Talenassortiment
                        Change the color of the site
 
Laatste nieuws:
Log in
Onthoud mij:
Het laatste kwartiertje

Navigatie a-z
 
 
 
Studiehuis Resort of Security Roemeni Informatiescherm
Uw naam:
Uw emailadres:
Uw vriends naam:
Uw vriends emailadres:
Uw bericht
Auteur: Freek
Creer datum:
12-06-2015 12:38:24
Hartverwarmend
Ook in 2015 weer hartverwarmende artikelen
Auteur: Freek Creer datum: 12-06-2015 12:39:27


Een 78-jarige Australir heeft door bloeddonatie - menselijkerwijs gesproken - 2 miljoen ongeboren baby’s gered van de dood. James Harrison staat bekend als ‘De man met de gouden arm’, zo schrijft Die Welt.

„Elke bloeddonatie telt, maar het bloed van James is buitengewoon belangrijk”, aldus het Australische Rode Kruis. Harrisson heeft een zeldzaam antilichaam in zijn bloed. Daarmee is een middel ontwikkeld tegen rhesusziekte, een aandoening die voorkomt bij 17 procent van alle zwangere vrouwen in Australi.

Harrison doneert al zestig jaar wekelijks bloed. Hoe de man aan het bijzondere antilichaam in zijn bloed komt, is ook voor wetenschappers een raadsel. Zelf onderging Harrison op 14-jarige leeftijd vanwege een longoperatie een bloedtransfusie.

Reformatorisch Dagblad 12-06-15
Auteur: Freek Creer datum: 26-06-2015 12:45:47

Nieuw pak beschermt militairen tegen verminking
26-06-2015 11:58 | Redactie binnenland


Nederlandse militairen in het buitenland krijgen een nieuw uniform waarmee ze beter beschermd zijn tegen bermbommen en zelfmoordterroristen.

Het nieuwe pak beschermt, in tegenstelling tot de huidige jassen, ook de nek, keel, schouders, bovenarm en kruis. Ook kunnen soldaten keramische platen aan het uniform toevoegen, meldde het AD donderdag.

De pakken worden tevens uitgerust met allerlei technische snufjes. Zo krijgt het uniform een gps-systeem en een touchscreen waarmee militairen informatie kunnen opzoeken en versturen.

Een ander snufje is de e-lighter. Dat is een draagbare dieselgenerator ter grootte van een thermosfles, waardoor de militairen voor 48 uur stroom bij zich hebben.
Ervaringen

Het ontwerp van het nieuwe vest is mede gebaseerd op ervaringen onder alle bijna 200 soldaten die in Afghanistan gewond raakten. Daaruit bleek dat niet langer de kogel, maar de zelfgeknutselde bermbom hun grootste vijand is. In Afghanistan had niet minder dan 85 procent van alle gewonden letsel als gevolg van explosieven.

„Vroeger hadden militairen veel meer schotwonden. Sindsdien is de romp goed beschermd, maar nu zien we dat explosieven veel verwondingen veroorzaken in gezicht, armen en benen”, aldus brigadegeneraal Johan de Graaf.

De eerste tachtig uniformen van 125.000 euro per stuk komen begin 2016 naar Nederland, aldus de NOS. Minister Hennis (Defensie) schreef de Kamer begin deze maand dat Defensie op den duur behoefte heeft aan 5500 zogenoemde smart vests. Daarmee is een investering van een slordige 700 miljoen euro gemoeid.

Reformatorisch Dagblad 26-06-15
Auteur: Reporter Creer datum: 7-07-2015 16:27:06
Jonge held redt meisjes uit water

HELLEVOETSLUIS -
De 12-jarige Vinnie heeft een heldendaad verricht door in Hellevoetsluis twee klasgenootjes van de verdrinkingsdood te redden.
Roos en Susanne zijn allebei onlangs elf jaar geworden en vierden hun verjaardag met vrienden op 'Het Kleine Strandje' in Hellevoetsluis. Tijdens het feestje besloten de jarigen in een opblaasbootje een rondje te gaan varen, maar ze kwamen in de problemen toen het vaartuig door de wind gegrepen werd.
Nadat hun bootje was weggewaaid, probeerden de meisjes terug te zwemmen maar kwamen ze in de stroming terecht. De sterkere Vinnie zag hoe zijn klasgenootjes kopje onder gingen en twijfelde geen moment. Hij sprong het water in en hielp beide meisjes op het droge te komen.
Bewusteloos
Susanne raakte op de kant bewusteloos en moest naar het ziekenhuis gebracht worden. Daar bleek dat ze gelukkig geen vocht in haar longen had. Behalve wat last van haar longen houdt ze niks aan het avontuur over. Ook Roos maakt het goed en beide meiden zijn vooral flink geschrokken door het incident.
Uiteraard heeft het voorval ook op de jonge held Vinnie flinke indruk gemaakt. ,,Hij was in zijn slaap de meiden nog aan het zoeken", vertelt zijn moeder aan de plaatselijke nieuwssite GrootHellevoet.nl.
De moeder van Susanne heeft maar besloten volgend jaar een veiliger feestje te organiseren voor haar dochter. ,,Dan gaan we gewoon naar de bioscoop. Uiteraard met Vinnie."

Telegraaf 07-7-15
Auteur: Reporter Creer datum: 9-07-2015 16:48:49
Wegenwachter ook mensenredder

OUDENDIJK -
Wegenwachter Jeroen Haeck heeft in de nacht van woensdag drie levens gered: dat van iemand met pech, van een vermoedelijk dronken brokkenpiloot en van hemzelf.

Dat schrijft Dichtbij.nl.
De Wegenwachter was op de A7 iemand met een lekke band aan het helpen, toen hij hoorde hoe de pylonen die hij zelf had neergezet, omver werden gereden. Haeck riep de eigenaar van de auto met lekke band uit de weg te gaan en niet veel later klapte iemand bovenop zijn ANWB-busje en vervolgens in de naastgelegen sloot.
De bestuurder van de verongelukte auto lag half onder water. Haeck heeft het hoofd van deze persoon boven water gehouden tot de hulpdiensten arriveerden. De verongelukte persoon, die volgens de politie vermoedelijk had gedronken, is later door de brandweer bevrijd en naar het ziekenhuis gebracht.
De A7 is enige tijd afgesloten geweest in verband met het ongeluk.

