Waterstofauto TU Delft gepresenteerd

TU Delft
DEN HAAG (ANP) – Een racewagen die volledig op waterstof rijdt. Zaterdag wordt Forze IV, een creatie van studenten van de TU Delft, gepresenteerd op het Spuiplein in Den Haag. Kort daarna wordt de auto verscheept naar Groot-Brittannië, waar hij zal deelnemen aan de Formula Student wedstrijd in Silverstone. Dat is een wedstrijd waaraan 125 studententeams uit de hele wereld deelnemen, allemaal met zelfgebouwde auto's.

De Forze IV trekt volgens de studenten net zo snel op als een Porsche. Hij weegt 260 kilo en heeft een maximumsnelheid van 120 kilometer per uur. Het vermogen van de wagen is 60 kilowatt; dat komt ongeveer overeen met 80 pk. „Omdat de auto geen verbrandingsmotor heeft, hoor je alleen maar gierende banden en suizende wind”, legt teamleider Wouter Krul uit.

De racewagen van de Delftse studenten is de enige in de Formula Student wedstrijd die volledig op waterstof rijdt. De TU Delft vaardigt dit jaar twee teams uit naar de Formula Student-race. Ook het DUT Racing Team gaat, met een auto die volledig elektrisch wordt aangedreven. Dat team won vorig jaar in Hockenheim de Duitse tak van de wedstrijd, met zijn door bio-ethanol aangedreven wagen.

Ref.dagblad 09-07-11

Jetpack: Motorfiets onder de vliegtuigen
|
Anca Boon
Het ziet er bijzonder uit, een man die staand opstijgt met op zijn rug iets wat lijkt op twee grote witte bloempotten. Met de jetpack, een „helikopter op rugzakformaat”, wil initiatiefnemer Glenn Martin realiseren wat mensen al eeuwenlang willen: vliegen, zo vrij als een vogel.

Leonardo da Vinci tekende in de 15e eeuw al ingenieuze vliegconstructies; in 1903 slaagden de gebroeders Wright er eindelijk in een werkende vliegmachine te bouwen. Sinds die tijd heeft de ontwikkeling bepaald niet stilgestaan. Jumbojets, helikopters en straaljagers zagen het licht.

Toch zinden al die toestellen de Nieuw-Zeelandse Martin niet. Hij wilde vrij kunnen vliegen. Als een motorrijder, niet als de bestuurder van een auto of een vrachtwagen.

Opnamen van de diverse testvluchten die de firma Martin Aircraft Company op internet plaatste, doen in eerste instantie denken aan beelden uit het begin van de vorige eeuw van mensen die met allerlei wonderlijke vleugelcreaties om hun armen het luchtruim kozen – en roemloos neerstortten.

In dit geval wappert de piloot echter niet met zijn armen, maar stijgt hij stokstijf op. Hij stort bovendien niet neer, maar landt gecontroleerd.

De testvluchten gingen steeds een stapje verder: net boven de grond rondjes draaien in een parkeergarage, daarna een poging op een vliegveldje, waarbij de piloot opsteeg tot 15 meter hoogte. Tijdens de laatste vlucht bereikte de testvlieger een hoogte van 1500 meter en landde hij aan een parachute.

Hij zou vliegend naar beneden kunnen komen; de parachute is bedoeld om ongelukken te voorkomen wanneer de motoren dienst weigeren. Hoe dat in de praktijk werkt, werd met deze vlucht getest.

De firma verwacht over anderhalf jaar de verkoop van de jetpack te kunnen starten. Vraagprijs: 100.000 dollar (ruim 70.000 euro).

Maar wie zit er nu op zo'n apparaat te wachten? Boeren in de Australische outback die geen vliegtuig kunnen betalen? Veel verder dan de buurman komt het toestel niet, met een bereik van 50 kilometer bij een snelheid van 100 kilometer per uur.

Martin ziet vooral mogelijkheden in de militaire sector, zeker voor de onbemande versie van de jetpak. Die zou mooi 'pakketjes' kunnen afleveren die defensie liever niet door mensen laat bezorgen.

