Talenassortiment
                        Change the color of the site
 
Laatste nieuws:
Log in
Onthoud mij:
Het laatste kwartiertje

Navigatie a-z
 
 
 
Studiehuis Resort of Security Roemeni Informatiescherm
Uw naam:
Uw emailadres:
Uw vriends naam:
Uw vriends emailadres:
Uw bericht
Auteur: Archivaris
Creer datum:
18-12-2010 21:02:25
In Memoriam
In dit onderwerp verhalen over mensen die nooit vergeten mogen worden.
Auteur: Archivaris Creer datum: 18-12-2010 21:04:16

Geheim agent uit roepingsbesef

door L. Vogelaar
.
ROTTERDAM De vrijdag in Rotterdam begraven geheim agent H. G. de Jonge was een van de belangrijkste Nederlandse spionnen uit de Tweede Wereldoorlog. Hij aanvaardde de missie uit roepingsbesef, niet omdat hij zo'n held was. Duizend angsten heb ik de Heere uitgezegd.

Hendrik Geert (Henk) de Jonge overleed zondag, twee weken voor zijn 94e verjaardag. Hij werd op Oud-Kralingen begraven.

De Jonge was afkomstig uit een gereformeerd gezin. Na een officiersopleiding in Breda kwam hij bij de kustartillerie in Hoek van Holland terecht.

Na de capitulatie in mei 1940 sloeg hij een aanbod om inspecteur van politie te worden af. Hij ging rechten studeren aan de VU, maar daar kwam weinig van terecht. Het leven was voor mij n worsteling hoe te reageren op de mentaliteitsvergiftiging van het Nederlandse volk door de bezetter, zei hij later. Al spoedig werd ik door iemand benaderd met het verzoek deel te gaan nemen aan het verzet. Hoewel ik in Hitler een demonisch gedrevene zag, had ik daarvoor geen vrijmoedigheid. In mij leefde sterk het gevoel dat onze nationale onafhankelijkheid ons was ontnomen vanwege onze zonden. We leven zo weinig heilig, ook kerkelijk.

Uiteindelijk raakte De Jonge ervan overtuigd dat verzet geoorloofd was. Via Spanje en Curaao wist hij Engeland te bereiken. Daar werd hij opgeleid tot de eerste geheim agent van Bureau Inlichtingen. Op 12 maart 1943 sprong hij bij het Drentse Hooghalen uit een bommenwerper. Ik had angst voor parachutespringen, angst om in handen van de Gestapo te vallen, angst voor verhoren, marteling, honger... Het is allemaal over me gekomen. Duizend angsten heb ik de Heere uitgezegd, uitgeschreid soms. Maar als Hij ze overnam, kon ik weer verder.

Hij richtte de Spionagegroep Hollands Glorie op later naar zijn schuilnaam vernoemd: Groep Albrecht en deed daarvoor een beroep op bekenden uit de gereformeerde studentenvereniging SSR. De kleine groep zag kans tal van Duitse verdedigingswerken in kaart te brengen.

Op een onderduikadres in Den Haag ging De Jonge door het oog van de naald. Uit wantrouwen werd overwogen hem uit de weg te ruimen. De heer des huizes boorde een gaatje om De Jonge te kunnen bespioneren. Nadat hij drie avonden had gezien hoe ik voor het slapen gaan eerst in de Bijbel las en daarna langdurig de Heere zocht in gebed, zei hij tegen zijn vrouw: Je hebt gelijk, deze man moet goed zijn. Pas op de dag dat we veertig jaar getrouwd waren, hebben ze verteld hoe mijn leven in hun woning aan een zijden draadje had gehangen.

Tijdens een poging om 650 fotonegatieven vol belangrijke informatie naar Engeland te brengen werd De Jonge in het najaar van 1943 in de Pyreneen opgepakt. Tot de bevrijding zat hij gevangen. Een Bijbel werd hem aanvankelijk geweigerd, want dat was een Jodenboek. Daarom stimuleerde De Jonge later tijdens zijn gastlessen op reformatorische scholen de leerlingen Bijbelteksten uit hun hoofd te leren.

Het drievoudig doodvonnis dat in juli 1944 tegen De Jonge werd uitgesproken, werd niet uitgevoerd. De voedingssituatie in de kampen werd steeds slechter. Toen we al met de dood in onze schoenen liepen, arriveerden de Amerikanen.

Tegelijk met prinses Wilhelmina en zeven anderen ontving De Jonge in 1948 de Militaire Willemsorde uit handen van koningin Juliana. Het echtpaar De Jonge was actief in het zendingswerk. Ze vestigden zich later in het Capelse verzorgingshuis d' Amandelhof.

Ref.Dagblad 17-12-10
Auteur: Reporter Creer datum: 11-01-2011 17:17:07

Feyenoords allerbeste

Dat ook Johan Cruijff ooit voor Feyenoord speelde, maakt ze in Rotterdam niet uit. De bste Feyenoordspeler aller tijden is Coen Moulijn. Hij overleed gisteren op 73 jarige leeftijd aan de gevolgen van een hartinfarct.
'Coentje', zoals hij onder echte Rotterdammers wordt genoemd, werd geboren op 15 februari 1937 in Rotterdam en groeide op in het oude Noorden van de stad, daar waar ook Faas Wilkes zijn jeugd beleefde. Vlakbij Moulijn woonde de veel jongere Wim Jansen, ng zo'n Feyenoorder, die met groot ontzag de verrichtingen van zijn beroemde buurtgenoot volgde. Moulijn oefende zijn trap tegen een muurtje waar later ook Jansen gebruik van maakte.
Coen Moulijn maakte van het 'binnendoor dreigen, buitenom gaan' zijn vaste handelsmerk. Tegenstanders wsten dat hij dat deed, hadden zich er allemaal danig op voorbereid, maar de beweging liep uiteindelijk zo snel en werd zo gaaf technisch uitgevoerd dat zij er allemaal tch iedere keer intrapten. De dribbel van Moulijn - het dreigen, even de broek optrekken, de handbeweging langs de neus - werd in de rust van wedstrijden in de Kuip op het veld zelfs tot in detail nagebootst door iemand die daar, tot groot enthousiasme van het Feyenoord-publiek, een perfecte imitatie neerzette. Moulijn zelf, hoewel hij zich er in die dagen nooit openlijk tegen verzette, was minder dol op de parodie. Later zou hij dat wel toegeven: 'Ik was daar niet zo blij mee.'
Bij Xerxes - zijn eerste club - speelde hij in de jeugd nog vaak linksbinnen in het toen nog veel voorkomende systeem met een vijfmansvoorhoede, later werd hij linksbuiten. Hij moest dat echt leren, liever speelde hij in die dagen nog op het middenveld. Op de velden naast de Kuip oefende hij dagelijks zijn later zo kenmerkende passeerbewegingen. Daar kon hij zich volledig aan het verdedigende werk onttrekken omdat Cor Veldhoen als back achter hem speelde en al het werk opknapte. Moulijn was altijd de eerste om het belang van Veldhoens noeste arbeid te benadrukken.
Na zijn voetballoopbaan, die zich bij Feyenoord tussen 1955 en 1972 afspeelde, bemoeide Moulijn zich vooral met zijn dames- en herenmodezaak. Hij stond bekend als een gezelligheidsmens. Met een glas wijn op tafel, ontrolden de anekdotes over vroeger tijden aan zijn lippen. Thuis had Moulijn voor altijd de zorg over zijn gehandicapte zoon, voor wie hij ooit een nier afstond. Die werd overigens door het lichaam van de jongen afgestoten waarna een nichtje van Moulijns zoon een nier afstond.
opzoeken
Moulijn speelde 487 wedstrijden voor Feyenoord, zjn club. In Oranje speelde hij 38 keer en scoorde hij vier doelpunten. Bij Feyenoord waren het niet zijn 84 doelpunten die hem zijn faam bezorgden. Hij liet vooral anderen scoren. Het was zijn vermogen een tegenstander 'op te zoeken', te passeren en een snijdende, meestal perfecte voorzet af te leveren dat hem beroemd maakte. In Feyenoords succesvolste jaar 1970 was hij er bij toen de Europacup I werd gewonnen ten koste van Celtic (2-1) en in een dubbel tegen het Argentijnse Estudiantes de la Plata (uit 2-2 en 1-0 winst thuis) de wereldbeker werd binnengehaald.
In 2009 werd zijn in brons gegoten evenbeeld op het plein bij de Kuip geplaatst. Hij was er in goede gezondheid zelf bij, ook al was hij al eens getroffen door een hartaanval. Moulijn bleek geraakt door de hommage, maar verwachtte dat het dure beeld niet lang onbeschadigd zou blijven. 'Ik ben van Feyenoord en daar houdt niet iedereen van', zei hij bij die gelegenheid. Tot op vandaag bleef het beeld echter ongeschonden. Het AD komt later deze week met een speciale herinneringskrant als eerbetoon voor Coen Moulijn.

