Talenassortiment
                        Change the color of the site
 
Laatste nieuws:
Log in
Onthoud mij:
Het laatste kwartiertje

Navigatie a-z
 
 
 
Studiehuis Resort of Security Roemeni Informatiescherm
Uw naam:
Uw emailadres:
Uw vriends naam:
Uw vriends emailadres:
Uw bericht
Auteur: Joop
Creer datum:
25-01-2016 15:17:12
Vluchtelingen 2016
Een nieuwe serie artikelen over de vluchtelingen wereldwijd
Auteur: Joop Creer datum: 25-01-2016 15:17:58
'Situatie kindervluchtelingen rampzalig'

EPA

Europese kinderombudsmannen vinden dat er meer moet worden gedaan voor vluchtelingkinderen. De kinderen die met hun familie uit Afrika en het Midden-Oosten zijn gevlucht worden bedreigd door dood, ziekte, mensenhandel, scheiding van ouders, afpersing door smokkelaars, uitbuiting en misbruik.

De 41 Europese kinderombudsmannen roepen de Europese leiders op om de veiligheid en het welzijn van de kindervluchtelingen de hoogste prioriteit te geven.

De ombudsmannen geven in hun eigen land een rapport aan de regering waarin zij de noodklok luiden.

Enorm aantal

In 2015 is het aantal kinderen dat naar Europa is gevlucht om hier bescherming te krijgen, fors toegenomen. Officieel werden er 337.000 kinderen geregistreerd als asielzoeker, maar waarschijnlijk zijn het er nog veel meer.

Volgens internationale vluchtelingenorganisaties is het percentage kinderen onder de vluchtelingen de laatste maanden dramatisch toegenomen.

Speciale maatregelen

De kinderombudsmannen adviseren de Europese regeringsleiders om zo snel mogelijk extra maatregelen te nemen voor de opvang van kinderen.

Er moet direct extra geld komen voor de jongste vluchtelingen en het moet wettelijk worden geregeld dat de kinderen meteen worden opgevangen en meteen alle noodzakelijke hulp en bescherming krijgen, zo schrijven de ombudsmannen.

Wat er nu gebeurt in Europa met de vluchtende kinderen is volgens de ombudsmannen volstrekt onacceptabel.

NOS 25-01-16
Auteur: Reporter Creer datum: 26-01-2016 19:29:06
Ministerie: Meeste asielzoekers echte vluchtelingen

ANP

In Nederland werd vorig jaar ongeveer 70 procent van de (eerste) asielverzoeken gehonoreerd. Dat betekent dat de meeste aanvragers toch echt als vluchteling worden gezien. Dat blijkt uit cijfers van het ministerie van Veiligheid en Justitie.

Europees commissaris Frans Timmermans verraste maandag met de mededeling dat meer dan de helft van de vluchtelingen die naar Europa komen, niet op de vlucht is voor een oorlog. Ze verlaten hun thuisland om economische redenen en zouden volgens Timmermans snel moeten worden teruggestuurd.

Volgens Timmermans gaat het om 60 procent van alle vluchtelingen die naar Europa komen. Hij baseerde zich op de laatste cijfers van het Europese grensbewakingsagentschap Frontex. Het gaat volgens Timmermans vooral om mensen uit landen als Marokko en Tunesi, die via Turkije naar Europa willen reizen.

Reformatorisch Dagblad 26-01-16
Auteur: Reporter Creer datum: 29-01-2016 15:04:57

Nederland wil vluchtelingen terugsturen naar Turkije

ANP

Premier Mark Rutte en PvdA-leider Diederik Samsom willen samen met een kopgroep van EU-landen een doorbraak forceren in de vluchtelingencrisis. In een interview met de Volkskrant donderdag doet de sociaaldemocraat het ‘plan-Samsom’ uit de doeken.

Vanaf dit voorjaar moeten alle migranten die via Turkije in Griekenland arriveren, per kerende veerboot worden teruggestuurd. „Maar Turkije accepteert ze alleen als tegelijk grote aantallen erkende vluchtelingen uit Turkije naar Europa mogen komen”, aldus Samsom. In ruil daarvoor moet een legale asielroute voor 150 tot 250 duizend vluchtelingen per jaar in het leven worden geroepen. „Als wij met Turkije afspraken maken over een legale route, is die voor gezinnen uit Syri, Irak, Afghanistan en Somali.”

De samenwerking met andere Europese landen gebeurt op vrijwillige basis. Samsom: „Met een aantal landen heb ik intensief contact. Dat zijn Duitsland, Oostenrijk en Zweden, allemaal landen die net als Nederland nu al met grote aantallen vluchtelingen zitten. In het allerslechtste geval doen alleen deze landen plus nog een paar als Frankrijk, Spanje en Portugal mee. Uitgaande van de 250 duizend legale vluchtelingen zal Nederland er dan twintig dertig duizend moeten opnemen. Dat is aanzienlijk minder dan de 58 duizend die afgelopen jaar kwamen.” De PvdA-leider hoopt dat grote landen als Itali en Groot-Brittanni zich ook bij de groep aansluiten.

