Talenassortiment
                        Change the color of the site
 
Laatste nieuws:
Log in
Onthoud mij:
Het laatste kwartiertje

Navigatie a-z
 
 
 
Studiehuis Resort of Security Roemeni Informatiescherm
Uw naam:
Uw emailadres:
Uw vriends naam:
Uw vriends emailadres:
Uw bericht
Auteur: Cockpit
Creer datum:
16-01-2017 15:11:29
HartVERWARMEND
Ook in 2017 weer hartverwarmende artikelen
Auteur: Cockpit Creer datum: 16-01-2017 15:12:54
Redder haalt vrouw van het spoor

Ruben over de redding
Deze week was er ook een redder in nood. Een jongen van 15 redde bij een spoorwegovergang in Twello donderdag een vrouw van het spoor. De vrouw was met haar rollator op de rails gevallen. De jongen trok de vrouw weg, vlak voordat er een trein langskwam, meldt de Stentor.

Ruben vroeg nog aan de vrouw hoe het met haar ging, maar de tiener kreeg geen antwoord, omdat de vrouw zo geschrokken was. Een man was inmiddels aangekomen om de vrouw te helpen. "Om niet te laat op school te komen, sprong ik snel weer op de fiets", vertelde hij later. "Ik weet dus niet wie de vrouw was en hoe ze naar huis is gekomen."

NOS 13-01-17
Auteur: Reporter Creer datum: 31-01-2017 16:46:59

Zeeuwse biedt hulp en troost in Grieks vluchtelingenkamp


SEROOSKERKE (W) - Honderd euro en tien dagen van haar tijd: dat is wat Anna de Bruyckere uit Serooskerke (W) doneert aan de vluchtelingen in Kara Tepe op het Griekse eiland Lesbos. Vrijdag vertrekt de Zeeuwse samen met achttien andere vrijwilligers van Movement On The Ground (MOTG), een organisatie die hulp biedt in humanitaire crisis. Met name aan de meest kwetsbaren: families, vrouwen en kinderen.
Kara Tepe is een kamp speciaal voor die kwetsbare groepen. Ze zitten vast in Kara Tepe; de grenzen naar het Europese vasteland blijven tot nader order gesloten. De Bruyckere over de situatie daar: “Het is bitter koud. Er zijn te weinig leefbare persoonlijke en gemeenschappelijke ruimtes. Het geld dat we als groep onder de naam Live4LoveLesvos tot half januari hebben ingezameld is vanwege de slechte omstandigheden alvast overgemaakt. Ik heb bijvoorbeeld zelfgemaakte muesli verkocht. Met het geld is onder meer thermisch ondergoed voor de kleinste en zwakste kinderen gekocht, extra brandstof voor verwarming en andere noodaankopen. Maar er is meer geld nodig. Van wat er na half januari opgehaald is, zullen we onder meer een week lang soep voor alle kampbewoners financieren, als aanvulling op het schaarse menu. Op de Facebookpagina van Live4LoveLesvos vind je updates over alles wat we daar doen. Ik wil alle Zeeuwen oproepen het werk op Lesbos te steunen. Dat kan via tinyurl.com/j29az6n.”

Vrouwen

Vrijdag vertrekt Anna naar Kara Tepe om tien dagen lang vrijwilligerswerk te doen. “Mijn speciale aandacht gaat uit naar vrouwen. Wij willen ze samenbrengen om ervaringen te delen, met elkaar te ontspannen, schoonheidsbehandelingen te geven die herinneren aan zelfzorg en aandacht voor de rol die ze vervullen in hun gezinnen en in het kamp als leefgemeenschappen. Voor kinderen en mannen zijn er al activiteiten.”

PZC 31-01-17
Auteur: Reporter Creer datum: 7-02-2017 15:06:07

Stewardess redt met geniale zet meisje uit klauwen mensenhandelaar

De Amerikaanse stewardess Shelia Fedrick voelde instinctief dat er iets mis was met dat onverzorgde meisje op rij 10 tijdens de vlucht van Seattle naar San Francisco. Met een geniale zet bood de stewardess van Alaska Airlines haar de kans om alarm te slaan. Zes jaar later hebben de twee nog steeds contact en traint Fedrick andere stewardessen om mensenhandelaren te herkennen.

Het meisje op rij tien was een jaar of veertien of vijftien, schatte Fedrick. De goedgeklede man naast haar zag er een flink stuk ouder uit. ,,Het leek alsof ze de hel doorstaan had, dat deed bij mij alle alarmbellen afgaan", aldus de 49-jarige vrouw uit Alabama, die haar verhaal nu voor het eerst doet aan NBC News.