ND 04-01-11
Auteur: Reporter Creer datum: 2-06-2011 16:10:05
Willem Duys overleden

HILVERSUM - De omroepwereld is in rouw gedompeld door het overlijden van de bekende presentator Willem Duys.

Duys, die bekendheid verwierf met het programma Voor de vuist weg overleed in nacht van woensdag op donderdag in een ziekenhuis in Hilversum. Hij had een bacterile infectie aan de longen.

De AVRO, zijn omroep, besteedt op zowel radio als tv veel aandacht aan de overleden presentator met onder andere een 'in memoriam' van Han Peekel en een aangepaste programmering op Radio 2. ,,Hij zal altijd een voorbeeld voor mij blijven'', aldus Frits Spits in zijn donderdag grotendeels aan Duys gewijde programma Tijd voor Twee.

AVRO-directeur Willemijn Maas: ,,Niet alleen voor de AVRO is Willem Duys van grote betekenis geweest, maar voor alle Nederlanders. Als presentator was hij intrigerend, innovatief, enthousiast, betrokken en had hij een enorm improvisatievermogen. Ik herinner me dat ik vroeger samen met mijn ouders aan de buis gekluisterd zat wanneer hij op televisie was. Met het verlies van AVRO-coryfee Willem Duys is een eigenzinnig talent van ons heengegaan. Hij blijft een icoon van de Nederlandse televisie.'' Hij heeft geschiedenis gemaakt op radio en televisie'', zegt ook Imme Schade van Westrum, die als radioproducer heel veel met hem werkte. ,,Hij had een enorme mensenkennis, een brede muzieksmaak en een neus voor jong talent. Hij heeft er zoveel ontdekt.''

ND 02-06-11
Auteur: Reporter Creer datum: 13-06-2011 16:46:27
Oud-sportjournalist Bob Spaak overleden

door Peter Zantingh

Bob Spaak, voormalig sportjournalist en chef van Sport in Beeld, is overleden in zijn woonplaats Nieuw-Loosdrecht. Dat meldt de NOS. Hij werd 93 jaar oud.
Sport in Beeld was de voorloper van het huidige Studio Sport, het sportprogramma van de NOS. Spaak stond zo aan de wieg van het grootste sportprogramma van de Nederlandse televisie. Mart Smeets sprak met hem toen Studio Sport vijftig jaar bestond, twee jaar geleden:


Als verslaggever sprak Spaak zijn beroemdste woorden tijdens het Europacup-duel tussen Feyenoord en Real Madrid van 1965, toen de wedstrijd uitliep op een vechtpartij: Coen, Coen, beheers je alsjeblieft. Jongens, jongens, dit kan toch niet. Wat een afschuwelijke vertoning.


In 1945 begon de carriere van Spaak bij het Vrije Volk. Tien jaar later ging hij naar de VARA, waarvoor hij programma's als Tussen Start en Finish presenteerde. Vanaf 1966 werkte hij voor de NTS. Spaak ging in 1982 met pensioen.

NRC 12-06-11
Auteur: Reporter Creer datum: 13-10-2011 12:35:04
Roemeense anticommunist Diaconescu (94) overleden

(Novum/AP) - BOEKAREST - De Roemeense anticommunistische politicus Ion Diaconescu is dinsdag op 94-jarige leeftijd overleden. Diaconescu streed tegen het communisme en hielp Roemeni op weg richting democratische hervormingen. Diaconescu zat zeventien jaar in de cel vanwege zijn politieke overtuigingen.

Het parlement hield woensdag een minuut stilte voor Diaconescu, die werd beschouwd als een politicus die werd gedreven door principes en niet door persoonlijke belangen. "De politici van tegenwoordig denken alleen aan zichzelf. Daarom moddert Roemeni voort", zei de bekendste Roemeense politieke dissident Doina Cornea. Net als Diaconescu werd Cornea onder huisarrest geplaatst door de Roemeense dictator Nicolae Ceausescu vanwege kritiek op het regime.

"Ion Diaconescu begreep dat geloof en principes nationale schatten zijn en hij verloochende die waarden niet in de zeventien jaar dat hij in communistische gevangenissen zat", zei Cornea.

Diaconescu maakte eind jaren dertig zijn intrede in de politiek als lid van de jongerenafdeling van de Boerenpartij. Hij werd in 1947 gearresteerd toen de communisten aan de macht kwamen. Hij overleefde zijn gevangenisstraf, anders dan de tienduizenden Roemenen die stierven in de communistische goelags. In 1964 kwam hij onder een amnestieregeling voor politieke gevangenen vrij en toen er in 1989 een einde aan het communisme was gekomen hielp hij bij de wederopbouw van de centrumrechtse Boerenpartij.

De voormalige Roemeense president Ion Iliescu en de huidige president Traian Basescu loofden hem woensdag. Basescu zei dat Diaconescu een 'symbool van de strijd tegen het communisme' blijft.

Diaconescu's open kist stond woensdag op het hoofdkantoor van de Boerenpartij voor een laatste eer. Hij wordt donderdag in Boekarest begraven.

Nieuws.nl 13-10-11
Auteur: Reporter Creer datum: 27-08-2012 17:47:05

Oud-Philipstopman Wisse Dekker overleden

ZOUTELANDE (ANP) Oud-topman Wisse Dekker van elektronicaconcern Philips is zaterdag op 88-jarige leeftijd overleden. Dat gebeurde terwijl hij in de auto reed in Zoutelande (Zeeland).

Daardoor raakt hij op de Nieuwstraat van de weg, waarna hij tegen een verkeersbord, een hek en een schuurtje van een woning botste, zo heeft de politie gemeld. Uit het onderzoek is gebleken dat Dekker door een natuurlijke oorzaak is overleden.

Dekker, die op 26 april 1924 werd geboren in Eindhoven, was tussen 1982 en 1986 president-directeur van Philips. Hij kwam in 1948 in dienst bij Philips. Na verschillende functies in het Verre Oosten te hebben bekleed, kwam hij terug naar Europa. In 1976 werd hij lid van de raad van bestuur. Van 1 januari 1982 tot 22 april 1986 was Dekker president van Philips en voorzitter van de raad van bestuur. Hij werd daarna opgevolgd door Cor van der Klugt.

Dekker haalde onder meer een enorme opdracht binnen voor een telefoonnet in Saudi-Arabi. Onder zijn leiding leed Philips grote stroppen met de videorecorder. De verwerving van aandelen van de platen- en filmmaatschappij Polygram in 1985 was daarentegen een gouden greep van Dekker.

Ref.Dagblad 25-08-12
Auteur: Reporter Creer datum: 17-09-2012 21:57:43
Stoffelijke resten Britse militair gevonden bij Ede

door Niels Posthumus

Op de Ginkelse Heide bij Ede zijn vandaag de stoffelijke resten van een Britse soldaat uit de Tweede Wereldoorlog geborgen. De resten werden dit weekeinde gevonden met een metaaldetector, laat het ministerie van Defensie weten. Die zou zijn aangeslagen op twee handgranaten die op de resten lagen.

De explosieven zijn ter plaatse tot ontploffing gebracht, nadat de resten waren verwijderd.

Defensie gaat ervan uit dat de soldaat behoorde tot een groep soldaten die op 18 september 1944 werden gedropt boven de heide. De Britse autoriteiten zijn inmiddels van de vondst op de hoogte gebracht.

De stoffelijke resten worden overgebracht naar een laboratorium van de Bergings- en Identificatie Dienst in Soesterberg. Daar wordt geprobeerd de identiteit van de soldaat te achterhalen.

Volgens Defensie gaat het om een bijzondere vondst omdat over minder dan een week de jaarlijkse herdenkingen van de Slag om Arnhem plaatsvinden. Op de vondstlocatie nemen dan honderden parachutisten deel aan een herdenkingssprong.