Volgens Samsom moeten we „naar een systeem toe waarin de overtocht van vluchtelingen zinloos wordt. Zolang de overtocht kansen biedt, zijn mensen kennelijk bereid hun kinderen te verliezen onderweg.” Na zijn werkbezoek aan Turkije in december zag de sociaaldemocraat in dat het asielbeleid in Nederland en Europa zo snel mogelijk aangepast moet worden en op de rails moet staan. De opvang van vluchtelingen en het behoud van de welvaartsstaat zijn principile kwesties.

De PvdA-leider acht „de kans reel” dat de ommezwaai in het Europese asielbeleid vanaf maart of april wordt ingezet. Het plan wordt met EU-geld gefinancierd

Reformatorisch Dagblad 29-01-16
Auteur: Reporter Creer datum: 15-02-2016 19:16:12



‘De echte cultuurshock komt nog voor veel vluchtelingen’

Zo’n vijfhonderd belangstellenden woonden zaterdag de trainingsdag van stichting Gave bij.

Hans-Lukas Zuurman

‘We denken te makkelijk dat vluchtelingen zich aanpassen. Veel van hen zullen in Nederland niet gelukkig worden. Ze zijn nu veilig, maar niet gelukkig en dat komt door de diepe cultuurverschillen. De echte cultuurshock moet nog komen.’

Amersfoort

Die boodschap bracht socioloog en intercultureel trainer Rien van der Toorn zaterdag in zijn seminar over cultuurverschillen, n van de negentien workshops die stichting Gave aanbood in het leren omgaan met vluchtelingen. Niet het gedrag, maar juist de ontworteling van vluchtelingen uit hun eigen land is een heikel punt, meent Van der Toorn. Volgens hem duurt het ‘zeker twee generaties’ voor een ooit gevluchte familie weer nieuwe wortels heeft.

doelstellingen

In de tussentijd botst het al gauw tussen westerlingen en oosterlingen, waar het gaat om hun wereldbeeld. ‘Bij ons gaat het erom dat je tijd goed benut wordt, we hebben projecten, taken en doelstellingen. Je bent wat je doet. Bij niet-westerlingen is men veel meer gericht op relaties en staan familieverhoudingen centraal.’

Beide wereldbeelden hebben in de praktijk met name nogal gevolgen voor hoe tegen de man-vrouwverhouding wordt aangekeken, legde Van der Toorn uit.

Waar in Nederland het gelijkheidsbeginsel hoog in het vaandel staat, is in oosterse culturen veel meer sprake van hirachie. En waar in Nederland het individualisme hoogtij viert, botst dat met hoe niet-westerlingen dat zien. Zo staan vrouwen in de oosterse cultuur voor de eer van de familie en het hoog houden van de goede naam. ‘Vluchtelingen krijgen hier de schrik van hun leven. Meisjes mogen zelf nadenken en zijn gelijk aan jongens. Voel je hoe groot die botsing is als die culturen samenkomen?’

superovertrokken

Van der Toorn erkende dat bepaalde reacties ‘superovertrokken’ kunnen overkomen als de eer van een oosterse familie in het geding is. ‘Maar het laat zien hoe belangrijk dit voor niet-westerlingen is. Als wij dan roepen dat ze zich moeten aanpassen, wordt dat een groot probleem.’ Zijn advies: juist door je grondig te verdiepen in het wereldbeeld van vluchtelingen, zijn constructieve bruggen te slaan. En daarin is nog veel te winnen.

‘Het gesprek over cultuurverschillen moet nog veel meer gevoerd worden’, vertelde de socioloog na afloop. ‘Zo komt er een bewustzijn op gang. Anders houd je allebei een bepaalde bril op, waarvan je niet door hebt dt je hem draagt.’

De socioloog eindigde zijn betoog met een reeks tips om de cultuur van vluchtelingen beter te kunnen begrijpen. ‘Nederlandse vrouwen: maak duidelijk dat als je vriendelijk bent, je niet gelijk van alles wilt met een man. Gevluchte mannen komen uit een mannencultuur. Ze hebben minder grenzen en verwachten dat vrouwen die grens aangeven.’ Wie gevoelig is voor aandacht, moet ook alert zijn. ‘Oosterse mannen weten hoe ze moeten flirten, hoe ze je het gevoel moeten geven dat je echt de enige bent. Reageer als vrouw koel terug.’

