door Dick Hekman

Lezer Dick Hekman meent dat niet alleen de Gereformeerde Bond last heeft van afnemend kerkbezoek in de tweede dienst. Maar roept vooral ook op er niet te krampachtig over te doen.


5 reacties


Drs. W.H. Dekker schrijft op 24 juli over het afnemend bezoek aan de tweede eredienst in de kerk die hij bezoekt (Gereformeerde Bond). Hij zegt jaloers te zijn op vrijgemaakte collega's, die dit in hun kerk niet herkennen. Dan zijn die waarschijnlijk niet in 'mijn' kerk (Gereformeerd vrijgemaakt te Zwolle-Zuid) geweest. Want ook daar is het 's middags duidelijk minder gevuld dan tijdens de ochtenddiensten. Behalve dat ik de oproep van Dekker tot zelfreflectie voor de bondspredikanten van harte onderschrijf, wil ik die oproep ook aan vrijgemaakte predikanten richten. Kijk eens kritisch (wellicht met gemeenteleden) naar uw eigen invloed op het afnemen van het bezoek aan de tweede dienst. In Zwolle-Zuid is men begonnen met leerdiensten (ook genoemd door Dekker), maar of dat nou het verschil maakt waarop hij hoopt?

Zelf was ik er als kind aan gewend om twee keer te gaan, hoewel er nou niet echt sprake was van hartelijk verlangen naar een herhaling van het ochtendritueel, laat staan van kritiekloze bereidwilligheid. Al op jonge leeftijd vroeg ik mij vertwijfeld af waar de Bijbelse fundering dat kwantiteit kennelijk boven kwaliteit behoort te gaan, op is gebaseerd. (Waarom gaan we bijvoorbeeld geen drie keer?) Ik zie in het fenomeen van tweemaal kerkbezoek een haast sociologisch mechanisme, namelijk dat een gedragsregel (vanuit de traditie en/of via her en der uit de Bijbel gezochte argumenten) tot een van boven ingestelde norm en overlevering wordt geconstrueerd, en dat het hieraan niet voldoen je op z'n minst aan het denken zou moeten zetten over de oprechtheid van je geloof.

Binnen mijn ouderlijk gezin heeft dit ooit bijna tot een breuk geleid en ik vraag mij zeer af of het een het ander waard is. Naar onze kinderen toe heb ik op dit vlak geprobeerd de kramp over tweemaal kerkbezoek-oude-stijl los te laten, ook omdat het nu een stuk lastiger is dan vroeger om dit vol te houden. Maar aan mijn soms onrustige geweten is af te leiden dat het loslaten nog niet eens blijkt mee te vallen, gevormd door het verleden als ook ik ben, en in mijn twijfel gevoed doordat dit onderwerp weer in de krant aan bod komt.

Naar buiten
Ik wil niet beweren dat ik een sluitend antwoord op dit vraagstuk heb. Wel dat er, om een zondag christelijk c.q. anders dan een gewone dag in te vullen, zoveel meer mogelijk is dan twee of meer keren naar een kerkgebouw te gaan. Juist op deze dag zouden we ons meer bezig moeten houden met het (letterlijk) naar buiten gaan met de goede boodschap. Laatst riep iemand op om de hagepreken weer in ere te herstellen.

Ziet u het al voor zich: na wat publiciteit vooraf, zondagmiddag het park in met een openluchtdienst. Met veel muziek, wat drama en een aanstekelijke toespraak door de dominee of voorganger (vrouw of man). Wandelaars staan verbaasd stil, luisteren even mee of gaan er misschien wel bij zitten. Mooie ontmoetingen en gesprekken zijn wellicht het gevolg. Wordt het vervolgens voller in de kerk; missie geslaagd. Doet u mee?

Dick Hekman is lezer te Zwolle.

Reacties (5)
--------------------------------------------------------------------------------
debra (28 juli 2010 11:51)
Veel alleenstaande ouderen en /of zieken vinden de zondag de naarste dag van de week en voelen zich extra eenzaam. Zeker als ze niet meer naar de kerk kunnen.
Breng hen eens een bezoek op de zondagmiddag. Als ze de deur niet meer uitkomen, ga met hen wandelen, evt. met rolstoel.


Johan Swinkels (28 juli 2010 12:19)
@Debra,
hopelijk geven veel mensen gehoor aan je oproep, het is soms niet aan te zien hoe ouderen in de steek gelaten worden, nooit geen bezoek ontvangen, men zou ook voor deze menskes eens iets moeten doen, ze zijn erg eenzaam, heel zielig.

BACH (28 juli 2010 23:20)
Beste Dick Hekman,
hoewel het in de bijbel geen gebod is, vind ik het grote voordeel van twee diensten op een zondag dat de héle zondag op deze manier in het teken staat van Gods - dienst. Als je het gaat beperken tot 1 keer, ga je binnen de korste keren allerlei andere dingen doen op zondag.

debra (29 juli 2010 10:55)
Er is in de Bijbel inderdaad geen gebod voor de 2e kerkdienst. De regel is eeuwen geleden ontstaan in een tijd dat christenen weinig wisten van de Bijbel. Zo werd de tweede kerkdienst een leerdienst.
En nu...? We hebben catechisaties, bijbelstudieclubs voor alle leeftijden. reformatorische, gereformeerde en christelijke scholen, christelijke kranten, christelijke uitgeverijen in binnen- en buitenland, die christelijke boeken uitgeven, christelijke muziek-cd's voor alle kerkelijke smaken, christelijke verenigingen op allerlei gebied, enz. enz.

De naaste dienen, zoals in mijn eerste reactie, is ook God dienen. Zo hebben tenminste álle kerkleden een mooie zondag.
Misschien voelt niet ieder zich hiertoe geroepen. Met wat fantasie zijn er vast nog genoeg andere dingen te bedenken om God te dienen op de zondag. En wat is er mis met gewoon uitrusten, wandeling maken op deze rustdag, die er ook voor de mens is. Juist van belang in onze hectische tijd. Een dag om op adem te komen.


Olivier (29 juli 2010 11:22)
Dat de rustdag nu op zondag valt, is bijbels gezien niet hard te maken. Vandaar dat het ons vrij staat andere dingen te doen op zondag. Toch is het een bijzondere dag, omdat mijn Heer op die dag verrees tot heil voor ieder die gelooft. Ik zou de zondagse eredienst niet willen missen, maar wij houden één dienst. Ik zou graag praise diensten en andere dingen georganiseerd willen zien, maar een dienst net zoals s´morgens voegt niet zoveel toe. God en je naaste dienen kan en mag ook op andere doordeweekse dagen.

Ned.Dagblad 28-07-10