NRC 17-09-12
Auteur: Reporter Creer datum: 25-02-2013 23:04:09
Schaatster Atje Keulen-Deelstra (74) overleden

door Pim van den Dool

Sport Schaatster Atje Keulen-Deelstra is gisteren in het Medisch Centrum Leeuwarden op 74-jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van een hersenstaminfarct. Dat schrijft het Friesch Dagblad vanochtend. De voormalig Europees- en wereldkampioene allroundschaatsen raakte donderdagmiddag door het infarct in een coma en is niet meer bijgekomen.

De schaatster werd op 31 december 1938 geboren in Grou en groeide op in een boerengezin. Ze had al drie kinderen toen ze in de kernploeg wilde komen. De KNSB vond haar aanvankelijk te oud, maar toen ze in 1970 Nederlands kampioene allround werd kon de schaatsbond niet meer om haar heen.

Daarna werd Keulen-Deelstra vier keer wereldkampioene allround en drie keer Europees kampioene. Bij de Olympische Spelen in Japan haalde ze een zilveren en twee bronzen medailles.

NRC 25-02-13
Auteur: Reporter Creer datum: 8-04-2013 21:58:23
Margaret Thatcher overleden

Oud-premier van Groot-Brittanni Margaret Thatcher is op 87-jarige leeftijd overleden. 'Met groot verdriet hebben Mark en Carol Thatcher aangekondigd dat hun moeder barones Thatcher vanmorgen vredig overleden is aan de gevolgen van een beroerte', zei haar vroegere woordvoerder Lord Tim Bell. .

Thatcher regeerde Groot-Brittanni van 1979 tot 1990, nadat haar Conservatieve Partij bij de verkiezingen voor het Lagerhuis het regerende Labour had verslagen. Zij had vier jaar daarvoor de strijd om het leiderschap van de partij gewonnen van oud-premier Edward Heath. Ze was en is de enige vrouwelijke Britse regeringsleider, en sinds de vroege negentiende eeuw was niemand zo lang achter elkaar premier in de geschiedenis van het land.

De eurosceptische Thatcher kreeg om haar onwrikbare houding tegenover de vakbonden en in de oorlog met Argentini om de Falkland-eilanden de bijnaam The Iron Lady (IJzeren Dame). In 1983 en 1987 kreeg haar partij opnieuw de meerderheid in het Lagerhuis.

In 1990 trad zij af, nadat in heel Groot-Brittanni rellen waren uitgebroken over het plan van de regering om een inkomensonafhankelijke belasting, de poll tax, in te voeren.

Thatcher kwam in 1958 in het Lagerhuis voor het kiesdistrict Finchley, in de buurt van Londen. Zij zou dat district tot 1992 blijven vertegenwoordigen. Van 1970 tot en met de verkiezingen van 1974 was de kruideniersdochter onder Heath minister van Onderwijs en Wetenschap.

Premier Cameron zei in een reactie dat Groot-Brittanni een groot leider, een groot minister-president en een groots Brits staatsburger heeft verloren. Hij zei terug te keren van zijn (korte) reis door Europa vanwege de gebeurtenis. De Britse vicepremier Nick Clegg (Liberal Democrats) noemde haar 'een van de bepalende figuren' in de moderne Britse politiek. Koningin Elizabeth is 'bedroefd' om de dood van Thatcher.

Begrafenis
De Britse oud-premier krijgt volgens persbureau AFP geen officile staatsbegrafenis, maar wel een afscheidsceremonie in St. Paul's Cathedral in Londen, waarbij haar militaire eer zal worden bewezen. Daarna volgt een crematie in besloten kring.

Margaret Thatcher had al langer te kampen met een slechte gezondheid, en leed aan dementie

Profiel: Margaret Thatcher

Naam: Margaret Hilda barones Thatcher, meisjesnaam Roberts.
Geboren: 13 oktober 1925 in Grantham in het Engelse graafschap Lincolnshire, waar haar vader twee kruidenierswinkels bezit.
Opleiding: Scheikunde aan de Universiteit van Oxford, waar zij zich specialiseert in de kristallografie (1943).
Beroep: Scheikundige, juriste en politica.
Loopbaan: Chemicus bij BX Plastics (1947). Al tijdens studie genspireerd door politiek. In 1953 wordt ze advocaat, gespecialiseerd in belastingrecht. Lid van het Lagerhuis van 1959 tot 1992. Van 1970 tot 1974 is ze minister van Onderwijs en Wetenschap. In 1975 wordt ze leider van de Conservatieve Partij. In 1979 wint ze als eerste en enige vrouw in de Britse geschiedenis de verkiezingen. Ze treedt op 4 mei aan als premier. Ze blijft dat na twee herverkiezingen tot 28 november 1990.
Bijzonderheden: door haar stellige en soms harde optreden krijgt ze de bijnaam The Iron Lady. Tijdens haar bewind zette ze met succes de marine in tegen Argentini, dat de daar gelegen Britse Falkland-eilanden had bezet. Ze trad hard op tegen stakende mijnwerkers, die zich verzetten tegen de massale sluiting van kolenmijnen. Thatcher was niet Europees gezind en zocht liever steun bij de Amerikaanse president Ronald Reagan.

Volkskrant 08-04-13
Auteur: Reporter Creer datum: 28-08-2013 13:05:09
I have a dream' precies 50 jaar oud

Martin Luther King National Archives and Records Administration .De beroemde speech van Martin Luther King met de legendarische woorden 'I have a dream' is vandaag precies 50 jaar oud. President Barack Obama houdt vanmiddag een toespraak op dezelfde plek waar Martin Luther King op 28 augustus 1963 zijn speech hield: voor het Lincoln Memorial in Washington.

King beschreef in zijn speech een Amerika zonder rassendiscriminatie en gelijke rechten voor alle inwoners. Hij uitte zijn hoop dat mensen voortaan op hun gedrag en niet op hun huidskleur beoordeeld worden.

"Ik heb een droom dat mijn vier kleine kinderen op een dag in een land zullen leven waar ze niet zullen worden beoordeeld op de kleur van hun huid, maar op hun karakter."

Nobelprijs voor de Vrede
Hij ontving in 1964 de Nobelprijs voor de Vrede als geweldloze voorvechter van burgerrechten. In 1968 werd King doodgeschoten op het balkon van het Lorraine Motel in Memphis. Hij werd 39 jaar oud.

De verkiezing van Obama als eerste zwarte Amerikaanse president wordt gezien als een symbolisch succes en een teken dat de droom van Martin Luther King uitkomt, zoals hij in 1963 al exclameerde:

"Nu is het moment om de belofte van democratie na te komen. Nu is het moment om uit de duistere en dorre vallei van rassenscheiding te trekken naar het zonovergoten pad van raciale gerechtigheid. Nu is het moment om alle kinderen van God een kans te geven."

Het Witte Huis
De Amerikaanse minister van Onderwijs, Arne Duncan, zei gisteren over de herdenking: een Afro-Amerikaan zal voor het Lincoln Memorial staan en praten over burgerrechten en gerechtigheid. Erna zal hij niet op bezoek gaan bij het Witte Huis. Hij zal naar zijn huis, het Witte Huis, gaan. Dat is hoe ver dit land is gekomen.

Toch zijn we er nog niet, zegt burgerrechtenactivist Al Sharpton. Hij nodigde afgelopen zaterdag bij een protest bij het Lincoln Center de familie van Trayvon Martin uit, de zwarte jongen die vorig jaar werd doodgeschoten door een burgerwacht. Het was een protest tegen de zaken die de verwezenlijking van Kings droom in de weg staan.

Relevant
President Obama benadrukte eerder in een interview dat Kings toespraak ook ging over werkloosheid en sociale ongelijkheid. Hij vindt de toespraak van de dominee daarom nog steeds relevant.

Afgelopen weken herdachten duizenden Amerikanen de speech al. Vandaag houden ook oud-presidenten Jimmy Carter en Bill Clinton een toespraak. Om 15.00 uur Amerikaanse tijd (21.00 uur in Nederland) zal Obama een speech houden.

De herdenking van de speech in Washington wordt vanaf 19.30 uur rechtstreeks uitgezonden op Journaal 24.