Telegraaf 09-07-15
Auteur: Reporter Creer datum: 16-07-2015 12:14:36

Japanners duiken om hun geliefden te vinden


Tilly Dodds


Yasuo Takamatsu en Masaaki Narita hebben een bijzondere band. Bij de tsunami van 2011 verloren de Japanse mannen ieder een geliefde. Nu gaan ze een paar maal samen duiken, in de hoop hun lichamen te vinden.

Onagawa

‘Alsof een grote stad is vermalen en in de oceaan gekiept’, zo beschreef een oceanograaf de chaos die de tsunami van 11 maart 2011 aanrichtte in de kustplaats Onagawa, in het noordoosten van Japan. In een mum van tijd werden meer dan vijfduizend gebouwen door metershoge golven van hun fundamenten gerukt en weggespoeld. Daaronder de Shichijushichi Bank, waar Yoko Takamatsu (47) en Emi Narita (26) werkten.

Nadat een aardbeving had plaatsgevonden, was via de radio gewaarschuwd voor een tsunami. Dertien bankmedewerkers klommen op het dak van hun bedrijf, maar de golven waren veel hoger dan verwacht en sleepten hen mee naar zee. Slechts n van hen overleefde, door zich vast te klampen aan drijvend puin.

De lichamen van vier van de twaalf anderen, onder wie Takamatsu’s vrouw Yoko en Narita’s dochter Emi, zijn nog altijd niet gevonden. Op het parkeerterrein van de weggesleurde bank vond Takamatsu wel het mobieltje van Yoko. Het bleek nog te werken: Zij had geprobeerd hem een bericht te sturen over de ernst van de tsunami, maar dat had hem niet meer bereikt. Narita kreeg pas vier dagen na de ramp te horen dat Emi vermist werd.

Onagawa is inmiddels voor een groot deel herbouwd, maar de getroffen families worden nog altijd achtervolgd door de gebeurtenissen van 2011.

Twee jaar geleden zag Takamatsu duikers voor de kust zoeken naar lichamen van vermisten. Hij besloot dat eveneens te gaan doen, in de hoop het lijk van Yoko te kunnen bergen. Hij nam lessen bij een duikschool en bood Narita aan ook naar Emi te zullen zoeken. Narita wilde meezoeken en ging ook duiken leren. Beide mannen moesten veel angst overwinnen, maar slaagden de afgelopen zomer voor hun duikcertificaat. Sindsdien hebben ze al ruim tachtig keer gedoken voor de kust van Onagawa.

Het zoeken in het slijk is zwaar werk voor de vijftigers, maar het geeft hun een doel in hun leven. ‘Voordat ik met duiken begon, kon ik niets doen, maar nadat ik had besloten mijn dochter te zoeken, kon ik er positief tegenover staan – althans een beetje’, verklaarde Narita tegenover de BBC. ‘Nietsdoen was deprimerend’, aldus Takamatsu . ‘Eerst wilde ik alleen maar mijn vrouw vinden, maar nu hoop ik ook anderen te kunnen vinden.’

Van ruim tweeduizend van de naar schatting zestienduizend tsunamislachtoffers zijn de lichamen nog altijd niet gevonden. De kans dat dit alsnog gebeurt, wordt steeds kleiner, omdat lichamen in de zee op den duur vergaan. Takamatsu en Narita geven de moed echter niet op. Zolang hun conditie het toelaat, blijven ze duiken.

Nederlands Dagblad 15-07-15
Auteur: Reporter Creer datum: 22-07-2015 12:12:52
Hooggerechtshof Pakistan stelt executie Asia Bibi uit

Tilly Dodds

Het Pakistaans hooggerechtshof heeft woensdag de executie van de christin Asia Bibi uitgesteld. Het wil haar zaak nader bestuderen. Bibi is ter dood veroordeeld nadat ze door moslims was beschuldigd van blasfemie.

Het hooggerechtshof wordt gezien als de laatste kans van Bibi om vrijgelaten te worden. Als het hof haar zaak had afgewezen, zou zij woensdag zijn gexecuteerd. Een commissie van drie leden van het hooggerechtshof besloot echter een verzoek van Bibi om vrijlating te behandelen, meldt het Pakistaanse dagblad Dawn. De commissie wil verder alle documenten bekijken.

Nederlands Dagblad 22-07-15
Auteur: Reporter Creer datum: 23-07-2015 13:49:46
Nederlandse deelt koffie uit op 'Route de la misre'

LYON -
Automobilisten die donderdag op de A20 van de Autoroute du Soleil zuchtend in de hete file staan, voelen zich enorm getroost door een Nederlandse vrouw die koffie uitdeelt.De blokkade van de Autoroute du Soleil begon woensdagavond. In zuidelijke richting is de weg dicht bij Limonest, in noordelijke richting bij Chasse-sur-Rhne. Ook andere wegen rond Lyon zijn geblokkeerd, zoals de A42 richting Genve, de A46 richting Lyon en de A47 Saint-Etienne-Lyon.
Verder naar het westen wordt een blokkade gemeld op de A75 van Clermont-Ferrand naar Bziers, op de A77 Parijs richting Nevers en sinds enige tijd ook de A20 bij Limoges.

Telegraaf 23-07-15
Auteur: Reporter Creer datum: 29-07-2015 12:42:57
Grote evangelisatieactie in Belgi


Danil Gillissen

Hamme

Kerken in Belgi organiseren in maart volgend jaar een grootschalige evangelisatiecampagne.

Verschillende kerkgenootschappen gaan gezamenlijk het evangelie onder de aandacht van de niet-kerkelijke Belg brengen, vertelt directeur Kurt Maeyens van de missionaire organisatie Belgische Evangelische Zending. Hij hoopt dat plaatselijke gemeenten die maand honderden activiteiten organiseren.

De actie heeft als naam 3-16. Dat verwijst naar de bekende Bijbeltekst Johannes 3:16 (‘Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven’), maar ook naar maart 2016

Nederlands Dagblad 28-07-15
Auteur: Reporter Creer datum: 31-07-2015 17:43:31
WHO: ebola-vaccin 100 procent effectief


Het ebola-vaccin dat de afgelopen maanden in het West-Afrikaanse land Guinee is getest op vierduizend mensen, werkt zeer goed. Dat zegt Directeur Margaret Chan van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO).

Het vaccin is tot nu toe 100 procent effectief, maar er moet nog onderzocht worden of het vaccin hele samenlevingen kan beschermen.

