Talenassortiment
                        Change the color of the site
 
Laatste nieuws:
Log in
Onthoud mij:
Het laatste kwartiertje

Navigatie a-z
 
 
 
Studiehuis Resort of Security Roemeni Informatiescherm
Uw naam:
Uw emailadres:
Uw vriends naam:
Uw vriends emailadres:
Uw bericht
Auteur: Reporter
Creer datum:
7-01-2016 22:33:49
Abortus 2016
Een nieuwe serie die HOOPVOL begint
Auteur: Reporter Creer datum: 7-01-2016 22:34:35
Kritiek op abortus vanuit denktank VVD


Eduard Sloot


Abortus is op basis van liberale principes amper te verdedigen en moet daarom worden ingeperkt. Dat opvallende pleidooi was woensdag te beluisteren bij de Teldersstichting, het wetenschappelijk instituut van de VVD.
Den Haag

In het woensdag verschenen tijdschrift Liberaal Reveil van de Teldersstichting zegt eindredacteur en wetenschappelijk medewerker Charlotte Lockefeer dat abortus strijdig is met het liberale principe dat ieder mensenleven in zichzelf waardevol is. ‘Liberalen, die in hun politieke denken uitgaan van het individu, kunnen niet anders dan erkennen dat nieuw leven begint bij de conceptie. Het kleinste embryo is in zichzelf al waardevol en niet pas na 24 weken (wettelijke termijn waarbinnen een foetus nog niet als levensvatbaar wordt gezien en abortus is toegestaan, red.).’

Nederlands Dagblad 06-01-16
Auteur: Reporter Creer datum: 12-01-2016 14:26:52
Foetus is geen parasiet

Abortus is een schending van de lichamelijke integriteit van de vrouw en vooral die van de foetus.

Jeroen Heinen
Wat voormalig hoogleraar medische ethiek en oud-VVD-senator Heleen Dupuis zegt over abortus is schrijnend en absurd. Ze doet alsof een foetus een parasiet is.

Charlotte Lockefeer stelt in het ‘Liberaal Reveil’ (tijdschrift van het wetenschappelijk bureau van de VVD) dat abortus in strijd is met het liberale beginsel ‘vrijheid houdt op bij de vrijheid van een ander’. Het is positief dat dergelijke geluiden gehoord mogen worden binnen de VVD-achterban (ND 6 januari).

In het ND van 8 januari stelt Heleen Dupuis, dat abortus is toegestaan op basis van ieders vrije beschikking over diens lichaam. Daarbij zegt ze dat een foetus, in het geval van een ongewenste zwangerschap, inbreuk pleegt op iemands ‘lichamelijke integriteit’. Dit is absurd!

Ten eerste al omdat deze redenering de ondertoon heeft dat een foetus, in het geval van een ongewenste zwangerschap, een soort parasiet zou zijn.

Ten tweede is een beroep op ‘lichamelijke integriteit’ (artikel 11 van de Grondwet) totaal ongepast. Historisch gezien is dit artikel bedoeld om gesanctioneerde lijfstraffen en ander aangericht lichamelijk leed tegen te gaan (bijvoorbeeld verminking en verkrachting). De grootste gemene deler is hier dat schending van lichamelijke integriteit aangericht wordt door andere personen. In geval van zwangerschap, gewenst of ongewenst, ben je er toch echt zelf bij. Men heeft het, linksom of rechtsom, zelf toegelaten. (Hier laat ik even de complexe situatie van een zwangerschap na verkrachting buiten de vergelijking. In de praktijk is het overgrote deel van afgebroken zwangerschappen niet naar aanleiding van verkrachting. Daarnaast is er in dat geval al sprake van schending van lichamelijke integriteit door de verkrachting zelf.)

mens in potentie

Ten derde spreekt Dupuis zichzelf tegen. Eerst zet ze haar vraagtekens bij Lockefeers opvatting dat ongeborenen vanaf de bevruchting mens zijn, met alle rechten die daarbij horen. Later durft Dupuis te zeggen dat een foetus inbreuk pleegt op iemands lichaam bij ongewenste zwangerschap. Ineens lijkt een foetus dan toch een persoon te zijn (immers, alleen andere personen kunnen zoiets aanrichten). Als dat zo is, dan heeft het alle rechten van een persoon en moet het beschermd worden. Maar als een foetus geen volwaardig persoon is, dan is het niet in staat iemands lichamelijke integriteit te schenden. In beide gevallen klopt haar redenering niet.

misdadiger

Ook op de stelling van Dupuis dat ongeboren leven ‘een mens in potentie’ is, net als sommige mensen in potentie een arts of misdadiger kunnen zijn, valt veel af te dingen. Ongeboren leven groeit op natuurlijke wijze op tot mens, terwijl mensen kiezen om arts of crimineel te worden. ‘Natuur’ tegenover ‘keuze’ zetten is appels met peren vergelijken. Het meest schrijnende aan Dupuis’ standpunt is dat ongewenste zwangerschap wordt beschreven in termen van schending van lichamelijke integriteit, waarbij ongewenste associaties worden opgeroepen. In mijn ogen is abortus juist een schending van de lichamelijke integriteit van de vrouw en vooral die van de foetus. Het strekt mij tot vreugde dat Charlotte Lockefeer probeert een van de liberale heilige huisjes omver te werpen. Alleen al de moed om dit onderwerp bij de VVD-achterban te agenderen is bewonderenswaardig. Mijn gebed is dat meerdere ‘verlichte’ geesten dit licht ook gaan zien.

Nederlands Dagblad 12-01-16
Auteur: Johan Creer datum: 20-01-2016 15:40:16
Tiener heeft moeite met abortus

Aaldert van Soest

Voor veel zwangere tienermeiden is abortus geen optie, omdat ze dit zien als moord. Tieners die wel voor abortus kiezen, durven er daarna nauwelijks over te praten.

Dat blijkt uit onderzoek van Rutgers, kenniscentrum seksualiteit, naar tienerzwangerschappen. Het onderzoek is gebaseerd op de levensverhalen van 46 meisjes die voor hun twintigste zwanger werden. Vijftien van hen kozen voor een abortus. ‘Het was heel moeilijk voor ons onderzoek meiden te vinden die een abortus hadden ondergaan’, vertelt onderzoeker Marianne Cense. ‘Dat verbaasde ons, omdat we wisten dan twee derde van de tienerzwangerschappen eindigt in abortus. Maar op onze oproepen reageerden vooral jonge moeders. Meisjes die een abortus hadden ondergaan, bleken er vaak niet over te willen praten.(meer in het ND )

Nederlands Dagblad 19-01-16
Auteur: Reporter Creer datum: 26-01-2016 19:10:58
Denken over abortus lijkt te veranderen

Arthur Alderliesten en Carla Dik-Faber


Het is hoopvol dat abortus voor de jeugd van tegenwoordig minder vanzelfsprekend is, betogen Arthur Alderliesten en Carla Dik-Faber.

Voor veel zwangere tienermeiden is abortus geen optie. Zij zien het als moord. Dat valt te lezen in het rapport ”In n klap volwassen”, dat op 19 januari is gepubliceerd door Rutgers Kenniscentrum Seksualiteit (RD 20-1). Tieners die wel kiezen voor het afbreken van hun zwangerschap, durven er daarna nauwelijks over te praten.