NOS 28-08-13
Auteur: Reporter Creer datum: 25-09-2013 19:33:47
W. G. van de Hulst: verteller van de waarheid

Gertrude de Wildt-Brouwer

Wat zouden ze er graag spelen, de bengels van W. G. van de Hulst, daar in de Geertekerk in Utrecht. Verstoppertje achter de gordijnen, en dan, heel stilletjes, zo vlug ze konden, onder de bank kruipen als de koster kwam.

Afgelopen zaterdag was Rozemarijntje er wel, maar ze had grijze haren gekregen. En grootvader was al vijftig jaar geleden gestorven.

Van de Hulst werd zaterdag herdacht in zijn geboorteplaats, Utrecht. Zijn nageslacht, onder wie kleindochter Rozemarijn, en ook liefhebbers van zijn werk stonden een moment bij de eenvoudige grafsteen op begraafplaats Soestbergen W. G. van de Hulst, 1879-1963, J. van de Hulst-Maan, 1892-1982. Ze liepen door de Gansstraat, waar hij is geboren. En in de Geertekerk stonden ze stil bij het feit dat hij zo'n goede schoolmeester was geweest. Dat hij eigenlijk een groot pedagoog was. Nee, een kunstenaar, een estheticus!
Op de zonnige septembermiddag wijdt de literatuurcriticus en schrijver Onno Blom de bezoekers in in het leven van Van de Hulst. De namen van grote moderne schrijvers als Wolkers en 't Hart komen eerst voorbij. Wolkers zei: Van de Hulst heeft me leren griezelen. En 't Hart beweert dat Van de Hulst de angst in zijn leven heeft gejaagd.

In zijn biografische Van de Hulstessay Het licht in de donkere poort, dat zaterdagmiddag werd gepresenteerd, beschrijft Blom met inleving het veelbewogen levensverhaal van de schrijver. Van de Hulst werd geboren in een klein arbeidershuisje. Zijn vader verdiende de kost met steenhouwen. Het verdriet, de donkerte en duisternis in zijn boeken: de schrijver kon erover schrijven omdat hij het zelf had meegemaakt. Twee zusjes overleden jong. Toen Willem negen jaar oud was stierf zijn vader. Korte tijd later werd Willem zelf ook ziek. Toen de koorts door zijn lichaam joeg bad zijn moeder op de rand van zijn bed voor herstel. Ook later gaat Van de Hulsts weg soms door een diep dal, bijvoorbeeld bij het sterven van zijn eerste vrouw.

Toch, al zijn er de diepe voren van het leven, vertelt Blom zijn verhaal verder, toch is er bij Van de Hulst altijd het licht in de donkere poort. Hij wil de kracht van het geloof laten zien. In Peerke en z'n kameraden wil Dieuwe een lampion bij Peerke brengen. Over grootvaders gezicht glijdt een glimlach als hij de verkreukte lampion in Dieuwes hand ziet. Dat hoeft niet meer jongen, zegt hij zacht. Waar Peerke nu is, daar zijn geen lampen meer nodig.

Blom noemt Van de Hulsts boeken kunstwerken. Hij had een grote gedrevenheid. Het vertellen was er om het vertellen. Dat maakt hem meer een estheticus dan een ethicus. Kijk alleen maar naar de pagina's, die vol staan met stipjes, cursiveringen, dialogen en accenten.

W. G. en M. G.
Joke Linders, die promoveerde op het schrijverschap van Annie M. G. Schmidt, stelt hardop de vraag of het wel gepast is dat zij iets zegt over W.G. van de Hulst. Ik ben opgegroeid bij pater Fransen en de nonnen. Daarom heb ik aan de notoir christelijk opgevoede Maarten 't Hart gevraagd of ik zo'n lezing wel kon houden. Zodra de naam van Van de Hulst viel ontspon er zich een dialoog die alleen bestond uit titels. Hij is niet moralistisch hoor, maar er wordt wel in gebeden, zei hij. En: Het is goed als een anderszuilige erover vertelt. En als docent kinder- en jeugdliteratuur moet ik toch iets kunnen zeggen over de reden waarom zijn boeken zo goed verkochten?

Linders kwam een lezing van Van de Hulst op het spoor waarin hij zelf het geheim onthult van een goed kinderboek. Het boek moet een ziel hebben. Het moet waar zijn in religieuze en ethische zin zoals het christendom dat voorstaat. Linders vindt het frappant dat ze bij Annie M. G. Schmidt de uitspraak: Het moet waar zijn ook tegenkomt. Annie M. G. Schmidt heeft dus gewoon leentjebuur gespeeld, al zegt zij er iets anders achteraan: Ook al klinkt het uit de mond van schaap Veronica. Als dochter van een predikant zal zij ook wel Rozemarijntje hebben gelezen. Jip en Janneke begint bij een gat in de heg. H, waar ken ik dat van?

In tegenstelling tot 't Hart vindt Linders de kinderboekenschrijver wl moralistisch. Je weet wel, Rozemarijntje gaat logeren. Rozemarijntje bukt haar hoofd, heel diep. Ze denkt aan wat ze aan moesje beloofd heeft. Zul je een rustig, een stil, een gehoorzaam meisje zijn? Ja moeder, ik kan best! Van de Hulst droeg wel heel duidelijk een boodschap uit.

Toen en nu Dat Van de Hulst een boodschap uitdraagt, dat weet Jacques Dane directeur van het Onderwijsmuseum ook zeker. Hij doet andere waarnemingen dan Linders. Van de Hulst liet zien dat je kinderen voor je moet winnen. Hij was in staat om ingewikkelde dingen kinderlijk eenvoudig uit te leggen. Met een voorbeeld uit Toen en nu over de vrijheid van onderwijs maakt Dane duidelijk dat de schoolmeester zelfs van artikel 23 een spannend verhaal kon maken.

Van de Hulst was opgegroeid in een volkse buurt. In het christelijke tijdschrift De Spiegel schrijft hij over Juf Hermien die het dochtertje van een gevallen vrouw in de klas krijgt. De dag voor Kerst komt ze ertoe om ook dit kind in haar armen te sluiten. Het maakt duidelijk dat, juist in een tijd waarin men neerkeek op zulke mensen, Van de Hulst wilde dat men naar hen zou omzien, zegt Dane.

Aan het einde van de middag maakt de Stichting W. G. van de Hulst bekend dat Jacques Dane een biografie zal schrijven over de schrijvende schoolmeester. Het zal geen verering worden, belooft Arie Doeser, de voorzitter van de stichting. Dane doet als historicus onderzoek naar de impact van christelijke kinderboeken. Over Van de Hulst schreef hij al meerdere artikelen. Dane steekt zijn bewondering niet onder stoelen of banken. Deze man had drie carrires: als schoolmeester, als kinderboekenschrijver en als schoolboekenschrijver. We weten nog veel te weinig over hem.



--------------------------------------------------------------------------------


Meer activiteiten rond vijftigste sterfjaar
Stichting W. G. van de Hulst organiseert dit najaar een scala aan activiteiten om Van de Hulst en zijn verhalen onder de aandacht te brengen.

l Op maandag 28 oktober vertellen vier schrijvers over hun herinneringen aan de boeken van Van de Hulst.

l In het Utrechtse stadhuis is van 8 tot en met 29 november een expositie over zijn leven en werk.

l In Hasselt (Ov.) wordt op maandag 30 december voor de zevende keer het W. G. van de Hulstfestival georganiseerd. Stukken uit de In de Soete Suikerbol worden voorgelezen en oude schoolmeesters geven schrijfles.

>>hetliteratuurhuis.nl
>>wgvdhulstfestival.nl

Ref.Dagblad 23-09-13
Auteur: Reporter Creer datum: 6-12-2013 15:56:52
Nelson Mandela (95) overleden

De Zuid-Afrikaanse oud-president en icoon van de anti-apartheidsbeweging Nelson Mandela is donderdag in Johannesburg op 95-jarige leeftijd overleden. Huidig president Jacob Zuma maakte zijn overlijden op televisie bekend. Mandela stierf in zijn woning, volgens Zuma 'op vredige wijze'. .

Nelson Mandela in maart 1999 in Johannesburg.'Mede Zuid-Afrikanen, onze geliefde Nelson Rohlihlahla Mandela, de president die de grondlegger was van onze democratische natie, is overleden', zei Zuma in een door het hele land uitgezonden televisie-uitzending. 'We hebben onze grootste zoon verloren.'

