door André Groenewegen
Donderdag staat het nieuwe kabinet op het bordes. De ChristenUnie is er niet bij. Een gemiste kans.
Het lijkt in CU kringen politiek correct om vooral tegen een coalitie met de PVV te zijn. Onder andere omdat de PVV geen democratische partij zou zijn, omdat het geen leden heeft. Maar, is het echt nodig dat een partij leden heeft? Wat is er - nota bene in een democratie - tegen een beweging? De gekozen leden van de partij zijn en blijven altijd afrekenbaar op wat ze zeggen, schrijven, etc. Daarbij begrijp ik dat de PVV niet in dezelfde valkuil wilde stappen als destijds LPF. Dat de PVV de tijd neemt voor het openstellen van de partij, geeft blijk van realiteitszin.
Het feit dat de ChristenUnie reeds vroeg voor de verkiezingen de PVV te allen tijde uitsloot als samenwerkingspartner, vind ik onhandig. Juist nu - in de coalitie die zich nu aandient - had de ChristenUnie een rol van betekenis kunnen spelen, samen met de SGP. Zaken rondom christelijke waarden en normen konden zo nadrukkelijker aan de orde komen. De coalitie zou immers dan stoelen op een ruime meerderheid?
Partijen bij voorbaat uitsluiten, hoeft niet. Pas wanneer samenwerking onderwerp van daadwerkelijk gesprek wordt, is het vroeg genoeg. Misschien moeten we dat maar onthouden voor de volgende verkiezingen.
Tot slot: als we wat anderen aanmerken als politiek correct nu eens aan de kant schuiven. Hoeveel CU kiezers vinden deze coalitie - diep in hun hart - nog zo gek niet? Wellicht een leuke onderzoeksvraag voor het CU-bureau?
André Groenewegen is lezer te Veenendaal
Ned.Dagblad 13-10-10
| Talenassortiment |
|