Met dank aan God ontsnapt
APELDOORN - Met dank aan God is ze aan de dood ontsnapt, betoogt Maria. Nooit zal ze de gebeurtenissen van 18 januari 2008 vergeten. Die vrijdag raakte ze, samen met twee anderen, te water bij Kanaal Noord in Beemte Broekland. Heldhaftig optreden van vier redders, en de Heer, voorkwam dat Maria de dood vond. De vier helden kregen gisteren bij Paleis Het Loo een onderscheiding.
Rika Enserink (57), Maria (55) en Richard (16) - de laatste twee willen uit privacyoverwegingen hun achternaam niet in de krant - waren die bewuste vrijdagmiddag op weg naar een weekendje uit. Totdat ze bij Kanaal Noord in Beemte Broekland te water raakten. Met dank aan Casper Vuursteen uit Vaassen, Erik van Werven en Robert Jonker uit Emst en Jacques van Jaarsveld uit Apeldoorn overleefden ze het ongeluk. Uit handen van de Apeldoornse burgemeester Fred de Graaf en Marijke van Lente van Epe ontvingen de vier redders gisteravond de bronzen legpenning en een loffelijk getuigschrift van de Stichting Carnegie Heldenfonds. De toekenning van deze medailles en de bijbehorende oorkondes komt slechts circa veertig keer per jaar voor.
Het verhaal van die angstige minuten in januari werd gisteravond talloze malen herhaald. Rika Enserink en Richard ontsnapten vrij snel uit de te water geraakte auto. Maria, de moeder van Richard, zat echter opgesloten. Richard beleefde angstige momenten. ,,Ik was aan de kant en kon niks doen. Er ging toen van alles door me heen. Wat als ze er niet meer zou zijn?''
Redders Vuursteen en Van Jaarsveld hadden moeite om Maria uit de auto te krijgen. Ze besloten nog één ultieme poging - het koude water kreeg immers ook vat op hen - te wagen. Die lukte. Maria werd, weliswaar buiten bewustzijn, levend naar de kant gehaald. ,,De Heer heeft ons gered'', stelde Maria gisteravond. ,,Mijn laatste woorden voordat ik het bewustzijn verloor waren: 'Jezus redt ons'. Ik dacht dat ik dood zou gaan. Ik ben gelovig en ik denk echt dat de Heer onze redders heeft gestuurd.''
De helden blikten gisteren nuchter terug op die vrijdagmiddag in januari. ,,Natuurlijk ben ik trots'', zegt Casper Vuursteen, doelend op de onderscheiding die hij vlak daarvoor in ontvangst had genomen. ,,Maar dit had aan mij voorbij mogen gaan.'' De gebeurtenissen zijn hem niet in de koude kleren gaan zitten. ,,Het is een mijlpaal in mijn leven. Ik denk hier echt wel over na. Maar ik was liever niet op die manier in de aandacht gekomen.''
Stentor 26-08-08