De president voegde er aan toe dat Mandela een staatsbegrafenis zal krijgen en hij gaf opdracht alle vlaggen halfstok te hangen. 'Nelson Mandela bracht ons bij elkaar en samen zullen wij afscheid van hem nemen', sprak Zuma. 'Hoewel we wisten dat deze dag zou komen, kan niets ons gevoel van een diepe en blijvende schade te verminderen.'

Woensdag zeiden familieleden dat het niet goed ging met Mandela, maar dat hij op zijn 'sterfbed' een moedige strijd voerde. 'Tata is nog steeds bij ons, sterk, moedig. Zelfs, bij gebrek aan een beter woord .... op zijn 'sterfbed' brengt hij ons lessen bij; lessen in geduld, in liefde, lessen in tolerantie', aldus Mandela's dochter Makaziwe.

Mandela kampte al langer met een slechte gezondheid. Hij werd eerder dit jaar drie maanden in het ziekenhuis opgenomen met een longinfectie. Sinds september werd hij thuis intensief behandeld. Nelson Mandela verscheen al een tijd niet meer in het openbaar.

Mandela krijgt zondag 15 december een staatsbegrafenis. De ceremonie wordt gehouden in Qunu, het dorp waar Mandela opgroeide.

Gezicht van de strijd tegen apartheidsregime
Mandela gold als het gezicht van de strijd tegen het blanke apartheidsregime in Zuid-Afrika. Hij werd in 1962 opgepakt en in 1964 veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf voor het voorbereiden van een couppoging om dat bewind omver te werpen. Op 11 februari 1990 kwam hij na 27 jaar gevangenschap vrij. Een jaar later werd Mandela verkozen tot voorzitter van het ANC, het Afrikaans Nationaal Congres.

Bij de eerste niet-raciale verkiezingen van 1994 werd Mandela gekozen tot president van Zuid-Afrika. Door zijn strijd tegen de apartheid en zijn presidentschap dat daarop volgde, groeide hij uit tot wereldwijd symbool tegen onderdrukking en, in het bijzonder, tegen racisme en tot lieveling van de Zuid-Afrikanen. .


'Mandela is nu thuis'
President Barack Obama van de Verenigde Staten zei in een reactie dat de wereld een van de meest invloedrijke, moedige en goede mensen verloren had. 'Hij is nu thuis', zei Obama. De president zei verder dat hij zich zijn eigen leven niet volledig kan voorstellen zonder het voorbeeld dat Mandela heeft gegeven. Zijn grootste nalatenschap is volgens Obama dat Mandela een vrij Zuid-Afrika in vrede met de rest van de wereld heeft achtergelaten. Hij was een man die de geschiedenis in handen nam en de universele moraal richting gerechtigheid keerde.

Het ANC stelde in een verklaring dat Zuid-Afrika een 'kolos', heeft verloren, een toonbeeld van nederigheid, gelijkheid, rechtvaardigheid, vrede en hoop voor miljoenen mensen.

Verenigde Naties
Nelson Mandela's 'onbaatzuchtige strijd voor menselijke waardigheid, gelijkheid en vrijheid' heeft veel mensen overal ter wereld genspireerd, zei secretaris-generaal van de Verenigde Naties Ban Ki-moon.

'Niemand heeft in onze tijd meer gedaan voor de waarden en het streven van de Verenigde Naties', zei Ban. 'Nelson Mandela heeft laten zien wat in onze wereld mogelijk is en in een ieder van ons als we in dromen geloven en samenwerken voor rechtvaardigheid en menselijkheid.'

Premier Rutte noemde de dood van Mandela in een reactie 'een moment om stil van te worden en dankbaar terug te kijken'

Volkskrant 06-12-13
Auteur: Reporter Creer datum: 8-01-2014 23:02:50

Topscorer Eusbio (1942-2014): voor altijd een legende
05/01/14, 11:34 − bron: ANP

Eusbio da Silva Ferreira beleefde een van de vele hoogtepunten in zijn imposante loopbaan in het Olympisch Stadion van Amsterdam. In 1962 won de Zwarte Parel daar met Benfica de Europa Cup 1 door in de finale Real Madrid te verslaan. Dat gebeurde met de mooie cijfers van 5-3. Eusbio overleed zondag op 71-jarige leeftijd. .

.Meer grote successen waren dankzij Eusbio mogelijk geweest voor het voetbal van Portugal. In 1966 leek het land in Engeland met een zijn fenomenale sterspeler in staat de wereldtitel te veroveren. In de halve finale bleek het gastland, ondanks een treffer van Eusbio, net iets te sterk, 2-1. Wel werd Eusbio met 9 doelpunten topscorer van het toernooi.

Noord-Korea
Welhaast legendarisch was zijn optreden tegen Noord-Korea (5-3), waarin Eusbio 4 keer scoorde. Met twee doelpunten had hij bovendien een groot aandeel in de zege op Brazili, op dat moment de regerend wereldkampioen. Uiteindelijk kwam Eusbio in 64 interlands tot 41 doelpunten.

Twee keer werd Eusbio onderscheiden met de Gouden Schoen, als de beste speler van de wereld. Dat gebeurde in 1968 en 1973. Eenmaal viel de titel Europees voetballer van het jaar hem te deel.

De gevierde voetballer werd 11 keer kampioen van Portugal. Afgezien van de internationale zege in Amsterdam speelde hij nog drie keer de eindstrijd van het toernooi om de Europa Cup 1, de voorloper van de Champions League. Die wedstrijden gingen allemaal verloren, in 1963, 1965 en 1968.

Topscorer
Eusbio die al jaren kampte met een zwakke gezondheid, werd in 1942 geboren in de voormalige Portugese kolonie Mozambique. Op 19-jarige leeftijd trad hij in dienst van Benfica. Tot 21 oktober 2005 was hij topscorer van aller tijden van Portugal

Volkskrant 05-01-14
Auteur: Reporter Creer datum: 11-01-2014 17:38:24
Sharon (1928-2014): Boer, soldaat en politicus

Alfred Muller

Aril Sharon: boer, soldaat en politicus. Hij werd geboren op 27 februari 1928 als kind van Oost-Europese immigranten. Hij groeide op in Mosjav Kfar Malal, waaraan hij zijn liefde voor de grond en het boerenleven te danken had.

Sharon schreef in zijn autobiografie Warrior (Strijder) dat wanneer het comit van de mosjav besloot dat iedereen sinaasappelen en citroenen moest planten, zijn vader erop stond proeven te nemen met mandarijnen en mango's. Aril zou de eigenzinnige natuur van zijn vader erven.
Arabische infiltranten voerden een strijd tegen de Joodse nederzettingen. Hij leerde wat het betekende te moeten vechten voor land. Hij werd in 1945 ingelijfd bij de Haganah, het Joodse verdedigingsleger voor 1948.

Zijn taak was Joodse dorpen te verdedigen. In de Onafhankelijkheidsoorlog van 1948 werd hij commandant van de eenheid die een aanval uitvoerde op de Arabische Latrun vesting. Hij maakte daar kennis met de rauwe werkelijkheid van het slagveld. Hij zag hoe een van zijn dorpsgenoten een schorre zucht gaf en neerviel. Een kogel had hem getroffen, die door beide longen was gegaan.

Eenheid 101
In de jaren vijftig doodden Arabische commando's, die vanuit Jordani en Egypte Isral binnendrongen, honderden Joden. Het leger vroeg hem daar een einde aan te maken, door het bevel op zich te nemen van Eenheid 101. Hij ging weinig zachtzinnig te werk. Nadat een jonge Isralische moeder en haar twee kinderen werden vermoord door Palestijnen uit Kibbiya, blies zijn peloton 42 huizen in dat dorpje op, waarbij 69 doden vielen.

Tussen zijn werkzaamheden als commandant door, studeerde hij rechten aan de Tel Aviv Universiteit. In de Zesdaagse Oorlog van 1967 was Sharon een generaal die de aanval tegen de Egyptenaren in de Sina leidde. In 1972 nam hij ontslag uit het leger. Hij hielp mee de Likoed (het blok) op te richten, een samenstelling van verschillende rechtse partijen.