De tips van de intercultureel trainer riepen ook weerstand op. ‘Maar je mag toch ook jezelf blijven in je eigen cultuur?’, riep een deelneemster uit. ‘Als ik geen hand mag geven en ik steek hem uit, dan kun je het daar toch over hebben? Dat is juist interessant.’ <

‘vluchtelingengedrag begrijp ik beter’
‘Ik heb nieuwe dingen geleerd’, vertelt Erik-Jan Wiltink (26) uit Doetinchem. Hij volgde een seminar over cultuurverschillen. ‘Enorm verrijkend. Je ziet dat er een soort kloof tussen de westerse en niet-westerse wereld zit. Als je die goed weet te overbruggen, kun je pas het evangelie brengen.’ En zo verwierf hij vandaag inzicht in de verschillen in hoe je tegen de positie van man en vrouw kan aankijken en hoe je daarmee omgaat, vertelt hij. ‘In onze kerk houden we internationale diensten die ook in het Arabisch worden vertaald; vlakbij is namelijk een asielzoekerscentrum. Elke zondag zijn er zo’n twintig mensen. Bij de uitgang geef ik vaak een hand, maar ik weet nu dat dat voor moslim-vrouwen uit het Midden-Oosten niet altijd gepast is. Ik ga daar nu afwachtender staan, zodat zo’n persoon zich niet gedwongen voelt om een hand te geven. Ik begrijp nu het gedrag van vluchtelingen beter. Het maakt je minder onzeker. Zo’n dag als hier stimuleert je ermee aan de gang te gaan.’

‘uiteindelijk zijn het gewone mensen’
‘Ik ben hier om genspireerd te raken en handvatten te krijgen’, vertelt de twintigjarige Lisa van Doorn uit Kampen. ‘Ik werk sinds kort als vrijwilliger voor Gave en ben aanwezig bij de vrouwenochtenden. Vrouwen van een asielzoekerscentrum komen dan naar zo’n ochtend. Daar wordt gelezen uit de Bijbel, en daarna volgt een ontspannende activiteit. Ik doe dit werk omdat alle media-aandacht voor het vluchtelingenprobleem iets van paniek veroorzaakte bij mij, zo van: het gaat mis. Daarom besloot ik de daad bij het woord te voegen. Ik merkte in mijn omgeving dat veel christenen onzeker zijn over vluchtelingen. Aanvankelijk vonden mensen het wel erg, maar tegelijk was het ook een ver-van-hun-bedshow. Ik zie dat dat nu aan het veranderen is en mensen de noodzaak zien om te helpen. Het heeft wat tijd gekost, maar dominees en andere sprekers zijn niet meer bang om het onderwerp bespreekbaar te maken. Zelf heb ik vooral geleerd om vluchtelingen als mens te zien. Eerst denk je nog: ik ga ze helpen, maar uiteindelijk zijn het gewone mensen en sta je naast ze.’

Nederlands Dagblad 15-02-16
Auteur: Miranda Creer datum: 27-02-2016 13:34:05
Pakistaanse christenen in Thaise cel gegooid


Jan van Benthem

Christenen die aan gewelddadige vervolging in Pakistan zijn ontsnapt, worden in Thailand in de cel gegooid. Zelfs al zijn ze door de VN erkend en geregistreerd als asielzoeker. Ook hun kinderen belanden in de overvolle gevangeniskooien.

Bangkok

De Thaise politie arresteert stelselmatig asielzoekers, in razzia’s op de tijdelijke opvangplaatsen waar ze zijn ondergebracht. Een groot deel van hen bestaat uit Pakistaanse christenen, die zijn gevlucht voor religieuze vervolging in hun eigen land. Dat veel van de vluchtelingen geregistreerd zijn door de VN en een status hebben als asielzoeker, maakt niet uit. De politie maakt geen onderscheid en ook kinderen worden in de gevangenis gegooid, zo ontdekte verslaggever en presentator Chris Rogers van het programma BBC Magazine.

Er zijn duizenden Pakistaanse christenen naar Thailand gevlucht, vaak nadat ze zich van de islam tot het christendom hadden bekeerd en daarvoor met de dood werden bedreigd. Velen van hen hebben al met gewelddadige aanvallen te maken gehad. Omdat het voor hen in de directe buurlanden ook niet veilig is en ze Thailand met een toeristenvisum makkelijk kunnen binnenkomen, vluchten velen van hen daarheen.

Maar, aldus Rogers’, ‘daar wacht hun niet bepaald een welkomscomit’. Thailand wenst geen asielzoekers, uit welk land dan ook. Het land houdt zich niet aan het VN-Vluchtelingenverdrag en trekt zich ook weinig aan van de onderzoeken die de VN-vluchtelingenorganisatie Unhcr doet naar de achtergrond van de vluchtelingen. Officieel erkent het land de status wel die de Unhcr aan ‘erkende vluchtelingen’ geeft, maar Rogers ontdekte onder de opgepakte en vastgezette Pakistaanse christenen ook mensen die door de VN waren geregistreerd en die door de VN zouden moeten worden beschermd.

een hel

Dat Thailand gevluchte Pakistaanse christenen gevangenzette, werd vorig jaar al bekend door een actie van Jubilee Campaign en door berichten van Human Rights Watch. Directeur Peter Bronsveld van Jubilee Campaign beschreef toen de omstandigheden voor met name de mannelijke gevangenen als een hel. Na actie van Jubilee Campaign en lokale partners, gecombineerd met politieke druk van onder meer de Tweede Kamerleden Jol Voordewind en Kees van der Staaij en later ook minister van Buitenlandse Zaken Bert Koenders, werden de razzia’s op de vluchtelingen gestaakt en liet Pakistan midden vorig jaar weer een aantal Pakistaanse christenen vrij.