De 4000 vrijwilligers waarop het vaccin VSV-EBOV sinds maart is getest, komen uit de directe omgeving van honderd ebola-patinten. Het gaat om familieleden, buren en collega's. Inmiddels is besloten om iedereen te vaccineren die het risico loopt om besmet te worden.
Maatregelen

De Wereldgezondheidsorganisatie maakte vandaag ook bekend dat er maatregelen genomen worden om beter voorbereid te zijn op een mogelijke nieuwe ebola-uitbraak. De VN-organisatie gaf in april toe dat ze niet adequaat op de laatste uitbraak heeft gereageerd.

Er was veel kritiek op de manier waarop de WHO omging met de ebola-epidemie. De organisatie riep niet meteen de noodtoestand uit, terwijl dat volgens critici had kunnen voorkomen dat 25.000 mensen ziek werden en 10.000 mensen omkwamen. De WHO gaat onder meer een speciale groep oprichten die hulp cordineert in geval van een grote crisis.

NOS 31-07-15

Auteur: Reporter Creer datum: 3-08-2015 14:49:59
Het woord van God neemt twee weken in beslag


Twee weken lang kunnen toeristen en bezoekers van de Onze Lieve Vrouwebasiliek in Maastricht luisteren naar de woorden uit de Bijbel. Monniken en zusters van zo'n twintig orden en congregaties uit Limburg houden daar een bijbelmarathon, waarin ze het boek van kaft tot kaft voorlezen. Dat doen ze in het kader van het Jaar van de Religieuzen.

Elke dag lezen de religieuzen tussen 10.00 uur en 17.00 uur hoofdstukken voor uit het heilige boek. Op die manier proberen ze vooral toeristen te bereiken die de basiliek bezoeken. Ook willen ze duidelijk maken dat er nog steeds mensen zijn die voor het religieuze leven kiezen.

Een van de initiatiefnemers is pater rector Henk Erinkveld van Klooster Wittem. "We wilden iets doen rond het Jaar van de Religieuzen en wilden dat samen met de verschillende congregaties doen. We kwamen op wat ons allemaal verbindt: de Bijbel", legt Erinkveld uit.
Uitvaart

De orden en congregaties verschillen onderling veel van elkaar en leven vaak langs elkaar heen. Zo zijn er zeer interne en beschouwende kloosters en ook kloosters die juist veel naar buiten treden, zoals Klooster Wittem. "Dit is een goede kans om juist weer eens samen te komen", vertelt Erinkveld. "We hebben zeventig uur tot onze beschikking en dat kan misschien nog wel onderbroken worden door een uitvaart. Maar we lezen niet de hele Bijbel voor, want er zijn ook delen bij die niet bedoeld zijn om voor te lezen."

Het aantal religieuzen - monniken en zusters - daalt al jaren. Vorig jaar waren er zo'n 5500 religieuzen in Nederland, volgens de Konferentie Nederlandse Religieuzen. In 2004 waren dat er nog meer dan 10.000.

NOS 03-08-15

Auteur: Reporter Creer datum: 5-08-2015 12:32:16
Plezier voor iedereen tijdens G-voetbaldag in Barendrecht

Het is deze woensdag een drukte van belang bij de Barendrechtse voetbalclub BVV. Teams van verstandelijk en lichamelijk gehandicapten nemen het tegen elkaar op tijdens het 'G-Voetbal Toernooi'. Prominenten uit de voetbalwereld coachen de teams, waarbij winnen niet het belangrijkste is.

Onder andere Feyenoord-coach Giovanni van Bronckhorst en de kersverse bondscoach Danny Blind hebben een eigen team tijdens het voetbaltoernooi. In totaal worden 39 teams gecoacht door trainers uit het betaald voetbal.

Speler Lex uit Alkmaar begint spontaan helemaal te glimmen bij het horen van die namenlijst. "Het is fantastisch dat ze het zo voor ons organiseren." En dan zit het weer ook nog mee: "Korte broek, t-shirtje, mooi weer, prima."

Of hij ontdekt wil worden? "Ja, het liefst wel", glundert Lex. "Ryan Babel is ook ontdekt via zo'n G-team, dus wie weet."

''Er was onder trainers behoefte om meer te betekenen voor het voetbal in Nederland', vertelt Gerard Marsman van de Vereniging Coaches Betaald Voetbal. "Ook de trainers genieten er enorm van."

Lex is niet gekomen om handtekeningen te vragen aan al die voetbalsterren. "Ik heb mijn eigen fanclub", lacht hij. "Ik kom hier met n doel: een prijs winnen!"

Rijnmond 05-08-15
Auteur: Reporter Creer datum: 7-08-2015 13:20:18
Rechtbank Sudan laat twee predikanten vrij

Gerhard Wilts


Khartoem

Sudan heeft woensdag twee presbyteriaanse predikanten vrijgelaten. De Zuid-Sudanese pastors Yat Michael Ruot en Peter Yein Reith zaten ruim acht maanden in de gevangenis in Khartoem.

‘Ik voel me herboren’, reageerde Michael (49) opgelucht na zijn vrijlating. ‘We hadden te horen gekregen dat we niet zouden vrijkomen, maar God zij geloofd!’ Zijn 36-jarige collega Yein noemde de vrijlating gebedsverhoring en bedankte voor de wereldwijde aandacht. Hij had maandag in een telefoongesprek aan zijn advocaat laten weten dat hij leed aan malaria.

Nederlands Dagblad 07-08-15
Auteur: Reporter Creer datum: 13-08-2015 13:33:17
Dordtenaar brengt kilo's babypoeder naar vluchtelingen


Het zou eigenlijk alleen een familiebezoek aan Turkije worden. Gezien de schrijnende situatie in het nabijgelegen vluchtelingenkamp moest Dordtenaar Rizgar Saltikhet wel iets doen. Daarom bracht hij deze week 55 kilo babyvoeding naar het kamp.

"Wij vonden het logisch om ook iets te doen voor het kamp omdat we toch hier zijn", aldus Saltik donderdag op Radio Rijnmond. Hij ging met zijn vader en moeder naar het kamp in de buurt van de Turkse plaats Diyarbakir.

In het vluchtelingenkamp in het oosten van Turkije wonen vijfhonderd Yezidi's die op de vlucht zijn geslagen voor terreurgroep Islamitische Staat (IS). Vorig jaar zaten ze lange tijd vast in het Sinjar-gebergte, omdat IS-strijders hen omsingelden. Koerdische strijders brachten hen uiteindelijk over de grens met Turkije.