Een vredelievender toepassing is bij reddingsoperaties. Met dit vliegpak zouden hulpverleners op plaatsen kunnen komen die voor helikopters onbereikbaar zijn.

www.martinjetpack.com

Ref.Dagblad 21-07-11

Fluisterzachte en veilige ventilator

| Janneke van Reenen-Hak

Milieubewuste mensen met last van de warmte staan voor een dilemma. Een airco geeft uitkomst, maar is ook een energieverslinder van de bovenste plank. Een ventilator vraagt veel minder stroom, maar biedt behalve verkoeling ook een hinderlijke luchtstroom en een hoop herrie. James Dyson –jawel, die van de stofzuiger– weet raad.

De tijd dat de Britse industrieel ontwerper alleen in stofzuigers grossiert, is voorbij. Sinds een paar jaar is er de Airblade, het enige apparaat dat de handen na een wasbeurt in enkele seconden keurig droogt.

Kenmerk van beide producten is dat ze hun werk uitstekend doen, maar wel veel geluid produceren. Zeker de Airblade doet menig kleuter licht panisch een openbare toiletruimte uitrennen.

De nieuwste loot aan de Dysonstam is een ventilator. Die doet het wat geluid betreft juist beter dan de concurrent. Het kenmerkende, snorrende geluid van een klassieke ventilator komt van de rotorbladen. Die hakken erop los en sturen steeds een flard lucht weg. De Air Multiplier heeft geen propeller, maar een ring die een constante luchtstroom uitzendt.

Het resultaat is een veilige ventilator. De gebruikelijke kooi die de rotorbladen afschermt, is overbodig. Daarmee krijgt het apparaat een strakke, moderne uitstraling en is het eenvoudig schoon te houden.

Voor het ontwerp speelt Dyson leentjebuur bij de vliegtuigindustrie. Kort gezegd is de Air Multiplier een voetstuk met daarop een beweegbare ring met een smalle, luchtdoorlatende spleet. De dwarsdoorsnede van de ring lijkt sprekend op een vliegtuigvleugel. In omgekeerde vorm, dat wel. Wat bij een vliegtuig de voorkant is, is nu de achterkant.

In doorsnede is de ring min of meer ovaal van vorm, aan de achterkant wat dikker dan aan de voorzijde. Aan de achterkant zit een kier die de perslucht –aangeleverd door de motor in het voetstuk– door de ring heen naar voren duwt. De vleugelvorm creëert een negatieve druk op het moment dat de luchtstroom over de bolle rand van de ring glijdt.

Bij vliegtuigen zorgt dit effect ervoor dat de vleugel als het ware wordt opgetild. Bij de ventilator –die geen kant op kan– ontstaat een negatieve druk achter het apparaat waardoor het extra lucht aanzuigt. Samen met de omringende lucht die vanaf de zijkant wordt meegenomen, ontstaat een briesje dat vijftien tot achttien keer sterker is dan de luchtstroom die de motor door de ringvormige spleet perst.

Warme zomermaanden doen vooral verlangen naar koelte, maar de succesvolle zakenman denkt verder. Het nieuwste type beschikt over een verwarmingselement en maakt een zolderkamertje in de wintermaanden tot een behaaglijk werkvertrek.

Dyson durft het aan apparaten op de markt te brengen die uitblinken in eenvoud en kracht, maar wel minstens een paar keer zo duur zijn als vergelijkbare merken. Die honderden euro's heeft de consument er tot nu toe graag voor over. De verrassende vormgeving speelt daarbij zeker een rol

Ref.Dagblad 27-07-11

Wetenschappers vertienvoudigen batterijduur

Batterijen voor telefoons en laptops kunnen binnenkort tien keer sneller opladen en tien keer langer meegaan dan de huidige technologie mogelijk maakt. Amerikaanse wetenschappers hebben de materialen in lithium-ion batterijen veranderd om het vermogen op te voeren.

Met de nieuwe techniek blijft de batterij langer vol. Een van de wijzigingen betreft het steken van miljoenen minuscule gaten in de batterij, zo schrijft BBC News. De wetenschappers verwachten dat de nieuwe techniek binnen vijf jaar op de markt zal zijn.

Een lege batterij van een mobiele telefoon zal met de techniek van de wetenschappers van de Northwestern Universiteit in 15 minuten geheel opgeladen zijn en zeker een week lang meegaan voordat deze opnieuw opgeladen dient te worden

Telegraaf 18-11-11

Afgedankte Europese pc's maken Ghanezen ziek

Onvruchtbaarheid, miskramen, misvorming bij de geboorte, tumoren, ingewandsziekten, snijwonden, hoesten, hoofdpijn, problemen met de luchtwegen, uitslag en verbranding.