Uit de reportage van Chris Rogers blijkt nu dat Thailand de praktijk van het oppakken en gevangenzetten van deze asielzoekers heeft hervat. Rogers zag hoe bij de razzia’s in de buitenwijken de politie eerst de mannen oppakte en in de boeien sloeg. In een lokale rechtbank werden ze beschuldigd van illegale immigratie, kregen ze een boete en werden ze opgesloten in het speciale gevangeniscentrum voor immigranten in Bangkok.

Rogers benadrukt dat dit rechtstreeks indruist tegen internationale regels. ‘Alle geregistreerde asielzoekers krijgen een document van de VN dat hen een basisstatus geeft van “internationaal erkend persoon van zorg van de VN”. Dit betekent dat ze niet zouden mogen worden gearresteerd of gevangengezet terwijl de VN hun zaak nog onderzoekt.’ Maar hoewel de Unhcr honderden arrestaties heeft weten te voorkomen, zitten volgens Rogers inmiddels weer zo’n tweehonderd asielzoekers in overvolle cellen. ‘Bijna allemaal zijn het Pakistaanse christenen’.

Rogers wist met een verborgen camera binnen te komen, onder het mom van een vrijwillliger die voedsel en drinken aan de gevangenen bracht. Op zijn opnames is een chaotische situatie te zien, met gevangenen die zich verdringen achter traliehekken, in de hoop dat de bezoekende hulporganisaties zich met hun zaak zullen bezighouden. Op de opnames en uit foto’s die BBC Magazine het ND toestuurde, is te zien hoe met name de mannen weer net als vorig jaar aan ketenen gebonden worden vastgehouden. Vrouwen klagen dat hun kinderen ziek worden van het verontreinigde drinkwater en de slechte sanitaire omstandigheden.

Teruggaan naar Pakistan is voor de vluchtelingen geen optie. ‘Ze probeerden mijn arm af te snijden en een van mijn ribben is gebroken, direct boven mijn hart’, vertelde de voorganger Joshua uit de Pakistaanse stad Lahore aan Rogers. ‘Mijn zuster is vermoord, ze is levend verbrand alleen omdat ze het woord ‘God’ gebruikte. Dat haten ze.’ <

hevige aanvallen
De afgelopen jaren is er een reeks aanvallen op Pakistaanse christenen geweest. Human Rights Watch schrijft in het jaarrapport 2015 hoe in 2013 een menigte van drieduizend man een christelijke wijk in Lahore aanviel en daar honderden huizen in brand stak. Amnesty meldde eerder deze week dat het gerechtshof in Lahore deze zaak nog steeds ‘hangende’ houdt – waarschijnlijk uit angst voor gewelddadige reacties bij een uitspraak. Eind november viel een groep gemaskerde mannen de hoofdvestiging van christelijke televisiezender Gawahi TV in Karachi binnen en stak het hele complex in brand. De politie had, ondanks regelmatige meldingen van bedreigingen, de zender geen extra bescherming geboden.

Ruim een jaar geleden waren naar schatting van onder meer de Rooms-Katholieke Kerk ongeveer 29.000 Pakistaanse christenen het land ontvlucht, vooral naar Thailand, Maleisi, Sri Lanka en Indonesi. In Thailand zijn de christelijke vluchtelingen aangewezen op de asielprocedure van de Unhcr. Maar deze organisatie kamp met grote achterstanden waardoor de gemiddelde wachttijd voor het eerste gesprek is opgelopen van 3,5 tot vier jaar. Omdat een tijdelijk visum maar dertig dagen geldig is, komen vrijwel alle vluchtelingen in een juridisch niemandsland terecht. De enige opvang die Thailand biedt, is een overvolle cel.

Jubilee Campaign heeft eind vorige maand nog negen Pakistaanse christenen weten vrij te kopen.

Nederlands Dagblad 26-02-16

Auteur: Miranda Creer datum: 1-03-2016 14:05:15
Katholieke gemeenschap regelt vliegreis voor duizend vluchtelingen


Eline Kuijper

De katholieke Gemeenschap van Sant’Egidio heeft er samen met protestantse kerken voor gezorgd dat duizend kwetsbare vluchtelingen met het vliegtuig naar Itali mogen komen. Maandagochtend zijn de eerste 93 Syrirs geland.