De Dordtenaar vroeg in het kamp wat ze het meest nodig hadden en dat bleek babyvoeding te zijn. "Een kennis kent hier een apotheker. Hij kon voor de inkoopprijs heel veel babypoeder aan ons verkopen. Wij hebben dat dus goedkoop kunnen brengen."

Saltik is van plan om nog meer spullen naar het kamp te brengen. Hij heeft al 500 euro ingezameld. Zijn vrienden maakten dat geld naar hem over nadat hij een oproep en foto's van het vluchtelingenkamp op Facebook had geplaatst.

Rijnmond 13-08-15
Auteur: Reporter Creer datum: 28-08-2015 14:25:01
Familie schutter denkt aan nabestaanden


ANP

ROANOKE (ANP) - De familieleden van de man die woensdag twee Amerikaanse journalisten doodschoot, leven mee met de nabestaanden. ,,Onze gedachten en gebeden zijn bij de families van de slachtoffers en bij de zender WBDJ7. Woorden kunnen niet uitdrukken wat we voelen voor de slachtoffers'', liet de familie van Vester Flanagan weten aan Amerikaanse media.

Flanagan werkte in het verleden ook voor de lokale zender. Hij schoot woensdag twee vroegere collega's dood terwijl ze live op televisie waren. De slachtoffers zijn verslaggever Alison Parker en cameraman Adam Ward. Een vrouw die werd genterviewd, raakte gewond. Flanagan zei dat hij werd gediscrimineerd. Hij pleegde na zijn daad zelfmoord


Nederlands Dagblad 27-08-15








Auteur: Reporter Creer datum: 8-09-2015 15:55:53 Laatst gewijzigd: 11-09-2015 13:18:24



Wake voor vluchtelingen in Rotterdam


Op het Grote Kerkplein in het centrum van Rotterdam is zondagavond een wake gehouden voor vluchtelingen. Enkele tientallen mensen waren er op af gekomen.

Om 20:00 uur werd een minuut stilte gehouden om alle mannen, vrouwen en kinderen te herdenken die op hun vlucht geen vrijheid en veiligheid, maar de dood vonden.

Ook verschillende Rotterdamse politici waren aanwezig bij de wake.

Het Centraal Orgaan opvang asielzoekers, het COA, roept mensen op om niet zomaar spullen te doneren voor vluchtelingen. De hulp is de afgelopen dagen zo groot geweest dat op sommige plekken veel te veel goederen worden gebracht.

Het COA heeft tegen RTV Rijnmond gezegd dat het beter is om contact op te nemen met het COA via hun site.

Ook in onze regio, in onder meer Rotterdam, Gorinchem en Hoek van Holland, zijn mensen acties begonnen door geld en voedsel in te zamelen voor vluchtelingen



Rijnmond 06-09-15
Auteur: Reporter Creer datum: 10-09-2015 14:21:35
Topclubs in Europa steunen vluchtelingen

De tachtig Europese clubs die nog in de Champions League en Europa League actief zijn, gaan een gebaar maken voor de vluchtelingen die hun toevlucht tot Europa zoeken.

De clubs hebben afgesproken dat een euro van alle verkochte toegangskaartjes bij de komende wedstrijdronde toekomt aan een nog nader te bepalen charitatieve instelling die zich bezighoudt met de vluchtelingenproblematiek.

"Ook het voetbal heeft ten opzichte van deze arme mensen een verantwoording", zo stelt Karl-Heinz Rummenigge, voorzitter van de belangenvereniging voor Europese clubs ECA. "We verwachten een opbrengst van twee tot drie miljoen euro."

NOS 08-09-15
Auteur: Reporter Creer datum: 11-09-2015 13:14:29
Syrirs eten bij Apeldoorners


De afgelopen week lieten Nederlanders massaal weten iets voor vluchtelingen te willen doen.

In Apeldoorn gebeurde donderdag daadwerkelijk iets: 350 vluchtelingen gingen eten bij 150 gastgezinnen tijdens een ‘Meat & Eat’.

‘Uit welk land komen jullie?’ Het is de eerste vraag die Frits Germs (46) de drie vluchtelingen stelt die bij hem in de auto zijn gestapt. Hij heeft hen net opgehaald bij de Americahal in Apeldoorn, waar een noodopvang is voor vierhonderd vluchtelingen. Ruim 350 van de 400 bewoners gaan op deze donderdagavond eten bij een Apeldoorns gezin. ‘Meat & Eat’ is een actie van de kerk De Basis in Apeldoorn en een gevolg van de Facebookactie ‘Ik ben een gastgezin voor een vluchteling’.

Ayman (41), Nabil (37) en Mahran (32) komen uit Syri en zijn nog geen twee weken in Nederland, vertellen ze. Mahran zit voorin en voert voornamelijk het woord, in het Engels. Af en toe vertaalt hij wat voor Nabil. Al gauw gaat het gesprek over de familie die de mannen hebben moeten achterlaten. Ayman heeft een vrouw en twee kinderen in Syri en Nabils vrouw en kinderen zitten momenteel in Turkije. ‘Ik heb twee dochters en binnenkort krijg ik er nog een.’ Hij scrolt wat op zijn Samsung en laat trots foto’s zien van zijn vrouw en kinderen.

Frits vertelt dat hij drie zonen heeft en dat de oudste het downsyndroom heeft’. De Syrirs weten niet wat hij bedoelt. ‘Je ziet het wel’, zegt hij. Als ze langs een restaurant rijden, zegt hij: ‘We zijn er bijna. Stel dat je het eten van mijn vrouw niet lekker vindt, dan kunnen we altijd nog hier gaan eten.’ Mahran en Ayman lachen en na hun vertaling doet ook Nabil mee.