Maar het zou niet lang duren, voordat het leger hem terugriep. In 1973 zetten de Egyptische en Syrische legers op Grote Verzoendag een verrassingsaanval in. Hij leidde een pantserdivisie in de Sina en geloofde dat alleen een grootscheeps tegenoffensief de Egyptische inval kon keren. Hij liet zijn manschappen het Suez Kanaal oversteken. Op deze wijze kreeg het Isralische leger de kans het Derde leger van Egypte te omsingelen.

Nieuwe nederzettingen
Na de oorlog bleef hij het werk op de boerderij en het werk in de politiek altijd combineren. In de politiek liet hij steeds zien dat hij vond dat de Westelijke Jordaanoever bij Isral hoort om zionistische redenen niet om religieuze.

Als minister van Landbouw in het kabinet van Menachem Begin in 1977-1981 was hij verantwoordelijk voor de oprichting van 64 nieuwe nederzettingen. Sharon wilde voldongen feiten creren: de Palestijnen zouden omringd moeten worden door Joodse plaatsen, zodat er geen Palestijnse staat kon worden gesticht.

In 1981 werd hij minister van Defensie in het kabinet van Menachem Begin. Hij stuurde in 1982 het leger Libanon in, als reactie op Palestijnse beschietingen vanuit Libanon. Het Isralische leger gaf het christelijke falangistenleger toestemming de Palestijnse vluchtelingenkampen Shabra en Shatilla binnen te gaan om deze te zuiveren van terroristen. Het gevolg was een bloedbad onder de Palestijnse bevolking.

Maar liefst 400.000 Isralirs trokken de straat op om te demonstreren. Een commissie van onderzoek oordeelde dat Sharon had moeten weten dat de falangisten bloedbaden en pogroms zouden uitvoeren onder de bewoners van de kampen. De Palestijnen hadden namelijk wreedheden begaan onder de Libanese christenen. Hij werd gedwongen af te treden als defensieminister.

Huisvesting
Als minister van Huisvesting in het kabinet van Jitschak Shamir dat in 1989 werd opgericht, deed Sharon zijn reputatie als bulldozer eer aan. Hij liet 144.000 huizen uit de grond stampen voor de immigranten uit de Sovjet-Unie en omzeilde bureaucratische procedures. Bovendien bleef hij bouwen in de nederzettingen. Washington zag in zijn nederzettingenbeleid een blokkade op de weg naar vrede.

In de jaren negentig van de vorige eeuw bleef Sharon volop actief als minister en Knessetlid. Als minister van Nationale Infrastructuur sloot hij in 1996 akkoorden met Egypte, Jordani en de Palestijnen. In 1998 was hij de minister van Buitenlandse Zaken nauw betrokken bij de onderhandelingen met de Palestijnen over een vredesakkoord.

Zijn vrouw Lily stierf in maart 2000 aan longkanker. Ze werd begraven op het terrein van Sharons boerderij, de Sycamore ranch in de Negev. De tweede Palestijnse Opstand brak uit nadat hij in september 2000 een bezoek bracht aan de Tempelberg. Het bezoek was niet de oorzaak van de tweede Intifada, maar vormde wel de aanleiding. De opstand kostte aan duizenden het leven.
Na 2000 werd Sharon ook achtervolgd door geruchten over corruptie. Hij en zijn zoon Omri zouden illegale betalingen hebben ontvangen die zij gebruikt zouden hebben voor verkiezingscampagne en persoonlijk gewin.

Pragmatische standpunten
In zijn laatste actieve jaren leken de harde politieke standpunten van Sharon steeds meer plaats te maken voor gematigde, pragmatische standpunten. Hij zag in dat de Isralische controle over miljoenen vijandige Palestijnen het belang en de veiligheid van zijn land niet diende.

Al voordat hij in februari 2001 tot premier werd gekozen, zei hij dat hij een Palestijnse staat wilde toestaan op de Westoever. In 2003 accepteerde hij voorwaardelijk de routekaart naar vrede. Hij zei dat zijn land een bezetting uitvoerde. Ik geloof dat dat een vreselijke zaak is voor Isral en voor de Palestijnen, zei hij.

In december van dat jaar zei hij op een conferentie in Herzliya over dat vredesplan: Wij zijn bereid om voort te gaan met zijn uitvoering: twee staten Isral en een Palestijnse staat die naast elkaar bestaan in rust, veiligheid en vrede.

Sharon begreep dat Isral geen Joodse en democratische staat zou kunnen blijven als deze door zou gaan met de bezetting. Hij ontwierp het eenzijdige terugtrekkingsplan uit de Gaza. Het doel daarvan was onder meer om Isral van de zware last van de bezetting van de Gazastrook te ontdoen. Hij wist het plan in augustus 2005 uit te voeren tegen grote tegenstand van rechts in.

Kadima
Sharon dacht dat hij de voorverkiezingen in de Likud zou kunnen winnen, maar hij begreep ook dat de rechts-radicale vleugel in deze partij hem parten zou blijven spelen in de toekomst. Hij nam in november 2005 de moeilijke beslissing uit de Likud te stappen, en een eigen partij op te richten, Kadima. Kadima bleek een grote werfkracht te hebben. Een derde deel van de Likud en een aantal prominente leden van de Arbeiderspartij traden toe.

Op 4 januari 2006 raakte Sharon na een hersenbloeding in een diepe coma. Sindsdien krijgt wordt hij kunstmatig gevoed en intensief verzorgd. Dagelijks bezocht een van de familieleden hem. Vicepremier Ehud Olmert nam de macht over en Olmerts Kadima won in maart 2006 de verkiezingen.

Een jaar geleden echter bleek bij neurologisch onderzoek dat er sprake was van aanzienlijke hersenactiviteit als Sharon foto's van de familie zag, als een van zijn zonen tegen hem sprak of als hij werd aangeraakt. Een maand geleden onderging hij een operatie vanwege een infectie in de buik. De afgelopen dagen verslechterde de toestand van de oud-premier omdat zijn nieren niet goed meer werkten.


Ref.Dagblad 11-01-14


Auteur: Reporter Creer datum: 1-02-2014 18:40:34
Na de watersnood in Oude-Tonge: alleen overgebleven

L. Vogelaar

Na de watersnood van 1953 duurde het weken voordat dienstplichtig militair A. J. de Boet hoorde dat hij als enige van het gezin was overgebleven. Weken vol onzekerheid. Mijn ouders en mijn negen broers en zussen waren omgekomen. Van ons huis was alleen de fundering er nog.

Daarom gaat De Boet elk jaar naar de herdenking van de ramp, hoe koud het ook is. En koud is het deze zaterdagmorgen op de begraafplaats waar Oude-Tonge zijn doden ter aarde bestelde, rijen naast elkaar. Een massagraf in een van de dijkjes, want het dorp was overspoeld.
Twee lange rijen stenen liggen er, met op elke steen twee namen. Meermalen ook zjn naam: De Boet. Want ook een oom en tante met hun kinderen kwamen om.

Zelf overleefde hij, nadat een andere militair hem had gevraagd een dienst te ruilen. Wachtlopen in Den Helder. Ik vond het best. Gewoonlijk nam ik op zaterdag dan de laatste pont om van het eiland af te komen: om 19.00 uur. Vanwege de storm nam ik nu een pont eerder, om 17.00 uur. Achteraf bleek dat het de laatste was die ging; twee uur later durfde de schipper het niet meer aan.

Diep is de kerf die de ramp sneed in de ziel van Goeree-Overflakkee, zegt mr. A. Grootenboer-Dubbeldam. Nog maar enkele maanden geleden kwam ze naar het eiland om de eerste burgemeester van de samengevoegde gemeenten te worden. Maar het verhaal van de watersnood is voor de oud-wethouder van Moerdijk niet vreemd: ook haar ouders maakten de ramp mee.

De ramp. Het zijn woorden die veel emoties losmaken, zo heeft ze gemerkt. Beelden van snelstromend water, harde wind, brekende dijken, mensen en dieren in nood. Veel mensen waren gewoon naar bed gegaan; het waaide wel vaker hard. Een paar uur later werd het eiland overspoeld, metershoog, met ijskoud water. Het kwam als een dief in de nacht.

Oude-Tonge betreurde 305 doden, het is nog steeds niet te bevatten. Bijna iedereen kende elkaar. Families werden uiteengerukt. Mensen verloren huis en haard. Niets was meer als voorheen. Sommigen kunnen er nog steeds niet over praten; anderen deden het na 50 jaar voor het eerst. Sommigen zullen het misschien nooit verwerken. Ze waarderen wel dat de ramp wordt herdacht.