Rome

De overtocht is het resultaat van onderhandelingen die Sant’Egidio samen met een aantal evangelisch-protestantse kerken voerde met de Italiaanse overheid. Het akkoord voor een zogenoemde veilige corridor werd op 15 december vorig jaar in Rome ondertekend. Het maakt deel uit van het project Mediterranean Hope, dat de Protestantse Kerk in Nederland ook steunt.

Sant’Egidio is een gemeenschap van katholieke gelovigen, die zich richt op de zorg voor kwetsbare mensen in de samenleving. Pieter Wiers is lid van de gemeenschap in Belgi, en reisde maandagnacht met de eerste groep vluchtelingen mee van Libanon naar Rome. ‘Als je kijkt naar de enorme stroom vluchtelingen, dan is een groep van duizend niet veel. Maar het is een begin. We hopen dat de publieke opinie hierdoor verandert. We hebben laten zien dat het wel mogelijk is om mensen op een veilige manier naar Europa over te brengen.’

humanitair visum

De groep vluchtelingen is in de opvangkampen al geselecteerd door Sant’Egidio en door de Italiaanse overheid gescreend. Ze hebben een humanitair visum gekregen waarmee ze naar Itali kunnen vliegen. Daar aangekomen begint hun procedure. De kans dat ze een verblijfstatus krijgen is groot, want het zijn allemaal kwetsbare mensen uit Syri. Sant’Egidio heeft mensen geselecteerd die geen schijn van kans maken als ze proberen via de gebruikelijke vluchtroute Europa binnen te komen.

‘Het zijn weduwen met kinderen, ouderen en zieke mensen. Ze konden bijna niet geloven dat het nu echt ging gebeuren. Velen van hen zitten al twee, drie, vier jaar in zo’n opvangkamp. In de winter is het daar min tien, in de zomer plus veertig. Ze hebben wel vaker te horen gekregen dat er iets zou gebeuren, maar de ervaring is steeds dat het lang duurt of niet doorgaat. We zijn het gewoon zo beu dat de mensen hun leven op het spel moeten zetten om de overtocht te maken, en dan ook nog een enorme som geld moeten betalen aan smokkelaars. Hopelijk hebben we hiermee een klein voorbeeld gesteld, om te laten zien dat het echt anders kan.’

Het project van Sant’Egidio houdt niet op als de vluchtelingen eenmaal voet op Italiaanse bodem hebben gezet. De gemeenschap zorgt ook voor huisvesting en vrijwilligers die begeleiden bij de integratie.

Wiers: ‘Er is heel veel solidariteit onder de bevolking. We hebben scholen aangeschreven, bedrijven, parochies, overal worden plekken aangeboden. Dit kost de staat helemaal niks. Ik hoop dat de overheid het gaat kopiren.’

De kosten van de opvang in Itali worden betaald uit giften van de protestantse kerken en van particulieren. De vliegtickets zijn gesponsord door de vliegmaatschappij Alitalia, weet Monika Stolarczyk te vertellen, lid van de Nederlandse Gemeenschap van Sant’Egidio. Volgens haar is het succes van deze overeenkomst te danken aan de goede banden tussen de gemeenschap en de overheid. ‘Onze gemeenschap is in Itali ontstaan, in 1968 in Rome. Door wat we daar doen voor daklozen en andere kwetsbare groepen, bestaat er groot vertrouwen.’

In eerste instantie zullen er 500 vluchtelingen uit opvangkampen in Libanon en 500 uit kampen in Marokko worden overgebracht naar Itali. De eerste 93 daarvan zijn nu veilig aangekomen in Rome. De volgende 150 mensen zijn al gescreend en staan klaar om te vertrekken. Zij zullen over een paar weken vliegen.

01-03-16 Nederlands Dagblad
Auteur: Reporter Creer datum: 26-04-2016 16:37:50
Meer werk voor Evangelie & Moslims door vluchtelingen


De stroom moslimvluchtelingen zorgt ervoor dat kerken in steeds vaker de hulp inroepen van stichting Evangelie & Moslims.

Dat meldt de stichting in het dinsdag gepubliceerde jaarverslag over 2015. Evangelie & Moslims verzorgde in tal van gemeenten bezinningsavonden. Medewerkers waren er ook „vele keren” getuige van dat moslims tot geloof in Jezus Christus kwamen.

„We vonden het verrassend om te zien hoe snel en goed georganiseerd veel gemeenten de diaconale zorg organiseerden en vluchtelingen uitnodigden voor kerkdiensten en Bijbelstudie”, aldus directeur ds. Cees Rentier.

De stichting zag de inkomsten vorig jaar met 9 procent stijgen tot ruim 373.000 euro.