Uit het rapport blijkt dat geloof hierin een rol speelt. Maar tegelijk blijkt de opvatting ”abortus is moord” veel breder gangbaar te zijn dan alleen onder religieuze groepen. De onderzoekers vertellen zich hiervan voor het onderzoek niet bewust te zijn geweest en geven aan hiervan geschrokken te zijn. Waarom geschrokken? „Omdat het nogal een stap is om een kind te krijgen en meisjes vanwege hun opvatting nt voor afbreking kiezen”, aldus Marianne Cense van Rutgers. Met evenveel recht zou je ervan kunnen schrikken wanneer meisjes vanwege hun opvatting dat abortus geen moord is, wl kiezen voor afbreking…

Onvrijheid

De vaststelling van het rapport is naar onze mening een signaal van een bredere beweging. De vanzelfsprekendheid van abortus als ‘nabehoedsmiddel’ lijkt af te brokkelen. Veelzeggend is het recente pleidooi van de liberaal Charlotte Lockefeer-Maas voor een herziening van de abortuswetgeving (RD 7-1). Ook iemand als Jan Marijnissen, oud-boegbeeld van de SP, zei in een interview met Trouw toe dat hij genuanceerder is gaan denken over abortus: „Vrijheid kan onvrijheid worden, kan maatschappelijke druk opleveren. Zo van: waarom houd je dat kind?”

Worden de loopgraven minder diep? Wortelen de baas-in-eigen-buikprincipes en de overspannen ideen van verworven rechten en vrijheden voor de vrouw, die zwaarder wegen dan die van het ongeboren kind, minder diep dan decennia geleden? Meer hoopvol zijn wellicht de tieners van nu bij wie blijkt dat er geen automatische stap zit tussen zwangerschap en afbreking. Weg met die karikatuur!

Als het waar is dat de jeugd de toekomst is, en als het waar is dat de jeugd niet zonder meer voor abortus kiest, dan heeft abortus niet de toekomst.

Verbeterpunten

Naast dit hoopvolle signaal is er veel werk aan de winkel. Het maatschappelijke gesprek kan alleen worden gevoerd wanneer het hand in hand gaat met daadwerkelijke hulp. (Aanstaande) tienermoeders hebben, naast een arm om hun schouder, begeleiding en voorlichting nodig.

Het rapport beschrijft naar aanleiding van 46 interviews hoe schrijnend de situatie van veel tienermoeders is. Een situatie die voor het keuzemoment wordt bestempeld door paniek, schaamte, angst, eenzaamheid en vaak sociale druk. En na een abortus door depressie, schuldgevoelens, spijt en gewetensproblemen.

Met de nodige armslagen schetst het rapport dat meisjes die voor het kind kiezen beter af zijn en dankzij hun moederschap enorme veerkracht tonen ten goede. Alleen dat gegeven al is een stimulans om te pleiten voor betere begeleiding. We pleiten voor vier verbeterpunten:

1. Het maken van een weloverwogen keuze is ontzettend belangrijk voor de goede verwerking van een abortus of het traject om toch op jonge leeftijd moeder te worden. Goede keuzegesprekken zijn onvoorwaardelijk. Het is de vraag of dergelijke gesprekken wel bij abortusklinieken gevoerd kunnen worden, zoals nu gedeeltelijk de praktijk is. Hoe handig is het om bij een slager naar binnen te lopen en de vraag voor te leggen of je vegetarir zal worden?

2. In de voorlichting en de hulpverlening zal meer aandacht moeten komen voor de (negatieve) gevolgen van het afbreken van een zwangerschap. Gewoon omdat dat eerlijk is. Net als dat een aanstaande moeder zal moeten inzien wat de consequenties zijn van het zorgen voor een kind. Ook hulpverleners zijn zich er onvoldoende van bewust dat wie een zwangerschap afbreekt in een rouwproces terechtkomt, en ook op latere leeftijd nog veel pijn en verdriet kan voelen.

3. Er is te weinig steun op het gebied van financin, huisvesting en onderwijs. Overheid en samenleving moeten mogelijkheden creren om onbedoeld zwangere tieners financieel beter te ondersteunen, zodat zij in ieder geval niet kiezen voor abortus vanwege financile problematiek.

4. De positieve waarde van het ongeboren leven zal maatschappelijk breed gedragen moeten zijn. De keuze voor het kind maak je niet als gevolg van een maatschappelijk, al dan niet godsdienstig gedreven, standpunt, maar vanuit de overtuiging dat het leven een geschenk is dat je ontvangt. Nieuw leven heeft recht op bescherming. Laten we openstaan en ontvankelijk zijn voor het ongevraagde. Ook als dit het ongeboren leven betreft.

De auteurs zijn respectievelijk algemeen manager bij de VBOK en Tweede Kamerlid voor de ChristenUnie.

Reformatorisch Dagblad 23-01-16
Auteur: Reporter Creer datum: 3-02-2016 12:37:33
Onderzoek naar abortus duikt na vier jaar plots op


Gerard Beverdam


Een onderzoek naar de beweegredenen voor abortus waarop de Tweede Kamer al jaren wachtte, blijkt al in 2012 te zijn afgerond. Ambtenaren stuitten dinsdag op het rapport, en daarop heeft minister Edith Schippers (Volksgezondheid) besloten het meteen openbaar te maken.
Den Haag

‘Door personele wisselingen is het onduidelijk of dit rapport aan het ministerie aangeboden is’, schrijft Schippers aan de Tweede Kamer.

In het rapport staat dat vrouwen die abortus overwegen, meestal vinden dat hun zwangerschap niet goed uitkomt. Ze spreken over ‘verkeerde timing’, en noemen ook financile en materile redenen. Bij de meeste vrouwen is sprake van een combinatie van redenen. Leeftijd, de samenstelling van het gezin, en de status van de relatie spelen ook een rol.

Nederlands Dagblad 03-02-16
Auteur: Reporter Creer datum: 16-02-2016 15:46:03
„Straks loopt er bijna niemand meer met down op straat”

Gijsbert Wolvers

Als minister Schippers van Volksgezondheid straks de Niet-Invasieve Prenatale Test (NIPT) inderdaad algemeen laat aanbieden, gaat Nederland IJsland en Denemarken achterna. Daar worden 100 en 98 procent van de ongeboren kinderen met down geaborteerd. „Dan loopt in Nederland bijna niemand met down meer op straat.”

Dat zegt activiste Renate Lindeman (49) van DownPride. Deze organisatie biedt dinsdagmiddag het zwartboek ”Alle mensen zijn ongelijk en gelijkwaardig” aan de vaste Kamercommissie voor volksgezondheid aan.

In het ruim zeventig bladzijden tellende zwartboek doen ruim 140 gezinnen met een gezinslid met down een boekje open over het onbegrip van de buitenwereld, de „leuke, soms kwetsende” aandacht van de Nederlandse 
media voor down, en „altijd onwetende” reacties van de omgeving.

„Als de overheid de NIPT-test algemeen gaat aanbieden, is er al helemaal geen sprake meer van vrije keuze om je kind met down geboren te laten worden”, stelt Lindeman. Zij emigreerde vorige zomer vanwege de onplaatsbaarheid van haar twee dochters met down in het Nederlandse onderwijs naar Canada, waar beiden een plaats kregen in het normale onderwijs.

