Student Nabil Mourtada loopt mee in demonstraties
Door Amy van den Berg

Na de bloedige bomaanslag op oudjaarsnacht op een kerk in Alexandrië wordt in verschillende steden in Egypte geprotesteerd tegen de regering. De islamisering wordt volgens velen in de hand gewerkt door autoriteiten, die koptische klachten over discriminatie negeren omdat zij de Moslimbroederschap (de oppositie) de wind uit de zeilen willen nemen. Volgens de Kopten (en veel moslims) is de regering dus 'de enige die het terrorisme tegen kan gaan'. Protesten worden hard neergeslagen door de politie.

Student Toerisme Nabil Mourtada (20) woont in Kairo en is één van de honderden koptische protestanten in de hoofdstad. Hij loopt sinds de aanslag geregeld mee in 'stille tochten', zoals Mourtada het zelf noemt. In deze demonstraties spuiten agenten traangas en slaan ze met knuppels naar demonstranten. Mourtada kent mensen die zich na ieder protest in het ziekenhuis melden voor een behandeling, sommigen met een gebroken arm of been. De term 'Stille tocht' gaat hier dus blijkbaar niet op.

In het volgende filmpje is te zien hoe zo'n protest verloopt:


De aanslag, waarbij zeker 21 doden vielen, is de zwaarste op Egyptische christenen in meer dan tien jaar. De geweldsactie wordt toegeschreven aan Al-Qaeda-achtige groepen. Mourtada was voornamelijk bang en woedend na de aanslag op nieuwjaarsnacht op een koptische kerk in Alexandrië. „Eerst dacht ik dat alle moslims de aanslagen steunden, en daarom waren ik, en andere kopten, erg bang.”


Maar de volgende dag kreeg hij zo veel steun van zowel kopten als het merendeel van de moslims in zijn omgeving, dat zijn angst als sneeuw voor de zon verdween. Zijn woede bleef echter. „We zijn nog steeds erg kwaad. Maar van alle steun die ik en mijn koptische vrienden ontvingen, kregen we moed. Moed om onze stem te laten horen aan onze slechte regering. Want die is de enige die het terrorisme tegen kan gaan.”

Waarom hun demonstraties worden neergeslagen weet Mourtada niet. „Ik denk dat de regering niet wil dat het buitenland de onrust opmerkt.” Zijn woede is puur gericht op de extremisten in het land. „We krijgen steeds meer steun van moslims. Velen van hen bidden met ons in de kerk en sommigen doen zelfs mee aan demonstraties. Ik heb het gevoel dat de band tussen moslims en christenen hierdoor sterker is geworden dan voorheen.”

NRC next 06-01-11