door onze correspondent Frank Hendrickx
WASHINGTON - Aan superlatieven en hyperbolen geen gebrek bij de terugblikken op het merkwaardige leven van de man die de 'King of Pop' werd genoemd.
,,Michael Jackson was groter dan de Beatles, groter zelfs dan Elvis Presley'', zo durfde een enkele commentator zelfs te beweren. Als ondersteuning dienden de beelden van zijn karakteristieke dansstijl – ,,hij bracht Fred Astaire samen met de stijl van de straat'' – en het hoge stemgeluid waarmee hij de wereld veroverde. Op elfjarige leeftijd scoorde de door zijn vader meedogenloos gedrilde Jackson al een eerste hit. Bijna veertig jaar later stierf hij donderdag onder mysterieuze omstandigheden in een huurwoning in Bel-Air. Een hartstilstand.
De geruchten kwamen al snel op gang: Jackson was verslaafd aan slaapmiddelen, morfine en andere pijnstillers. Brian Oxman, naar eigen zeggen woordvoerder van de familie Jackson, suggereerde op alle mogelijke zenders dat de superster door zijn persoonlijke doktor al jaren zou zijn volgepropt met medicamenten 'ter waarde van honderdduizenden dollars'. De autopsie moet daar over enkele dagen uitsluitsel over geven.
Jacksons sterfplaats Los Angeles blijft tot die tijd het epicentrum van de Amerikaanse nieuwsindustrie. De revolutie in Iran, de milieuplannen van president Obama, de verwikkelingen rond de overspelige Republikeinse gouverneur Mark Sanford: alles moet nu wijken voor de berichtgeving over de dood van een gevallen popkoning. Het is een passend einde voor een man die zijn hele leven werd achtervolgd door camera's. ,,Jackson zou het geweldig hebben gevonden wat er nu gebeurt'', zei Maureen Orth, een journaliste die hem jarenlang volgde. ,,Die mensen voor het ziekenhuis, die aandacht''. Er was tijdens de terugblikken steeds weer lof voor het 'muzikale genie' van Jackson, maar dat kon niet verhullen dat de onophoudelijk herhaalde archiefbeelden over het leven van de popster ook gêne opriepen bij de opgetrommelde commentatoren.
Het zoetgevooisde jongentje uit Indiana transformeerde steeds weer in een freak die verslaafd was aan plastische chirurgie, sliep in een anti-ouderdomscapsule en zich omringde met jonge kinderen die hem later zouden beschuldigen van pedofiel gedrag. De uitzendingen maakten eigenlijk maar één ding duidelijk: bijna niemand heeft hem echt ooit gekend. ,,Michael Jackson is een heel eenzame man'', zo zei Jackson ooit over zichzelf tegen de goochelaar Uri Geller, één van de talloze quasiberoemdheden die gretig opdraafden om te verhalen over hun relatie met 'Michael'.
De ex-publiciteitsagente van Jackson, Susan Blond, vertelde dat de entertainer na het onvoorstelbare succes van het album Thriller (minstens 47 miljoen exemplaren gingen over de toonbank) in 1982 volledig de weg kwijt raakte. ,,Niemand kon nog tot de schat doordringen.'' Het uiterlijk van Jackson werd steeds vreemder, zijn gedrag steeds excentrieker. Het proces zette zich net zo lang door totdat de muziek er niet meer toe deed.
In 2005 vergaapte de wereld zich een paar weken aan Jacksons rechtszaak wegens kindermisbruik, maar de uiteindelijke vrijspraak kon de neergang niet remmen. Jackson leefde in 'constante chaos'. De hoge advocatenkosten en zijn peperdure levensstijl in het sprookjespark Neverland brachten hem in ernstige geldnood. Een laatste wereldtournee moest uitkomst bieden.
Ned.Dagblad 26-06-09