Waarom hebben ouders van een ongeboren kind met down volgens u geen vrije keuze?

„Omdat zij tijdens de zwangerschap veel onjuiste en sturende informatie krijgen: de kinderen ervaren veel leed, zijn ongelukkig en de ouders hebben het zwaar.”

Waarom noemt u abortuscijfers van 100 en 98 procent beschamend?

„Ik vind het beschamend dat de overheid onder de noemer van gezondheid discriminatie op grond van genen toestaat, waardoor dit soort getallen mogelijk wordt. Ik vind het ook beschamend dat deze samenlevingen geen grote verontwaardiging tonen.

In IJsland is de NIPT in 2000 ingevoerd. Dat heeft geleid tot 
100 procent abortussen op kinderen bij wie down is vastgesteld. In Denemarken gebeurde de invoering een paar jaar later en ligt het percentage op 98.

In Nederland is de prenatale selectie gedurende veertig jaar sluipenderwijs uitgebreid. Hier ligt het percentage abortussen op kinderen met down al tussen de 74 en de 94 procent. Al zal Nederland door de aanwezigheid van christenen die tegen abortus zijn geen 98 procent halen.”

DownPride bood het zwartboek alleen aan. Waarom zonder de christelijke organisaties die vorig jaar ook meededen aan de petitie #andersnietminder?

„Dat was een heel mooi initiatief, maar werd helaas doodgezwegen door de reguliere pers. Door de deelname van christelijke organisaties is die petitie in de hoek van pro-life gezet, „en daarmee gaan we niet in discussie”, wordt er dan gezegd.

Het zwartboek is een actie van onszelf. Daarin staan ervaringen van zo’n 140 christelijke en niet-christelijke gezinnen. Wij benaderen prenatale screening vanuit het perspectief van mensenrechten. Mensen mogen niet worden gediscrimineerd omdat ze een ander gen hebben.

Selectieve abortus wordt vaak gezien als vrouwenrecht. Maar het feminisme leert juist dat mensen gelijkwaardig zijn. Dus ook mensen met en zonder down. Selectieve abortus geeft een negatief waardeoordeel over mensen.

Wij willen de internationale petitie op 21 maart, Wereld Downsyndroom Dag, aanbieden aan VN-topman Ban Ki Moon. De VN moeten ernaar gaan streven genetische selectie uit het (inter)-nationale gezondheidsbeleid te verwijderen. Aan die petitie doet ook het Nederlandse Platform Zorg voor het Leven mee.”

En, ervaart u als moeder van twee dochters met down veel leed?

Lachend: „Dat leed is er dus niet. Mijn man Jos, onze dochters April (12) en Hazel (10), onze zoon Olav (6) en ik vormen een heel gelukkig gezin. Hooguit hebben onze dochters wat meer hulp nodig dan anderen.”

www.stopdiscriminatingdown.com/nl


Reformatorisch Dagblad 16-02-16
Auteur: Reporter Creer datum: 2-03-2016 13:34:25
Meerderheid Nederlanders: registreer reden voor abortus


Gerard Beverdam en Eduard Sloot

Een meerderheid van de Nederlanders vindt het belangrijk dat de redenen waarom vrouwen kiezen voor abortus of voor het uitdragen van een zwangerschap, worden geregistreerd.
Den Haag

Dat blijkt uit onderzoek van TNS Nipo, in opdracht van de SGP, onder 990 Nederlanders. Met het onderzoek hoopt de partij het maatschappelijke gesprek over abortus weer op gang te brengen. 58 procent van de ondervraagden is het er helemaal of tamelijk mee eens of dat het belangrijk is de redenen te registeren. SGP-fractievoorzitter Kees van der Staaij zegt positief verrast te zijn door deze uitkomst en denkt dat met de gegevens het hulpaanbod aan ongewenst zwangere vrouwen kan worden verbeterd.

Nederlands Dagblad 02-03-16
Auteur: Reporter Creer datum: 4-03-2016 15:25:32
Dorenbos: Veel mensen vinden abortus niet gewoon

L. Vogelaar

„Het Nederlandse volk is gehersenspoeld: we moeten abortus gewoon vinden. En toch blijkt dat veel mensen er maar niet aan kunnen wennen.”

Die conclusie trekt drs. L. P. Dorenbos, voorzitter van de stichting Schreeuw om Leven, uit de reacties op het onderzoek dat TNS NIPO in opdracht van de SGP uitvoerde naar de opvattingen over abortus. Daaruit bleek dat velen voor meer zorgvuldigheid rond abortus zijn, maar aanscherping van de regels afwijzen.

„De proabortuslobby dacht dat de discussie voorbij was...

Reformatorisch Dagblad 04-03-16
Auteur: Reporter Creer datum: 8-03-2016 19:22:01
Is er straks alleen ruimte voor een volmaakt kind?

Kees van Helden

Jongeren met trouwplannen en met een kinderwens kunnen weleens een heel moeilijke toekomst tegemoetgaan, vreest Kees van Helden.

Hoever gaan we met de wens een volmaakt kind te krijgen? En wie gaat bepalen wat wenselijk is? In het Universitair Medisch Centrum in Groningen (UMCG) wordt gestart met een nieuwe bloedtest waarbij van zowel de man als de vrouw bloed wordt afgenomen (RD 14-1). Er wordt getest op vijftig verschillende erfelijke afwijkingen die zich zouden kunnen voordoen als een stel samen kinderen krijgt. Indien blijkt dat er een match is voor een van de afwijkingen krijgen ze een advies over de mogelijke gevolgen als ze in verwachting zullen raken. Natuurlijk is de beslissing dan aan de ouders, zo staat er te lezen op de website van het UMCG.

In Engeland is onlangs de regering akkoord gegaan met een nieuwe techniek waarbij de kern van de eicel kan worden vervangen door die van een andere vrouw. Deze methode kan ervoor zorgen dat eventuele afwijkingen kunnen worden gerepareerd.

De technieken gaan nog verder. Als een stel graag een meisje in plaats van een jongen wil, dan zou het kunnen afreizen naar Turks-Cyprus. Daar bevindt zich een speciale kliniek waar tegen betaling diverse eicellen worden bevrucht en uitgeselecteerd (zie de VPRO-documentaire ”De volmaakte mens”, 13 mei 2015). De bevruchte eicel met de juiste specificaties wordt in de baarmoeder ingebracht. De zwangerschap is begonnen en de andere bevruchte eicellen (prille mensen!) worden vernietigd.

Bij twaalf weken zwangerschap kan men nu al naar Belgi. Daar is de NIPT-test (kosten zo’n 600 euro) al geruime tijd vrij beschikbaar. Hiermee kan onder andere worden vastgesteld of men in verwachting is van een kind met het syndroom van Down. Deze test is straks ook in Nederland beschikbaar (RD 2-3).