Het blonde haar van het meisje was vies en ze zat onder de blauwe plekken. ,,Toen ik hen aansprak, kwam er van haar geen reactie. Alleen hij antwoordde, maar op een heel defensieve manier.”

De stewardess moest iets doen, zonder dat de man iets in de gaten zou hebben. Fedrick maakte het meisje duidelijk dat ze naar de wc moest gaan, waar ze een briefje en een pen achterliet. ,,Het meisje schreef dat ze hulp nodig had.”

Shelia waarschuwde de piloot en die bracht op zijn beurt de politie op de hoogte. Toen het vliegtuig landde, konden agenten de crimineel in de boeien slaan.

Gedrogeerd
De gebeurtenis dateert uit 2011. Fedrick heeft al die tijd contact gehouden met het meisje, dat inmiddels studeert. De stewardess vertelt nu haar verhaal aan personeel van Amerikaanse vliegtuigmaatschappijen tijdens een cursus over het herkennen van mensenhandel, zoals prostitutie.

Slachtoffers van mensenhandel zijn de herkennen door verdachte handelingen, zoals angstige of nerveuze trekjes of jongeren die lijken te reizen met iemand die geen familielid is. Ook als de verdachte zijn reisgezel niet laat antwoorden of hem/haar geen moment uit het oog verliest, moet alarm geslagen worden. In sommige gevallen zijn de slachtoffers zelfs gewoon gedrogeerd.

Vorig jaar alleen al wist de douane in Amerika tweeduizend mensenhandelaars te onderscheppen en vierhonderd slachtoffers te identificeren.

PZC 07-02-17
Auteur: Reporter Creer datum: 18-02-2017 14:14:59 Laatst gewijzigd: 18-02-2017 14:17:55


Weerzien Zuid-Sudanese moeder met kinderen: gebeden verhoord

REUTERS

Ruim drie jaar lang zat Nyangonga Machul uit Zuid-Sudan in onzekerheid over haar kinderen. Door de burgeroorlog in het Afrikaanse land leefde ze al die tijd zonder haar drie zoons en twee dochters, maar na een lange zoektocht kon ze haar kinderen onlangs weer in de armen sluiten. "God heeft mijn gebeden beantwoord", zei Machul.

Machul moest haar kinderen in 2013 noodgedwongen bij haar moeder achterlaten. Toen ze op weg was naar de hoofdstad Juba, werd het dorp waar ze woonden 's nachts aangevallen door gewapende mannen. "Ik lag in bed te slapen", vertelt Nhial, de oudste zoon. "Plotseling hoorde ik geweerschoten. Daarna was er veel gekrijs en geschreeuw."


In de paniek die ontstond, verloren de kinderen hun oma uit het oog. Samen met een buurman vluchtten ze naar een een eiland in de Witte Nijl. Maar ook die plek werd aangevallen, waarna ze opnieuw op de vlucht sloegen. "Ik moest iemand betalen om de kleinste kinderen te dragen, omdat die nog niet konden lopen", vertelt de buurman.

In het kamp bij Bentiu leven zo'n 120.000 mensen REUTERS

Vier van de vijf kinderen op de dag dat ze naar Juba vliegen voor een hereniging met hun moeder REUTERS
Na een vlucht van een aantal dagen bereikten ze een opvangkamp in Bentiu, waar zo'n 120.000 mensen wonen. Van daaruit kwam vorig jaar het goede nieuws: Machuls kinderen leven allemaal nog. Enig probleem: het kamp ligt op ruim 1000 kilometer afstand van Juba, waar Machul nu woont in een soortgelijk opvangkamp.

Met hulp van Unicef vond deze week de hereniging plaats. De hulporganisatie regelde voor de kinderen een vlucht naar Juba, waar de moeder haar kinderen eindelijk weer in de armen kon nemen.

Een hereniging zoals deze is lang niet voor ieder kind in Zuid-Sudan weggelegd. Volgens cijfers van Unicef leven er momenteel nog zo'n 15.000 kinderen zonder hun ouders. Volgens een woordvoerder van Unicef zijn vanwege geldgebrek in 2016 de helft minder Zuid-Sudanese gezinnen herenigd dan in het jaar ervoor.

NOS 18-02-17
Auteur: Reporter Creer datum: 5-04-2017 13:37:02
Op haar hopen gehandicapten in Zuid-Sudan


Gerhard Wilts

Gehandicapten hebben het dubbel zwaar in het door oorlog en honger geplaagde Zuid-Sudan. Sophia Mohammed ontfermt zich over hen. ‘Bedelen is hier niet normaal.’
Utrecht

Al negen jaar woont Sophia Mohammed in Juba, de hoofdstad van Zuid-Sudan. Ze is afkomstig uit Ethiopië, getrouwd met een Sudanees en werkt in rehabilitatieprogramma’s van Light for the World, een christelijke hulporganisatie.

