door E. Bos

Het proces-verbaal was kort, maar wel goed voor twee misdrijven en een overtreding. De rechter keek de man die terechtstond vriendelijk en vol begrip aan, een houding, die naar hij wist menigeen tot een oprechte bekentenis had gebracht.
,,Het is nogal wat, wat de officier van justitie ons net voorlas'', begon hij. ,,Ik begrijp dat die parkeerbekeuring u in het verkeerde keelgat schoot? Vertelt u eens, hoe kon het zo gebeuren?''

De man, die opgegeven had dat hij vertegenwoordiger was, merkte op dat hij even een pakje in een winkel had moeten afgeven. ,,Misschien ben ik een minuut binnen geweest, en toen ik naar buiten kwam zag ik die vent schrijven.''

,,Met die vent bedoelt u de parkeerwachter'', onderbrak de rechter hem.

De man knikte en vervolgde ,,dat er niet mee te praten was. Het enige wat hij zei was: fout is fout en u weet dat u hier niet mag parkeren. En ik maar uitleggen dat er tussen fout en fout wel verschil kan bestaan en dat een heel kleine fout heel iets anders is dan een heel grote.''

Hij is vast een goede verkoper, dacht de rechter. De man was vlot, modern gekleed, argumenteerde goed en had ook iets overtuigends in zijn stem. Misschien iets te zelfverzekerd, maar toch.

,,Uw verhaal is duidelijk'', merkte hij met iets van waardering op. ,,En'', vervolgde hij, ,,hoe ging het verder?''

,,Meneer, zoals ik al zei, met die man was niet te praten. Ik ben veel gewend, maar als iemand als een brok beton reageert, krijg ik het op mijn heupen.''

De rechter knikte nadenkend. ,,Ja, maar dan haalt u uw schouders toch op. U zult vast wel eens vaker tegen iemand zijn opgelopen die u niet kon overtuigen. Niet iedereen is nou eenmaal net zo redelijk of net zo slim als u. Dat accepteert u toch ook?''

,,Niet als je als hardwerkende Nederlander druk bezig bent om er voor je zelf en je bedrijf iets van te maken, en je moet merken dat een ambtenaar er plezier in heeft je voor een onnozel parkeerovertredinkje een boete te geven. En zeker niet als hij niet naar argumenten luistert en met een grijns op zijn gezicht een bon tussen je ruitenwissers stopt. Weet u wat hij zei'', vroeg hij met iets van verontwaardiging in zijn stem.

De rechter schudde zijn hoofd. ,,Dat staat niet in het proces-verbaal. Zegt u het maar.''

,,Natuurlijk heeft die vent dat niet genoteerd, dat is niet goed voor zijn carrière. Hij zei: ik trek toch aan het langste end.''

,,Toen hebt u die bon er weer afgetrokken en kapot gescheurd?''

Protest
,,Zonder meer, als een symbolisch protest. Ik moest me kennelijk duidelijker uitdrukken. Maar, misschien achteraf niet zo slim'', voegde hij er met iets van aarzeling aan toe.

,,Nou ja, 't was uw bon'', zei de rechter vergoelijkend.

,,Maar nou het schunnige.'' De man begon iets uitdagends te krijgen. ,,Weet u, hij gaf me een tweede bekeuring voor het laten vallen van de snippers op de grond. Dat was milieuvervuiling'', zei-ie erbij.

De rechter knikte. ,,De Wet bodemverontreiniging, een economisch misdrijf. Maar ging het zo maar, of heeft die parkeerwachter u eerst gevraagd om de snippers op te ruimen?''

Nu werd de verdachte echt boos. ,,Die vent schreeuwde: oprapen, oprapen, anders krijg je een bekeuring.''

De rechter wachtte even en deed of hij het proces-verbaal nog eens nauwkeurig las.

,,U bent toen ook boos geworden, lees ik hier'', zei hij zo vriendelijk mogelijk, ,,en toen hebt u de parkeerwachter een vuile dienstklopper genoemd. Klopt dat?''

De vertegenwoordiger knikte. ,,Meneer, beter was die vent niet te typeren. 't Was een zeldzame dienstklopper.''

De rechter knikte. ,,Als u het daarbij had gelaten, nou ja, maar het woord 'vuile' maakt het niet beter. In de dagvaarding wordt dat omschreven als een belediging van een ambtenaar in functie.' Het was duidelijk dat de verdachte niet helemaal overtuigd was. Een diepe frons gaf aan dat de opmerking van de rechter hem dwars zat.

In zijn requisitoir merkte de officier van justitie op dat de parkeerwachter zijn werk deed namens de overheid. ,,Misschien dat de man wat erg ijverig en minder tactisch was, maar ook al maakte hij fouten in zijn functie, hij had recht op respect. Dit zal ik meneer proberen uit te leggen, want in zijn beleving heeft hij die parkeerwachter op de juiste manier op zijn nummer gezet.''

Nog voordat de officier was uitgesproken stond de man op. Bij de deur draaide hij zich om met de opmerking: ,,Waar blijft het respect voor de hardwerkende burger?''

Toen hij de deur hard had dichtgeslagen, werd het stil in de zaal.

De rechter wenkte de officier van justitie door te gaan met zijn requisitoir. ,,Het respect komt wel als hij het vonnis leest.''

Mr. E. Bos is oud-vicepresident van de rechtbank in Rotterdam.

Ned.Dagblad 21-05-08