Acht weken later krijgt een echtpaar de twintigwekenecho. Als er dan afwijkingen worden geconstateerd, wordt er door artsen regelmatig aangestuurd op afbreking van de zwangerschap. Dat blijkt uit gesprekken op onder andere de Huishoudbeurs en andere beurzen die we hebben gevoerd. Na het invoeren van de twintigwekenecho is het aantal late zwangerschapsafbrekingen in Nederland gestaag gestegen. Zelfs als blijkt dat er een tweeling op de echo te zien is, kunnen ouders de vraag voorgelegd krijgen: „Wilt u er wel twee? We kunnen er ook n wegnemen”, zo vertellen ouders…


Na 24 weken wordt het lastiger als er afwijkingen worden geconstateerd bij het kindje. Echter, ook dan kan er worden afgereisd naar Belgi. Ondanks dat de abortusgrens daar op twaalf weken ligt, kan er wel in een later stadium geaborteerd worden als er ernstige afwijkingen zijn. Aan minister Schippers zijn in 2013 al vragen gesteld om voor deze situaties de abortuswet aan te passen, zodat de arts bij ernstige afwijkingen het leven van het kindje ook na 24 weken zonder kans op strafvervolging mag beindigen in Nederland. Deze verruiming is er nog niet, maar de vraag ligt er wel. Evenals de nog verdergaande verruiming dat wanneer het kindje geboren wordt met een zodanige ernstige afwijking dat het geen “waarde” van leven zou hebben, de arts alsnog het leven zou mogen beindigen.

Ondertussen bepleit de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde (NVVE) het loslaten van de leeftijdsgrens van 12 jaar in de euthanasiewet. Deze grens zou niet meer van deze tijd zijn. Verruiming tot de leeftijd vanaf n jaar zou wenselijk zijn, aldus de NVVE. Gelukkig kwam de commissie-Schnabel met de conclusie dat verruiming van de euthanasiewet niet nodig en zelfs niet wenselijk is.

De ontwikkelingen roepen veel vragen op. Wanneer gaan de abortuswet en de euthanasiewet elkaar raken? Wie gaat straks de waarde van het leven bepalen? Wie bepaalt of je kind mag blijven leven, of anderzijds dat je klaar bent met het leven? Hoelang duurt het nog voordat de vrijblijvende resultaten van de bloedtesten of de twintigwekenecho niet zo vrijblijvend meer zijn? Moeten we in Nederland straks zelf alle medische kosten gaan betalen als een echtpaar ervoor kiest om geen abortus uit te laten voeren, zoals in Isral gebeurt? Voormalig D66-lid en minster van Justitie Winnie Sorgdrager vroeg zich in 2002 in dagblad Trouw al af of we alleen „perfecte kinderen willen.”

Onze jongeren met trouwplannen en met een kinderwens kunnen weleens een heel moeilijke toekomst tegemoetgaan, waarbij er alleen plaats is voor het volmaakte kind in Nederland. Laten we biddend om onze jongeren heen staan, elkaar bemoedigen en ondersteunen.

Bid ook voor allen die op belangrijke posities staan. Laten we samenwerken in de strijd om het leven. Dit is een Bijbelse opdracht, Spreuken 24:11: „Red degenen, die ter dood gegrepen zijn; want zij wankelen ter doding, zo gij u onthoudt”

De auteur is directeur van Schreeuw om Leven.


Reformatorisch Dagblad 07-03-16



Auteur: Reporter Creer datum: 29-04-2016 17:57:23
Een abortus lost niets op

Kees van Helden


Een abortus lost niets op. Het probleem dat richting een abortus drijft, moet worden aangepakt, stelt Kees van Helden.

Afgelopen week ontvingen wij een bijzondere hulpvraag: „Beste mensen van Er is Hulp, we hebben contact met een meisje van achttien jaar dat twintig weken zwanger is. Ze wil het kindje niet houden en overweegt een abortus. Contacten lopen via hulpverleners die haar echter steunen in haar keuze. Wat kunnen we doen en wilt u voor deze situatie bidden?”

Er is hierover enige dagen intensief overleg geweest. Het meisje zelf was niet bereikbaar. Ze wordt afgeschermd door de professionele hulpverleners. Donderdag 28 april staat de abortus gepland. Het kindje is dan 21 weken oud, tussen de 20 en de 25 centimeter groot en weegt ongeveer 300 gram. Het is niet welkom in Nederland. Het prille leven wordt met steun van neutrale professionele hulpverleners donderdag beëindigd.

Ondertussen komen er regelmatig berichten bij ons binnen van echtparen die ons vragen: „Als u contact hebt met moeders die hun kindje niet willen houden, zouden wij dan met die ouders in contact mogen komen? We willen graag met hen praten, zelf kunnen we namelijk geen kinderen krijgen.” Wat een contrast!

Nood

Vijfendertig jaar geleden, op 28 april 1981, werd de Wet afbreking zwangerschap met slechts één stem meerderheid in de Eerste Kamer aangenomen. Sinds die dag zijn de levens van meer dan 1 miljoen kinderen in de moederschoot beëindigd met goedkeuring van de Nederlandse samenleving.

U vraagt: Is het meisje van achttien jaar geholpen? Nee, ze laat het leven van haar eigen kind beëindigen. Bijna elke moeder wordt verscheurd van verdriet wanneer ze gaat beseffen wat ze heeft gedaan. Blijkbaar is haar nood echter zo groot dat ze geen andere uitweg ziet dan een abortus, zelfs bij 21 weken zwangerschap.

Professionele hulpverleners hebben zich neutraal opgesteld. Ze hebben het meisje gewezen op haar mogelijkheden binnen de Nederlandse wetgeving. Ze krijgt er nu echter een probleem bij, levenslang.


Het probleem dat voorafgaat aan de overweging tot een abortus had opgelost moeten kunnen worden. Dat is precies waar onze hulpafdeling dagelijks mee bezig is. Wij zijn niet neutraal. Er is Hulp, de hulpafdeling van stichting Schreeuw om Leven, is sturend. Waarom? Omdat we dagelijks zien en ervaren wat een pijn er loskomt bij vrouwen die een abortus hebben gehad. Een abortus lost niets op. Het probleem dat richting een abortus drijft, is wat moet worden aangepakt.

Spoorbrug

Als iemand op een spoorbrug staat om zich voor de trein te werpen en mensen zien dat, gaan alle alarmbellen af. Politie, GGD en brandweer worden gealarmeerd om een leven te redden. Alhoewel, hoelang nog? Met de meest vergaande euthanasiewet van de wereld krijgen deze mensen van professionele begeleiders nog een duwtje in de rug in Nederland.

Euthanasie wordt in ons land zelfs bestempeld als een ”barmhartige dood”. Een gestolen Bijbelse uitdrukking. Het Hebreeuwse woord voor barmhartigheid is verwant aan het woord ”rechem”, en dat betekent baarmoeder. Barmhartigheid en baarmoeder hebben dus alles met elkaar te maken. Barmhartigheid is een gevoel van ontferming dat heel diep zit, in je buik.

Knieën

Ondertussen voelen wij bij Er is Hulp met die zwangere vrouw, maar ook met haar kindje mee. Ze hebben allebei onze hulp nodig. De onbedoeld zwangere heeft het moeilijk. Daarom willen we haar helpen door te luisteren, mee te denken en praktische hulp te bieden. Barmhartigheid is onze drijfveer: Hoe kunnen we jullie allebei het beste helpen?