Frits’ vrouw Linda (48) en hun drie kinderen begroeten de vluchtelingen hartelijk. Lukas, de oudste van tien vraagt: ‘Heeft papa hen gehaald uit de oorlog?’ ‘Nee, uit de Americahal’, zegt z’n moeder. En als hij weer begint over oorlog en kanonnen: ‘Praat nu maar niet over oorlog, vanavond gaan we het gezellig maken.’

meedoen

Het gezelschap gaat in de tuin op het terras zitten. Er staan olijven, druiven, nootjes en andere hapjes, en al gauw wordt er gepraat. En dan gaat het toch over de oorlog en over de lange reis die de Syrirs maakten, in boten, vrachtwagens en lopend. ‘Alles is kapot in Syri, iedereen schiet op iedereen’, zegt Mahran. ‘Dat wilde ik niet.’ Hij is erg open: ‘Sinds ik uit Syri weg ben, ben ik nergens meer bang voor.’ De voormalige beveiliger van een nachtclub in Damascus is blij met de gastvrijheid van een Nederlands gezin. ‘Ik wil graag meedoen in deze samenleving. Jullie zijn fantastische mensen.’

Na een uurtje waaiert het gezelschap uit. Nabil, die kok is, helpt Linda in de keuken, Ayman zorgt dat het hout in de vuurkorf blijft branden en Mahran praat met Frits. De kinderen voetballen en zitten voor de tv. Om tien voor zeven gaan ze aan tafel. Nabil komt trots met schalen eten aangelopen. ‘Hij heeft iets Syrisch gemaakt,’ zegt Linda, ‘het is heel lekker.’ Het blijkt Fatti te zijn, een Syrisch gerecht dat Linda op internet had opgezocht. ‘Ik dacht, ze krijgen vast geen Syrisch eten hier. Maar de kruiden moesten naar smaak worden toegevoegd. Ik had geen idee. Gelukkig kwam Nabil helpen.’

Een halfuurtje later zijn de borden leeg. Iedereen is vrolijk en er wordt geanimeerd gepraat. Linda legt desgevraagd uit waarom ze zich heeft opgegeven als gastgezin voor een vluchteling. ‘Waarom niet? Iedereen die z’n huis moet verlaten, verdient gezelligheid. Ik heb geen oplossing voor de problemen die er zijn in de wereld, maar ik doe wat ik kan. We zijn helemaal niet gelovig of zo, maar naastenliefde maakt het leven de moeite waard. Dat willen we onze kinderen ook meegeven.’ <

Nederlands Dagblad 11-09-15
Auteur: Reporter Creer datum: 23-09-2015 12:53:17

Sander de Kramer redt vluchtelingen uit zee


Sander de Kramer heeft vluchtelingen gered uit de Middellandse Zee. De Rotterdammer was in het gebied voor zijn nieuwe tv-serie toen hij zag hoe mensen in paniek uit een boot sprongen. ''Ik ben een geoefende zwemmer, dus ik wist dat ik het aankon.''

Vluchtelingen die zeven maanden zwanger zijn en met ween door de golven gaan: de Rotterdamse KRO-presentator zag het allemaal gebeuren. ''Ik heb ze in tranen aan zien komen.''

Aan menselijk leed dan ook geen gebrek aan de buitengrenzen van Europa, ontdekte De Kramer. De Rotterdammer bracht voor zijn programma onder meer tijd door op het Griekse eiland Lesbos, waar de vluchtelingen massaal aankomen.

''Er was een jongen bij die was enkelvoudig verlamd vanwege de kogels die nog in zijn lichaam zaten'', vertelt de gemotioneerde presentator. '' Hij heeft een week in de bosjes gelegen in Turkije voordat hij de overtocht kon maken ''

Overtocht
Aan die zeereis kleeft bovendien een flink prijskaartje, merkte De Kramer. Zwemvesten van de speelgoedwinkel: 100 euro. Een boottocht van een uur: bijna 1000 euro. ''Uiteindelijk zit zo'n bootje vol met 70.000 euro voor de mensensmokkelaars.''

De hoge opbrengsten weerhouden de smokkelaars er niet van zoveel mogelijk te beknibbelen op de overtocht van hun 'klanten'. ''Op al het geld dat ze verdienen, wordt ook nog eens bezuinigd op benzine'', zegt De Kramer bitter.

Daardoor sprongen mensen uit boten om te proberen zwemmend de kust te bereiken. De presentator werd daardoor gedwongen zelf het water in te duiken. ''Ik ben er ingesprongen om die jongens een handje te helpen. Ze lagen gewoon te spartelen.''

''Mensen die nog nooit een zee hebben gezien, halen dat niet. Dat is schrijnend'', stelt de presentator. Hij zwom uiteindelijk zelf naar de mannen om ze een zwemband in de handen te drukken en mee te trekken. ''Dit gebeurt dagelijks. Eergisteren zijn er 26 verdronken.''

Beloofde land
Wie heelhuids aankomt, merkt al snel dat Europa niet voor iedereen het beloofde land is. ''Ik heb de tocht gemaakt naar Hongarije. Er was een kamp dat je geen kamp kan noemen. Het stonk ongelofelijk'', vertelt de presentator.

''Ik heb een meisje als een zak aardappelen over de grond gesleept zien worden door haar moeder'', vervolgt hij. ''Dat meisje was helemaal op. Meer dood dan levend.'' De Kramer zal de beelden naar eigen zeggen nooit meer vergeten.

'Goeddoeners'

De ellende werkt volgens de presentator als een magneet op 'goeddoeners'. ''Je ziet er allemaal vrijwilligers die knuffelbeesten hebben ingezameld'', vertelt hij. ''Maar de moed is in Hongarije eigenlijk wel vervlogen. Je ziet er alleen ellende en verdriet in de ogen.''

Hij zag naar eigen zeggen 'verschrikkelijke dingen' in het land. ''Mensen die zoveel hebben meegemaakt, werden in het bijzijn van hun kinderen in elkaar gerost'', verzucht De Kramer. ''Ik vond dat de Hongaren het ongelofelijk slecht aanpakten.''

De presentator ziet nog geen einde aan de vluchtelingenstroom. De grenzen in Europa dichtgooien werkt niet, denkt hij. ''Het is alsof je een oud waterbed hebt. Als je een lek hebt, en je duwt je vinger erin, komt het water er ergens anders weet uit.''

Rijnmond 21-09-15
Auteur: Reporter Creer datum: 19-10-2015 15:39:16
Uitsluiten kinderen met downsyndroom gevaarlijke ontwikkeling
Renate Lindeman

Mensen met het downsyndroom zijn heel gelukkig en niet ernstig ziek. Toch dreigen ze door de nieuwe prenatale downtest uit de Nederlandse samenleving te verdwijnen. Een heel gevaarlijke ontwikkeling, vindt Renate Lindeman.