Een bloemlezing uit de problemen die Ghanezen oplopen bij het verwerken van afgedankte elektronica uit Europa, gebaseerd op een verontrustend rapport dat de Europese projectorganisatie MakeITfair vorige week publiceerde.

Elke maand arriveren er ongeveer 600 containers met gebruikte elektronica –met name pc's– in Ghana. Een groot deel daarvan is afkomstig uit Groot-Brittannië, België, Nederland, Denemarken, Italië en Spanje. De meeste apparatuur is verouderd vanwege de snelle technologische vernieuwingen. De stroom elektronisch afval groeit daardoor rap, tot drie keer sneller dan het gewone huisvuil.

Voor een klein deel van de Ghanese bevolking is de import van gebruikte elektronica een winstgevende business, maar voor de meerderheid van de mensen die werkzaam zijn in deze sector, is het een kwestie van overleven. Ghana heeft geen geschikte infrastructuur voor de verwerking van gevaarlijk afval. Daardoor lopen duizenden Ghanezen –voor ongeveer 40 procent bestaande uit kinderen– ernstige gezondheidsrisico's

Ref.Dagblad 09-12-11

André Kuipers vijf maanden in de ruimte

| Anca Boon

Astronaut André Kuipers is op weg gegaan naar de raket die hem woensdag naar de ruimte zal brengen. Hij verliet enkele uren voor de lancering de quarantaineruimte in Bajkonoer, waar hij de laatste weken opgesloten zat.
Landgenoot André Kuipers, astronaut voor de Europese ruimtevaartorganisatie ESA, is vanmiddag per Sojoezraket gelanceerd en nu op weg naar het internationaal ruimtestation ISS voor een verblijf van vijf maanden. Het afgelopen halfjaar vertelde hij op zijn ESA-weblog over de voorbereidingen. Een selectie.

4 juli: Internationaal

Dit is echt de I van ISS: internationaal. Stel je voor: een Amerikaan stuurt een Canadese robotarm naar een Japanse vrachtmodule. Daarna voert een Europeaan met de Japanse robotarm een experiment uit. En misschien vraag ik de Russen wel om het allemaal vast te leggen op foto en video. Mensen uit zo veel landen die in vrede met elkaar samenwerken in de ruimte… dat vind ik mooi aan de hedendaagse ruimtevaart.

11 juli: Reizen

Na een week in Houston (VS) en een week in Japan was ik de afgelopen week bij het Europese astronautencentrum EAC in Keulen. Ik merk dat al dat reizen wel z'n tol eist. Zeker als het over grote afstanden is en zo kort op elkaar. Voordat ik goed en wel over de ene jetlag heen was, diende de volgende zich alweer aan.

18 juli: Rampscenario's

Typisch voor een astronaut: je traint het meest op situaties die zich in de ruimte nagenoeg niet voordoen. We oefenen verschillende scenario's van de drie grote problemen die kunnen optreden: brand, een gat in de romp of het vrijkomen van giftige stoffen.

25 juli: Ruimtewandeling

Voor mijn vlucht staat op dit moment geen ruimtewandeling gepland. Toch weet je maar nooit. Ik vind de trainingen met het ruimtepak altijd heel bijzonder om te doen. Het voelt alsof je met je hoofd in een vissenkom zit en met de rest van je lijf in een opgeblazen ballon. De bewegingsvrijheid is zeer beperkt.

8 augustus: Vlieguren maken

Ik ben terug in Sterrenstad, het trainingscentrum voor kosmonauten net buiten Moskou. Grofweg de helft van mijn trainingen doe ik hier. Een ruimtecapsule kun je niet even pakken voor een oefenvlucht. Dus alles gebeurt in de simulator. Lanceren, koppelen, manoeuvreren in de ruimte en landen. Daarom ben ik zo veel in Sterrenstad. Om 'vlieguren' te maken met de Sojoez.

16 augustus: Familiebezoek

Heel af en toe komt mijn gezin me opzoeken tijdens de training in Rusland of Amerika. We zijn lekker naar de speeltuintjes en het bos geweest dat Sterrenstad omgeeft. Sterrenstad is in veel opzichten gewoon een dorp, ook al is het voor de buitenwereld afgesloten met slagbomen en bewakers.