Een christen kan niet neutraal zijn als het gaat om hulp bij ongewenste zwangerschap. Dan lukt het maar niet om als organisatie het stempel ”professioneel” opgeplakt te krijgen. Wij belijden dat elk kind van God gegeven leven is. Daarom zijn wij sturend in onze hulpverlening. God verbiedt gewoonweg het doden van leven.

We zijn in Nederland ver afgedwaald van Gods waarden en normen met betrekking tot het leven. We roepen u als lezer dan ook op om op de knieën te gaan voordat u met uw dagelijkse beslommeringen verder gaat. Smeek de Heere om afschaffing van abortus in Nederland. Bid dat wij oog hebben voor de nood van de vrouwen. We hebben een Almachtig God Die de abortuswet van 28 april 1981 kan terugdraaien. De vraag is of we dat nog geloven...

De auteur is directeur van stichting Schreeuw om Leven.

28-04-16 Reformatorisch Dagblad



Auteur: Reporter Creer datum: 20-05-2016 15:51:26
Oklahoma streeft naar afschaffing abortus

In de VS is er een nieuwe golf van politieke pogingen om abortus te beperken. Donderdag besloot de staat Oklahoma tot een feitelijk verbod op abortus, wat de gouverneur trouwens nog kan treffen met een veto. beeld AFP, Saul Loeb
Leden van het parlement van de Amerikaanse deelstaat Oklahoma hebben donderdag de eerste stap gezet om abortus in te perken.

Een aangenomen wet bestempelt het uitvoeren van abortus als een misdrijf. Het voorstel kreeg donderdag 33 van de 45 stemmen. De gouverneur moet de maatregel voor woensdag tekenen, of zijn veto erover uitspreken.

Het doel van de maatregel is de vrije abortus terug te draaien. In 1973 besliste het federale hooggerechtshof dat abortus een grondwettelijk recht is zolang het kind niet buiten de moeder kan overleven.


Ook in andere deelstaten zijn momenteel acties om de vrije abortus in te perken, maar geen ervan gaat zo ver als die in Oklahoma. „Omdat leven bij de bevruchting begint, heeft het recht op bescherming door de overheid”, stelde het Republikeinse parlementslid Nathan Dahm.

Sommige parlementsleden die dit uitgangspunt delen, vinden het voorstel onverantwoord, omdat het vrijwel zeker is dat rechters deze wet zullen terugdraaien.


Reformatorisch Dagblad 20-05-16



Auteur: Reporter Creer datum: 9-06-2016 14:29:25 Laatst gewijzigd: 9-06-2016 14:30:33
Oklahoma op weg abortusvrije staat te worden

08 juni 2016, 20:29
Tilly Dodds

BUITENLAND
De Amerikaanse staat Oklahoma streeft ernaar ‘abortusvrij’ te worden. De ondertekening, maandag, van de Wet op de menselijkheid van het ongeboren kind’ (HUCA), door gouverneur Mary Falin is een stap op die weg.
Oklahoma City

Met deze wet, opgesteld door de Republikeinse politici Ann Coody en Ann Griffin, is Oklahoma de eerste staat die vastlegt dat openbare middelbare scholen een lesprogramma moeten ontwikkelen waarin ongeboren kinderen worden beschouwd als mensen.

Volgens de wet moet in het lesprogramma aandacht worden besteed aan de ontwikkeling van het ongeboren kind en aan alternatieven voor abortus. Verder moet alle informatie die medewerkers van het ministerie van Volksgezondheid van de staat aan het publiek geven ‘duidelijk en consequent leren dat bij abortus een levend mens gedood wordt’.

Nederlands Dagblad 08-06-16
Auteur: Reporter Creer datum: 27-06-2016 17:00:22
Schippers verandert wet voor abortuspil bij huisarts


ANP

Minister Schippers gaat de wet veranderen zodat vrouwen bij hun huisarts om een abortuspil kunnen vragen. Dat schrijft ze in een brief aan de Tweede Kamer.

In maart zei Schippers al dat ze wil dat huisartsen die mogelijkheid krijgen.

Met de pil kunnen zwangerschappen tot 6,5 weken worden afgebroken. Volgens de beroepsgroep van huisartsen is de pil in die periode, dat is zestien dagen overtijd, veilig en effectief. In de weken daarna wordt de kans op complicaties groter.

Vertrouwdheid

Schippers denkt dat de huisarts van meerwaarde is voor vrouwen die onbedoeld zwanger zijn, omdat die hen goed kent. Ook denkt ze dat de huisarts daardoor beter naar andere oplossingen kan kijken. "Er kan daarmee niet gezegd worden dat de betrokkenheid van een huisarts drempelverlagend werkt", schrijft Schippers.

Intensief debat

De minister denkt dat het plan zal leiden tot een "intensief parlementair debat". Weerstand is voor haar geen reden om af te zien van de wijziging: "Behoedzaamheid brengt ook met zich mee dat als er echt redenen zijn om de wet te wijzigen, we ons dan niet moeten laten terugschrikken door de gevoeligheid over het onderwerp."

Het kenniscentrum voor seksualiteit Rutgers is blij met de plannen van de minister. Volgens het centrum hebben vrouwen op deze manier meer keuzemogelijkheden om een ongewenste zwangerschap in een vroeg stadium af te breken.

Op dit moment kan de pil alleen door abortusklinieken en ziekenhuizen met een abortusvergunning worden voorgeschreven.

NOS 27-06-16
Auteur: Reporter Creer datum: 28-06-2016 14:31:38
Abortuspil dilemma voor christelijke huisarts


Aaldert van Soest

Huisartsen mogen in de toekomst de abortuspil gaan voorschrijven. Maar wat als een huisarts ethische bezwaren heeft? ‘Daar is niet over nagedacht’, vermoedt huisarts Jan-Arie van Wijngaarden.
Veenendaal

In de ruim dertig jaar dat Jan-Arie van Wijngaarden huisarts is, kwam zelden een vrouw op zijn spreekuur die nog twijfelde over een abortus. ‘Vrijwel altijd is de beslissing al genomen’, vertelt de Veenendaalse huisarts. ‘Vrouwen komen voor een verwijzing, meestal niet voor advies.’ Van Wijngaarden schrijft dan een briefje met medische gegevens, maar laat de keuze om tot abortus over te gaan over aan de vrouw. Als christen is hij blij dat de uitvoering van een abortus niet op het bordje van de huisarts ligt. Maar dat gaat veranderen. Als het aan het kabinet ligt, kan straks de huis …(zie verder het ND van 28-06-16)
Auteur: Reporter Creer datum: 12-08-2016 16:34:13 Laatst gewijzigd: 12-08-2016 16:36:38

Radiospotje voor bezinning op abortus

Het platform Zorg voor Leven wil „het brede Nederlandse publiek” met radiospotjes aan het denken zetten over het thema abortus.
De spotjes worden uitgezonden in de Week van het Leven, vanaf 6 november, zo bevestigde woordvoerder Esmé Wiegman van het platform vrijdagochtend.

Komende maand gaat een crowdfundingscampagne van start die 50.000 euro moet opleveren om de spotjes te kunnen uitzenden op radio en mogelijk ook televisie. „We staren ons niet blind op de publieke en commerciële omroep. Ook YouTube, een populair kanaal onder jongeren, willen we gebruiken”, aldus Wiegman.