En dat gebeurt hier op de Spuidijk, jaar na jaar. Ook als eerbetoon voor degenen die zich met man en macht inzetten voor het redden van anderen, met gevaar voor eigen leven, soms ten koste van het eigen leven.

Samen met gemeentesecretaris B. Marinussen plaatst de burgemeester een krans bij het monument op de begraafplaats: een vluchtende vrouw, haar kind in haar arm. Een minuut lang herdenken de Oude-Tongenaren in stilte hun doden. Grijze hoofden buigen zich, vol gedachten.
Dan volgt de jaarlijkse ommegang langs al die stenen, met al die namen. Catharina J. Osseweijer was 22 dagen jong, Petrus M. Jacobs 83 jaar oud. Dina Kreeft 11 maanden, Willem Groenendijk 78 jaar. Alle leeftijden. Op de laatste steen tweemaal: Onbekend meisje. Wel een lichaam begraven, geen naam bekend. Anderen zijn zelfs nooit teruggevonden. Het rampgebied rouwde.

Daan van Kempen (toen 24) moest tot zijn borst door het water, terwijl hij en drie vrouwen zich aan elkaar vasthielden. Een van hen had een kind van ruim een jaar bij zich, in een kinderwagen die begon te drijven. Onderaan de Zuiddijk wisten ze een huisje in te vluchten. We zaten aan de goede kant van de dijk; aan de andere kant spoelde alles weg. Twee dagen na de ramp beviel die jonge moeder opnieuw van een kind.

Er vlakbij, aan de Molenweg, was het ook kantje boord, zegt A. Kamp (79). Vader bracht de koeien naar de dijk; hij wist maar net op tijd terug in huis te komen. Hij nam een buurvrouw mee die de dijk niet meer kon bereiken. Ze waren nauwelijks op tijd op zolder. Daar kwam 30 centimeter water te staan. Wij zaten op de bedden: vader, moeder, elf kinderen en de buurvrouw. De zijgevel sloeg eruit, maar de rest van het huis bleef staan. Uiteindelijk kwamen mensen in een roeiboot ons die zondagmorgen redden. Vaders broer is met zijn hele gezin verdronken.

Jongeren kunnen het zich haast niet voorstellen. Je kon toch zwemmen? zeggen ze dan. Ze hebben geen idee van wat er zich afspeelde.

De watersnood stempelde het dorp. Toen we op de lagere school zaten, namen alle kinderen elk jaar deel aan de ommegang over de begraafplaats.

Ook bij zijn vrouw, H. J. Kamp-Kamerling, sloeg de ramp diepe wonden in de familiekring: Van het gezin van vaders zus overleefde n kind, van 16 jaar. Die komt nog elk jaar bij ons logeren. Moeders zus verdronk ook. Met haar hele gezin.

Herdenkingen
Ook elders wordt de watersnood herdacht die met name Zuidwest-Nederland 61 jaar geleden trof. Zaterdagmorgen gebeurde dat bijvoorbeeld bij het Watersnoodmuseum in Ouwerkerk en ook in Sirjansland, Nieuwerkerk en Numansdorp. Voor zaterdagmiddag zijn herdenkingen in Oosterland en bij het monument op de begraafplaats van Ouwerkerk gepland, voor zaterdagavond in Kruiningen, Den Bommel, Nieuwe-Tonge en Stellendam. In andere plaatsen wordt de herdenking om de vijf jaar gehouden.

Vrijdagavond had de jaarlijkse herdenkingszangavond van mannenkoor Ethan uit Yerseke plaats in de hervormde kerk in dat dorp. Daaraan werkten ook jongerenkoor David uit Yerseke en mannenkoor Harpe Davids uit Genemuiden mee. De avond werd geleid door ds. G. Bredeweg.

Het Brabantse Halsteren heeft zich ingespannen om het Watersnoodmonument op de begraafplaats achter de Quirinuskerk voor de herdenking te herstellen. Het werd rond de jaarwisseling beschadigd: negen kruisjes werden kapotgetrapt. Juist een jaar geleden werd het bronzen beeld dat deel uitmaakt van het monument onthuld, nadat het vorige beeld in 2009 van zijn sokkel was gestolen. De Ramp eiste in Halsteren en Lepelstraat 78 mensenlevens.

De watersnood van 1953 kreeg onlangs aandacht in het boek Nederland in 7 overstromingen en de gelijknamige tv-serie.

Ref.Dagblad 01-02-14
Auteur: Reporter Creer datum: 15-03-2014 15:56:08
."Cat" Cees Veerman overleden

ANP

.Gitarist, componist en eerste leadzanger van The Cats, Cees Veerman, is overleden. Samen met de latere frontman Piet Veerman maakte hij jarenlang deel uit van de Volendamse popgroep, die in de jaren zestig en zeventig veel succes had in Nederland en Duitsland.

Cees Veerman, altijd met bril, was een van de oprichters van de band. Hij maakte al deel uit van de Mystic Four en The Blue Cats, twee voorgangers van The Cats. De eerste grote successen kwamen in 1968: de nummers Lea en Why kwamen op de eerste plaats van de Nederlandse Top-40. Ook Marian (1970), Where have I been wrong (1969) en Be my day (1974) bereikten de eerste plaats.

Daarnaast waren er talloze top-10-noteringen. De best verkochte single, One Way Wind (1972), bereikte in Nederland de derde plaats, maar werd ook in Belgi, Duitsland, Zwitserland een grote hit.

Niet lekker
Cees Veerman woonde met zijn vrouw in Indonesi. Cats-bassist Arnold Mhren hoorde van Veermans familie dat hij zich donderdagavond niet lekker had gevoeld, maar zich niet wilde laten onderzoeken. De volgende ochtend lag hij dood op bed.

Mhren zei in het Radio 1 Journaal dat Veerman voor de band van grote betekenis is geweest, ook nadat Piet Veerman voor de singles de rol van leadzanger had overgenomen.

Palingsound
De Cats staan bekend als de grondleggers van de palingsound: een door dj Joost den Draaijer bedachte term voor het typische geluid van de Volendamse popmuziek. De leden werden in 2006 benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau.

Cees Veerman werd 70 jaar

NOS 15-03-14
Auteur: Reporter Creer datum: 15-05-2014 16:56:18
Jean-Luc Dehaene overleden

De Belgische oud-premier Jean-Luc Dehaene is overleden. Hij was 73 jaar. Hij is in het Zuiden van Frankrijk overleden aan de gevolgen van een val.

Dehaene was van 1992 tot 1999 premier, daarvoor was hij minister in verschillende kabinetten. Tot zijn dood was hij lid van het Europees Parlement. Hij was niet verkiesbaar bij de komende Europese verkiezingen.

Dehaene wilde na de verkiezingen de politiek de rug toe keren. De politiek heeft de generatie van nu nodig, om de problemen van deze tijd op te lossen, zei hij tegen de VRT.

Dehaene had kanker, waarvoor hij onder behandeling was. Enkele weken geleden zei Dehaene dat hij optimistisch was over zijn herstel. De ziekte was in een vroeg stadium geconstateerd. Hij putte hoop uit het feit dat een oom met dezelfde ziekte heel oud was geworden.

De loodgieter
Hij was een politicus van de allergrootste orde, zei politiek journalist Bart Eeckhout van de Belgische krant De Morgen op Radio 1. Volgens Eeckhout kwam Dehaene soms visie tekort, maar compenseerde hij dat met daadkracht. Dat leverde hem de bijnaam 'de loodgieter' op.

Onder Dehaene werd in Belgi de euro ingevoerd en bovendien maakte hij van Belgi een federale staat. Hij noemde dat twee resultaten waarop hij trots was.

Verder was hij verantwoordelijk voor het aantreden van koning Albert. De overleden koning Boudewijn wilde dat prins Filip hem opvolgde, maar Dehaene bood - geheel volgens de wet - Albert de troon aan.

100 dagen
Eind jaren 80 lukte het Belgi niet om uit een diepe politieke crisis te komen. De regering Martens was gevallen en er was geen zicht op de vorming van een nieuwe coalitie. Jean-Luc Dehaene werd gevraagd om te bemiddelen. Hij nam die opdracht aan met de woorden: "Sire geef me 100 dagen". Uiteindelijk duurde het 106 dagen voordat Belgi een nieuwe regering had.