22 augustus: Russisch

De Russische les gaat nu vooral over vaktaal. Soms is het voor de docente abracadabra wat er in de procedures staat en moet ik het haar vertellen. Naast al die technische termen leren we ook nog steeds 'gewoon' Russisch met behulp van boeken, teksten op internet of gedichtjes. Zelfs de stripheld Kuifje komt wel eens in het Russisch op tafel.

29 augustus: Problemen

Het was een bewogen week. Veel mensen vragen naar de Progress 44, het Russische vrachtschip waarvan de lancering niet volgens plan verliep. Wat als dit niet een onbemande raket was maar een bemande? Het antwoord is: Met de Sojoezcapsule kun je in elke fase van de vlucht terugkeren naar de aarde, mocht dat nodig zijn. Dus nee, ik maak me geen zorgen over mijn lancering.

1 september: Sporten

Een van de activiteiten aan boord is sporten. Daarvoor staat twee uur per dag. Een uur is daadwerkelijk trainen, dat andere uur is voor het klaarzetten van spullen, alles weer wegzetten en je opfrissen met washandjes. Naast de oude loopband in het Russische deel en een fiets in het Amerikaanse laboratorium zijn er nu een loopband en een apparaat dat zo'n beetje alle toestellen uit een fitness kan nabootsen. We kunnen dus gewichtheffen in de ruimte, terwijl alles daar gewichtloos is!

13 september: Medische keuring

Ik heb de laatste grote medische keuring voor mijn vlucht gehad. Bloedonderzoek, een bezoek aan de tandarts, echo's, hartfilmpjes, inspanningsonderzoek; alles kwam voorbij. Dit is een van de spannendste momenten voor een astronaut. Ik weet dat die artsen me niet zomaar afkeuren. Maar stel je voor dat ze iets vinden. En dat ze nader onderzoek willen doen waardoor je niet gelanceerd kunt worden. Het komt voor.

27 september: Astronautenvoedsel

In Nederland mocht ik anderhalve dag alleen maar ruimtevoedsel eten. Dus terwijl mijn gezin opschepte uit potten en pannen, at ik uit allemaal kleine blikjes. Veel mensen denken dat astronauten nog steeds smakeloos eten krijgen uit tubes. Niets is minder waar. Op mijn menu stonden onder andere appelcompote, zalm, zwaardvis en cheesecake. Allemaal bereid door een Franse chef-kok.

10 oktober: Proefkonijn

Ik was een waar proefkonijn de afgelopen weken. Na het astronautendieet moest ik 24 uur lang mijn bloeddruk meten. Daar kwam nog een spieronderzoek bij. Een chirurg heeft met een kleine ingreep spierweefsel uit mijn kuit gehaald. De onderzoekers willen weten wat de effecten van een langdurig verblijf in de ruimte zijn voor het menselijk lichaam. Als arts vind ik deze onderzoeken erg interessant. De metingen zijn niet altijd even handig, vooral als je een of twee dagen met apparatuur om je lijf loopt. Maar dat hoort er gewoon bij.

21 oktober: 1,5 kilo bagage

Elke astronaut mag 1,5 kilo privébagage meenemen. Dat is niet veel, maar als je beseft dat een kilo spullen de ruimte in sturen zo'n 20.000 dollar kost…Ik heb ook niet zo veel nodig. Brillen, medicijnen, voedsel, kleren: het is allemaal al boven als ik daar aankom. Wat ik wel meeneem? Dingetjes van de mensen die me dierbaar zijn. En een paar foto's en notities.

3 november: Eindexamens

Over twee weken beginnen de eindexamens. Net als vroeger op school moet je als astronaut slagen voor die examens, anders kun je niet de ruimte in. Het zijn er zes, waaronder de handmatige nadering, koppeling en terugkeer met de Sojoez, werken en wonen in het Russische segment van het ISS en het binnenhalen van het Europese vrachtschip ATV. En als grote finale het complexe Sojoezexamen met de hele bemanning.

9 november: Ruimtepak

Ik heb voor mijn vlucht een compleet nieuw ruimtepak. Mijn pak uit 2004 zou ik nog wel aan kunnen, maar ruimtepakken hebben een uiterste houdbaarheidsdatum. Dat heeft te maken met bijvoorbeeld de rubbers die de sluitingen luchtdicht moeten maken. Ik heb voordeel van mijn ervaringen. In 2004 dacht ik nog: de vingers van mijn handschoenen zijn een beetje te kort, maar het zal wel meevallen. Dat heb ik geweten. Op mijn verzoek zijn de handschoenen nu iets langer gemaakt.