Uit diverse concepten heeft het kernteam dat de Week van het Leven organiseert donderdag drie concepten gekozen die verder worden uitgewerkt. Hierbij is een professioneel bureau betrokken.

Vanaf half september mag het publiek kiezen welke spotje daadwerkelijk wordt uitgezonden. Dit zal, aldus Wiegman, een positieve insteek hebben. „We zoeken geen harde polemiek, maar willen bij het grote Nederlandse publiek een bezinning op gang brengen rond abortus.”

Reformatorisch Dagblad 12-08-16
Auteur: Reporter Creer datum: 2-09-2016 16:57:51 Laatst gewijzigd: 2-09-2016 17:00:04
Bijwerkingen abortus vaak ten onrechte verzwegen

Kees van Helden

Het is bedenkelijk dat bij de voorlichting over abortus de bijwerkingen van curettage( Curettage is een medische behandeling, waarbij een aangedaan (ziek) oppervlak schoon wordt geschraapt) worden verzwegen, stelt Kees van Helden.
In 2004 verscheen er een bericht in de media dat de toen razend populaire Scooby Dootouwtjes een verhoogd risico op kanker gaven. Twee weken lang kwam op de radio en in kranten de ene na de andere deskundige aan het woord. De Tweede Kamer boog zich over Kamervragen van de SP over de risico’s. Ondertussen hadden ouders allang een beslissing genomen. De touwtjes verdwenen massaal in de kliko. Binnen enkele weken werd er geen touwtje meer verkocht.

Blijkbaar maakten politici en ouders zich enorme zorgen en wilden ze geen enkel risico nemen voor de lichamelijke gezondheid van kinderen. Alleen al het vermoeden dat deze touwtjes een verhoogde kans zouden geven op het ontwikkelen van kanker, zorgde ervoor dat het onderwerp uiterst serieus genomen werd.

Hoe anders is het bij de mogelijke risico’s van curettage voor een vrouw. In de tweede helft van 2015 verscheen er een onderzoek van het AMC in Amsterdam waaruit blijkt dat vrouwen die gecuretteerd worden een verhoogd risico hebben op een vroeggeboorte bij een eventuele volgende zwangerschap. De kans dat een volgende zwangerschap eindigt in een vroeggeboorte vóór 32 weken is zelfs 70 procent hoger dan bij vrouwen die zich nooit hebben laten curetteren!

Zorg
Per jaar worden er ongeveer 13.000 kinderen te vroeg geboren. Een enorme zorg, omdat deze kinderen er levenslange gevolgen aan over kunnen houden. In de jaarrapportage van de Wet afbreking zwangerschap is te lezen dat 78 procent van de abortussen gebeurt via curettage, eventueel gecombineerd met een medicinale abortus. De risico’s van deze behandeling zouden al voldoende aanleiding moeten geven voor een grote voorlichtingscampagne.

Casa-abortuscentra vermelden echter nog steeds op hun website dat vrouwen volgens de literatuur na een curettage geen vergrote kans hebben op een spontane abortus. Dit is zeer tegenstrijdig. In hun jaarverslag is te lezen dat er stapsgewijs een medicijn wordt toegepast en ingevoerd bij curettage. Dit zorgt ervoor dat de baarmoedermond week wordt gemaakt om beschadiging daarvan te voorkomen. Daarmee wordt het risico wel degelijk erkend.

Gevolgen
Indirect heeft curettage nog veel ernstigere gevolgen. Als een kindje voor de 32e week wordt geboren, bestaat de kans op loslaten van het netvlies van het oog, waardoor slechtziendheid kan optreden. Denk verder ook aan het feit dat de longetjes van zo’n vroeggeboren kind nog niet rijp zijn, waardoor beademing moet worden toegepast. Als er bij 36 weken nog beademd moet worden, loopt het kind een chronische longziekte op. Grotere of kleinere darmproblemen kunnen zich voordoen doordat het darmslijmvlies beschadigd kan worden.

Er zijn wereldwijd verder honderden wetenschappers die zich bezighouden met onderzoek naar de relatie tussen abortus en de ontwikkeling van borstkanker. Zij onderzoeken bijvoorbeeld de relatie tussen vroeggeboorte en niet uitgerijpte melkklieren. In de laatste uitgave van ”Leef magazine”, uitgave van stichting Schreeuw om Leven, wordt op deze relatie uitgebreid ingegaan. Ook besteedt het blad aandacht aan het merkwaardige verschijnsel dat er blijkbaar twee tegenovergestelde conclusies op basis van onderzoeken mogelijk zijn. Waar de ene onderzoeker concludeert dat er een relatie is tussen abortus en een verhoogde kans op de ontwikkeling van borstkanker, zegt de andere onderzoeker juist dat er geen relatie is. Voor beide conclusies zijn tientallen onderzoeken beschikbaar.

Eerlijke voorlichting
Toen in 2004 bleek dat de Scooby Dootouwtjes een verhoogd risico op kanker zouden kunnen geven, was Den Haag er als de kippen bij om maatregelen te nemen. Helaas wordt er zo niet gereageerd in het geval van risico’s bij een abortus voor de gezondheid van de vrouw en eventuele volgende kinderen. Op de website van de Casa-abortuscentra is zelfs te lezen dat het „helaas” nog steeds voorkomt dat „sommige huisartsen hun neutraliteit bij de begeleiding van de besluitvorming van de cliënte laten varen en negatieve gevolgen voor de vrouw suggereren.” In Nederland is abortus gratis doordat het wordt betaald door de overheid. Dan mag je op zijn minst van de overheid verwachten dat ze als eis stelt dat abortuscentra eerlijke voorlichting geven!

Het zou goed zijn als iedere vrouw die een abortus overweegt van tevoren een informatieve brochure meekrijgt met daarin de volledige beschrijving van de abortusprocedures, mogelijke risico’s en welke hulp er geboden kan worden bij de verschillende noodsituaties. Ook zou hierin informatie moeten staan over alternatieve hulp die voorhanden is. Dit gebeurt immers ook bij elke andere medische ingreep. Niemand is erbij gebaat dat een vrouw na de abortus met problemen te maken krijgt terwijl die voorkomen hadden kunnen worden.

De auteur is directeur van de stichting Schreeuw om Leven.


Reformatorisch Dagblad 01-09-16
Auteur: Reporter Creer datum: 22-09-2016 20:25:13
Vijf jaar cel voor abortus in Polen?
VANDAAG, 17:39BUITENLAND

In Polen is al vaak gedemonstreerd tegen de strenge anti-abortuswet AFP
Vijf jaar celstraf voor het ondergaan en het plegen van een abortus. Een wetsvoorstel van die strekking wordt vandaag besproken in het Poolse parlement. Het voorstel is als burgerinitiatief ingebracht, maar wordt gesteund door top van de rechts-conservatieve regeringspartij Recht en Rechtvaardigheid. Het zou de toch al strenge abortuswetgeving in Polen nog verder aanscherpen.

Nu mag een vrouw in Polen om drie redenen legaal abortus laten plegen: als ze is verkracht, als de ongeboren baby een ernstige afwijking heeft en als het leven van de moeder in gevaar komt.

In het voorstel blijft dat laatste de enig toegelaten reden voor een abortus. Als een vrouw of een arts zich niet aan de regels houdt, kunnen ze dus tot vijf jaar celstraf krijgen. Volgens het voorstel zouden ook ‘verdachte miskramen’ onderzocht moeten worden. Alleen in Ierland, Malta en het Vaticaan zijn de regels zo streng.