Tijdens een interview met de VRT eind april, over zijn afscheid uit de politiek, zei Dehaene dat hij zich niet meer zou bemoeien met de politiek. Alleen adviesklussen wilde hij nog wel aannemen.

NOS 15-05-14
Auteur: Alex Creer datum: 19-07-2014 19:45:12
Jongeren uit NGK Leidsche Rijn omgekomen

LEIDSCHE RIJN/VLEUTEN - Twee jongeren van de Nederlandse Gereformeerde Kerk Rijnwaarde in de Utrechtse nieuwbouwwijk Leidsche Rijn zijn omgekomen bij de vliegramp in Oekrane.

Robert-Jan (18) en Frederique (19) van Zijtveld uit Vleuten, broer en zus, waren met hun opa en oma op weg naar Borneo als afsluiting van het schooljaar. Ze zaten op vlucht MH017 van Malaysia Airlines die donderdag boven Oekrane door een raket werd neergehaald.

Ds. Richard Roest, vertrekkend voorganger van de gemeente is geschokt door het bericht. ‘De jongeren komen uit een gezin waar we gewoon veel van houden. Ik huil mee met de ouders die nu ineens geen kinderen meer hebben.’

De gemeente is per mail genformeerd over het overlijden van de twee tieners. Zondag zal ze stilstaan bij het gebeuren. Volgens Roest is dat dan vooral het ‘delen van verdriet’. ‘We zullen dan ook bidden voor de duizenden nabestaanden die niet weten hoe ze verder moeten. Wat we dan bidden? ‘Ontferm u, help’. En we brengen onze verontwaardiging bij God.’

Ds. Wim Rietkerk hoopt zondag als gastpredikant voor te gaan in Rijnwaarde. De liturgie en preek die hij heeft voorbereid zal hij naar alle waarschijnlijkheid niet gebruiken. 'We gaan ons nu op dit verlies richten', aldus de predikant.

Robert-Jan en Frederique zaten op het Minkema College in Woerden. Frederique had net eindexamen vwo gedaan, Robert-Jan zat in vwo 5. In totaal zijn er drie leerlingen van de school omgekomen. Ook Robin Hemelrijk, havo 4-leerling was aan boord van het vliegtuig. De school schrijft op haar Facebookpagina: ‘Met grote verslagenheid hebben wij dit bericht ontvangen. Onze gedachten gaan uit naar de families en vrienden van deze leerlingen.’

Vrijdagmiddag is de school open voor leerlingen, ouders en collega’s ‘om het verdriet hierover te delen’.

geplaatst:
18-07-2014 - 12.43
laatst gewijzigd:
18-07-2014 - 15.32 Nederlands Dagblad
auteur:Linda Stelma
Auteur: Alex Creer datum: 8-10-2014 17:25:37
Jeen van den Berg (86) overleden


Jeen van den Berg, winnaar van de Elfstedentocht van 1954, is op 86-jarige leeftijd in een verzorgingstehuis overleden. Begin 2014 werd hij getroffen door een hersenbloeding, waarna zijn gezondheid verslechterde. Naast zijn zege in 1954, werd Van den Berg derde in de Elfstedentocht van 1963. Op 44-jarige leeftijd werd hij de eerste Nederlands kampioen marathonschaatsen. Als langebaanschaatser deed hij mee aan de Olympische Spelen van 1956 en 1960.

NOS 08-10-14
Auteur: Reporter Creer datum: 1-12-2015 13:44:27

In memoriam Gerrit Holdijk (1944-2015)

Gerard Vroegindeweij

In de nacht van zondag op maandag overleed op 71-jarige leeftijd oud-SGP-senator mr. Gerrit Holdijk. Een zachtmoedig mens die graag op de achtergrond bleef, maar ook tegendraads kon denken en handelen.

Eigenlijk had hij in juni van dit jaar een afscheid gewenst zonder bloemen, zonder toespraken, zonder receptie en zonder interviews, zo zei hij tijdens een afscheidssymposium in de vergaderzaal van de Eerste Kamer. Dat ging natuurlijk niet, maar het tekent Holdijk wel. Hij hield niet van poespas.

De meeste politici genieten van aandacht in de media. Zo niet Gerrit Holdijk. Hij voelde zich diep ongelukkig toen in 2010 de hele parlementaire pers hem benaderde omdat hij de doorslaggevende stem gaf aan omstreden wetsvoorstellen van het eerste kabinet-Rutte. Hij noemde zichzelf dan ook geen politicus: „Ik ben slechts een jurist in de coulissen van de politiek.”

Holdijk betekende veel voor de SGP. Vanaf 1972 tot 201O was hij beleidsmedewerker van de Tweede Kamerfractie. Vanaf 1986 tot 2015 was hij met een onderbreking van vier jaar senator voor de SGP. Van 1987 tot 2011 was hij tevens Statenlid in de provincie Gelderland. Verder was hij actief in de plaatselijke kiesvereniging, het studiecentrum voor de SGP en het blad Zicht van de Guido de Brsstichting. Hij wilde zich echter ook niet opsluiten in de SGP. Al die jaren bleef hij naast zijn werk voor de partij functioneren zelfstandig juridisch adviseur. Zelf zei hij daarover: „Ik ben niet sterk, geen leider. Leidinggeven vind ik een zinloze belasting. Aan de andere kant krijg ik liever ook geen leiding van anderen. Ik ben niet een meegaand type.”

Holdijk was hervormd in hart en nieren. Hij was voor de vereniging van de Gereformeerde Kerken en de Hervormde Kerk in 2004 lid van de Raad voor de Overheid en Samenleving. Voor en na de totstandkoming van de Protestantse Kerk in Nederland was hij lid van het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond. Ook was hij redactielid van De Waarheidsvriend en van Wapenveld, het orgaan van de RRQR, de renistenvereniging van de CSFR.

De theoloog dr. A.A. van Ruler was voor Holdijk een belangrijke inspiratiebron voor zijn politieke denken. „En van zijn aforismen is altijd leidend voor mij geweest: „Zo weet het geloof uit het Woord dat de werkelijkheid theocratisch en de theocratie werkelijkheid is.” Voor mij is die uitdrukking een vorm van houvast, zowel in mijn persoonlijk leven als in mijn werk als Eerste Kamerlid”, zo stelde Holdijk.

Als senator behandelde Holdijk honderden wetsvoorstellen. Hij werkte soms tot diep in de nacht door om zijn inbrengen af te ronden. In 1998 zorgde de SGP’er voor opschudding door tegen het voorgenomen huwelijk van prins Maurits met de rooms-katholieke Marilne van den Broek te stemmen. Ook bij de toestemmingswet voor het huwelijk van Willem-Alexander met de eveneens roomse Mxima Zorreguieta plaatste hij kritische kanttekeningen. In 2000 woonde hij de kerkelijke inzegening van het huwelijk van prins Constantijn en Laurentien Brinkhorst niet bij. Hij wilde de vader van Laurentien, minister Brinkhorst van Landbouw geen hand schudden omdat de SGP’er het fundamenteel oneens was met het beleid van de bewindsman om tijdens de mond- en klauwzeerepidemie duizenden gezonde dieren te doden. Holdijk diende in de 25 jaar dat hij in de Senaat zat, n motie in. Dat gebeurde in 2013 en ging over bescherming van winkeliers bij de zondagsopenstelling.

Anderhalf jaar geleden openbaarde zich bij Holdijk een ernstige ziekte. Na een ingrijpende operatie knapte hij aanvankelijk op, maar enkele maanden geleden kwam de ziekte weer terug.

Holdijk was spaarzaam in het gebruik van de Naam van God in de politiek. Maar op geigende momenten legde hij getuigenis af van zijn diepste drijfveren. Dat gebeurde onder meer in 2001 toen hij aan het eind van zijn inbreng over een euthanasiewet stelde: „Wij beseffen dat wij het wetsvoorstel wel kritisch bejegend hebben. We hebben dat gedaan vanuit de volgende belijdenis: „Wij weten niet wat leven is/alleen dat het gegeven is/en dat van dit geheimenis/God het begin en einde is”.”

Reformatorisch Dagblad 30-11-15
Nog geen lid? wordt dat hier (gratis). Klik hier
Reargeren of een nieuwe topic aanmaken? Klik dan hier