Naar aanleiding van een artikel in Nature Medicine in maart 2011 was er veel media-aandacht voor de Non-Invasieve Prenatale Test (NIPT). Met deze test kan, door het bloed van een zwangere vrouw te onderzoeken, bij een ongeboren kind het downsyndroom worden vastgesteld.

In Nederland bestaat sinds enkele jaren een speciaal NIPT-consortium waarbij alle Nederlandse academische ziekenhuizen en een aantal andere organisaties betrokken zijn. In 2014 gaf de Nederlandse overheid een vergunning af voor Trident, een tweejarige studie naar de NIPT. De studie wordt uitgevoerd door het NIPT-consortium. Hiermee was Nederland het eerste land ter wereld waar de NIPT onder de noemer van volksgezondheid werd gentroduceerd.

Hans Galjaard, emeritus hoogleraar humane genetica, stond aan de wieg van de ontwikkeling en invoering van prenatale diagnostiek. In een recent radio-interview zei hij dat het „downsyndroom uit het straatbeeld moet verdwijnen.” Dat zal gebeuren als de NIPT-test eenmaal is geaccepteerd, voorspelt hij.

Vroeger werd gedacht dat problemen als gevolg van het downsyndroom volledig veroorzaakt werden door DNA-afwijkingen en daarmee onontkoombaar waren. Door onder andere betere medische zorg en beter onderwijs zijn de meeste mensen met het downsyndroom tegenwoordig echter gezond en nemen ze volledig deel aan het leven. De gemiddelde levensverwachting van iemand met het downsyndroom is bijvoorbeeld toegenomen van 25 jaar in 1983 tot 60 jaar vandaag de dag. Ook het gemiddelde IQ van iemand met een downsyndroom en andere levensbepalende factoren kunnen anno 2015 niet meer als ”ernstig” worden gedefinieerd.

Voor een baby met downsyndroom die vandaag de dag geboren wordt, ziet de toekomst er zonnig uit. Helaas wordt het downsyndroom door academici en de samenleving echter nog steeds met ernstig leed geassocieerd.

In 2013 werd 74 procent van zwangerschappen waarbij het downsyndroom was gediagnosticeerd, afgebroken. De Gezondheidsraad verwacht dat vrouwen die de invasieve screening te zwaar vonden, met de komst van de NIPT eerder bereid zullen zijn een test te ondergaan. Een hogere testdeelname betekent dat het aantal door de screening uitgelokte abortussen zal toenemen. De Gezondheidsraad noemt dit „morele winst”, zo blijkt uit zijn rapport ”NIPT: dynamiek en ethiek van prenatale screening”.Met andere woorden, door de introductie van de NIPT in de Nederlandse gezondheidszorg voert Nederland een actief beleid om het aantal geboorten van kinderen met het downsyndroom te verminderen

Het voorgaande is pijnlijk, zeker als men zich realiseert dat mensen met downsyndroom bovengemiddeld gelukkig zijn met hun leven. Dat blijkt bijvoorbeeld uit onderzoek van dr. Brian Skotko, codirecteur van het downsyndroomprogramma bij het Massachusetts General Hospital in Boston.

De reden waarom de geboorte van kinderen met een downsyndroom toch actief wordt tegengegaan, is eenvoudig: een kind met downsyndroom kost 1 tot 2 miljoen euro. Patrick Willems, directeur van Gendia, een Belgische kliniek die de Harmony Nip-test aanbiedt, zei recent in een interview: „Als je jaarlijks de geboorte kunt voorkomen van vijftig kinderen, heb je de test er al uit.” De krant nrc.next stelde onlangs na onderzoek vast dat de bewering klopt.

Prof. Oepkes is voorzitter van het NIPT-consortium. Hij heeft echter een dubbele pet op. Hij neemt ook deel aan onderzoek dat wordt gesponsord door de farmaceuten Roche en Ariosa. Ariosa is de leverancier van de Harmony Nip-test die wordt gebruikt in Nederland. Er is dus sprake van belangenverstrengeling.

Dat blijkt ook uit de website van het NIPT-consortium. Zwangere vrouwen worden daar doorverwezen naar Gendia en andere laboratoria. Dit is illegaal en maakt van ethiek –een „keuze-verhaal op basis van gebalanceerde counseling”– een farce.

Over enkele jaren is het mogelijk om met NIPT niet alleen trisomie (een erfelijke afwijking waarbij er van een chromosoom in plaats van de normale twee, drie stuks aanwezig zijn) vast te stellen, maar de hele genoom van een ongeboren kind te analyseren. Dan kunnen behalve kleinere genetische variaties ook bijvoorbeeld aanleg voor kanker of diabetes worden vastgesteld. Dit verandert de dynamiek en ethiek van geneeskunde radicaal.

De verwachting is dat de markt voor genetische testen tegen het einde van 2019 ruim 8 miljard dollar waard zal zijn. De vraag naar prenatale genetische testen zal in de komende zes jaar verdriedubbelen. Er zijn nog andere spelers op deze winstgevende markt. Moet daar in Nederland ook niet naar gekeken worden? Of is dat niet nodig als de leiding van het consortium gesponsord wordt door een leverancier?

Door promotie van prenatale selectie helpt de Nederlandse overheid mee aan stimulering van de idee dat men in downkinderen niet moet investeren. Zo wordt er op dit moment overigens ook al door velen gedacht: ouders van downkinderen worden gestigmatiseerd als ”onverantwoordelijk”. Dit ondermijnt de sociale positie van mensen met downsyndroom en hun families.

Mensenrechten, ooit in het leven geroepen om de mensheid te beschermen tegen de verschrikkingen van systematische en opzettelijke eliminatie van een groep die genetische en lichamelijke kenmerken gemeen hebben, lijken buiten spel gezet en vormen geen rol in de besluitvorming.

Daar komt bij dat de Nederlandse regering dit jaar aan het parlement heeft laten weten niet over te gaan tot ratificatie van het ”Verdrag inzake de rechten van de mens en de biogeneeskunde”. Dit verdrag is in 1997 tot stand gekomen en heeft als doel de mensenrechten in relatie tot de geneeskunde en de medische wetenschap te beschermen. Door af te zien van ratificatie plaatst Nederland zich op medisch-ethisch terrein buiten de internationale mensenrechtenorde.