Emotionele debatten

De kwestie leidt al langer tot emotionele debatten. Afgelopen zondag gingen nog duizenden Polen de straat op om tegen het ‘abortusverbod’ te demonstreren. Vrouwenorganisaties denken dat hierdoor het aantal illegale abortussen toe zal nemen.

Nu al gaan Poolse vrouwen vaak de grens over voor een abortus. Voor vrouwen met minder geld zouden volgens de organisaties alleen clandestiene abortussen een optie blijven. Tegenstanders is gevraagd om onder de hashtag #Czarnyprotest (zwart protest) te twitteren.

NOS 22-09-16
Auteur: Reporter Creer datum: 5-11-2016 18:55:35
Ds. Sonnevelt over abortuspraktijk: Er ligt een nationale schuld op ons

Reinald Molenaar

Gelatenheid, onbekendheid, gewenning en verschuiving. Dat zijn de woorden die bij ds. C. Sonnevelt naar boven komen als hij denkt aan de nu al decennialange, gelegaliseerde abortuspraktijk.
Voorafgaand aan de eerste ”Week van het leven”, die maandag van start gaat –een initiatief van diverse christelijke organisaties en de SGP en ChristenUnie– stelt de predikant desgevraagd dat hij „weleens bang is dat de Bijbelse visie op het leven aan erosie onderhevig is.”

Ds. Sonnevelt, predikant van de gereformeerde gemeente te Krabbendijke, maakt zich al jarenlang sterk voor meer bewustwording rond abortus en voor de bescherming van het ongeboren leven. „Toen abortus begin jaren tachtig werd gelegaliseerd, kreeg dit in onze gezindte veel aandacht. Mensen organiseerden bidstonden en kwamen op andere manieren in actie. Inmiddels ontmoet ik vaak gelatenheid bij ouderen en onbekendheid met het thema bij jongeren. Vinden we het normaal dat deze kindermoord is toegestaan?”

Er is volgens de predikant ook sprake van gewenning. „Bidden we nog voor een verandering? Het land is, zoals Psalm 74 zegt, vol van duistere moordspelonken. Zo mogen we de abortusklinieken –die de naam van klinieken niet waard zijn– wel noemen. Zijn we eraan gewend geraakt dat jaarlijks 35.000 ongeboren kinderen op deze wrede wijze de eeuwigheid ingestuurd worden?”

Verzachtend
Uit onderzoek blijkt dat jongeren, ook niet-christelijke, aanvoelen dat abortus verkeerd is, stelt ds. Sonnevelt. Tegelijk constateert hij dat er op dit punt een verschuiving plaatsvindt in het denken van de reformatorische jeugd. „Ook op christelijke scholen noemen jongeren ernstige handicaps bij baby’s of een zwangerschap na een verkrachting als verzachtende omstandigheid. Pas als zij zien hoe een abortus plaatsvindt en als zij horen dat niet alleen de moeder maar ook het kind rechten heeft, komen zij hiervan terug.”

In een middelbareschoolklas spraken jongeren eens over dit onderwerp, vervolgt de predikant. „De zojuist genoemde argumenten voor abortus kwamen ter sprake. Een meisje dat stil had zitten luisteren nam het woord: „Ik ben het gevolg van een verkrachting en ben mijn moeder zo dankbaar dat ze mij heeft gehouden.” Dat zette de discussie in een ander licht.”

Ook in de reformatorische gezindte komt abortus voor, weet ds. Sonnevelt. „Ooit ontmoette ik een oudere vrouw die jaren geleden een abortus had ondergaan. Ze bleef gekweld door zelfverwijt.”

Goede zorg
Tegelijkertijd ziet de Krabbendijkse voorganger veel liefde voor het kwetsbare onder reformatorische christenen. Het ongeboren leven, gehandicapten en ouderen krijgen goede zorg en „er is gelukkig plaats voor hen. Pas ging ik met enkele Nigeriaanse collega’s een kijkje nemen in Oostdijk, hier in Zeeland, waar een dag werd georganiseerd voor mensen met een lichamelijke of verstandelijke beperking. Mijn collega’s vielen stijl achterover toen ze zagen wat er allemaal werd gedaan om deze kwetsbare medemensen een mooie dag te bezorgen.”

Onduidelijk
In de discussie over gezinsvorming die onlangs in deze krant werd gevoerd, steunt ds. Sonnevelt dr. M. Klaassen, die stelt dat de kans op een abortieve werking van de anticonceptiepil bestaat. „Er is nog heel veel onduidelijk rond het gebruik van anticonceptiemiddelen. Neem het spiraaltje, dat in deze discussie nog helemaal niet is genoemd. Gebruik hiervan leidt vaak tot een mini-abortus. Helaas nemen echtparen vaak van een huisarts aan wat hij zegt, ook als hij de abortieve werking buiten beschouwing laat. De arts fungeert voor sommigen als een goeroe.”



U zegt dat de Bijbelse visie op het leven aan erosie onderhevig is. Wat bedoelt u precies?

„Neem de discussie over schepping en evolutie die in onze kring speelt. Je denkt: wat heeft dat ermee te maken? Maar als wij ervan uitgaan dat er sprake is van evolutie, van een survival of the fittest, zoals Darwin stelde, dan is God niet meer de God van het kwetsbare. Hij maakt dan gebruik van het recht van de sterkste. Dat heeft verstrekkende gevolgen voor je kijk op het leven.

Verder bestaat het gevaar dat een foetus niet langer wordt gezien als een bezield wezen, maar als een klomp cellen. Dat is een breed gedragen zienswijze in onze tijd. En, laten we eerlijk zijn, wij ademen de tijdgeest allemaal in.”



Hoe stelt u dit thema in uw gemeente aan de orde?

„Wij behandelen ieder jaar de Heidelbergse Catechismus, dus ook de zondag over de schepping. Dat biedt de mogelijkheid om aan dit thema aandacht te besteden. Ook komt het naar voren in het gebed tijdens de dienst. Er ligt een nationale schuld op ons, die wij niet altijd even sterk meer voelen. De smet op ons volk roept om de rechtvaardige toorn van God over onze zonden. We kunnen niet zeggen: „Wij doen dit niet.”

Het is belangrijk dat gemeenteleden het gesprek met hun onkerkelijke buren over dit onderwerp niet schuwen, dat wij ons open opstellen voor hen die door een abortus getraumatiseerd zijn, en dat wij een politieke partij steunen die de waarde van het leven en de heiligheid ervan hoog in het vaandel draagt. Ook roep ik mensen graag op om mee te lopen tijdens de Mars voor het Leven op 10 december.

Wat betreft de zaligheid van de kinderen die in de moederschoot zijn gedood, onthoud ik me van een oordeel. Tegen hen die zich schuldig weten aan zonde op dit gebied, zeg ik: er is vergeving, ook voor deze zonde.”

