door onze redacteur Gerard ter Horst
BARNEVELD - De evangelische pinksterconferentie Opwekking bestaat veertig jaar en groeide in die tijd uit tot een massaal en interkerkelijk evenement. ,,Veertig jaar geleden zagen traditionele kerken ons als een sekte.''
Zoveel jaren, zoveel herinneringen. ,,We vonden het jammer om met mooi weer tijdens Pinksteren binnen te gaan zitten'', vertelt Else Vlug-Hoekendijk over het prille begin van de pinksterconferentie Opwekking, nu veertig jaar geleden. En dus werd een buitenconferentie gepland, eerst in Bennekom, daarna in Harskamp, en vanaf 1973 in Vierhouten, op de Veluwe. In die tijd hielden pinkster- en volle evangelie-christenen elke tweede feestdag een conferentie, dus ook met Kerst en Pasen.
Else Vlug, inmiddels 75, geldt met haar man Peter Vlug en haar broer Ben Hoekendijk als de grondleggers van de pinksterconferenties. Ze is dit weekend thuis en zal in tegenstelling tot haar man, die al in Biddinghuizen is, alleen zondag de veertigste editie van de conferentie bijwonen.
De eerste keren was de opzet van de conferentie bescheiden, vertelt ze. De opkomst lag op zo'n ,,tweehonderdvijftig, driehonderd mensen'', die met bescheiden caravans en tenten naar de buitenconferentie togen. De pinksterconferentie moest een ,,familiefeest'' zijn, herinnert Else Vlug zich, dat wil zeggen ook voor kinderen en jongeren. Dat nam zij op zich.
Nazorg
,,Die kinderdiensten zijn bijkans nog belangrijker dan de diensten in de grote tent'', zegt Hans Keijzer (78), eveneens terugblikkend. Daar wordt een nieuwe generatie onderwezen, toegerust en gevormd. Hij vindt Opwekking daarin verbreed: de organisatie heeft verantwoordelijkheid genomen voor kinderwerk en nazorg. Ze nam het kinderwerk van Timotheüs onder haar hoede en stond aan de wieg van de jeugd- en kinderhulporganisatie Chris.
Keijzer, oud-directeur van de Evangelische Zendingsalliantie (EZA), bezocht in 1973 voor het eerst de pinksterconferentie, de eerste in Vierhouten. Om nadien geen enkele editie meer te missen. ,,Lang ben ik voor de nazorg verantwoordelijk geweest.'' Hij werd ervoor gevraagd door Ben Hoekendijk, en dat terwijl Keijzer als baptist eigenlijk buiten de toenmalige directe doelgroep voel. Juist dat vindt hij typerend: ,,Hoekendijk waarschuwde al snel op te passen om niet extreem te worden. Daarom betrok hij andersoortige evangelischen er bij.''
Ned.Dagblad 20-05-10






