatste kwartiertje

Navigatie a-z
 
 
 
Studiehuis Resort of Security Roemeni Informatiescherm
Uw naam:
Uw emailadres:
Uw vriends naam:
Uw vriends emailadres:
Uw bericht
Auteur: Miranda
Creer datum:
8-12-2017 17:09:17
Commentaar KRANTEN
Een nieuwe serie over nieuws
Auteur: Miranda Creer datum: 8-12-2017 17:10:59
Angst regeert bij reacties op erkenning Jeruzalem

Door NAUSICAA MARBE


De Amerikaanse president kondigde aan de VS-ambassade van Tel Aviv naar de échte hoofdstad van Israël te verhuizen: naar Jeruzalem. Voorspelbare heibel brak uit. De moslimwereld is weer woedend, er dreigt geweld; het zal eens anders zijn als een wereldleider de Joodse staat een gunst verleent.

De Westerse wereld reageert met verplichte mantra’s over diplomatie. De erkenning van Jeruzalem als hoofdstad zou de vredesonderhandelingen torpederen, alsmede de tweestaten-oplossing. Trump zou een bom in het Midden-Oosten gooien, een lont aansteken in een kruitvat, de VS diskwalificeren als onderhandelaar, en hier komt ie, schraal afstekend bij deze paniekretoriek: hij zou symboolpolitiek bedrijven. Hoe je alleen door symboolpolitiek, machteloze politiek dus, het Midden-Oosten alsnog kunt laten ontploffen, is mij een raadsel.


Wartaal

Zulke tegenstellingen tonen aan hoe verward doorgaans over Israël en het Midden-Oosten wordt gepraat, ook op regeringsniveau, ook bij de Verenigde Naties. Wartaal waarin feiten door fictie zijn vervangen, realisme door kansloos wensdenken. Ook hier zie je een merkwaardige dynamiek: hoe rabiater en schaamtelozer de Jodenhaat in de samenleving, hoe vager de politieke taal over Israël en hoe tendentieuzer de media. Alsof de meest zwakzinnige verhalen over Israël het denken over dit land beïnvloeden.

Loop maar een middelbare school met een meerderheid aan islamitische leerlingen binnen en noem Israël. Gerede kans dat direct de hetze-retoriek van Hezbollah-employé Abou Jahjah over de ’zionistische entiteit’ weerklinkt, gelardeerd met horrorsprookjes over Joden die ’een holocaust’ op Arabieren plegen. Tien tegen één dat de jonge haatspuiers de regio waar ze over bazelen niet op de kaart kunnen aanwijzen. Hier faalt het onderwijs en de samenleving. Haatpreken via de schotelantennes doen hun werk. Door die import van conflictretoriek en antisemitisme zien deze opgefokte halfwassenen zichzelf als Palestijnen, wánt ze zijn ook slachtoffer – van Nederland. Er zijn altijd politici die een willig oor bieden aan zulke achterlijkheid. De angst is groot.

Oordeel

Angst om de Arabische wereld voor het hoofd te stoten blijkt ook uit de reactie op Trumps verhuismaatregel van onze minister van Buitenlandse Zaken Zijlstra: ’Nederland vindt dat onverstandig en contraproductief. Voor ons blijft de twee-statenoplossing het uitgangspunt.’ Je reinste kop in het zand-politiek. Eerst dat oordeel ’onverstandig.’ Zou Halbe Zijlstra dat ook over Barack Obama hebben gezegd, die al in 2008, kort nadat hij presidentskandidaat werd, publiekelijk zei: ’Jeruzalem is de hoofdstad van Israël en moet onverdeeld blijven’? Vast niet. Dan: ’contraproductief.’ Dat verwijst naar het vredesproces. Zijlstra zingt mee in het schijnheilige jammerkoor van Europese politici die tijdens hun Israëlreizen uiteraard alleen willen speechen in de Knesset, hartje Jeruzalem, maar eenmaal thuis die plaats niet als hoofdstad willen erkennen.

Memo voor Zijlstra: het vredesproces is zo goed als dood. Zelfs ten tijde van de veelbelovende Oslo-akkoorden was er nauwelijks kans. Met dank aan de meest onverzoenlijke Palestijnen, gesteund door de rest van de Arabische wereld. Er is altijd een smoes om op het laatste moment geen handtekening te zetten voor land en vrede. De ware oorzaak heet: antisemitisme. Elke aanleiding zal worden aangegrepen om vrede met ’de joodse vijand’ te torpederen. Dan is het weer het recht op terugkeer van miljoenen Palestijnen die generatielang van de Verenigde Naties de status van vluchtelingen krijgen, dan weer de totale claim op Jeruzalem. Vrede is niet de bedoeling. Niet zolang het narratief domineert dat er ooit een Palestijnse staat bestond die Israël inpikte en volledig moet teruggeven, de zogenaamde ’bevrijding’. Gematigde Palestijnen die willen onderhandelen zullen hierdoor altijd het onderspit delven.

Impasse

Dat de tweestaten-oplossing ’het uitgangspunt blijft’, behoort Zijlstra niet Trump in te peperen. De Amerikaanse president laat geen verwarring bestaan over de wenselijkheid van die oplossing. Trumps opmerking dat het niet-erkennen van Jeruzalem als hoofdstad de onderhandelingen geen zier heeft geholpen, toont precies de impasse, het chantage-element en het hoge illusiegehalte in de Midden-Oostenproblematiek. Het is de Gordiaanse knoop die Westerse wereldleiders niet kunnen ontwarren. Niet omdat ze ’contraproductief’ handelen, maar omdat hun strategieën het altijd afleggen tegen tribale haat.

In Nederland toont de Christen Unie grote klasse in haar streven Jeruzalem als hoofdstad te erkennen, door de Nederlandse ambassade, ooit onder Arabische druk verhuisd, daar weer te vestigen. Joël Voordewind spreekt over de huidige situatie als een schijnvertoning. Juist gekozen woorden. De waarheid kennen, maar er niet naar willen handelen: zo verziek je internationale betrekkingen en de positie van Israël in de wereld. Dát is pas contraproductief, Halbe.

Schoffering

Deze Nederlandse schoffering van Israël heeft niets met nobele diplomatieke intenties te maken, maar toont hoe effectief de vrees voor de Arabische wereld de Midden-Oostenpolitiek gijzelt. Dit wordt in Nederland toegedekt door Halbes mumbo-jumbo; hij rept van ’een goed einde’ en ’partijen die tegelijkertijd moeten bewegen’. Alsof hij het over het oplossen van een verkeersopstopping heeft. Dit bedroevende niveau blijft over als aan principes geen waarde meer toegekend wordt.

Telegraaf 07-12-17
Nog geen lid? wordt dat hier (gratis). Klik hier
Reargeren of een nieuwe topic aanmaken? Klik dan hier