Besluiten over de NIPT hebben een grote impact op de samenleving. Deze besluiten mogen daarom niet achter gesloten deuren worden genomen door een handjevol ‘experts’ met dubieuze (financile) agenda’s. Mensen die bovendien uitgaan van de onjuiste aanname dat het downsyndroom een ”ernstige” aandoening is die ”lijden” veroorzaakt.

De geschiedenis herhaalt zich. Het uitsluiten van ”ongewensten” gebeurt tegenwoordig alleen eerder en wordt verkocht onder de geraffineerde noemer van ”individuele keuzevrijheid”. Het effect op de samenleving blijft dezelfde.

De auteur is moeder van twee kinderen met het syndroom van Down en beheert de website downpride.com. Ze is mede-initiatiefneemster van Zwartboek Downsyndroom, een gesloten groep waar ervaringen worden verzameld over negatieve en sturende informatie met betrekking tot het downsyndroom en screening.

15-10-15 Reformatorisch Dagblad
Auteur: Reporter Creer datum: 2-11-2015 12:23:45
Ex-verslaafden houden elkaar scherp, maar niet iedereen hield het vol


Stephan Bol

Duizenden verslaafden kickten de afgelopen veertig jaar af bij De Hoop. Zaterdag zoeken zij elkaar op tijdens een grote renie. De bijeenkomst zal niet compleet zijn, want het lukt niet iedereen om af te kicken. Drie (oud-)gasten van De Hoop blikken terug op hun verblijf.

Dorp De Hoop trok veel verslaafden
Zeker twintigduizend mensen klopten in de afgelopen veertig jaar aan voor hulp bij De Hoop. De meesten om de strijd met hun verslaving aan te gaan. De laatste jaren biedt de christelijke organisatie ook hulp aan mensen met psychische problemen. Vooral na de opening van het Dorp De Hoop in Dordrecht in 2003 nam het aantal mensen dat werd geholpen een grote vlucht. Tot 2000 werden niet meer dan enkele honderden verslaafden per jaar geholpen. Inmiddels helpt De Hoop ruim 2500 mensen per jaar.

Ter gelegenheid van het veertigjarig jubileum wordt zaterdag een renie gehouden voor oud-clinten en medewerkers. Veel mensen die bij De Hoop zijn afgekickt houden na afloop contact. Niet alleen om de goede verhalen uit te wisselen, maar ook om elkaar scherp te houden. Want behandeling is geen garantie voor succes.

In de totale verslavingszorg in Nederland was in 2014 bijna de helft van de 67.013 geregistreerde clinten nieuw, een kwart voor de tweede keer in behandeling en de overige 28 procent voor de derde keer of vaker. Vooral bij gebruikers van opium, zoals herone, is de terugval groot. Van de bijna 10.000 opiumverslaafden die landelijk in behandeling kwamen, kreeg slechts 3 procent voor het eerst hulp.

‘ik moet het ook in de buitenwereld volhouden’
Tamara Lems (48)

‘Twintig jaar geleden had ik al een intakegesprek bij De Hoop, maar toen was ik er niet klaar voor. Het regime was nog streng: niet roken, geen methadon, nauwelijks koffie, niet vloeken. Dat was het niet voor mij.

Ik raakte vanaf mijn zeventiende verslaafd. Ik ben van mijn zesde tot mijn twaalfde misbruikt, dat maakte dat ik mijn vlucht zocht in drugs. Ik woonde jarenlang in kraakpanden. Ik probeerde een keer af te kicken bij een centrum in Poortugaal. Maar daar gebruikten ze zulke rare methodes dat ik heel lang niets meer van behandeling wilde weten. Toen mijn dochtertje 25 jaar geleden werd geboren ben ik cold-turkey afgekickt, omdat ik geen verslaafd kindje wilde krijgen. Toen zij drie jaar werd, ging ik weer aan de drugs. Ik moest mijn dochter afstaan. Ik kwam in de gevangenis terecht omdat ik extreem gewelddadig was naar mannen, vanwege het misbruik in het verleden. Ik kickte af en ben toen lang clean geweest, ook omdat mijn tweede dochter werd geboren. Maar door wat in mijn lijf zat vanwege mijn jeugd, kon ik nooit vertrouwen in mensen hebben. Dat durfde ik pas aan te pakken toen ik afgelopen april bij De Hoop kwam.

De stap naar De Hoop zette ik door mijn vriend die hier als ongelovige binnen kwam en zich uiteindelijk liet dopen. De aanpak is heel anders dan bij andere instellingen. Je bent hier geen casus, maar een mens. Ik heb een terugval gehad doordat trauma’s weer naar boven kwamen tijdens de therapie. Ik zie die terugval als ‘onderzoek’ waardoor ik weet waar ik tegenaan ga lopen en hoe ik het echt goed moet doen. Of het nu wel gaat lukken? Dat weet je nooit. Ik zal het straks buiten moeten doen.

Het geloof heeft mij hier geholpen en ik blijf me daaraan vasthouden als ik straks weer buiten sta. Maar ook het feit dat ik oma ben geworden en de juiste mensen ben tegengekomen helpt. Ik ben sinds twee maanden weer helemaal clean en heb er goede hoop op dat het dit keer wel lukt. Met mensen met wie ik contact houd, maak ik afspraken. Zodra het niet goed gaat, verbreek je het contact. Anders sleep je de ander mee.’

‘het lukt niet iedereen de keuze voor het leven te maken’

Wout van den Akker (54)

'Ik ben dertig jaar verslaafd geweest. De maatschappij had me opgegeven en wilde me pamperen met gratis herone en methadon. Maar God had gelukkig een ander plan met mij. Op mijn negentiende ben ik begonnen met heronegebruik. Daarvoor experimenteerde ik al met andere drugs. Ik belandde in het criminele circuit. In 1984 kreeg ik een laatste kans van mijn werk om naar een afkickkliniek te gaan. Het mislukte en op mijn verjaardag werd ik ontslagen en het huis uit gezet. Ik heb vele mislukte afkickpogingen gewaagd en diverse keren in de gevangenis gezeten. In 1996 wilden mensen uit het drugscircuit mij vermoorden. Ik vluchtte van Heerlen naar Maastricht en wilde er zelf een eind aan maken. Daar kwam ik op straat evangelisten tegen; voor ik het wist stond ik met hen te bidden. Ik vertrok naar Rotterdam en hoorde van een hulpverlener van het Leger des Heils dat hij was afgekickt bij De Hoop. Daar kwam ik in 1997 in behandeling. Na zes maanden viel ik terug. Daarna heb ik nog meerdere keren een mislukte poging bij De Hoop gewaagd. Ik wilde het te veel in eigen kracht doen en was een hardloper die te snel de behandelingen wilde afronden. Uiteindelijk bleek de woon- en leefgemeenschap Horeb in Beekbergen de juiste plek voor mij. Daar was je elkaars slijpsteen. Mijn eigenwaarde en zelfvertrouwen groeiden. Ik werd er ook betrokken bij de fondsenwerving en uiteindelijk ben ik nu woonbegeleider bij De Hoop als ervaringsdeskundige.