13 november: Wc

Ik heb een laatste herhalingsles gehad voor de wc in de Sojoezleefmodule. In principe verwachten we geen problemen. Toch moeten we de procedures weten voor als de wc stuk gaat. Er is een handmatig back-upsysteem met een pomp. Als dat niet lukt, moeten we zakjes gebruiken. Er is zelfs een derde back-upsysteem: alle astronauten krijgen luiers mee. Die heb je bij de lancering ook om. Gelukkig wel…

5 december: Geslaagd

We hebben een ”GO for launch”. De grote eindexamens zijn achter de rug en volgens de commissie die erover gaat, ben ik klaar om te vliegen. Op een paar heel kleine schoonheidsfoutjes na hebben we het examen ruim gehaald. Meteen na de examens wist ik al dat we het ruim hadden gehaald, hoewel er nog uitgebreid door de commissie, de specialisten en de bemanning is gediscussieerd.

9 december: Quarantaine

Voor de allerlaatste keer vertrok ik gisteren uit Sterrenstad. Eerst hadden mijn collega-bemanningsleden en ik nog het traditionele kosmonautenontbijt met familie. Daarna was het afscheid nemen van onze gezinnen bij de bus en op naar Baikonoer. Daar blijf ik –in quarantaine– tot de lancering.

14 december: Baikonoer

De dag na aankomst in Baikonoer gingen we naar de lanceerbasis. In een groot gebouw zagen we onze Sojoezcapsule helemaal klaar staan. Het is heel bijzonder om het ruimteschip te zien waarin we straks om de aardbol vliegen.

17 december: Mondkapjes

We hebben verschillende persmomenten. Tijdens dit alles houden de doktoren in de gaten dat mensen die niet 'goedgekeurd' zijn niet te dicht in de buurt komen en mondkapjes dragen. Handen schudden is niet toegestaan. Dat is even wennen, want uit beleefdheid en gewoonte steek je toch algauw een hand uit, waarna je die dan schielijk weer terugtrekt.

19 december: Controle

We hebben een tweede controle gedaan van onze capsule. De leefmodule is helemaal volgepakt. Over een paar dagen is dit onze woonkamer, slaapkamer, eetkamer, het toilet en de zolder voor twee dagen.

21 december: Het is zover...

De laatste dagen stonden in het teken van gedag zeggen tegen familie en vrienden van achter glas. En nu is de grote dag. We zitten tweeënhalf voor onze lanceertijd van zeven uur 's avonds in Kazachstan in de raktet om alle systemen te controleren en radiocontact te maken. En dan gaan de helmen dicht en is het zover…

www.blogs.esa.int/andre-kuipers

Ref.Dagblad 21-12-11

Onzichtbaar gevechtstoestel weer stapje dichterbij

De Lockheed F-22 Raptor is een gevechtsvliegtuig met vergaande stealth-eigenschappen.
Door licht te manipuleren, hebben Amerikaanse wetenschappers een flinke stap gezet naar een techniek om grote voorwerpen zoals gevechtsvliegtuigen onzichtbaar te maken.

In hun artikel in het tijdschrift New Yournal of Physics noemen de onderzoekers van de universiteit van Texas het donderdag een „doorbraak.”

Het gaat om een natuurkundig principe waarbij zogeheten plasmonische metamaterialen –composieten van metaal en niet-geleidende nanokunststoffen– voorkomen dat radargolven teruggekaatst en vervolgens waargenomen worden.

Een gevechtsvliegtuig bedekt met dergelijke materialen zou superstealth-eigenschappen krijgen en totaal niet gezien worden door radar, aldus hoofdonderzoeker Andrea Alu.

Inkomende fotonen –lichtdeeltjes– worden verstrooid door de mantel. „Als het verstrooide licht uit de 'onzichtbaarheidsmantel' vervolgens botst op lichtdeeltjes die weerkaatst worden door het object onder de mantel, doven ze elkaar uit. Het gevolg is dat het voorwerp niet waarneembaar is op radar”, aldus Alu.