Reformatorisch Dagblad 26-04-16
Auteur: Reporter Creer datum: 16-05-2016 15:47:44
Jacomine Lemoine uit Nederland zorgt voor minidorpje in Erbil


Sjoerd Mouissie

Jacomine Lemoine zorgt in Noord-Irak bijna in haar eentje voor tachtig gevluchte yezidi’s, maar nu moet ze verhuizen. ‘Ons volk heeft 74 genocides meegemaakt. Dat Jacomine vertrekt, voelt als de 75e’, zeggen de vluchtelingen.

Erbil

Wie bij het allerduurste hotel van Erbil de juiste doorgang in de muur weet te vinden, staat opeens in een heel andere wereld. Op een braakliggend terreintje staat een ‘minidorpje’ met wat stenen hutjes en een tent die dienst doet als activiteitencentrum en school. Er wonen tachtig yezidi’s, onder wie veertig kinderen. En nog voordat Jacomine Lemoine is uitgestapt, krioelen de kinderen al om de auto. Iedereen wordt geknuffeld.

Al ruim twee jaar hebben de Nederlandse vrouw en haar man Michel de gezinnen onder hun hoede. Dat begon in 2014. ‘Op een dag, het was eind november, zag ik hier opeens wasgoed hangen. Toen móést ik weten wie hier woonde.’ Dat waren dus gezinnen die in augustus dat jaar gevlucht waren voor ISIS, met alleen de kleren om hun lijf. Ze hadden niets, terwijl de doorgaans koude winter in aantocht was.

winterkleding

Vier dagen later ging het echtpaar op vakantie. ‘Het liet me niet los’, zegt Jacomine. ‘Vanaf het balkonnetje van ons hotel stuurde ik in één ruk een e-mail naar al mijn contacten, waarin ik om geld vroeg. Het kost 25 euro om een kind te voorzien van winterkleding, schreef ik. De respons was overweldigend. Er werd zelfs in kerken gecollecteerd. Tja, dan weet je het: dit wordt een groot project, dat jaren kan duren.’ Michel noemt zijn moeder, die zestien was toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak. ‘Zij moest toen de hongerwinter zien door te komen. Hulp aan oorlogsslachtoffers is belangrijk. Een andere motivatie is ook onze eindeloze woede over wat deze mensen is aangedaan door ISIS. En de wereld deed niets. Bovendien wonen deze mensen bij ons aan de overkant van de straat, aan de andere kant van het hek.’

In het ‘kampje’ is veel veranderd sinds de komst van Jacomine. De yezidi’s hebben kleding, eten en een koelkast, en op het terrein staat een tent die dienst doet als school.

Vooral dat laatste is belangrijk, stelt ze. ‘Wat die kinderen allemaal meegemaakt moeten hebben, is onvoorstelbaar. Toen ik er net was, tekenden zij steeds hetzelfde: de Koerdische vlag, de torentjes van hun heilige dorp Lalish met daaronder het getal “74”. Later begreep ik dat dit het aantal genocides op hun volk voorstelt, maar daar wordt verder niet over gesproken. Het is een gegeven.’ Dit tekent volgens haar ook het doorzettingsvermogen van de yezidi’s. ‘Deze mensen hebben een soort aanvaarding van hun lot. Ze proberen er, ondanks de omstandigheden, altijd het beste van te maken. Ik zie ze nu bijvoorbeeld spulletjes verzamelen voor als ze ooit terug kunnen naar hun Sinjar.’

geschoten

In een van de huisjes zitten Faisal en Khasem op de dunne matrasjes op de vloer, en ze luchten hun hart. Zij en hun gezinnen waren onder de duizenden mensen die in 2014 vast zaten op de berg Sinjar, omsingeld door ISIS. De beelden gingen de hele wereld over. ‘We zaten daar negen dagen zonder eten en drinken. Er was niets. Niemand had meer dan de kleding op zijn lichaam. Sommigen werden zo wanhopig dat ze maar van de berg sprongen. Het was vreselijk.’

Toen er een mogelijkheid kwam, brachten Faisal, Khasem en hun broers de gezinnen in veiligheid. Onderweg werd de hele kolonne nog een paar uur vastgehouden door ISIS-strijders, die het op de meisjes hadden gemunt. ‘Op een onbewaakt ogenblik konden we hard wegrijden’, zegt Khasem. ‘Er werd op ons geschoten, maar we durfden pas na een tijdje te stoppen. Gelukkig was iedereen ongedeerd.’

Sommige familieleden waren echter in de chaos op de berg achtergebleven. Een van de broers van Faisal ging terug. ‘Laat mij maar gaan, zei hij. Als ik sterf is het niet erg, dan zorg jij voor mijn gezin.’ Koerdische strijders hielpen hem naar de berg te komen. Daar vond hij na een paar dagen lopen zijn familieleden, onder wie zijn moeder, ‘oma’ Kamal. Zij heeft last van hoge bloeddruk en diabetes. ‘Laat me maar achter, dan kan ik hier sterven’, zei ze. ‘Het is goed. Zorgen jullie maar voor je gezinnen.’ Dat liet haar zoon echter niet gebeuren. Na negen dagen zonder eten en drinken kon Kamal niet meer lopen, dus ging ze op de schouders mee.

