| J. Visscher

ALPHEN A/D RIJN – Hij ving de kogels op voor zijn 16-jarige zoon, toen Tristan van der V. zaterdag om zich heen schoot. Bloemenverkoper Johan Nievaart (43), een van de helden van winkelcentrum De Ridderhof in Alphen aan den Rijn: „Mijn leven hing af van een millimeter.”

„Ik hou van je! Ik heb zo om je in de zenuwen gezeten! Wat ben jij een verschrikkelijke doorzetter. Ik leef me je mee.” Huilend valt Jeanne, een oudere klant van de bloemenzaak, Johan Nievaart om de hals.

Met trillende handen houdt ze temidden van geurige bloemen en planten een bekertje water vast. Nogmaals knuffelt ze Nievaart. „Ik ben zo blij dat jij me in de winkel weer kan helpen en dat je de zaak nu al weer oppakt. Ik heb zo in de rats gezeten om jullie.”

„Onkruid vergaat niet”, grapt Nievaart, die in winkelcentrum De Ridderhof twee bloemenwinkels runt. Maar ook: „Zaterdag is een zwarte dag in mijn leven.”

Nievaart maakt zaterdag angstige momenten mee. „Ik stond rond twaalf uur even een sjaggie te roken. Ik moest even wat rechtzetten. Het was erg druk. Toen kwam iemand aanrennen. „Er wordt geschoten!” Ik hoorde schoten. Ik schreeuwde tegen mensen dat ze weg moesten rennen. Ik dacht aan een overval. Als ze die kassa willen hebben, moeten ze die vooral meenemen. Ik dacht ook aan een klappertjespistool: Wie zaait er nu zo veel paniek?”

Tik

In amper een seconde realiseert Nievaart dat zijn zoon Mike zich in groot gevaar bevindt. „Ik gaf hem een duw en ben tussen hem en de schutter in gaan staan. Die liep zo'n veertig meter verderop, ik heb de schutter niet gezien. Ik vormde zo een eerste buffer. Je denkt direct: Mijn kind moet veilig zijn. Om me heen zag ik bosjes bebloede mensen neervallen.”

Twee kogels raken Nievaart. „Ik voelde een tik op mijn schouder. De kogel is vlak naast mijn longen terecht gekomen. Het scheelde heel weinig. Mijn leven hing af van een millimeter. De andere kogel schampte mijn bovenbeen. Dat was pijnlijker dan de kogel in mijn schouder.”

Een buurjongen van een Surinaamse broodjeszaak brengt de bebloede Nievaart in veiligheid. Hij komt uiteindelijk in het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam terecht. Afgelopen zondag kon hij weer naar huis. De kogel zit nog altijd in zijn schouder. „Voordat ze gaan opereren, moeten eerst de zwellingen weg zijn.”

Tot opluchting van Nievaart weten zijn zoon Mike, een ander personeelslid en twee klanten tijdens de schietpartij een veilig heenkomen te zoeken in een koelcel. Mike heeft aangrijpende momenten beleefd. „Hij heeft dode mensen zien liggen.”

Geweldig

Zelf is Nievaart, vader van twee kinderen, dinsdag in alle vroegte weer aan het werk gegaan. Om half vier stond de bloemenman weer naast zijn bed om inkopen te doen op de veiling in Bleiswijk. „De stal moet weer vol, tot aan de nok toe. Bovendien wil ik me laten zien aan de klanten in de winkel. Mensen dachten dat ik overleden was. Het is geweldig hoe ze meeleven. De band met de klanten is hecht. We krijgen heel veel telefoon en ik beantwoord heel veel mails.”

Maatje

Onder de slachtoffers is ook de 68-jarige winkelier Margriet ter Haar. Ze had haar modezaak op steenworp afstand van de bloemenzaak. Nievaart: „Ze was mijn maatje, de moeder van het winkelcentrum. Ik heb heel wat bakjes koffie met haar gedronken.”

Ter Haar staat te boek als een van de helden van De Ridderhof. Voor haar winkel groeit de berg bloemen. „Wij danken Margriet ter Haar dat ze ondanks gevaar voor eigen leven, toch nog mensen trachtte te waarschuwen voor de dader. Dat haar heldhaftige optreden toch heeft moeten leiden tot haar dood is iets wat ook zij niet verdiende”, meldt een op de winkel geplakt papier.

Nievaart is er voor „99 procent” zeker van dat Tristan van der V. afgelopen vrijdag, de dag voor het drama, nog in zijn bloemenzaak is geweest. Ook een ander personeelslid is daar vrijwel zeker van, zegt Nievaart. „Toen ik in de media zijn foto zag, dacht ik: Jou ken ik.”

De bloemenman handelde het contact vorige week vrijdag met de bewuste klant zelf af. „Hij kocht een paar paastakken. Ik vertrouwde de man niet. Zijn uitstraling beviel me niet. Hij was erg zwijgzaam. Toen ik vroeg: „Is het voor een kadootje?” kwam er geen antwoord. Ook toen ik „goed weekend” zei, kwam er geen antwoord.”

De schietpartij trekt diepe sporen in het leven van Nievaart. Hij ziet er afgetobd uit. Veel slaap had de bloemenverkoper de afgelopen dagen niet. „Ik voel me nu versleten.” De kogel in zijn schouder bezorgt hem de nodige pijn.

Geëmotioneerde klanten die de moedige bloemenverkoper een hart onder de riem willen steken, blijven binnenkomen. Een vrouw drukt zoon Mike tegen zich aan. „Ik moet je even knuffelen. Daar is het nu de tijd voor.”

Ref.Dagblad 13-04-11