Sophia’s dochtertje gaat naar school in Addis Abeba, omdat Juba te gevaarlijk is geworden. ‘Sinds juli is het leven in Juba zwaar’, vertelt Sophia. ‘Als het donker wordt, moet je niet meer de straat opgaan. Buiten de stad is het nog onveiliger. Alleen nu de doodstraf is ingevoerd in geval van moord of roofoverval, gaat het weer iets beter.’

Toch is de hulpverlener van Light for the World nooit weggegaan. Ze trok zich het lot aan van de meest kwetsbaren in Zuid-Sudan – lichamelijk en verstandelijk gehandicapte kinderen. Ze werkt in de kampen Mahad (7600 vluchtelingen) en Gumbo (3500) vanuit het kleine hoofdkantoor in Juba, samen met een mobiele kliniek, een handvol vrijwilligers en twee kerkgenootschappen, de Episcopaalse Kerk van Sudan en de Sudanese Evangelical Mission.

Deze week is Sophia Mohammed in Nederland, op het hoofdkantoor van de Protestantse Kerk (PKN) in Utrecht voor bijscholing en het uitwisselen van ervaringen met andere Afrikaanse ontwikkelingswerkers.

De hulpverlener verbaast zich over het Nederlandse meeleven met Zuid-Sudan: ‘Ik ben zo blij dat donateurs de moed hebben om door te gaan met ondersteuning, ook als we door de oorlog telkens weer opnieuw moeten beginnen. Eén euro is al voldoende om het leven van een Zuid-Sudanees te veranderen.’

voetbalteam

Volgens de Verenigde Naties telt Zuid-Sudan ongeveer 1,8 miljoen gehandicapten. Een deel is geboren met een lichamelijke of verstandelijke beperking, een ander deel is invalide geraakt door landmijnen of gevechtshandelingen. Weer anderen kregen een handicap als gevolg van een tekort aan geneesmiddelen: blindheid door staar, bijvoorbeeld.

Sophia schat dat er 250.000 gehandicapten in opvangkampen zitten. Zij staan vaak letterlijk achter in de rij bij de uitdeling van hulpgoederen of medicijnen, weet ze. Om hun achterstand te verkleinen, maakte ze een eenvoudig ‘woordenboek’ voor gebarentaal, dat in december vorig jaar is verspreid.

Sophia nam uiteenlopende initiatieven om het leven voor de gehandicapten in Zuid Sudan draaglijker te maken. In kamp Mahad zag ze veel jonge, gehandicapte vrouwen die uit schaamte in de marge leefden, of zich onveilig voelden door hun lichamelijke kwetsbaarheid. Om hun isolement te doorbreken, zette Sophia een vrouwen voetbalteam op. ‘Vrouwen met en zonder handicap, uit verschillende stammen, zitten bij elkaar in hetzelfde team. Een groep jongeren, al dan niet invalide, doet inmiddels mee met de lokale competitie. ‘Ze spelen tegen andere teams in Juba en Wau’, lacht Sophia.

Er zijn zelfs gezamenlijke Bijbelstudiegroepen. Sophia: ‘Predikanten van verschillende stammen draaien mee in een programma over vrede en verzoening. Etnische verschillen worden doorbroken: leden van de Dinka- en de Nuer-stam bidden eensgezind en bewaken in gezamenlijke patrouilles het kamp. Jongeren spelen met kinderen van een andere stam.’

bidden

Voor de overwegend christelijke bevolking van Zuid-Sudan speelt geloof een grote rol. ‘Het geeft hun de kracht om te overleven’, zegt Sophia stellig. ‘Op zondag zijn de straten verlaten, bijna iedereen is naar de kerk. Als je met een Zuid-Sudanees praat over God, dan verandert zijn houding totaal. Diep in de harten van de Zuid-Sudanezen leeft de hoop dat eens op een dag alles goedkomt. Ze smeken God om vergeving voor hun ongehoorzaamheid, want jong en oud steelt om te overleven. Bedelen is hier niet normaal, ook niet als je gehandicapt bent.’

Uit hun Godsvertrouwen put Sophia kracht. ‘Anders was ik allang teruggegaan naar Ethiopië. Zuid-Sudanese christenen nemen, zo arm als ze zijn, wat bananen of brood mee om mij te bemoedigen.’