Nu zit Kamal ook in de woonkamer, naast de mannen, en ze glimlacht. De oude vrouw rookt elke dag een sigaretje met Jacomine. Op televisie staat altijd een nieuwszender aan. Zodra het maar even kan, zullen ze terugkeren naar Sinjar.

‘Iemand in de familie kende de eigenaar van dit terrein’, zegt haar zoon Faisal. ‘Hij vond het goed dat we hier gingen wonen.’ De huisjes zijn eigenlijk bedoeld voor bouwvakkers die aan het naastgelegen flatgebouw zouden moeten werken, maar dat is nu te gevaarlijk. Zelfs een ongetraind oog ziet dat het onafgemaakte gebouw scheef staat.

Jacomine is zeven dagen per week bezig met het wel en wee van de vijftien gezinnen. Soms moet er iemand naar de dokter, of gaan de vrouwen met haar naar de bazar. ‘Dan krijgen zij vijftig euro en kunnen ze bijvoorbeeld jurkjes gaan kopen. Dat werkt ontzettend goed en is erg leuk.’ ‘Het is belangrijk dat je niet vanuit Westerse waarden of idealen voor ze gaat bepalen wat er nodig is’, vertelt ze over haar manier van werken. ‘Dat moeten ze zelf aangeven.’ De ene keer dat zij zich niet aan dat uitgangspunt hield, leverde Jacomine en Michel gelijk een kennismaking op met de eigenaardigheden van de yezidische cultuur, die geen enkele buitenstaander kent. Het echtpaar had lichtblauwe winterjassen gekocht en uitgedeeld. ‘We dachten dat het goed was, tot ze de jassen terug brachten omdat ze te groot zouden zijn. Ik was erg verbaasd, ze pasten prima.’ Later bleek dat yezidi’s nooit lichtblauw dragen, omdat die kleur betekent dat zij zich afkeren van hun god.

leraren

In 2014 stond Jacomine er alleen voor; inmiddels heeft ze hulp van enkele vrijwilligers, zoals leraren voor het schooltje. De vuilnis wordt elke week opgehaald door iemand van het vijfsterrenhotel. ‘Ik sprak de manager, en die begreep al snel dat het ophopend vuilnis ook niet goed zou zijn voor zijn gasten. Hij schonk ons vuilniszakken.’

Deze maand moet Jacomine Erbil echter verlaten. Haar man Michel gaat met pensioen, mede omdat het oliebedrijf waar hij tot voor kort werkte veel last heeft van de ingestorte olieprijs. Het echtpaar verhuist naar Spanje, tot verdriet van Faisal en Khasem. ‘Ons volk heeft al 74 genocides meegemaakt. Dat zij weggaat, voelt voor ons als de 75e. Zo erg vinden wij het.’

overgenomen

Dit betekent echter niet dat de yezidi’s vanaf nu zonder hulp zitten. Het project wordt overgenomen door Bakir, een enthousiaste dertiger uit de stad die er vanaf het begin bij betrokken is als tolk. Die betrokkenheid is trouwens niet vanzelfsprekend. ‘Hij was onze leraar Koerdisch, en hij kon zich als moslim niet voorstellen dat wij yezidi’s gingen helpen. Hij ging schoorvoetend mee toen ik er voor het eerst ging kijken. Zijn familie was ook niet enthousiast. Maar sinds hij de mensen kent, zijn ze ook als familie voor hem. Hij heeft ons beloofd dat hij, zolang de yezidi’s er wonen, voor ze zal zorgen.’

‘Ik heb er 100 procent vertrouwen in dat het goed komt’, zegt Jacomine. ‘Als wij op vakantie gingen, liet ik geld achter bij hem. Toen we terugkwamen, lag er altijd een overzicht van hoe het besteed was, tot op de laatste cent.’ Desondanks zal de afstand hen zwaar vallen, verwacht Jacomine. ‘De yezidi’s zullen altijd in mijn gedachten blijven. Maar gelukkig is Bakir er. En met de moderne communicatiemiddelen moet het lukken contact te houden. Bakir stuurt foto’s en informatie, en ik kan blijven zorgen voor geld.’ Daarnaast is de organisatie van de school overgenomen door een kleine hulporganisatie.

‘We zullen heus nog weleens terugkomen’, zegt Michel. ‘En het gaat niet om ons, maar om de toekomst van die mensen. Misschien kunnen we ze over een tijdje opzoeken in Sinjar.’ <

Nederlands Dagblad 14-05-16
Auteur: Reporter Creer datum: 8-07-2016 14:33:37
Vluchtelingenkamp Fallujah: een zandbak van 50 graden

SANDER VAN HOORN/NOS

Het is een grote zandbak, het vluchtelingenkamp net buiten de Iraakse stad Fallujah. Door de aanhoudende gevechten tussen IS en het Iraakse leger zijn mensen uit Fallujah massaal op de vlucht geslagen.