Het geheim achter het uiteindelijke succes is dertig centimeter. Pas toen de liefde van de Here Jezus van mijn hoofd naar mijn hart was gezakt, is het gelukt.

Ik kijk er altijd weer naar uit om mensen uit die tijd te ontmoeten. Je kunt elkaar scherp houden. Je moet ook niet vergeten waar je vandaan kwam. Helaas lukt het niet iedereen om definitief af te kicken. Ik kan hier veel kruisjes op papier zetten van mensen die overleden zijn. Uiteindelijk moet je de keuze maken tussen leven of dood. Waarom ik die keuze wel kon maken en anderen niet? Dat is genade.’

‘geloof en behandeling gaan samen op’
Michel van Rijswoud (37)

'Ik kijk ernaar uit om bij de renie andere mensen te ontmoeten die bij De Hoop zijn geweest. Ik wil mensen inspireren die pas in de eerste stap zitten.

Maar ik hoop ook te leren van mensen die misschien al tien jaar zijn afgekickt. Behalve mooie herinneringen ophalen, is het ook goed van elkaar te horen met welke moeilijke dingen je de komende jaren nog geconfronteerd kunt worden.

Ik kwam in september 2012 bij De Hoop terecht. Ik was verslaafd aan blowen en was gaan gebruiken om de pijn uit mijn kindertijd te vergeten. Ik ben seksueel misbruikt door de vader van een vriend. Iemand uit mijn nabije omgeving heeft borderline en gebruikte joints als een soort medicijn. Zo werkte het bij mij ook, tot het een verslaving werd.

Ik kreeg bij De Hoop eerst hulp met een gesprek per week, maar hield mezelf toen voor de gek. De langste periode dat ik clean was, was twee weken.

Ik had meer hulp nodig en ben toen uiteindelijk opgenomen. Ik heb twee jaar bij De Hoop gezeten en ben gestopt met mijn bedrijf.

Ik merkte dat werken en sporten ook een verslaving voor me was geworden. Net als pornografie, waarnaar ik ging kijken toen mijn vriendin vreemdging.

Bij De Hoop leerde ik dat ik zelf evengoed fout zat. Ik heb mezelf leren vergeven en anderen. Dat was heel belangrijk.

Geloof en behandeling kun je bij De Hoop niet loskoppelen van elkaar. Soms dacht ik: dit gesprek is prima, maar waar blijft nu de behandeling? Terwijl dat gesprek heel waardevol bleek. Als ik zie hoe de zorg verandert, ben ik wel bang dat er minder tijd komt om het geloof bij de behandeling te betrekken. Ik heb pastorale gesprekken gehad die mij erg hebben geholpen, maar die worden niet vergoed door de zorgverzekeraar.

Tegelijk was de echte therapie soms belangrijk om mijn onderliggende problemen boven te krijgen. Ik had een hekel aan dramatherapie, maar juist daar kon ik mijn woede en verdriet verwerken.

Nederlands Dagblad 02-11-15
Auteur: Reporter Creer datum: 9-12-2015 15:36:31
Capelse (19) helpt tijdens kerst vluchtelingen op Lesbos

Geen kerstdiner, kerstbomen of cadeautjes voor de 19-jarige Felicia Sedighi uit Capelle aan den IJssel. In haar kerstvakantie reist ze af naar het Griekse Lesbos om vluchtelingen te helpen. ''Dat is mijn ultieme kerstgedachte.''

De studente bestuurskunde voelde zich geroepen om deze kwetsbare groep mensen te helpen. ''Kerst draait voor mij om gezelligheid, familie en vriendschap. Als ik andere mensen daarmee kan helpen, vind ik dat mooi om te doen.''

Op 22 december begint voor haar een ongetwijfeld indrukwekkende ervaring. ''Ik ken natuurlijk ook de beelden van dode mensen die aanspoelen. Het zal heftig zijn om dat te zien. Ik laat het over mij heen komen. Het draait daar niet om mij.''

Vrienden en familie reageerden gemengd op de reis van Felicia. ''Ze vinden het aan de ene kant erg mooi en tof dat ik het ga doen, maar zeker mijn familie vindt het ook wel lastig, juist tijdens kerst.''

Mensen die geld willen doneren aan Felicia kunnen het overmaken naar een speciaal rekeningnummer. ''Ik wil daar spulletjes kopen voor de vluchtelingen. Ik heb al 1500 euro opgehaald, maar meer mag altijd.''

Rijnmond 09-12-15
Auteur: Reporter Creer datum: 22-12-2015 14:56:22
Moslims Kenia beschermen christenen


Tilly Dodds


Een groep moslims heeft maandag in Kenia een bloedbad onder christenen voorkomen. Toen terroristen een bus overvielen, beschermden de moslimspassagiers hun christelijke reisgenoten.
Nairobi

De terroristen lieten de bus stoppen en gaven de inzittenden het bevel zich op te splitsen in twee groepen: christenen en niet-christenen. De moslims in de bus weigerden dat te doen, meldde de krant Daily Nation.

Ze zeiden tegen de aanvallers, vermoedelijk leden van de Somalische islamitische terreurorganisatie al-Shabaab, dat ze hen allemaal moesten doden of hen met rust moesten laten. De terroristen lieten daarop de busreizigers gaan en maakten zich uit de voeten. Volgens Ali Roba, de gouverneur van Mandera, het district in Noordoost-Kenia waar het incident plaatshad, waren zij bang voor wraak als ze alle busreizigers zouden doden. Door de saamhorigheid van de reizigers bleef het aantal doden beperkt tot twee. Een van hen was een passagier die werd doodgeschoten toen hij probeerde te ontkomen.

Nederlands Dagblad 22-12-15
Nog geen lid? wordt dat hier (gratis). Klik hier
Reargeren of een nieuwe topic aanmaken? Klik dan hier