Gehandicapten voelen zich erkend. ‘De autoriteiten zien positieve resultaten. De algemene houding van het publiek tegenover gehandicapten verbetert langzaam.’

Soms is het succes bijna tastbaar. Zoals bij een lichamelijk gehandicapte vrouw, lijdend aan epilepsie en gevlucht uit de deelstaat Jonglei. Ze was de wanhoop nabij door het verlies van haar twee kinderen. ‘Haar zoon was doodgeschoten, haar dochter ontvoerd door een militie’, herinnert Sophia zich. ‘Een journalist vroeg haar wie van de twee ze het meest miste. Het meisje, zei ze, want die was misschien nog in leven. Als hulpverleners zijn we op zoek gegaan. Zes maanden later vonden we haar in een kamp bij de stad Malakal. Het geluk van die moeder was met geen pen te beschrijven.’

Nederlands Dagblad 04-04-17
Auteur: Reporter Creer datum: 11-05-2017 22:22:00
Tegenslag voor Desi Bouterse: proces Decembermoorden kan doorgaan

Het proces over de Decembermoorden in Suriname gaat door. Dat heeft het Hof van Justitie besloten, het hoogste rechtsorgaan van het land.

Het hof verklaarde het Openbaar Ministerie niet ontvankelijk met zijn bezwaar tegen voortzetting van het proces door de krijgsraad. Het OM was in beroep gegaan tegen het besluit van de krijgsraad om door te gaan met het behandelen van de zaak. De krijgsraad verdaagde daarop het proces.

Dat betekende in februari de zoveelste vertraging in het proces dat al negen jaar duurt. Het gaat over de moord, op 8 december 1982, op vijftien tegenstanders van het toenmalige militaire regime van Desi Bouterse.

Staatsveiligheid

Bouterse, die nu president is, had het OM opdracht gegeven de vervolging te staken omdat de staatsveiligheid in het geding zou zijn. De rechters van de krijgsraad trokken zich niets van dat bevel aan.

Dat het OM in beroep ging, kwam voor velen in Suriname als een verrassing. Militair aanklager Roy Elgin was al maanden klaar om de strafeis uit te spreken tegen hoofdverdachte Bouterse en 24 anderen die betrokken zouden zijn geweest bij de Decembermoorden. Dat requisitoir ging niet door omdat Elgin aankondigde dat het OM in beroep ging en de krijgsraad de zitting verdaagde.

Nabestaanden

Lange tijd leek het erop dat het OM zich erbij had neergelegd dat het proces moest doorgaan. Sommige nabestaanden van slachtoffers van de Decembermoorden vermoeden dat het OM door de regering onder druk is gezet om beroep aan te tekenen tegen voortzetting van het proces.

Hugo Essed, de advocaat van de nabestaanden, zei in februari dat hij niet twijfelde aan de onafhankelijkheid van het OM. Maar hij achtte het hoger beroep kansloos, omdat in het Wetboek van Strafrecht geen grond is te vinden voor het stoppen van het proces.

Geen mening

De minister van justitie, Eugene van der San, zei dat de regering het besluit van de rechter respecteert. "We hebben verder geen mening over wat er door de rechterlijke macht wordt besloten. Maar er komt een moment waarop de uitvoerende macht weer in charge zal zijn", voegde hij eraan toe.

Wat hij daarmee precies bedoelde en of het betekent dat de regering zich toch niet zomaar bij een uitspraak zal neerleggen, liet Van der San in het midden.

NOS 11-05-17
Auteur: Reporter Creer datum: 19-05-2017 13:42:24
Kinderdijks gezin neemt 51 Franse pubers in huis



RIJNMOND

De rust is weergekeerd in het huis van de familie Van Rijswijk uit Kinderdijk. Het gezin ving deze week maar liefst 51 Franse schoolkinderen op. Die waren op schoolreisje naar de beroemde molens, toen de bus in het Zuid-Hollandse dorp pech kreeg en niet verder kon.

Een monteur was uren bezig om de bus weer aan de praat te krijgen. De kinderen waren doodmoe en dat kon Jacqueline van Rijswijk niet langer aanzien. "Heel heet en uitgeput zaten ze erbij. Ik zei tegen mijn man: zo kunnen wij niet naar bed. Dus we gaan kijken wat we kunnen doen", zegt Jacqueline tegen RTV Rijnmond.

'Nu heb je je zin'

Overal in huis werden slaapplaatsen gemaakt. "Er was geen centimeter meer over. Ik wilde altijd al veel kinderen, maar dat is er niet van gekomen. Dus toen zei mijn man vannacht toen we wakker lagen: nu heb je je zin en een huis vol met kinderen."