Hij denkt dat het niet nodig is complete gevechtstoestellen met het materiaal te bekleden, alleen de delen die veel radarsignalen weerkaatsen, zoals het staartvlak. Uit het onderzoek bleek ook dat de vorm van het voorwerp er niet toe doen: de mantel werkte even goed bij grillige als bij regelmatig gevormde voorwerpen.

Ref.Dagblad 27-01-12

Extreem koude winters worden vaste prik

BRUSSEL - De extreme koude in heel Europa is volgens wetenschappers paradoxaal genoeg het gevolg van de opwarming van de aarde.

221 slachtoffers heeft de koudegolf in Europa de afgelopen week al geëist. Vooral in Oekraïne, waar het kwik 's nachts tot 35 graden onder nul daalt, is de dodentol erg hoog. Meer dan honderd mensen vroren er al dood, de meesten daklozen die op straat werden gevonden. In Roemenië kwamen meer dan twintig mensen om door de vriestemperaturen. Ook Duitsland en Italië krijgen het bijzonder hard te verduren,

De koudegolf houdt nog zeker een week aan. Het lijken uitzonderlijke weersomstandigheden, maar volgens klimatologen kunnen we er maar beter aan wennen. Extreem koude winters zullen Europa steeds vaker teisteren, en dat heeft volgens hen vreemd genoeg alles te maken met de opwarming van de aarde. Het smelten van het Noordpoolijs, vooral in de Barentszzee en de Karische Zee, zou een invloed hebben op de wind in die regio, waardoor in de wintermaanden ijskoude polaire lucht naar Europa wordt gedreven.

'Wat nu gebeurt, bevestigt wat onze computermodellen al jaren voorspellen', zegt klimatoloog Stefan Rahmstorf van het Instituut voor Klimaatonderzoek van Potsdam in de Britse krant The Independent. 'De ijsvrije delen van de Arctische Oceaan warmen de lucht in het Noordpoolgebied op. Daardoor ontstaat een hogedruksysteem boven de Barentszzee, dat koude lucht naar Europa stuwt.'

De luchttemperatuur boven de Barentszzee en de Karische Zee ligt deze winter inderdaad hoger dan gemiddeld, en de zachte westenwind die de winters in onze contreien doorgaans mild houdt, wordt tegengehouden door een knoert van een hogedrukgebied boven het noordwesten van Rusland. De bevindingen van de klimatologen van Potsdam worden overigens bevestigd door het Amerikaanse National Snow en Ice Data Center en door het gerenommeerde Alfred Wegener Metereologisch Instituut in Duitsland.


De Standaard 06-02-12

Nieuwe fabriek haalt 90.000 auto's van weg'

De nieuwe waterstoffabriek in het Botlekgebied die sinds eind vorig jaar draait en woensdag officieel is geopend, vermindert de uitstoot van het broeikasgas CO2 in de regio rond de Rotterdamse haven met 200.000 ton per jaar. 90.000 auto's van de weg halen, heeft hetzelfde effect. Dat zeggen Air Products en ExxonMobil, de bedrijven achter het project.
De nieuwe waterstoffabriek in het Botlekgebied die sinds eind vorig jaar draait en woensdag officieel is geopend, vermindert de uitstoot van het broeikasgas CO2 in de regio rond de Rotterdamse haven met 200.000 ton per jaar. 90.000 auto's van de weg halen, heeft hetzelfde effect. Dat zeggen Air Products en ExxonMobil, de bedrijven achter het project.
De fabriek, die in anderhalf jaar uit de grond werd gestampt en een investering vergde van 200 miljoen euro, werd als voorbeeld van een duurzaam project met enthousiasme begroet door de centrale en lokale overheid.

Staatssecretaris Joop Atsma (milieu) verrichtte de opening in aanwezigheid van onder anderen burgemeester Ahmed Aboutaleb van Rotterdam.

De fabriek produceert waterstof uit overtollig gas van de raffinaderij van ExxonMobil in de Botlek. De raffinaderij op haar beurt gebruikt de waterstof voor de ontzwaveling van olieproducten en bij de fabricage van petrochemische producten. Het project levert een energiebesparing op van 15 procent.

Air Products levert ook andere raffinaderijen in de regio waterstof. Tijdens de Olympische Spelen in de zomer rijden er in Londen bussen op waterstof die in Rotterdam wordt geproduceerd.

De nieuwe fabriek, die een verouderde faciliteit vervangt, produceert per dag 300 ton waterstof

RTL Z 08-02-12