Zeker 70.000 mensen zitten er nu in het kamp, uit Fallujah en omgeving. "Ik heb niet eerder zulke slechte omstandigheden gezien in een vluchtelingenkamp", zegt correspondent Sander van Hoorn. Hij was vandaag in het kamp.

'Het is hier 50 graden en een tekort aan bijna alles' Video afspelen 02:03
"Het is hier in de woestijn tegen de 50 graden. Mensen zitten met tien tot twintig mensen in één tent. Er is een groot tekort aan drinkwater. Als er een vrachtwagentje met water aankomt, vult iedereen één jerrycan en daar moet een hele familie het dan mee doen".

Ook het sanitair is een probleem. "Vier toiletten die gedeeld moeten worden met 2000 man." Medische klinieken zijn er gelukkig wel, net als een centrum waar vrouwen kunnen bevallen.

'Niet snel terug'

De eerste vluchtelingen zitten nu zo'n twee maanden in het kamp. De grootste golf kwam zo'n tien dagen geleden, toen het geweld in Fallujah losbarstte. Van Hoorn: "Mensen gaan er niet van uit dat ze snel terug gaan. Je ziet ook al stenen onderkomens en op sommige plekken staan containers."

Volgens de correspondent zijn de omstandigheden onder meer zo slecht doordat het kamp zo afgelegen ligt. Vluchtelingen uit Fallujah die naar de hoofdstad Bagdad proberen te komen, worden tegengehouden. "De gedachte is dat de bewoners van Fallujah IS met open armen hebben ontvangen, of in ieder geval weinig weerstand hebben geboden. In Bagdad zijn ze bang dat er met de vluchtelingenstroom ook IS-strijders meekomen."

Het kamp ligt zeer afgelegen SANDER VAN HOORN/NOS

In een tent verblijven tien tot twintig mensen SANDER VAN HOORN/NOS

Het kamp is een grote zandbak SANDER VAN HOORN/NOS

De meeste vluchtelingen gaan er niet vanuit dat ze snel weer terug kunnen

SANDER VAN HOORN/NOS 08-07-16



Auteur: Reporter Creer datum: 2-08-2016 17:28:48
„Dit jaar al 4000 vluchtelingen omgekomen”

ANP/DPA

Sinds het begin van het jaar zijn veel meer mensen op de vlucht omgekomen dan in dezelfde periode in 2015. Alleen al op de routes over de Middellandse Zee registreerde de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) 3120 omgekomen vluchtelingen.
Wereldwijd zijn er dit jaar 4027 mensen op verschillende vluchtwegen om het leven gekomen. Dat is een stijging van 26 procent vergeleken met 2015, zei IOM-woordvoerder Joel Millmann dinsdag in Genève.

De gevaarlijkste route is volgens IOM de overtocht van de Libische kust naar Europa. In de afgelopen dagen nog spoelden in de buurt van de Libische stad Sabrata 120 verdronken vluchtelingen aan. Op de Middellandse Zee-routes waren driekwart van alle sterfgevallen onder migranten, meldde het IOM. Vorig jaar was dat aandeel 60 procent.

Sinds de vluchtwegen via de Balkanroute grotendeels afgesloten zijn, komen veel minder mensen vanuit Turkije via Griekenland naar Europa. Tegelijkertijd proberen meer vluchtelingen uit Noord-Afrika naar Europa te komen.

Reformatorisch Dagblad 02-08-16
Auteur: Reporter Creer datum: 1-12-2016 15:03:47
‘Desnoods halen we ze zelf uit Griekenland’


Auke van Eijsden

Onder de noemer ‘We gaan ze halen’ reden woensdag 350 auto’s richting het Binnenhof. Organisator Rikko Voorberg: ‘De overheid heeft slechts 16 procent van de beloofde 3797 vluchtelingen uit Griekenland opgevangen. Dat kan zo niet langer.’


Tevreden kijkt dominee Rikko Voorberg uit over de menigte van ruim zeshonderd mensen. Hij staat op een oude brandweerwagen op de parkeerplaats bij het stadion van ADO Den Haag, klaar om de demonstranten toe te spreken. ‘Wij zijn hier gekomen omdat we boos zijn’, roept Voorberg. ‘Na de Tweede Wereldoorlog hebben wij besloten dat er mensenrechten moeten bestaan. Als de overheid de vluchtelingen in Griekenland niet wil halen, doen wij dat zelf wel!’ Mensen juichen en er wordt hevig getoeterd.

Nederlands Dagblad 30-11-16
Nog geen lid? wordt dat hier (gratis). Klik hier
Reargeren of een nieuwe topic aanmaken? Klik dan hier