Reformatorisch Dagblad 04-11-16
Auteur: Reporter Creer datum: 12-12-2016 20:51:43
Er hadden veel meer mensen mee moeten lopen in Mars voor het Leven


De Mars voor het Leven heeft zaterdag een recordaantal deelnemers getrokken. Zo’n 5000 mensen, onder wie de partijleiders van zowel de CU als de SGP, liepen mee in een stille tocht door Den Haag.
Vijftien deelnemers waren er in 1991 toen de Mars voor het Leven voor het eerst werd gehouden. Vorig jaar liepen 2500 mensen door Den Haag om te protesteren tegen abortus. Zaterdag waren dat er twee keer zo veel: zeker 5000.

Kees van Helden, directeur van Schreeuw om Leven, verklaarde de stijging door de toegenomen aandacht voor ongeboren leven in de media, bijvoorbeeld tijdens de Week van het Leven in november. Toen waren er ook korte spotjes op de radio die aandacht vroegen voor de beschermwaardigheid van het leven.

Nog opvallender dan de hogere opkomst is het feit dat de meeste media in ons land aan de tocht geen enkele aandacht besteedden. Zo was er op de NOS-journaals niets te zien van de Mars voor het Leven. En dat terwijl er niet zelden uitvoerig aandacht is voor protesten waarbij soms maar enkele honderden mensen –of nog veel minder– aanwezig zijn.

Nu gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat media het nooit goed doen. Altijd zal er kritiek zijn op de aandacht die bijvoorbeeld de NOS wel of niet besteedt aan bepaalde gebeurtenissen.

Het lijkt er echter op dat de media in Nederland de strijd tegen abortus een achterhaalde strijd vinden. De grote meerderheid van de Nederlanders lijkt voorstander te zijn van de huidige abortuspraktijk. En de meeste tegenstanders hebben zich neergelegd bij het feit dat er in ons land jaarlijks tienduizenden kinderen in de moederschoot worden gedood. En dus is het geen onderwerp dat bij media hoog op de aandachtslijst staat.

Dat CU en SGP tegen abortus zijn, weet iedereen allang. Dat Van der Staaij en Segers vooropliepen in de stoet, is dan ook geen nieuws. Maar als Geert Wilders zaterdag meegelopen zou hebben, zouden de cameraploegen zich ongetwijfeld verdrongen hebben.

Wie in het orthodox-christelijke kamp echter met de beschuldigende vinger naar de media wijst, moet zich wel realiseren dat hij met vier vingers naar zichzelf wijst. Want zeker zo schokkend als het feit dat er amper aandacht wordt besteed aan de mars is het dat er ‘maar’ 5000 mensen in Den Haag een stilzwijgend protest hielden.

Waar waren die andere honderdduizenden mensen die tegen abortus zijn? Waar waren de honderdduizenden kerkgangers die gisteren in een kerk zaten waar op zondagen regelmatig gebeden wordt om bekering van politici als het gaat over hun standpunten die betrekking hebben op het begin en einde van het leven?

Christenen zijn niet van de lawaaiprotesten. Ze zijn zéker niet van gewelddadige protesten. Dat is niet de stijl van Gods Koninkrijk. De dood kun je alleen bestrijden door een pleidooi voor het leven. En donkerheid bestrijd je met licht. Dat het licht zaterdag helderder had kunnen schijnen, hebben orthodoxe christenen zich aan te trekken.

Reformatorisch Dagblad 12-11-16
Auteur: Reporter Creer datum: 16-12-2016 17:17:05

VVD heeft een blinde vlek als het gaat om abortus

Gerwin Wezelman

Het zou goed zijn als de VVD intern het debat gaat voeren over abortus, betoogt Gerwin Wezelman.
Afgelopen zaterdag werd in Den Haag de jaarlijkse Mars voor het Leven gelopen (RD 12-12). Zo’n 5000 mensen protesteerden in alle stilte tegen abortus. Het protest tegen abortus komt voornamelijk uit orthodox-christelijke hoek. Dat is een gemiste kans.


Als Urker zijn bezwaren tegen abortus mij niet onbekend. Binnen de VVD, waarvan ik lid ben en waarbinnen ik actief ben, hoor ik er echter vrijwel nooit iets over. Onder liberalen lijkt abortus buiten elke discussie te staan. Moet kunnen, is goed geregeld en bezwaar is iets voor gelovigen, zo is de redenering.

Het verkiezingsprogramma van de VVD stelt dat er in Nederland een goede balans is tussen de keuzevrijheid van de vrouw en de bescherming van het ongeboren leven. Verder staat er dat de vrouw zelf de moeilijke keuze voor abortus maakt en dat de VVD niet wil oordelen over haar redenen daarvoor.

Het niet willen oordelen over de redenen voor abortus is onbegrijpelijk. Het is ook niet in lijn met de Nederlandse wetgeving. De wet stelt namelijk duidelijk dat slechts een onontkoombare noodsituatie van de vrouw een abortus rechtvaardigt. Wanneer de Nederlandse abortuspraktijk langs deze wettelijke meetlat wordt gelegd, ontstaat er een diep triest beeld.

In Nederland worden jaarlijks zo’n 30.000 abortussen uitgevoerd. Oftewel: 30.000 levens worden door middel van medische ingrepen beëindigd. Het merendeel hiervan gebeurt op basis van sociale en/of economische redenen: geen geld, geen kinderwens, studie moet nog afgemaakt worden et cetera. Verre van de onontkoombare noodsituatie, zoals de wet stelt.

Het niet willen oordelen over de redenen van abortus is ook fout vanuit het liberale gedachtegoed. Individuele keuzevrijheid neemt binnen het liberalisme een belangrijke plaats in. Die keuzevrijheid wordt begrensd wanneer de vrijheid van een ander individu in gevaar wordt gebracht. Dát stelt de VVD dan wel in haar verkiezingsprogramma.

Vanuit die liberale beperking aan de keuzevrijheid van individuen is prima te betogen dat de huidige abortuspraktijk in Nederland een groot probleem vormt. Het doden van een mensenleven omdat je geen geld hebt, hoeven liberalen niet ‘normaal’ te vinden.

Ook het uitvoeren van abortus onder dwang van vriend(en), familie of bekenden druist compleet in tegen de liberale waarden. „De moeilijke keuze voor abortus maakt de vrouw zelf”, zo stelt de VVD. De praktijk blijkt te vaak anders te zijn.

Waarom spreekt de VVD van een goede balans tussen de keuzevrijheid van de vrouw en de bescherming van het ongeboren leven? De abortuspraktijk laat een ander beeld zien. Het ongeboren leven geniet in Nederland onvoldoende bescherming als het om financiële redenen afgebroken mag worden.

De VVD heeft een blinde vlek als het om abortus gaat. In gesprekken valt me dat vaak op. Partijleden maken zich er simpelweg niet druk om.

Het zou goed zijn als de VVD intern het debat gaat voeren over abortus, de beschermwaardigheid van het (ongeboren) leven, veiligheid –ook in de baarmoeder– en hulp aan vrouwen die abortus overwegen. Dat is niet het exclusieve terrein van orthodox-christelijke organisaties. Juist liberalen kunnen daaraan een waardevolle bijdrage leveren!

De auteur is bestuurslid van het VVD-netwerk Zuiderzee. Hij schrijft dit artikel op persoonlijke titel.

Reformatorisch Dagblad 15-12-16
Nog geen lid? wordt dat hier (gratis). Klik hier
Reargeren of een nieuwe topic aanmaken? Klik dan hier