door Teun van der Weijden
Al vele jaren bezoek ik de jaarlijkse Kroonbede, een gebedssamenkomst aan het begin van het parlementaire jaar ( Nederlands Dagblad 15 september). Vorige week dinsdag ervoer ik het echter als iets dat als een goed initiatief is begonnen, maar in de loop van de tijd als leeg wordt ervaren.
Foekje Koerselman legde de vinger bij de zere plek: het feit dat christenen zich aanpassen aan de maatschappij, draagt bij aan de ontkerkelijking. Moslims zijn nog wel te herkennen, maar christenen nauwelijks, zei ze. Mijn vraag is, hoe kunnen we als christenen uit deze geestelijke armoede komen? Een lege Kroonbede met alleen vorm en liturgie brengt nergens. Het snijdt geen hout.
Het oordeel begint bij het huis van God. Dáár moet dan ook verandering komen. De politiek kan en zal ons land niet veranderen. Zij verliest steeds meer het vertrouwen. Het lijkt wel alsof christenen steeds minder beseffen in welke grote nood kerk en staat verkeren. Wie ziet het en treurt er nog onder? Met niet één woord kwam dit bij de Kroonbede naar voren. Als we als christenen bij elkaar komen, zoals afgelopen dinsdag, dienen we toch vooral de Heilige Geest ruimte te geven? Ik denk aan Psalm 51, waar David in de schuld komt voor God, nadat Nathan had gezegd: Gij zijt die man! Wij moeten niet met de vinger naar linkse partijen wijzen; Gods vinger wijst naar de christenheid. Wij hebben het af laten weten en zijn samen geen lichtend licht en zoutend zout.
Beschaamd
Twist, ruzie en tweedracht zijn het beeld van de kerk(en). Wij moeten ons verootmoedigen, zoals Daniël, Ezra en Nehemia dat deden; met een beschaamd gelaat onze hoofden en knieën buigen. We moeten onze zonden belijden, alsook de veelheid van zonden en ongerechtigheden die ons land overwoekeren. Laten we collectief tot bezinning komen en een nationale samenkomst uitroepen.
Er is langs deze weg altijd hoop, want God is de God van de hoop. Laten we als christenen opstaan, roepen en smeken tot God, of Hij Zich over ons volk wil ontfermen. De situatie sinds de val van het kabinet noopt ons als gemeente van Christus onze plaats in te nemen. Onze strijdbijlen over allerlei verschillen te begraven, en te strijden tegen de zonden, tegen de boze en duistere machten in de lucht. In Christus' autoriteit mogen wij als voorbidders in de samenleving staan. Als christen hoeven we ons niet over te geven aan doemdenken, dat is ongeloof. Wij hebben een hoopvolle toekomst. Laat de bede uit de (opwekkings) psalm 85 ook onze bede zijn, opdat de Heere ons weer levend make en Hij ons Zijn goedertierenheid toont, opdat het Nederlandse volk zich in God zal verblijden.
Teun van der Weijden is evangelist in Dordrecht
Ned.Dagblad 23-09-10
| Talenassortiment |
|