De volgende ochtend kregen alle 51 kinderen en hun begeleiders ook nog een ontbijtje. Er gingen drie potten Nutella, liters jus d'orange en heel veel eieren doorheen. De plaatselijke bakker zorgde belangeloos voor het brood.

De pubers werden daarna met een vervangende bus opgehaald. Voor de familie Van Rijswijk bleef er een hoop afwas achter. "Maar ze hebben zich heel keurig gedragen, ik zou het zo weer doen."

NOS 19-05-17
Auteur: Reporter Creer datum: 15-06-2017 14:44:51
Zierikzeese Arianne Dorst geeft kinderen in Kenia al tien jaar een beter leven

ZIERIKZEE - Arianne Dorst (34) uit Zierikzee was nog maar 24 jaar oud toen ze Kebene Children's Home opzette in Kenia. Het tehuis, dat opvang biedt aan 59 kinderen, bestaat nu tien jaar. Een mijlpaal die ook op Schouwen gevierd wordt.
Elodie Kint 15-06-17, 08:00

We hebben het eerste jaar bijna alles uit eigen zak betaald

,,In Kenia leven veel kinderen op straat, omdat ze wees zijn of omdat hun ouders aids hebben, arm zijn, in de gevangenis zitten of in de prostitutie werken. Niemand kijkt naar ze om", beschrijft Arianne Dorst (34) uit Zierikzee. Dat beeld deed ze elf jaar geleden op na een paar maanden vrijwilligerswerk in het Afrikaanse land. Het liet haar en haar Belgische reisgenoot Pasci Princen niet los en hij stelde voor om er samen iets aan te doen.
Zo geschiedde. In februari 2007 vlogen ze terug naar Kenia, waar ze een huurhuis vonden. Drie maanden later ontvingen ze de eerste vijf kinderen. ,,We hebben het eerste jaar bijna alles uit eigen zak betaald en kwamen er toen achter dat het best duur is om voor kinderen te zorgen; ze hebben eten, onderwijs en gezondheidszorg nodig." Daarom richtten Dorst en Princen een stichting op en begonnen ze met het werven van sponsoren, investeerders en donateurs.
Stichting
Kebene Children's Home is inmiddels uitgegroeid tot een klein dorp met vier slaapzalen, een eetzaal, klaslokaal, speeltuin en volleybalveld. Gediplomeerd personeel zorgt voor 59 kinderen tot achttien jaar. Als de kinderen achttien zijn, zijn ze volgens de Kinderbescherming volwassen en moeten ze op eigen benen kunnen staan. ,,Maar omdat ze daar niet altijd klaar voor zijn, hebben we ook een begeleidend wonen traject. Daar leren de kinderen vanaf hun zestiende voor zichzelf te zorgen."


Dorst combineert de coördinatie van het project met een parttime baan in medisch centrum Borrendamme. ,,Zo kan ik rondkomen en heb ik genoeg tijd voor al het werk dat bij de stichting komt kijken", vertelt ze. ,,Vanuit Nederland ben ik veel bezig met de boekhouding, het onderhouden van sponsorcontacten, het werven van vrijwilligers en het opzetten van acties." Ze gaat ook regelmatig naar Kenia om te zien of alles goed gaat in het tehuis.
Nog veel te doen

We hebben iets moois neergezet, maar er is nog veel te doen

Of ze trots is op wat ze in tien jaar tijd samen met Princen heeft neergezet? ,,Ik weet dat we iets moois hebben neergezet, maar er is nog steeds veel te doen. We willen uiteindelijk zelfvoorzienend worden en er stapje voor stapje voor zorgen dat de lokale bevolking het project draaiende kan houden zonder ons. Zodat het door kan gaan als wij het om de één of andere reden niet meer kunnen doen." 
Al moet ze daar nog niet aan denken. ,,Kebene is echt onderdeel van mij geworden. Het voelt alsof ik moeder ben van al die kinderen en ik vind het mooi om ze een beter leven te geven. Als je ziet hoe de ze opknappen zodra ze bij ons terechtkomen, weet je dat je goed werk verricht."
Fair
Het 10-jarige bestaan van Kebene Children's Home wordt op vrijdag 23 juni gevierd met een fair op de boomgaard van Fruit & Zo, aan de Loensweg 24 in Nieuwerkerk. Met een markt, workshops, optredens van de fanfare, klederdrachtvereniging en een djembégroep. Het evenement duurt van 10.00 tot 21.00 uur en is gratis toegankelijk.


PZC 15-06-17
Nog geen lid? wordt dat hier (gratis). Klik hier
Reargeren of een nieuwe topic aanmaken? Klik dan hier