door Leo Smelt

Wat schrijf je op een spandoek aan een kerktoren op het moment dat de Giro d' Italia langskomt? Hoe voorkom je dat mensen bij Pinksteren aan iets vaags en zweverigs blijven denken?


1 reactie


De Giro d' Italia zal mij deze keer lang heugen. Een studiedag met collega's bracht mij maandag in Renesse. We lieten natuurlijk de kans niet liggen om letterlijk poolshoogte te nemen. Tegen de verwachte aankomsttijd beklommen wij de kerktoren van de Jacobuskerk, een van de kerken op de pelgrimsroute naar Santiago de Compostela.

Zo konden wij - dankzij het heldere weer - de tweehonderd wielrenners van verre vanuit de richting van de Brouwersdam zien aankomen. En natuurlijk al die reclamewagens en drukte vooraf gadeslaan. Alles ging door dit kleine dorp, dat in vakantietijd vele toeristen herbergt. De wielrenners namen een kwart van het rondje om de kerk. Dat rondje zou in Renesse helemaal genomen kunnen worden. De enige kerk die het dorp heeft, staat namelijk van alle kanten zichtbaar in het midden, met een rondweg erom heen. Opgesplitst in drie groepen kwamen de wielrenners langs. Ze deden het even rustig aan in de bocht. Fascinerend gezicht, zo van bovenaf. We zwaaiden naar boven naar de helikopters en naar beneden naar de mensen. Wij, dienaren van het Woord, tussen God en de mensen op weg naar Pinksteren.

Ora et cicla
's Morgens voor onze bespreking van de Romeinenbrief van Karl Barth waren we uitgedaagd door onze collega Piter Goodijk om een mooie spreuk te bedenken om aan de toren op te hangen. Hoe krijg je de kerk prikkelend positief in het nieuws? Welke boodschap hebben wij aan de wereld, die voorbij fietst? Ora et cicla? (Bid en fiets?) Of: Op zondag afstappen. Pitstop is bid-stop. Op-wind-end, die kerk! Of: Wind mee! Ja, dat is een goeie. Immers we vieren binnenkort Pinksteren! Maar welke wielrenner weet dat 'Geest' en 'wind' verschillende vertalingen zijn van hetzelfde Griekse woord?

De tijd ontbrak ons om een nieuw spandoek te maken. Daarom kozen we voor een reeds eerder gebruikte tekst: 'Pinksteren: duurzame energie'.

Ja, hoe maak je duidelijk wat Pinksteren is voor de man van de straat? De Geest, die waait waarheen Hij wil, is in ieder geval geen Geest die boven de hoofden en rond de kerktoren blijft zweven. De Geest van hierboven wil afdalen en op aarde landen in mensen van vlees en bloed. Opvallend is dat Paulus herhaalde malen beelden uit de sportwereld gebruikt om duidelijk te maken dat het bij geloof, hoop en liefde op doelgericht leven en volhouden aankomt.

Kracht
De Geest is zelf de Energie van God en Kracht uit de Hoogte, die op aarde mensen wil beïnvloeden (Efeze 3:16). Hij zorgt ervoor dat je in zijn krachtenveld komt. Hij schept de kerk en houdt haar levend. Hij wil niets liever dan dat de kerk creatief is in het zoeken naar wegen om het evangelie down to earth te brengen. Hij wil mensen in vuur en vlam zetten. Niet alleen tijdelijk enthousiast maken, maar duurzaam energiek. Bovendien vernieuwt de Geest deze aarde. Hij strijdt mee voor een beter milieu. Hij doet mij inzien dat riolering aanleggen in een krottenwijk en de vuilnisophaaldienst werktuigen zijn van de Geest.

De Geest uit de hoge zorgt voor de geboorte van Jezus op onze aarde. Hij stuurt Hem aan. Hij geeft Hem duurzame energie om krachten en wonderen te doen. Om tegen de stroom op te roeien. Om mensen tegen te houden die dol en driest doorrennen op doodlopende wegen. Om hen te weerspreken die alleen maar op de rem trappen van maatschappelijke processen die gerechtigheid en duurzame ontwikkeling beogen. Hij botst op tegen hen die alleen eigenbelang verdedigen en de onrechtvaardige status quo willen handhaven.

De Geest en Jezus zetten ons dus midden in alle politieke en maatschappelijke vragen. Ze leiden ons in alle waarheid. Ze ontmaskeren de hele of halve leugens. Ze sporen ons aan duurzaam te getuigen van het evangelie (Handelingen 1:8), Gods reddende kracht voor allen die geloven.

Duurzaam
De Giro gaat snel voorbij. Geeft even een kick. Maar de Geest geeft duurzame energie. Hij fietst met ons mee. Juist ook bij tegenwind.

Er is echter één lastige les te leren op de school van de Heilige Geest: Jezus was geen krachtpatser die het kruis omzeilt. God is zo sterk omdat Hij zo machteloos was en is. En wie gelooft, belijdt: In mijn zwakheid ben ik sterk (2 Korintiërs 12:8-10). Met andere woorden: hoe afhankelijker wij van de drie-enige God zijn, hoe meer wij het van Gods kracht en energie verwachten, des te sterker staan we in zijn wapenrusting. Zo zijn onze inspanningen nooit tevergeefs (1 Korintiërs 15:58). Zo zegevieren we glansrijk, dank zij Hem die ons heeft liefgehad. De duurzame energie die de Geest geeft, is de liefde. Die is zelfs sterker dan de dood.

Leo W. Smelt is protestants predikant in Bodegraven.


Reacties (1)

hetvisje (15 mei 2010 11:47)
"Hij (de HG) geeft Hem (Jezus) duurzame energie om krachten en wonderen te doen.". Jezus wil ook ons dopen met de Heilige Geest, zodat we dezelfde krachten en wonderen zullen doen, die Jezus deed.

Ned.Dagblad 15-05-10