Als broers hadden we weleens stevig ruzie.
Dan was vader scheidsrechter,
overtuigd van je gelijk.
Heb je alles verteld begon vader,
niets vergeten ?
Nee, niets vergeten.
Als ik het goed heb begrepen vervolgde
vader, is het de schuld van je broer.
Dat klopte als een zwerende vinger.
Daarna ging vader naar de keuken
op weg naar een goed kop koffie en
bracht gelijk een colaatje mee
voor de aanklager.
Na een slok koffie zei vader: maar weet
je nog iets goeds te vertellen van je broer ?
Dat was op dat moment volstrekt onmogelijk.
Daarna zette vader z'n bril af en sprak
met een glimlach : misschien een kleinigheid ?

(c) I.Q.

Heeft dit verhaaltje een glimlach
bij u teweeggebracht ?
Gun dit ook uw vrienden en mail door.
Voor meer positieve energie lees ook
R.o.S andere artikelen